ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่10.2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 07 เม.ย. 2560 14:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่10.2
แบบอักษร

หลังจากที่พลัสแต่งตัวเสร็จแล้ว พี่ลิลลี่กับพี่รุ่งก็สอนเกี่ยวกัยหน้าที่ของผม พี่ลิลลี่ให้ผมคอยเสริฟอาหาร

เครื่องดื่มให้กับลูกค้าที่มาใช้บริการ และคอยบริการต่างๆที่ลูกค้าต้องการ แต่มีข้อแม้ห้ามลูกค้าคนใหน

ล่วงละเมิดผมถ้าใครทำให้เรียกพี่ลิลลี่หรือพี่รุ่ง หรือไม่ก็ให้จัดการเองเลย

"โหว พี่พลัสแต่งตัวแบบนี้ดูไม่เท่เลยอะ ออกแนวน่ารักมากกว่าอะคิๆ"ทันทีที่พลัสออกมาชาช่าก็แซวพลัส

ใหญ่เลยแต่ตัวใส้สูทแทนที่จะเท่แต่พอพี่พลัสใส่นี่น่ารักมากอะ 

"พี่ควรหล่อใหม?"พลัสตอบ ที่จริงตนก็คิดละนะว่าใส่แล้วมันดูน่ารักแปลกๆ ต่อไปจะไม่ใส่อีกละ

"หนูล้อเล่นค่ะ คิๆ"ชาช่าตอบหลังจากที่เห็นพลัสทำหน้างอนๆ

"เอาละ คนเริ่มทยอยเข้ามาแล้วนะทุกคนรีบไปทำหน้าที่ของตัวเองเถอะ"พี่รุ่งเดินเข้ามาบอก เห็นทุกคน

ยิ้มหลังจากที่ไม่ได้เห็นนาน สงสัยคงเพราะมีพลัสเข้ามาละมั้ง

"คร้าบ/ค่า"ทุกคนแยกย้ายไปทำงานของตนเอง อรุณและฟ้าใสทำหน้าที่อยู่ที่บาร์ ชาช่าและพลัสคอยดูแลลูกค้า

ส่วนทัชก็ต้อนรับลูกค้าและพามายังโต๊ะ และมีคนอื่นๆที่ตอนนี้ทำงานกันอย่างขมักเขม้น

"รับอะไรดีครับ? : )"พลัสถามลุงแก่ๆพุงย้วย ไว้หนวดเครา หน้าตาน่าเกลียด แต่ต้องยิ้มไว้ก่อนพี่รุ้งบอก

หน้าตาต้องมาอันดับแรกไม่ว่าลูกค้าจะเป็นคนอย่างไรก็ต้องยิ้มเข้าไว

"เด็กใหม่หรอจ๊ะ ทำไมไม่เคยเห็นหน้าเลย"ลุงแก่ๆพูดพลางยื่นมือไปจับมือทำท้าจะลวนลามพลัส แต่คิดหรอว่า

มุกนี้ไม่ได้แอ้มหรอก 

"ใช่ครับ แล้วจะรับอะไรดีครับ?"พลัสดึงมือที่ถูกลุงแก่ๆลวนลามอยู่ให้ไขว้หลังอยู่ แล้วถามลุงอีกที

พลัสไม่รู้จะทำหน้าที่แบบนี้ได้อีกนานใหม ตนไม่ชอบถูกลวนลามแบบนี้เลย ถึงพี่รุ้งจะบอกว่าสามารถ

ขอความช่วยเหลือได้ก็เถอะ รู้สึกเสียตัวทางอ้อมแฮะ

"เหม เล่นตัวซะด้วยมามะ มานั่งนี่สิเดี๋ยวเสี่ยให้ติ๊บงามๆ"เสี่ยแก่ๆบอกแล้วพลางทำถ้าจะกอดเอวพลัสแล้วให้นั่งลง

แต่ก็ถูกพี่ลิลลี่ขวางไว้ซะก่อน

"แหมเสี่ยค่ะ อย่าลืมสิคะว่าคาสืโนของเราเป็นคาสิโนระดับสูงถ้าเด็กคนนี้ไม่เต็มใจเสี่ยก็บังคับไม่ได้นะคะ"

พี่ลิลลี่บอกแสี่ยและแอบแขวะเล็กน้อย พี่ลิลลี่คิดในใจ ไอเฒ่านี่แก่แล้วไม่เจียมเล่นของสูงเดี๋ยวตายไม่รู้ตัว

"หึ แค่นิดเดียวเองน่าจะเป็นไรไป"ไปเสี่ยแก่ๆยังไม่ละความเลิดที่จะลวนลามพลัส เห็นทีลิลลี่คงต้องใช้ไม้เด็ด

