BabyBabydoll

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ🙏🏻 ขอบคุณทุกคอมเม้นทั้งติชมค่ะ💌 ขอบคุณกุญแจทุกดอกค่ะ🔐 ขอบคุณเหรียญทุกเหรียญด้วยค่ะ💰 ฝากนิยายทุกเรื่องของเบบี้ด้วยนะ แอร้ยยย!รักเยย💋

ชื่อตอน : EP.2(50%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 113.1k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ค. 2560 16:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 400
× 0
× 0
แชร์ :
EP.2(50%)
แบบอักษร


"พี่พล อย่าส่งนังขวัญไปเลยนะ พี่ก็รู้ว่าฉันเลี้ยงมันมาตั้งแต่เกิด ฉันทำใจไม่ได้หรอก ที่จะต้องมาทำร้ายมันเอง"เจ้ลีพูดกับสามีด้วยใบหน้าบึ้งตึง

"พี่รู้ว่าลีรักมัน พี่ก็รักมันเหมือนลูกเช่นกันแต่ตอนนี้เรากำลังจะอดตายทั้งหมดแล้วนะ"นิพลตอบด้วยใบหน้าเคร่งเครียด

"ฉันรับปากกับนังสายรุ้งไว้ก่อนตาย ว่าจะไม่ให้ลูกมันมีชีวิตเหมือนมันเด็ดขาด แค่มันต้องเกิดมากำพร้าทั้งพ่อทั้งแม่ แล้วต้องอาศัยอยู่ในซ่องแบบนี้ ชีวิตมันก็รันทดมากพอแล้ว ฉันสงสารมันฉันอยากให้มันมีชีวิตที่ดีกว่านี้" เจ้ลีพูดไปก็พยายามกลั้นน้ำตาที่จะไหลออกมาไว้

"พี่ก็อยากจะให้มันมีชีวิตที่ดีเหมือนกัน ไม่งั้นพี่จะส่งให้มันเรียนหนังสือหรอ แต่ตอนนี้พวกเรากำลังลำบาก กำลังจะอดตาย ลูกเมียของไอ้พวกนี้ก็กำลังจะอดตายเพราะไม่มีงานทำ งานไม่มีเงินก็ไม่มี"นิพลสูบบุหรี่เข้าไปหลายๆทีอย่างต้องการระบายความเครียดออกมา

"แต่นังขวัญมันไม่เคยทำงานแบบนี้นะ แล้วมันก็ไม่ชอบด้วย ฉันไม่อยากไปบังคับมัน ฉันทำไม่ได้หรอก"เจ้ลีนั่งสะอึกสะอื่นเพราะเธอนั้นรักและเอ็นดูของขวัญเหมือนลูกแท้ๆของเธอ เธอทะนุถนอมมาตั้งแต่เกิด

นึกไปถึงตอนที่สายรุ้งมาทำงานที่นี่ เพราะโดนสามีหลอกมาขายตัวเหมือนกัน แต่สายรุ้งไม่ได้เข้มแข็งเหมือนเจ้ลี เธอเศร้าเสียใจอย่างมากที่โดนสามีหลอกมาทำงานแบบนี้ และมารู้ตัวอีกทีว่าท้อง ยิ่งทำให้สายรุ้งถึงกับอยากจะฆ่าตัวตายหลายๆครั้ง แต่ยังโชคดีที่ช่วยเหลือไว้ได้ทัน 

จนวันที่จะคลอดเด็กทารกออกมา สายรุ้งเจ็บท้องมากแล้ว แต่กว่าจะไปถึงโรงพยาบาลทำให้เธอเสียเลือดไปเยอะ คุณหมอสามารถช่วยชีวิตเด็กไว้ได้ แต่ไม่สามารถช่วยชีวิตแม่ของเด็กได้ ด้วยความสงสารและเวทนาเจ้ลีจึงรับทารกน้อยมาเป็นบุตรบุญธรรม และบอกกับสายรุ้งไว้แน่วแน่ว่าจะเลี้ยงดูลูกของเธออย่างดี จะไม่มีวันมาเจอเหตุการณ์แบบเธอแน่นอน​

