BabyBabydoll

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ🙏🏻 ขอบคุณทุกคอมเม้นทั้งติชมค่ะ💌 ขอบคุณกุญแจทุกดอกค่ะ🔐 ขอบคุณเหรียญทุกเหรียญด้วยค่ะ💰 ฝากนิยายทุกเรื่องของเบบี้ด้วยนะ แอร้ยยย!รักเยย💋

ชื่อตอน : EP.5(50%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 118.7k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2560 14:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 900
× 0
× 0
แชร์ :
EP.5(50%)
แบบอักษร


​"ใครจะไปเป็นเมียนายห๊ะ! ถามฉันสักคำรึยังเนี้ย"ของขวัญหันหน้ามาถามเขาอย่างเอาเรื่อง

"ไม่จำเป็น! ฉันบอกให้เธอเป็นก็คือต้องเป็น"แดเนียลพูดอย่างไม่สนใจสาวน้อยข้างกายเลยว่าเธอจะรู้สึกยังไง

"แต่ฉันไม่อยากเป็น ฉันจะกลับบ้าน! ได้ยินไหมว่าจะกลับบ้าน!"ของขวัญตะโกนใส่หน้าเขาอย่างสุดทน นี้เขาเห็นเธอเป็นตัวอะไร จะมาสั่งเธอหันซ้ายหันขวาแบบลูกน้องเขา เธอไม่ยอมหรอกนะ

"เงียบเดี๋ยวนี้นะ ถ้าเธอขืนพูดมาอีกคำเดียว ฉันจะจับเธอปล้ำบนเครื่องนี้แหละ จะได้สร้างตำนานรักสะท้านฟ้าไง ดีไหม! หืม!"แดเนียลยื่นหน้ามากระซิบใกล้ๆเธอ

"ก็...... อื้ออออ!"เพียงแค่เธอพูดมาแค่คำแรก ก็โดนปากหนาของแดเนียลประกบปิดเสียงพูดของเธอทันที เขาค่อยๆถอนจูบออกช้าๆ แล้วมองปากเธอที่มันแดงระเรือน่าจูบนั่น

"ฉัน......อื้ออออ!"เมื่อของขวัญจะพูดอีก ก็โดนเขาประทัับจูบปิดปากเธออีก คราวนี้เขาจูบหนักหน่วง เร่าร้อน จนหน้าเธอเห่อร้อนตามไปหมด 

เมื่อเขาถอนจูบออกมาอีกครั้ง เธอจึงรีบเอามือมาปิดปากตัวเองไว้ แล้วถึงพูด

"ฉันแค่จะบอกว่า ฉันจะไม่พูดกับคุณแล้ว!"แล้วเธอก็หันหน้ามองนอกหน้าต่างทันที

ทำไมต้องเขินสายตาคู่นั้นด้วยนะ คนบ้า นิสัยไม่ดี หน้าไม่อาย มาจูบเธอต่อหน้าคนอื่นแบบนี้ได้ไง บ้าไปแล้ว

"หึๆ!!"แดเนียลได้แต่มองสาวน้อยข้างกายที่อายม้วนอยู่ข้างๆเขา ยัยนี้น่ารักจริงๆ แบบนี้จะให้ปล่อยไปได้ไง เอาไว้เล่นขำๆเวลาเครียดยังดีกว่าปล่อยเธอไปอยู่ในซ่องนั่นและกันว๊ะ

"ของขวัญ! ตื่นได้แล้ว เครื่องจะลงแล้ว"แดเนียลเขย่าแขนเล็กของเธอเบาๆ

ของขวัญไม่รู้ตัวเลยว่าหลับไปนอนไหน พอตื่นมาอีกที เธอเห็นสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นตาเลย นี้หรออิตาลี สวยจังเลย

พอเครื่องลงจอด แดเนียลก็จูงมือเธอมายังรถที่จอดรออยู่เป็นสิบคัน และคนอีกจำนวนมาก พอแดเนียลเดินผ่านทุกคนก็ต่างโค้งทำความเคารพเขากันทุกคน ทำไมเธอรู้สึกขนลุกแบบนี้นะ เหมือนในหนังเจ้าพ่อที่ป้านิ่มชอบเปิดดูเลย

"หิวไหม รออีกสักพักนะ จะถึงบ้านแล้ว"เขาพูดกับเธอขณะที่ทั้งสองนั่งอยู่ในรถเรียบร้อยแล้ว

"คนพวกนี้เขามารอรับคุณแค่คนเดียวหรอคะ"เธอถามขณะที่มองไปสองฝั่งที่มีรถของลูกน้องเขาประกบติดตลอดเวลา

"ใช่...แต่ปกติไม่ได้มาเยอะเท่านี้หรอก แต่พอพวกเขารู้ว่ามีสาวน้อยพูดมากมากับฉันด้วยอีกคน ก็เลยต้องเพิ่มคูณเป็นสองเท่าไง"เขาพูดติดตลกเพราะไม่อยากให้เธอกลัว ถ้าเธอรู้ว่ามีคนจ้องจะรอบฆ่าเขาทุกนาทีแบบนี้ เธอคงไม่กล้าเข้าใกล้เขาแน่นอน