"ถ้าเสี่ยยังไม่เลิกลวนลามเด็กคนนี้ ลิลลี่จะเรียกบอดี้การ์ดนะคะ"ลิลลี่ขู่เพียงแค่นั้นไอเสี่ยแก่ก็ละความ

พยายามที่จะลวนลามพลัสทันที ก็บอดี้การ์ดแถวนี้เป็นของคุณจอร์นมาเฟียที่ใครๆก็รู้จัก ถ้าขัดละก็

บอดี้หาร์ดคงมารุมตนตายเลย

"ขอบคุณมากค่ะเสี่ยที่ไม่ขัดขืน"ลิลลี่พูดแล้วรีบจูงมือพลัสมาที่บาร์เพื่อเรียกมาคุย

"นี่พลัสที่หลังนะถ้าถูกลวนลามอะก็อย่าปล่อยเฉยสิ ทำแบบนี้พี่เสี่ยวตายนะจ๊ะ"ลิลลี่พูกออกมา

ก็พลัสเป็นว่าที่ถรรยาของคุณจอร์นนี่ถ้าคุณจอร์นมาเห็นตนคงไม่ตายดี แต่ก็ยังสงสัยอยู่นะว่า ทำไม?

คุณจอร์นต้องมาให้ว่าที่ภรรยามาที่แบบนี้ด้วย เสี่ยงต่อการถูกลวนลามด้วย

"อ๋อ ครับ"พลัสก้มหัวแสดงเป็นการขอโทษด้วยที่ทำให้เดือดร้อน แต่ก็ไม่รู้จะปฏิเสธยังไงนี่น่า แต่พอ

เห็นพี่ลิลลี่ ก็พอรู้แล้วว่าจะปฏิเสธยังไงให้นุ่มนวลแล้วได้ผลด้วย

"เอาละไปทำงานต่อเถอะ"พี่ลิลลี่บอกพลัสและก็กลับไปทำงานตามที่ได้รับมอบหมาย

พลัสทำงานจนตอนนี้ได้เวลลาที่คาสิโนปิดแล้วพลัสก็ไปเปลี่ยนเสื้อเป็นเสื้อนักศึกษาธรรมดา แล้ว

ก็เดินมาที่บาร์แล้วสอนหนังสือให้กับทุกคน 


ณ คฤหาสของจอร์น

"นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ววะ ทำไมพลัสยังไม่กลับอีก มัวแต่ทำอะไรอยู่วะ"จอร์นบ่นพึมพัม นี่มันก็น่าจะกลับมา

ได้แล้ว คาสิโนก็ปิดไปตั้ง2ชม.กว่าแล้ว ทำไมยังไม่กลับอีก รู้ใหมว่าทำให้เป็นห่วงน่ะ

"แบงค์เตรียมรถไปคาสิโนที่พลัสทำงาน"จอร์นทนไม่ใหวลุกจากเก้าอี้แล้วมุ่งตรงไปหาแบงค์ให้เตรียมรถ

คอยดูนะถ้าเจอตัวจะดุซะให้เข็ด ชอบทำให้คนอื่นเค้าเป็นหวง

"ครับนาย"แบงค์ตอบแล้วขึ้นรถมุ่งหน้าตรงไปที่คาสิโนที่พลัสอยู่ สงสัยนายคงเป็นห่วงคุณพลัสแค่

สอนหนังสือเด็กๆเอง เป็นหวงไปได้

"ถึงแล้วครับนา"แบงค์กำลังจะบอกนายแต่นายรีบลงไปหาพลัสซะก่อนแต่ รีบร้อนมาก


กลับมาทางด้านของพลัส

"เอาละวันนี้พี่สอนแค่นี้นะ พี่ต้องรีบกลับก่อนพรุ่งนี้พี่มีเรียน ไปลนะ... ปึ้ง!!!"พลัสบอกลาน้องๆ วันนี้คงพอแค่นี้

เพราะนี่ก็ตี2กว่าแล้วเดี๋ยวนอนไม่พอกัน แต่หลังจากที่บอกลาได้ไม่ถึง3วิก็มีเสียงถีบประตูดัง ปั้ง

ทำให้ทุกคนต้องกันไปมองทางเดียวกัน แต่พอเปิดมาก็พบว่าเป็นร่างสูงที่พลัสคุ้นเคย จอร์นเดินมาหาพลัสด้วย

หน้าที่นิ่งมาก พลัสเดาอารมณ์คนตรงหน้าไม่ออกจริงๆ แต่สัมผัสได้เลยว่าคงไม่ได้มาด้วยอารมณ์ที่ดี

"คะ คุณจอร์น"ทุกคนพูดออกมาเป็นเสียงเดียวกัน นับวันพันปีคนคนนี้ยังไม่เคยมาที่นี่เลย แต่ทำไมวันนี้

