BabyBabydoll

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ🙏🏻 ขอบคุณทุกคอมเม้นทั้งติชมค่ะ💌 ขอบคุณกุญแจทุกดอกค่ะ🔐 ขอบคุณเหรียญทุกเหรียญด้วยค่ะ💰 ฝากนิยายทุกเรื่องของเบบี้ด้วยนะ แอร้ยยย!รักเยย💋

ชื่อตอน : EP.4nc+++(100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 163k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2560 14:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
EP.4nc+++(100%)
แบบอักษร


​"กอดผมไว้แน่นๆมิกิ อ๊ะๆ"เขาเดินไปก็อุ้มตัวเธอกระแทกลงมารับท่อนเอ็นของเขาไปด้วย

"อ๊ะๆ ไรอัน ฉันเสียวค่ะ อ๊าๆ" มิกิครางรับทุกจังหวะที่เขาก้าวเดิน 

จนไรอันเดินมาถึงเตียงนอนกว้างของเขา เขาจึงวางเธอลงบนเตียงเบาๆแล้วทาบทับตัวเองตามลงไป

ทั้งสองต่างมอบจูบให้กันอย่างเร่าร้อน จนมิกิผลักอกกว้างของไรอันให้นอนหงายแทน แล้วตัวเธอขึ้นค่อมอยู่บนตัวเขา

เธอพรมจูบไปทั่วอกกว้างที่แข็งแกร่งนั้น แล้วเธอก็เอื้อมมือลงไปกลางกายเขา จับท่อนเอ็นเขาให้ตั้งขึ้น เตรียมรับกับโพรงสวาทของเธอ 

มิกิค่อยๆหย่อนสะโพกตัวเองลงมา ให้โพรงสวาทเธอกลืนกินท่อนร้อนของเขาเข้าไปที่ละนิด

"อ่าาาาา อื้มมมม"มิกิถึงกับสะดุงสุดตัวเมื่อไรอันกระแทกแก่นกายส่วนขึ้นมา ทำให้ลำยาวของเขา เข้าไปจนแน่นช่องรักเธอ

"โอ้ววววว ซีดดดด"ไรอันเอื้อมมือมาบีบขยำทรวงอกอิ่มของเธอ ที่ตั้งเด่นอวดความอึ๋ม

"พั่บๆ พั่บๆ"

"อ๊ายๆๆ อ๊ะๆ ไรอันนนนน"มิกิขย่มสะโพกตัวเองลงแรงๆ แล้วโยกตัวเหมือนขวบม้าศึก 

"อ่าส์ ...มิกิ เร็วอีก อ่าส์..."ไรอันดันตัวเองขึ้นมาเพื่อดูดนมคู่สวยที่สั่นไหวตามแรงควบขี่ของเธอ

"พั่บๆ พั่บๆ"

"โอ๊ยยยย มิกิเสียวค่ะ อ๊ายย"เธอครวญครางออกมาไม่หยุด เมื่อรู้ตัวว่าความสุขที่ต้องการใกล้เข้ามาแล้ว

"อ๊ะๆ ฮื้มๆ"ไรอันจับเธอยกสะโพกขึ้นไว้ ส่วนตัวเขาจะเป็นคนดันท่อนเอ็นขึ้นไปกระแทกโพรงดอกไม้เธอเอง

"พั่บๆ พั่บๆ"

"อ๊ายยยยๆ ไม่ไหวแล้ว ไรอันไม่ไหวแล้วค่ะ"

เธอครวญครางอย่างเสียวซ่าน

"อ๊ะๆๆๆๆ "ไรอันกระแทกแก่นกายขึ้นไปหาเธอไม่หยุด เขาจัดให้เธออย่างหนักหน่วง ให้สมกับการคิดถึงและโหยหาเธอมาตลอดหลายเดือน

"อ๊ายยยย กรี๊ดดดดด"มิกิหลับตาพริ้มเมื่อเธอถึงจุดหมายในที่สุด

"โอ้ววววว โอ้ววววว อู่ยยยย ซี๊ดดดด "ไรอันเองก็ตามเธอมาติดๆเช่นกัน

เขาปล่อยน้ำรักฉีดเข้าไปเต็มโพรงสวาทของเธอ แล้วมิกิก็ล้มตัวลงนอนทับบนตัวของไรอัน เธอนอนซบอกแกร่งที่ร้องหามาตลอด คืนนี้เธอคงจะนอนมีความสุขที่สุด

