BabyBabydoll

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ🙏🏻 ขอบคุณทุกคอมเม้นทั้งติชมค่ะ💌 ขอบคุณกุญแจทุกดอกค่ะ🔐 ขอบคุณเหรียญทุกเหรียญด้วยค่ะ💰 ฝากนิยายทุกเรื่องของเบบี้ด้วยนะ แอร้ยยย!รักเยย💋

ชื่อตอน : EP.2(100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 116.7k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ค. 2560 16:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 700
× 0
× 0
แชร์ :
EP.2(100%)
แบบอักษร


​"แล้วขวัญต้องไปเมื่อไหร่คะ"เธอเงยหน้าถามเฮียนิพล

"ตอนนี้เลย เดี๋ยวให้น้ำตาลไปช่วยแต่งตัวนะ"นิพลหันไปบอกน้ำตาล

"ไปแต่งตัวเถอะขวัญ ถ้าเธอตัดสินใจดีแล้ว"น้ำตาลเดินไปจับมือเรียวของ ของขวัญแล้วพาเข้าห้องไป

"นี้ชุดใครน่ะ"ของขวัญมองดูชุดเดรสสีขาว ที่โชว์เนินอกเกือบครึ่งเต้านั่นอย่างหวาดเสียว 

"ชุดฉันเอง ฉันเพิ่งซื้อมา เธอเอาไปใส่เถอะ ขอให้ชุดนี้นำความโชคดีมาให้กับพวกเราทุกคนนะ"น้ำตาลยื่นชุดให้ของขวัญไปเปลี่ยน

เมื่อของขวัญเดินออกมา น้ำตาลถึงกับตะลึง ขนาดเธอเป็นผู้หญิงด้วยกันยังชื่นชมรูปร่างที่ยั่วยวน ผิวขาว หน้าตาจิ้มลิ้มของของขวัญเลย แล้วถ้าเป็นผู้ชายละ ยังไงก็ต้องหลงเสน่ห์ของขวัญอยู่แล้ว

"สวยมากเลยขวัญ มานั่งๆ เดี๋ยวฉันจะแต่งหน้าทำผมให้เธอเอง"น้ำตาลดันตัวของขวัญให้นั่งลงตรงโต๊ะเครื่องแป้ง

"ต้องแต่งด้วยหรอ ฉันว่าปกติฉันก็สวยมากอยู่แล้วนะ"ของขวัญพูดยิ้มๆ เธออยากให้ทุกคนสบายใจ

"แห๋ม มั่นหน้าเหลือเกินนะ แต่งนิดหน่อยพอเป็นพิธีก็ได้ "น้ำตาลยิ้มให้ของขวัญ แล้วจัดการแต่งหน้าทำผมให้เธอ

"คนอะไรก็ไม่รู้ ยิ่งดูยิ่งสวย อิอิ" ของขวัญทำเป็นชมตัวเองอย่างสนุกสนาน

"ขอบใจมากนะขวัญ ที่เสียสละทำเพื่อพวกเราทุกคน.....เธอเอาไอ้นี้ติดไปนะไว้ใช้ยามจำเป็น"น้ำตาลหยิบต่างหูไข่มุขส่งให้เธอ

"ก็แค่ต่างหู มันมีอะไรพิเศษหรอ"ของขวัญมองดูต่างหูในมือ มันก็ดูปกติดีนิ

"ถ้าเธอหมุนเกลียวตรงไข่มุขออก ก็จะเจอยานอนหลับชนิดรุนแรง โดนเข้าไปไม่ถึง10นาทีหลับแน่นอน"น้ำตาลอธิบายให้ฟัง

"แล้วเธอจะให้ฉันเอาไปทำอะไร....หรือว่าจะให้ฉันใส่ยานอนหลับให้ไอ้มาเฟียนั้นกิน"ของขวัญถึงกับอ้าปากค้าง เธอต้องทำแบบนี้หรอเนี้ย

"ไม่ใช่ย๊ะ!....ที่ฉันให้เธอเอาติดไว้ เผื่อนายแดเนียลมันจะทำร้ายเธออะไรแบบนี้ แล้วเธอค่อยใช้"

