ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP21.คลุมเครือ

คำค้น : Ep.21

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 49.9k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 06 เม.ย. 2560 15:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP21.คลุมเครือ
แบบอักษร

​อย่าบอกใครว่าเป็นแฟนฉัน.






หลังจากที่แจ๊คมาส่งร่างบางที่คอนโดเขาก็กลับเลย ร่างบางจึงขึ้นห้องมาคนเดียวมือบางหยิบคีย์การด์ก่อนที่รูดไปที่เครื่องหน้าห้อง ร่างบางค่อยๆเปิดประตูเข้าไปช้าๆก่อนที่สายตายจะไปสะดุดที่รองเท้าส้นสูงสีแดงข้างๆรอเท้ามาร์ค หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นเหมือนกำลังลุ้นอะไรสักอย่าง ร่างบางทำได้เพียงแค่คิดในใจภาวนาไม่ให้มันซ้ำรอยอีก ถ้าเป็นแบบนั้นอีกหัวใจเธอคงรับไม่ไหวจริงๆ

ร่างบางๆตัดใจเดินเข้าไปในห้องก่อนจะเห็นร่างสูงนั่งคุยผู้หญิงคนนึงที่มีรูปร่างหน้าตาสวยใช่เล่น ร่างบางยืนมองทั้งคู่คุยกันสักพักก่อนผู้หญิงคนนั้นจะหามาเจอร่างบาง แล้วส่งยิ้มให้ก่อนที่มาร์คจะหามาตามผู้หญิงคนนั้น


"อ้าวมาแล้วหรอ มานี่สิ"

ร่างสูงหันมาเรียนกร่างบางที่ยืนนิ่งมองเขา2คนอยู่ เมื่อเห็นว่ามาร์คเรียกแพรวาจึงเดินไปหาเขาๆก่อนทีมือหนาจะดึงให้เธอนั่งลงข้างๆเขา

"นี่ยี่หวา.....เพื่อนฉันเอง และนี่ก็แพรวาแฟนฉัน"

ร่างสูงแนะนำให้ทั้งคู่ได้รู้จักกัน

"ยินดีที่ได้รู้จักนะแพรวา"

ยี่หวาหันไปพูดกับร่างบางก่อนที่จะยิ้มให้เธอ แล้วนื่นมือออกไปทำความรู้จัก

"ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะ..ยีหวา"

ร่างบางเอื้อมมือออกไปจับก่อนที่ส่งยิ้มกลับให้


"ยีหวาเพิ่งกลับมาจากเมกายังไม่มีที่พัก...เลยจะมาพักที่นี่ก่อน"

เมื่อเห็นทั้งคู่ทักทายกันเรียบร้อย เขาก็หันไปพูดกับร่างบางที่นั้งอยู่ข้าง  ร่างบางไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่พยักหน้ารับเบาๆ

"ขอรบกวนสัก2-3วันนะ เดี๋ยวหาที่พักได้เราก็จะไปแล้ว"

ยีหวาพูดขึ้น

"รบกวนอะไรเล่า แค่นี้เอง"

ร่างสูงว่าก่อนที่จะยื่นมือไปขยี้หัวเพื่อนเบาๆ 

"มาร์ค ผมฉันยุ่งแล้วนะ"

ยี่หวาว่าก่อนจะตีมือร่างสูงเบาๆ ก่อนทั้งคู่ตะหัวเราออกมา ทุกการกระทำอยู่ในสายตาของร่างบางเสมอแต่เธอก็นั้งเงียบๆดูทั้งสองพูดคุยกันก่อนที่เธอจะขอตัวไปเก็บกระเป๋าในห้อง


"เดี๋ยวแพร พาหวาไปเก็บของในห้องด้วยสิ"

เมื่อเห็นร่างบางจะเดินไปยี่หวาจึงำดขึ้นก่อนยกของตัวเองเดินตามร่างบางไป ร่างสูงเพียงแต่มองทั้งคู่ที่เดินไปยังห้องนอนของเขาและแพรวา แต่เขาตั้งใจจะให้ยี่หวานอนกับแพรวาส่วนตัวเองจะออกมานอนโซฟาด้านนอก


"ห้องยังเหมือนเดิมเลยแหะ"

เมื่อเดินเข้ามายี่หวาก็พูดขึ้นก่อนจะมองไปรอบๆห้อง ก่อนจะเดินมานั้งที่เตียงนุ่ม


"แพรคบกลับมาร์คมากี่ปีแล้วอ่ะ"

อยู่ๆยี่หวาก็พูดขึ้นทำให้ร่างบางที่กำลังเก็บกระเป๋าบนโต๊ะหันมามองยี่หวาที่นั้งอยู่บนเตียง

"3ปีน่ะ"

ร่างบางหันมาตอบพร้อมรอยยิ้ม

"อื้มม ตั้งแต่ปี1สินะ มาร์คนี่ลืมเร็วชะมัด"

ยี่หวาว่าก่อนจะส่งยิ้มคืนให้ร่างบาง เธอไม่รุ้หรอกว่าสิ่งที่ยี่หวาพูดมันคืออะไร เธอเชื่อใจมาร์คไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเธอก็จะขอเสี่ยงเชื่อใจเขาออีกครั้ง ถึงแหม่ในใจจะหน่วงแค่ไหนก็ยอม

"อื้มม แพร..."