เจ้ลีตั้งชื่อเด็กทารกคนนั้นว่าของขวัญ เพราะคิดว่านั้นคือของขวัญสุดท้ายที่สายรุ้งมอบให้และอยากให้ของขวัญเปรียบเสมือนของขวัญแก่ทุกคนที่จะมาช่วยเลี้ยงดูเธอ

เจ้ลีนั้นส่วนใหญ่จะให้ป้านิ่ม แม่ครัวที่อายุเยอะแล้วแต่ฝีมือการทำอาหารเลิศรสมากๆ และดูแล้วเป็นผู้มีจิตใจโอบอ้อมอารีให้เป็นคนเลี้ยงดูของขวัญ ส่วนเจ้ลีนั้นจะคอยเป็นคนอบรมสั่งสอนของขวัญอีกที

ของขวัญเป็นเด็กที่สดใสร่าเริ่งมาก แม้เธอต้องอยู่ในซ่องแห่งนี้ แต่เจ้ลีก็คอยอธิบายให้เธอเข้าใจตลอดว่าคืออะไร ว่าเพราะอะไร ทำให้ของขวัญไม่เคยนึกรังเกียจหญิงบริการพวกนี้เลย แต่กลับกันเธอนั้นสงสารผู้หญิงพวกนี้มากกว่า ชีวิตของพวกเธอไม่มีทางเลือก ทำให้ต้องมาทำงานแบบนี้ ถ้ามีทางเลือกอื่น คงไม่มีใครอยากจะทำหรอก นั่นยิ่งทำให้เจ้ลีรักของขวัญมากขึ้นเรื่อยๆ และผู้คนที่พบเห็นก็หลงรักในความสดใสของเธอ

"พี่จะไม่บังคับนังขวัญหรอก พี่จะให้มันเป็นคนตัดสินใจเองว่าจะยินยอมช่วยพวกเรารึป่าว" คำพูดของนิพลทำให้เจ้ลีหลุดออกมาจากเรื่องราวในอดีตทันที

"พี่พูดจริงนะ"เจ้ลีรีบปาดน้ำตาบนแก้มทั้งสองข้างออกทันที

 ของขวัญที่มาถึงตั้งนานแล้ว และแอบได้ยินเรื่องทั้งหมดเธอรีบเช็ดน้ำตาออกให้แห้งสนิทแล้วทำเหมือนไม่รู้เรื่องอะไร

"เจ้......เฮีย! เรียกขวัญมามีอะไรจ้ะ"เธอยิ้มให้บุคคลทั้งสอง แล้วเดินมานั่งซบแขนเจ้ลีอย่างออดอ้อนเป็นประจำ

"ขวัญรู้ใช่ไหมว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง"นิพลเป็นคนพูดขึ้นก่อน

"รู้ค่ะ นังลิลลี่พูดไปทั่วขนาดนี้ใครจะไม่รู้บ้าง"

ลิลลี่ที่นั่งฟังอยู่ด้วยหน้าเสียนิดหน่อย เธอรีบเอามือปิดปากตัวเองทันที

"ถ้างั้นก็รู้ใช่ไหมว่าตอนนี้พวกเราทุกคนกำลังลำบาก ถ้าตำรวจยังมากวนแบบนี้เราก็เปิดบ่อนไม่ได้ รายได้ก็ไม่มีมาเลี้ยงทุกคน"นิพลพยายามอธิบายให้เธอฟังอย่างใจเย็น

ของขวัญพยักหน้ารับรู้2-3ที

"เฮียเลยอยากจะส่งขวัญให้ไปเจรจากับคุณแดเนียล ขอให้เขายอมให้พวกเราใช้ชื่อเขามาคุมบ่อนเรา......แต่เฮียไม่ได้บังคับขวัญนะ"นิพลเดินมาลูบผมของ ของขวัญเบาๆอย่างเอ็นดู