"ชิ๊!"เธอหันมาแยกเขี้ยวใส่เขา แล้วก็ไม่พูดอะไรอีก เดี๋ยวเขาจะหาว่าเธอพูดมากอีก

รถเลี้ยวเข้าสู่คฤหาสน์ที่สวยที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมาเลยก็ว่าได้ 

"นี้บ้านคุณหรอ ว้าว!ยังกับในหนังแหน่ะ"เธอตื่นเต้นตื่นตาตลอดเวลา

"ลงมาเถอะ จะได้กินข้าว ฉันคิดว่าเธอคงหิวแล้วแหละ"เขาบอกเมื่อได้ยินเสียงท้องร้องของเธอ

"ชิ๊!"แล้วเธอก็เดินตามหลังเขาเข้าไป ทุกคนในบ้านต่างมายืนรอรับอย่างเป็นทางการ

"จัดโต๊ะอาหารเลยนะ มีเด็กหิวโหยจะมาอยู่กับเราด้วย แล้วก็จัดห้องให้เธอฝั่งซ้ายติดกับห้องฉันนะ"เขาพูดจบก็ดึงมือเธอให้ตามเขาไปติดๆ

เธอมองเขาอย่างทึ่งๆ คนบ้าอะไรพูดคนเดียวตลอดเลย พวกนั้นมีแต่ก้มหน้ารับอย่างเดียวเลยหรอ 

เมื่อเธอทั้งเขานั่งลงแล้ว อาหารก็เรียงขึ้นมาเสริฟบนโต๊ะที่ยาวเหยียด 

"โอ้โห! เยอะแบบนี้จะกินหมดหรอคะ ฉันว่าเก็บเอาไปใส่กล่องแช่ตู้เย็นไว้กินอีก3วันยังไม่หมดเลยนะคะ"เธอมองอาหารละลานตา ไม่รู้ว่าจะกินอะไรก่อนดี

"กินๆไปเถอะน่าแม่ตัวยุ่ง"เขาดุเธอเบาๆ

"งั้นฉันไม่เกรงใจละนะ"แล้วเธอก็คว้าซุปเห็ดมากินก่อนเลย ตามด้วยสปาเก็ตตี้ แล้วเธอก็ตักไก่ผัดซอสมากินอีก

แดเนียลได้แต่นั่งมองเธอยิ้มๆ นี้เธอไปอดอยากมาจากไหนเนี้ย 

"อร่อยอะ"เธอตักมันบดเข้าปากทีนึง แล้วก็กัดพิซซ่าคำนึง 

"ค่อยๆกินก็ได้ ฉันไม่แย่งเธอหรอกน่า"เขานั่งมองเธออย่างเพลินตา ขนาดกินไม่ห่วงสวย แต่เธอก็ยังคงสวยมากอยู่ดี

เขานั่งมองจนเธอกินอิ่มนั่นแหละ เขาจึงจิบน้ำแล้วเดินไปจูงมือเธอให้ขึ้นไปบนห้อง

"อันนี้ห้องฉันหรอคะ.....สวยจังเลยคะ"เธอมองด้วยแววตาเป็นประกาย เธอเคยอยู่แต่ในซ่อง รกๆอับๆไม่เคยนอนเตียงนุ่มๆแบบนี้หรอก

"ใช่ เดี๋ยวเธออาบน้ำแล้วก็พักผ่อนเถอะ"เขาพูดจบก็เดินออกไปทันที

เธอเดินสำรวจห้องอย่างสนใจ และเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำให้สบายตัว พอเดินออกมาเธอก็นึกขึ้นได้ว่าเธอไม่ได้เอาอะไรติดตัวมาสักชิ้น แล้วเธอจะใส่อะไรละ ลองเปิดดูตู้เสื้อผ้าหน่อยดีกว่า

"ว๊าวววว! เสื้อผ้าใครเนี้ย สวยๆทั้งนั้นเลย ขอยืมใส่ก่อนนะคะ แล้วฉันจะซักมาคืนให้"เธอพูดอยู่กับเสื้อผ้าเหล่านั้นพร้อมกับเลือกชุดนอนกระโปรงน่ารักๆออกมาตัวนึง

"เห้ยยยยย! คุณเข้ามาได้ไงเนี้ย"ของขวัญหันกลับมาถึงกับตกใจที่เห็นแดเนียลยืนมองเธออยู่ตรงมุมห้อง

"ก็เดินเข้ามาไง ....แล้วผู้หญิงที่ไหนเวลาตกใจเขาร้องเห้ยกัน"เขาเดินเขามาหาเธอเรื่อยๆ