อยู่ๆยี่หวาก็พูดขึ้นมาอีกครั้งทำให้างบางหันไปสนใจเธออีกครั้ง

"มีอะไรหรือเปล่า"

เมื่อเห็นหน้าอึกอักของคนบนเตียงร่างบางจึงถามขึ้น

"คือฉัน...หิวข้าวอ่ะ แหะๆ"

ยี่หวาว่าก่อนจะยิ้มแห้งๆให้ร่างบางๆยิ้มหวานตอบก่อนจะเอ่ย

"นึกว่ามีอะไร...ไปเดี๋ยวแพรทำให้กินเอง"

ร่างบางว่าก่อนจะเดินออกไป  

"คุยอะไรกันอยู่ตั้งนานสองนาน"

เมื่อเห็นทั้งคู่เดินออกมามาร์คจึงถามขึ้น 

"เรื่องของผู้หญิงน่าา"

ยี่หวาตอบก่อนจะเดินไปกอดคอแพรวาแล้วเดินตรงไปที่ครัว

"อะไร เพิ่งรู้จักกันไม่ใช่หรือไง"

ร่างสูงตะโกนตามไล่หลังมาทำให้ร่างทั้งแพรและยี่หวาาต้องหลุดขำ

"ขี้หวงไม่เปลี่ยนจริงๆเลย"

ยี่หวาพูดขึ้นก่อนจะหันไปยิ้มให้แพรวาที่กำลังเตรียมของทำอาหารให้ยี่หวา





"หื้ม แพรทำอาหารเก่งนะเนี่ยอร่อยทุกอย่างเลย"

ยี่หวาพูดขึ้นหลังจากตักอาหารเข้าปากไปคำแรก

"ถึงว่า มาร์คถึงติดใจขนาดนี้"

ยี่หวาว่าก่อนจะหันไปมองร่างสูงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

"กินไปอย่าพูดมากน่าาา"

ร่างสูงว่าก่อนจะส่งยิ้มขำยี้หวาที่ชอบทำตัวเหมือนเด็กๆ

"นี่นายกล้าว่าฉันหรอ ห้ะ"

ยี่หวาเถียงกลับอย่างมาไม่นอมกัน ทั้งคุ่กินไปเถียงกันไป ร่างบางเพียงแต่ดูทั้งคู่เถียงกันอยู่เงียบๆ เหมือนคนที่ถูกลืมไป...


"อ่าาา อิ่มจัง"

ยี่หวาพูดขึ้นหลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว

"ก็มันหมดแล้วนิ"

ร่างสูงว่าขึ้น

"ชิ ไปแพรไปนอนกันดีกว่าง่วงละ หาวว"

ยี่หวาเอามือปล้องปากทำท่าหาวก่อนจะดึงมือร่างบางไปที่ห้อง

"เอ้า เดี๋ยวมาเก็บจานก่อนสิ"

ร่างสูงพูดขึ้นเสียงดังให้ที้งคุ่ได้ยิน

"นายก็เก็บไปสิ"

ยี่หวาตะโกนออกไปก่อนจะดึงร่างบางมานั้งบนเตียง

"แพรวา"

ยี่หวานิ่งไปสักพักก่อนจะพูดขึ้น ทำให้ร่างบางสนใจกับคนตรงหน้า

"ว่าไง"

ร่างบางพูดขึ้นด้วยความสงสัย

"เธออึดอัดหรือเปล่า"

ยี่หวาถามขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังกว่าทึกครั้ง

"ไม่นิ...หวามีอะไรหรือเปล่า"

ร่างบางถามกลับ

"เห้อมม..แพรไม่ต้องคิดมากเรื่องของหวากับมาร์คหรอกนะเรา2คนเป็นแค่เพื่อนกัน"

ยี่หวาพูดก่อนจะบีบมือร่างบางเบาๆ

"อื้ม...แพรไม่คิดอะไรหรอก"

แหม่ในใจอยากจะพูดอะไรมากมายแต่ก็ทำได้เพียงส่งยิ้มกลับไปให้คนตรงข้าม

"ดีแล้ว"

ยี่หวาว่าก่อนจะส่งยิ้มหวานให้

"งั้นเดียวแพรไปอาบน้ำก่อนนะ"

ร่างบางว่าก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำ



"อ้าว แพรละ"

ร่างสูงที่นั้งดูโทรทัศน์หันไปถามยี่หวาที่เดินออกมาจากห้องนอนของเขา

"อาบน้ำอยู่"

ยี่หวาตอบก่อนจะมานั้งข้างๆร่างสูง

"มีอะไรหรือเปล่า"

ร่างสูงถามขึ้น เมื่อเห็นยี่หวาเอาจ้องมองเขา

"นายยังรักฉันอยุ่หรือเปล่า"

อยู่ๆยี่หวาก็ถามขึ้น รางสูงมองคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ

"เราตกลงเป็นเพื่อนกันแล้วนะ"

ร่างสูงตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เรื่องนั้นฉันรู้แล้ว แค่อยากรู้ว่ายังรักฉันอยู่มั้ย"

ยี่หวาถามกลับอีกครั้งด้วยน้ำเสียงจริงจังไม่แพ้กัน

"รัก....ในแบบเพื่อน"

ร่างสูงตอบกลับ

"แล้วนายรักแพรไหม"

ยี่หวาถามกลับอีครั้ง

"ก็..รัก"

ร่างสูงตอบกลับ เขาไม่รู้คนตรงหน้าต้องอะไรไม่รู้ว่ายี่หวาจะเล่นอะไรอีก แต่สิ่งที่เขาพุดไปคือความจริงทุกอย่าง

"แล้วระหว่างฉันกับแพรตอนนนี้นายรักใครมากกว่ากัน"

นี่หวาถามขึ้นอีกครั้ง ร่างสูงนิ่งเงียบไปสักพัก


อีกร่างที่แอบฟังทั้งคู่คุยกันตั้งแต่แรก ค่อยๆแง่มประตูปิดช้าๆเมื่อได้ยินคำถามนั้นจากยี่หวาา ตอนนี้หัวใจร่างบางทำงานหนักมากเธอกลัวๆคำตอบของร่างสูงถึงในใจจะเข้าข้างตัวเองว่าเขาจะตอบเธอ แต่อีกใจกก็กลัวเขาจะตอบอีกคนทำไมนะ เธออยากจะถามเขาออกไปตรงๆแต่ปากไม่กล้าที่จะเอ่ยออกไป ทำไมตัวเธอถึงไม่กล้าท้จะทำอะไรเลย 


"แพร"

ร่างสูงมองไปตรงคนด้านหน้าก่อนจะพูดออกมาด้วยาหน้าจริงจัง

"ฮ่าๆๆ แหม่หน้าเสียเลย "

ยี่หวาว่าก่อนจะตบไปที่ร่างสูงเบาๆที่ทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ ไม่บ่อยหนักที่เขาจะมีท่าทีแบบนี้

"เล่นบ้าะไรเนี่ยหวา"

ร่างสุงตอบกลับเสียงดุที่ยี่หวา แกล้งเขาแบบนี้

"ฉันก็แค่ย้ำความรู้สึกนายตั้งหาก ถ้านายรักแพรมากนายก็ต้องแสดงเขาเห็นมากกว่านี่ ถึงแพรจะไม่ค่อยพูด แต่ฉันเป็นผู้หญิงด้วยกันฉันดูออกนะว่าเขาหึงนายแต่เขาเลือกที่จะเก็บความรู้สึกว่า ฉันน่ะอึดอัดแทนแพรชะมัดถ้าเป็นฉันน่ะเห็นแฟนตัวเองทำแบบนี้กับผู้หญิงคนอื่นฉันฉีกอกไปละ"

ยี่หวาพูดให้ร่างสูงได้เข้าใจ เธออึดอัดชะมัดอีกคนก็โง่ไม่เป็นเรื่องอีกคนก็เงียบเกินไป เห้อมมม2คนนี้คบกันมาได้ไงนะตั้ง2ปี ขนาดเขาคบมาร์คยังแค่ปีกว่าเอง แต่แพรนี่คงอึดจริงๆทนมาได้ตั้ง3ปี

"อื้ม ขอบใจนะ"

ร่างสูงว่า

"ไปง้อเขาหน่อย คงงอนอยู่มั่ง"

ยี่หวาก่อนจะหันไปมองคนในห้อง ร่างสูงจึงเชื่อคำที่ยี่หวาบอกก่อนจะเปิดประตูเข้าไป เขาไม่รุ้หรอกว่าร่างบางงอนเขาเรื่องอะไรหรืองอนเขาจริงมั้ย เพราะร่างบางไม่ค่อยพูดและไม่ค่อยแสดงออกมาตรงๆสักเท่าไร ร่างสูงเปิดประตูเข้าไปก็เห็นร่างบางนอนหลับอยู่บนเตียง ก่อนที่เข้าจะไปนั้งลงข้างๆเตียงก่อนที่จะก้มไปหอมแก้มนิ่มช้า

"ขอโทษนะ ที่ทำให้งอน"

ร่างสุงว่าก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มร่างบางอีกครั้ง 

ร่างบางที่แกล้งหลับตาอยู่ กับรู้สึกดีขึ้นมาถึงจะไม่รู้ว่าเมื่อกี่เขาตอบว่าอะไรแต่ก็รู้สึกดีที่เขารู้ว่าเธอรู้สึกยังไง

"

"

"

"

"

"

"

"

"

"

#ตอนหน้าก็จบแล้วนะแง้😂😂

#ทุกคนอย่าว่าพระเอกเรา ถึงนางจะลังเลอยู่บ้างแต่นางก็รักแพรมากนะ

#ไรต์กำลังว่างพอตเรื่องต่อไปมั้ง.....

ความคิดเห็น