ถึงมาละ ทุกคนได้แต่นิ่งเงียบบรรยากาศภายในคาสิโนนี้อึดอัดมาก ไม่มีใครกล้าพูดออกมาแม้แต่คำเดียว

ได้ยินแต่เสียงแอร์และลมหายใจที่บางคนถึงกับกลัวจนไม่กล้าหายใจเลยที่เดียว

"คุณมาได้ไง"พลัสที่ทนกับบรรยากาศแบบนี้ไม่ใหวจึงเอ่ยคำถามออกไป ไม่ืราบว่าเขามาทำอะไรที่นี่กัน

"ทำไมถึงยังไม่กลับฮะ!"จอร์นพูดขึ้นเสียงกับพลัสตยโมโหมากที่พลัสกลับดึกขนาดนี้ 

"ผมกลับดึกแล้วมันทำไม ผมโตแล้วกลับดึกแล้วผมมีปัญญาดูแลตัวเองได้"พลัสตอบอย่างท้าทาย ทุกคนนี้

หน้าซีดเผือกเลย ทำไมพลัสถึงกล้าย้อนคุณจอร์นไม่กลัวตายหรือไงทุกคนต่างคิดในใจ แต่พี่ลิลลี่และพี่รุ้ง

ดูจะไม่ตกใจอะไรเลย ตอบแบบนี้คุณจอร์นคงรับมือหนักซะแล้ว2สาวคิด

"ชั้นถามตอบ!"จอร์นเพิ่มระดับเสียงอีกทุกคนที่อยู่ในนี้ยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่ แต่นั่นไม่ได้ทำให้คนตัวเล็กตรงหน้า

หลัวเลยแม้แต่น้อย 

"ผมเป็นลูกหนี้นะครับไม่ใช่เมียคุณจะกลับดึกหรือไม่มันก็เป็นสิทของผม"คราวนี้พลัสตอบกวนจอร์นไปบ้าง

คนอะไรเดินดุ่มๆแล้วมาตวาดใส่คนอื่นแบบนี้ลูกหนี้นะครับลูกหนี้ไม่ใช่เมียหรือลูก ไม่มีเหตุผมว่ะ

"พลัสอย่าให้ชั้นมีน้ำโหเดี๋ยวที่นี่ได้ตายกันหมดเพราะนาย"จอร์นออกปากขู่ออกไป ตอนแรกก็ไม่ได้โมโหหรอก

แต่ตัวเล็กนี่กวนผมก่อน คำพูดเมื่อกี้นี่จี๊ดเลยครับ ทุกคนในนี้หลังจากจากที่จอร์นพูดประโยคเมื่อกี้จบ

ทุกคนนี้สั่นกันไปหมดแม้แต่ลิลลี่และรุ้ง ที่รู้ความสัมพัธ์ของ2คนนี้ ยังไม่คิดว่าจอร์นจะโกรธขนาดนี้

"เชี่ย! พี่อย่าเอาอารมณ์ตัวเองเป็นที่ตั้งของชีวิตคนแถวๆนี้ดิ โตเป็นควายจนหาเลี้ยงตัวเองได้แล้วนะ

ชีวิตคนนะเว้ย ไม่ใช่ผักปลา ที่โมโหปุ๊ปแล้วก็ฆ่าเนี่ย"โอโหทุกคนในนี้อึ้งเลยครับ คำพูดของพลัสนี่

ยิ่งทำให้คุณจอร์นนี่โมโหมาขึ้นหรือเปล่า 

"หึ ถ้าเป็นห่วงคนอื่นก็บอกมาชั้นถาม3ครั้งแต่ยังไม่ได้รับคำตอบเลยนะ"จอร์นที่เห็นหน้าตาของพลัสที่เศร้า

แต่คำพูดนี่ไม่เข้ากับใบหน้านะ ถ้าตอบตั้งแต่แรกเรื่องก็ไม่มาถึงขั้นนี้

"สัญญาว่าจะไม่ฆ่าใคร"พลัสที่เถียงต่อไม่ได้เลยพูดเสียงที่อ่อนลง ไม่ค่อยไว้ใจจอร์นเท่าไรยิ่งเห็นเหตุการณื

ที่ฟองดูกับคนนั้นถูกซ้อมแล้วทำให้รู้เลยว่าจอร์นน่าจะฆ่าคนมาเยอะมาก

"หึ ตอบ"จอร์นยังไม่ได้ให้สัญญาแต่ต้องการคำตอบ นี่ถ้าไม่ใช่พลัสนะยิ่งหัวกระจุยไปนานละ

"ชิ ก็แค่สอนหนังสือเอง"พลัสบอกำตอบกับจอร์นอย่างจำนน แค่สอนหนังสือเด็กๆแล้วกลับช้าก็มาโมโหใส่

บอกเลยครับ ลำไย!