"อ๋ออออ ....ว่าแต่เธอมีของแบบนนี้ได้ยังไงอ่ะ"

"ฉันสั่งมันมาจากในเน็ตอะ เอาไว้ใช้เผื่อเจอแขกที่ซาดิส หรือใช้ความรุนแรงกับฉัน"

"อ๋อออออ มิน่า ฉันถึงไม่เคยเห็นเธอฟ้องเจ้ลีเลยว่าโดนแขกทำร้าย ....ฉลาดจริงๆเพื่อนฉัน"ของขวัญยกนิ้วโป้งให้น้ำตาลอย่างชื่นชมในความฉลาด

"ไปเถอะ ป่านนี้เจ้ลีร้องไห้เป็นลมแล้วมั้ง ลูกสาวสุดที่รักจะไปออกรบครั้งแรก" 

"ไอ้บ้าน้ำตาล เดี๋ยวจะฟ้องเจ้ลี"แล้วของขวัญจึงรีบเดินออกไปหาทุกคนข้างนอก

"ขวัญ ฮื่อๆ เปลี่ยนใจยังทันนะลูก"ป้านิ่มเดินเข้ามาสวมกอดเธอทันที ที่เห็นเธอออกมา

จู่ๆน้ำตาของเธอก็จะไหล เมื่อเห็นป้านิ่ม ที่เปรียบเสมือนแม่คนที่2ของเธอก็ว่าได้ ร้องไห้สะอึกสะอื้นขนาดนี้

"อย่าร้องไห้เลยคะ ขวัญไปแป็ปเดียว เดี๋ยวก็มาแล้ว โอ๋ๆ ไม่ร้องนะๆ"ของขวัญทำท่าปลอบป้านิ้มอย่างคนอารมณ์ดี เหมือนไม่ได้มีความทุกข์อะไร

"รีบกลับมานะขวัญ "เจ้ลีสวมกอดของขวัญอีกคน พยายามกลั้นน้ำตาตัวเองไว้ไม่ให้ไหล

"ไปกันเถอะขวัญ"นิพลบอกของขวัญ พร้อมกับเดินไปขึ้นรถ โดยมีเจมส์เป็นคนขับนั่งประจำที่รออยู่แล้ว

"เดี๋ยวมานะ บ๊ะบาย!"ของขวัญโบกมือลาทุกคนพร้อมรอยยิ้มที่สดใสให้กับทุกคน


"อยากร้องไห้ก็ร้องได้เลยนะขวัญ "นิพลบอกของขวัญในขณะที่เธอหันหน้ามองข้างทางตลอด 

"ฮื่อๆ ฮื่อๆ ขวัญจะไม่ร้อง ฮื่อๆ ขวัญจะไม่ร้อง"เธอปาดน้ำตาทิ้งแล้วทิ้งอีก

"ฉันขอโทษนะ ที่ทำให้เธอเดื่อดร้อน โปรดรับคำขอโทษจากฉันด้วย"นิพลโค้งตัวลงพร้อมก้มหัวให้เธอเหมือนเป็นการทำความเคารพเธอ

"ไม่ๆ เฮียอย่าทำแบบนี้ ขวัญนับถือเฮียเหมือนพ่อ เพราะฉะนั้นเฮียอย่าทำแบบนี้"ของขวัญรีบดันตัวให้นิพลนั่งปกติเหมือนเดิม

"ขอบใจมากนะ ฉันไม่รู้จะขอบใจเธอยังไง"

"ขวัญทำเพื่อทุกคนที่ขวัญรักคะ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ขวัญจะไม่เสียใจคะ"เธอยิ้มให้กับนิพล เพื่อให้เขาสบายใจ

"ถึงโรงแรมที่คุณแดเนียลพักแล้วครับเฮีย"เจมส์รายงานเมื่อรถจอดนิ่งลงแล้ว

"ไปเถอะขวัญ"แล้วนิพลก็จูงมือของขวัญลงมาจากรถ และเดินเข้าไปทางเลาจ์ของโรงแรมแห่งนี้

เขาเห็นแดเนียลนั่งอยู่โซนวีไอพี ล้อมรอบไปด้วยบอดี้การ์ดนับสิบคน

"ผมมาขอพบคุณแดเนียล"นิพลแจ้งความต้องการกับการ์ดที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้า