"เฮียขอถามความสมัครใจของขวัญ ถ้าขวัญยอมช่วยเฮียและพวกเราทุกคนในครั้งนี้ แค่ครั้งเดียวเท่านั้น เฮียจะไม่ขออะไรจากขวัญอีกเลย"

"ขวัญไม่แน่ใจว่าขวัญจะทำให้เขาเชื่อในคำพูดของขวัญได้"เธอพูดน้ำตาคลอ

"คุณแดเนียลเขาเป็นเสือผู้หญิง ถ้าเขาได้เห็นขวัญ เขาต้องพอใจในตัวขวัญเป็นอย่างมากแน่ๆ"นิพลพยายามพูดให้กำลังใจเธอ ความเป็นจริงเขาก็ไม่อยากทำแบบนี้เลย แต่มันจำเป็นจริงๆ

"แล้วขวัญต้องทำยังไงบ้างคะ"เธอปาดน้ำตาทิ้ง อย่างนักสู้เหมือนกับที่เจ้ลีสอนมาตลอด

"ขวัญต้องทำให้เขาพอใจ ตามใจเขาทุกอย่าง อย่าไปขัดใจเขา แล้วพยายามขอร้องให้เขาคุ้มครองบ่อนเรา หรืออนุญาติให้เราใช้ชื่อเขามาคุมบ่อนเราให้ได้ แค่นี้เอง"เขามองสบตาเธออย่างต้องการขอร้อง

ของขวัญมองไปรอบๆที่มีพี่ๆน้าๆทุกคนรอคอยคำตอบของเธออย่างใจจดใจจ่ออยู่

"ขวัญไม่ต้องคิดมากนะ ถ้าขวัญไม่อยากทำก็บอกมา เจ้และพวกเราทุกคนไม่โกรธขวัญเลย"เจ้ลีดึงขวัญเข้ามากอดอย่างแสนรัก เธอภาวนาขอให้ของขวัญปฏิเสธนิพลไปซะ เธอทำใจไม่ได้จริงๆ

"ขวัญจะทำคะ และจะทำให้สำเร็จทุกคนไม่ต้องเป็นห่วงคะ" เธอยิ้มให้เจ้ลีทั้งน้ำตา ส่วนเจ้ลีนั้นถึงกับปล่อยโฮออกมา

"ขวัญ! คิดดีแล้วหรอถ้าเสียไปแล้ว มันเรียกอะไรกลับคืนมาไม่ได้นะ มันอาจจะเป็นตราบาปติดตัวแกไปเลยก็ได้นังขวัญ" น้ำตาลเพื่อนอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเธอที่ถูกพ่อแม่ส่งมาขายบริการ ทักท้วงเธอทันทีที่เธอตอบออกมา

"ฉันคิดดีแล้ว และจะไม่เสียใจทีหลังแน่นอน ถ้าวิธีนี้จะช่วยทุกคนได้ ฉันก็ยินดีจะทำ"เธอยิ้มให้กับทุกคน และกลั้นน้ำตาเอาไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้

"เจ้ขอโทษนะ เจ้ขอโทษ"เจ้ลีกอดของขวัยแน่นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา

"เฮียขอบใจขวัญมากนะ ที่ขวัญทำเพื่อทุกคน"

ของขวัญพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ

"แล้วขวัญต้องไปเมื่อไหร่คะ"


***นิยายเรื่องนี้เป็นอะไร พอจะอัพแล้วค้างตลอดเลย 

***ตอนหน้าพระเอกนางเอกจะเจอกันแล้วนะคะ .....ฝากคอมเม้นติชมด้วยจร้า

***อากาศมันร้อนมากใช่ไหมลูกของขวัญ

ความคิดเห็น