ไรอันลูบแผ่นหลังบาง เนียนเรียบของเธออย่างแผ่วเบา

"กลับเถอะครับ เดี๋ยวผมจะไปส่ง"

"จะไม่ใจร้ายไปหน่อยหรอ พอเอาฉันเสร็จก็ถีบหัวฉันส่งเลยเนี้ยนะ"มิกิเงยหน้ามามองหน้าเขา 

"คุณก็รู้ว่าผมไม่ได้คิดแบบนั้น แต่ถ้าเรื่องนี้หลุดไปถึงคุณพ่อคุณ ตัวคุณเองก็จะเดือดร้อนนะครับ"ทำไมเขาจะไม่อยากให้เธออยู่ เขาไม่อยากห่างจากเธอแม้แต่ก้าวเดียวด้วยซ้ำ แต่ถ้าเรื่องนี้หลุดไปถึงหูนายท่านอาโน คนที่จะเดือดร้อนที่สุดคงไม่พ้นสาวในอ้อมกอดเขาแน่ๆ

"ไรอัน เราหนีไปด้วยกันดีไหม เราหนีไปด้วยกันเถอะนะ ไปไหนก็ได้ ขอแค่มีคุณจะตกเหวบุกป่าฝ่าดงที่ไหนฉันก็ไม่กลัว เราหนีไปด้วยกันนะไรอัน"เธอเขย่าตัวเขาไปมา

"ชีวิตจริงมันไม่เหมือนในละครหรอกนะครับคุณมิกิ ยังไงเราก็หนีไม่พ้นมือนายท่านอาโนแน่ๆ"

"เรายังไม่เคยลองเลย แล้วจะรู้ได้ไงว่าจะไปรอดไม่รอด"เธอพยายามหาข้อโต้แย้งเขา

"คุณมิกิลุกขึ้นไปแต่งตัวเถอะครับ"ไรอันพยายามดันตัวเธอให้ลุกออกจากอกเขา

"อย่าไล่มิกิไปเลยนะ มิกิอยากอยู่กับคุณ "เธอกอดตัวเขาไว้แน่นแล้วซบหน้ากับอกแกร่งนั้นไว้อย่างไม่ยอมขยับไปไหนเด็ดขาด

"แค่คืนนี้เท่านั้นนะครับ เช้าตรู่ผมจะไปส่งคุณแต่เช้า"ไรอันทนความตื้อและหัวใจตัวเองไม่ไหว เขาโอบรัดตัวเธอเข้ามากอดอย่างแนบแน่น

"ฉันรักคุณนะคะ"เธอหลับตาลงพร้อมบอกความในใจที่มีออกไป

"ครับ"ผมก็รักคุณ  เขาพูดประโยคท้ายไว้ในใจ เขาไม่อยากให้เธอมาหวัง มารอคอยเขา เพราะยังไงเขาก็ไม่มีวันเทียบเท่าเธอได้

ไรอันจูบไปที่ผมเธอเบาๆ ทำไมฟ้าดินถึงกลั่นแกล้งเขาขนาดนี้ มีคนรักอยู่แค่เอื้อมมือ แต่กลับคว้าเธอมาเป็นของตัวเองไม่ได้ เขานอนคิดจนหลับไปในที่สุด

"กริ๊งงงงงง"เสียงโทรศัพท์

"ว่าไง"แดเนียลกดรับโทรศัพท์ทันที ตามสัญชาตญาณของมาเฟีย ที่ต้องหูไวตาไว 

"ด็อกเตอร์โดนวางยาครับ ตอนนี้พาไปโรงพยาบาลอยู่ครับ"ลูกน้องเขารายงาน

"เตรียมเครื่องให้พร้อมฉันจะกลับเช้านี้ทันที แล้วแจ้งผลของด็อกเตอร์ให้ฉันรู้ด้วย สั่งเช็คกล้องให้ละเอียดด้วย"เมื่อเขากดวางสายจากลูกน้องแล้วก็รีบเดินตัวเปล่าเข้าไปอาบน้ำทันที