"ใคร?"จอร์นถาม สอนหนังสืองั้นหรอ แล้วสอนใคร 

"พะ พวกผมเองครับ"อรุณตอบคุณจอร์นเสียงสั่นอย่างกับลูกหมา อรุณคิดในใจคุณจอรนน่ากลัวเกินไปอ่า

ทำไมพี่พลัสถึงกล้าต่อปากต่อคำกับคุณพลัสนะ

"พวกนายหรอ?"จอร์นหันไปตามเสียงเห็นกลุ่มเด็ก4คนยืนก้มหัวอยู่ เด็ก4คนนี้คุ้นๆแฮะ...อ๋อเด็กที่ถูกค้านิ

จริงสิเราเองก็ลืมไปเลยตั้งแต่ช่วยออกมาได้ พวกนี้ก็คงอยู่แต่ในคาสิโนไม่ได้ออกไปเห็นโลกภายนอกเลย

ส่วนเรื่องการศึกษาตนก็ลืมเลย ตอนนั้นไม่ได้ใส่ใจพอมีพลัสแล้วถึงนึกออก สงสัยคงต้องจ้างครูมาสอน

ในระดับพื้นฐานแล้วค่อยจ้างครูเฉพาะสายมาสอนตามความสนใจแต่ละคนแล้วกัน

"พวกเราต้องขอโทษด้วยค่ะ ที่ยื้อตัวพี่พลัสเอาไว้"ฟ้าใส่บอกโดยที่ไม่กล้าสบตากับคุณจอร์นเลย สงสัยจัง

คุณจอร์นกับพี่พลัสเกี่ยวข้องกันยังไง

"อืม ชั้นต้องขอโทษพวกเธอด้วยที่ช่วยมาแต่ไม่ได้ให้การศึกษา เอาเป็นว่าชั้นจะจ้างครูสอพวกเธอนะ"

จอร์นบอก นึกสงสารเด็กพวกนี้ลึกๆแฮะ 

"และชั้นจะส่งเธอเข้ามหาลัยด้วย"จอร์นบอกเพิ่มเติมอีก ทุกคนอึ้งมากไม่คิดว่าคุณจอร์นจะทำแบบนี้

"ขอบคุณมากเลยนะครับ ที่จะให้พวกผมเรียนหนังสือ"คราวนี้ทัชเป็นออกมาพูดบ้างเด็ก4คนดีใจกันใหญ่เลย

ไม่นึกไม่ฝันว่าพวกตนจะได้เรียนหนังสือ

"บทจะร้ายก็ร้าย บทจะดีก็กี ผมตามอารมณ์คุณไม่ทันนะ"พลัสพูด บทจะร้ายก็น่ากลัวโครตแต่ผมไม่กลัวคิๆ

พอยทจะดีก็ดีจนเหมือนเทพบุตรเลยผมก็ไม่หลง อิๆ ตามอารมณ์ไม่ทันบอกเลย

"หึ แล้วจะกลับได้หรือยัง ตี3กว่าแล้วนะ"จอร์นบอกไป ที่ตามอารมณ์ไม่ทันนะเพราะใครละ

"เออ กลับก็กลับ"พลัสที่พูดแล้วกำลังจะเดินไปที่ประตูแต่ถูกจอร์นคว้ามือเอาไว้

"พูดอะพูดให้มันดีๆหน่อย ชั้นอายุมากกว่านายอีกนะ เคารพผู้อาวุโสหน่อย"จอร์นบอกตั้งแต่

ยายมะลิเสียพลัสนี่ไม่เคยพูดเพราะกับตนเลยซักครั้งเดียวก็บอกไปแล้วนะว่าฟองดูไม่ใช่เมีย

ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

"ก็หัดทำตัวให้มันน่าเคารพหน่อยสิ"พลัสพูดแล้วสะบัดมือเปิดประตูออกจากคาสิโนไป

"หึ ดื้อเอาการนะ"จอร์นหัวเราะในลำคอแล้วเดินตามพลัสไป ได้เวลากลับคฤหาสซักทีง่วงชิบ

"นี่พี่ลิลลี่พี่พลัสเป็นอะไรกับคุณจอร์นหรอ?"ชาช่าที่เห็นทั้ง2เดินออกไปก็วิ่งไปหาพี่ลิลลี่เลย

ความสัมพันธ์ของ2คนนี้มันแปลกๆนะ

"ถึงเวลาพวกเธอก็จะรู้เองละ"ลิลลี่บอกแล้วกลับไปทำความสะอาดต่อ

 


จบกันไปแล้วกับตอนหลังนี้ เป็นไงบ้างสนุกใหม

ถ้าชอบนิยายที่ไรท์เขียนอย่าลืม

กดไล์และกดติดตามไรท์นะ สำหรับตอนนี้อะบ๊ายบาย

ความคิดเห็น