"คุณแดเนียลอยู่ระหว่างการพักผ่อน ไม่ต้องการเจอกับใครทั้งนั้น"บอดี้การ์ดหน้าเข้มเป็นคนตอบ

"แต่ผมมีธุระสำคัญมาก ขอพบแค่แป็ปเดียวก็ได้"นิพลยังพูดอ้อนวอนเหล่าบอดี้การ์ดตัวใหญ่พวกนั้น

"เกิดอะไรขึ้นวะไรอัน พวกมันมีเรื่องอะไรกันอีก"แดเนียลเห็นเหล่าบอดี้การ์ดของเขาล้อมรอบชายหญิงคู่นึงไว้

"นายนิพลครับ มาขอพบนาย พาเด็กผู้หญิงมาด้วย ส่งสัยจะเอามาขอโทษนายครับ"ไรอันตอบหน้านิ่งๆ

"หรอ! สวยเหมือนกันนะ"แดเนียลมองจ้องไปที่ของขวัญที่ถึงแม้จะโดนไอ้พวกบอดี้การ์ดของเขาบังไว้ แต่ก็ยังพอมองเห็นความสวยของเธออยู่

"มั้งครับ"ไรอันตอบโดยที่ยังไม่ได้หันไปมองด้วยซ้ำ  แดเนียลได้แต่ส่ายหน้าให้กับคนไร้หัวใจ ไร้ความรู้สึกแบบไรอัน

"มึงตรวจอาวุธยัยเด็กน้อยนี้ให้เรียบร้อยแล้วส่งไปที่ห้องกูแล้วกัน"เขาบอกพร้อมกับลุกเตรียมจะกลับ

"แล้วนายนิพนละครับ"

"บอกให้มันกลับไปก่อน ฉันจะขอเช็คดูก่อนว่าของที่มันส่งมานะ ดีจริงรึป่าวพอที่ฉันจะเสียเวลามาคุยกับมันไหม"พูดจบ แดเนียลก็เดินไปยังลิฟท์พร้อมไรอันและบอดี้การ์ดส่วนนึง

"คุณแดเนียลบอกให้คุณนิพลกลับไปก่อน"

"แล้วขวัญล่ะ"ของขวัญหันไปถามนิพล

"ส่วนคุณผู้หญิงท่านนี้ นายเชิญพบที่ข้างบนครับ"บอดี้การ์ดเป็นคนตอบแทนนิพล

"ขวัญขึ้นไปเถอะ พรุ่งนี้เฮียจะมารอรับแต่เช้า ทำให้สำเร็ฐนะ"เขาพูดพร้อมกับลูบผมเธอ

ของขวัญพยักหน้าเบาๆรับรู้ พร้อมกับสูดลมหายใจเขาลึกๆ เหมือนต้องการเรียกพลัง

เมื่อเหล่าบอดี้การ์ดนำเธอมาถึงชั้นบนแล้ว เธอก็ถูกเครื่องสแกนตรวจอาวุธตั้งแต่หัวจรดเท้า 

ใจเธอนั้นเต้นโครมครามมาก กลัวเขาจะรู้ว่าเธอมียานอนหลับอยู่ในต่างหู

"เชิญครับ" เมื่อเธอผ่านการสแกนแล้ว ไรอันจึงเปิดประตูให้เธอเข้าไปในห้องๆนึง  เธอไม่คิดเลยว่าเขาจะมีการคุ้มกันดีขนาดนี้ เคยเห็นแต่ในหนัง ไม่คิดว่าจะมาเจอของจริงแบบนี้ มันทำให้เธอกลัวจนขนลุกเลย เธอคิดว่าถ้าเธอทำร้ายมาเฟียนั่นแม้แต่นิดเดียว เธอคงตายเป็นศพไม่มีญาติอยู่ที่นี่แน่ๆ

"มาแล้วหรอ สวยกว่าที่เห็นเมื่อกี้อีกนะ"


*นางเอกเราสวยมากคะ สวยวัวตายควายล้มเลยแหละ อิอิ




ความคิดเห็น