เมื่อแดเนียลอาบน้ำเสร็จแล้วเขาก็เปิดประตูออกมา เจอสาวน้อยเมื่อคืนนั่งหวีผมอยู่หน้ากระจกบานใหญ่

"ตื่นแล้วหรอ ไม่อาบน้ำหรอ"เขาถามเมื่อเห็นเธอใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว

"ไม่อ่ะ ฉันจะกลับไปอาบที่บ้าน"เธอรู้สึกดีใจมากที่จะได้กลับบ้านสักที คิดถึงเจ้ลีและป้านิ่มจัง

"อืมๆ" เขาพยักหน้ารับพร้อมกับแต่งตัวอย่างเร็ว

"เสร็จแล้ว ไปกันเถอะ เดี๋ยวจะไม่ทัน"แล้วแดเนียลจึงเดินนำออกไป

"พร้อมแล้วใช่ไหม"

"ครับ"ไรอันรายงาน

แล้วทั้งหมดก็พากันขึ้นรถ รวมทั้งของขวัญด้วย เธอนึกว่าเขาจะไปส่งเธอที่บ่อน แต่เมื่อมองข้างทางอีกที นี้มันไม่ใช่ทางไปบ่อนนี้น่า

"คุณจะพาฉันไปไหน?"เธอหันไปมองหน้าแดเนียลตาขวาง

"ด็อกเตอร์เป็นยังไงบ้าง"แดเนียลไม่ตอบคำถามเธอ แต่กลับหันไปถามไรอันแทน

"ปลอดภัยแล้วครับ แต่ต้องนอนโรงพยาบาลวันนึงครับ"ไรอันตอบเสียงเรียบ

"แล้วดูกล้องวงจรปิดเจออะไรไหม?"

"นี้ นายหน้าหนวด ฉันถามคุณ ทำไมคุณไม่ตอบฉัน"เธอแว๊ดใส่เขาทันที ที่เขาทำเหมือนไม่ได้ยินในสิ่งที่พูด

"ยังไม่เจอครับ"

ไรอันและแดเนียลพูดคุยกันเหมือนในรถไม่มีเธออยู่ด้วย ทำให้ของขวัญถึงกับนั่งหน้าบูด 

จนในที่สุดรถก็จอดลงที่สนามจอดเฮลิคอปเตอร์แห่งหนึ่ง

"ไม่ๆ จะพาฉันไปไหน ฉันไม่ไปนะ ฉันจะกลับบ้าน"เธอเขยิบหนีแดเนียลทันที เมื่อเขาจะลากเธอลงจากรถ

"ลงมาของขวัญ ฉันรีบ ไม่มีเวลามาเล่นไล่จับกับเธอหรอกนะ!"แดเนียลจับขาของขวัญได้ เขาก็ลากเธอออกมาจากรถ

"ไม่ไป! ฉันไม่ไป! ไอ้หนวด! ไอ้บ้า! แกจะพาฉันไปขายใช่ไหม! เลว! ได้ฉันแล้วยังจะเอาฉันไปขายอีก"ของขวัญโวยวายด่าทอแดเนียลไม่จบ เมื่อเขาอุ้มเธอพาดบ่าพาขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไป

"หยุดพูดสักทีของขวัญ ฉันไม่ได้จะเอาเธอไปขาย แล้วก็ไม่ได้จะเอาไปฆ่าด้วย นั่งเฉยๆสักที เดี๋ยวเครื่องตกก็ตายกันหมดนี้หรอก"แดเนียลดุเธอชุดใหญ่

"แล้วคุณจะพาฉันไปไหนละ แล้วจะพาไปทำไมก็บอกให้ฉันรู้ตัวบ้าง ฉันจะได้เตรียมตัวเตรียมใจทัน"

"พาไปเป็นเมีย! จบไหม!"



*เอารูปมิกิมาฝาก สวยน้อยกว่าไรท์นิดนุง 555+

*คอมเม้นพูดคุยกันบ้างนะคะ ไรท์อ่านทุกคอมเม้นคะ แค่ม่ะได้ตอบเฉยๆ แฮร่

ความคิดเห็น