"แต่ฉันล็อคประตูแล้วนะ"เธอบอกพร้อมกับมองไปที่ประตูก็ยังเห็นมันล็อคอยู่เหมือนเดิม

"ก็ฉันทะลุกำแพงเข้ามาได้ไง"

"ตลกและ....ไม่ขำ"เธอมองเขาอย่างไม่วางตา

"ก็ไม่ได้ให้ขำนะ อาบน้ำแล้วตัวหอมจัง"เขาเดินเข้ามาใกล้เธอจนตัวเธอแนบไปกับตู้เสื้อผ้าแล้วตอนนี้

"คุณๆ คุณเข้ามาทำไม ฉันง่วงแล้ว มีไรค่อยคุยพรุ่งนี้นะ"เธอยกมือดันอกเขาไว้

"เข้ามาเก็บค่าอาหาร"เขาพรมจูบตามผมเธอไปเรื่อย

"ก็คุณให้ฉันกินเองนะ จะมาเรียกร้องทีหลังได้ไง แล้วตอนนี้ฉันก็ไม่มีเงินสักเหรียญเลยด้วย"เธอก้มหน้าพูดจะไม่ยอมเงยหน้ามามองตามีเสน่ห์ของเขาเด็ดขาด

"จ่ายเป็นตัวเธอแทนไงที่รัก"เขาไซร้ซอกคอขาวเธอเบาๆ กลิ่นหอมสบู่อ่อนๆกับกลิ่นตัวเธอ มันช่างหอมติดจมูกเขาดีจัง

"ฉันขอถามอะไรคุณหน่อยคะ คุณพาฉันมาที่นี้ทำไมคะ"เธออยากจะคุยกับเขาจริงจังสักที

"ก็ตอบไปแล้วไง ว่าพามาทำเมีย"แดเนียลลูบสะโพกงอนของเธอไปมา ปากก็พูดอยู่ที่ต้นคอขาวของเธอไปด้วย

"แต่ฉันไม่ได้อยากเป็นเมียคุณ"เธอพยายามจะดันหน้าเขาออกจากซอกคอเธอซ่ะที หนวดเคราของเขาคอยแต่จะทิ่มคอเธอตลอด

"แต่ฉันอยากได้เธอเป็นเมีย"เขามองตาเธออย่างต้องการสื่อว่าเขาจะทำเช่นนั้นจริงๆ

"เพราะอะไรคะ"

"ไม่มีเหตุผล ฉันอยากได้ ก็คืออยากได้ ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล"เขาตอบพร้อมกับยักไหล่อย่างไม่แคร์

"ถ้าฉันไม่ยอมละ"เธออยากจะลองสู้ดูสักครั้ง

"เธอมีทางเลือกด้วยหรอของขวัญ"เขาลูบแก้มเนียนของเธอเบาๆอย่างคนที่เป็นต่อ

"ฉันคงต้องยอมสินะ แล้วนานเท่าไหร่คะที่ฉันต้องอยู่กับคุณ"เธอถามอย่างยอมจำนน ยังไงเธอก็แพ้อยู่วันยังค่ำ แค่คิดก็แพ้แล้ว

"ไม่รู้สิ ก็จนกว่าฉันจะเบื่อมั้ง"เขาตอบโดยที่ไม่ได้สนใจอะไรมาก เพราะคิดว่ามันไม่น่าจะสำคัญอะไร ทุกอย่างมันต้องขึ้นอยู่ที่เขาคนเดียวเท่านั้น

"ฉันขอกำหนดและสัญญาที่แน่นอนค่ะคุณแดเนียล"เธอพยายามคาดคั้นเขา อย่างน้อยเธอควรจะได้รู้ว่าเมื่อไหร่เธอถึงจะได้เป็นอิสระจากเขาสักที

"ปีนึงมั้ง หรืออาจจะเร็วกว่านั้น"เขาคิดว่า2-3เดือนเขาก็น่าจะเบื่อเธอแล้ว ปกติ2-3วันเขาก็เบื่อแล้ว ผู้หญิงเป็นอะไรที่งี้เง่าที่สุดในความรู้สึกเขา แต่เขาก็ขาดไม่ได้

"ค่ะ ถ้า1ปี หรือเร็วกว่านั้น ถ้าคุณเบื่อฉันแล้วคุณก็ต้องปล่อยฉันไปตามสัญญา โดยที่คุณจะต้องไม่ไปทำอะไรคนพวกนั้นเด็ดขาด ตกลงไหมคะ"เธอกลั้นใจถามเขา ทั้งๆที่ในใจเธอเจ็บแปลก สุดท้ายเธอคงไม่พ้นกับคำว่าขายตัวจนได้สินะ

"ตกลง ถ้างั้นเรามาเริ่มกันเลยนะที่รัก ฉันเครื่องติดมานานแล้ว"เขาพูดจบก็ก้มลงแนบริมฝีปากเขา เข้าหาริมฝีปากเธออย่างโหย



ความคิดเห็น