ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 17 ขอเป็นแฟน (จบแล้วครับ)

ชื่อตอน : ตอนที่ 17 ขอเป็นแฟน (จบแล้วครับ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 475

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2560 21:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 17 ขอเป็นแฟน (จบแล้วครับ)
แบบอักษร

เช้าวันรุ่งขึ้น


"พี่แม๊คคับตื่นคับ....เช้าแล้วน่า" หลังจากผมลืมตาดูโลก ผมก็รีบปลุกคนข้างๆทันที

ถ้าถามว่าทำไมถึงรีบขนานนี้ณะหรอ แม้...ก็วันนี้จะได้ไปเล่นน้ำทะเลไง เย้!!!! อุสาเตียมชุดมาประชันกับพวกอีปี

โห้ๆๆ งานนี้มีแข่งแน่นอน

"อื่ม....มันยังเช้าอยู่เลยนะครับ ขอต่ออีกนิดนึงนะ" นั้นไงครับคุณชาย ผีจอมขี้เกียจเข้าสิงซะแล้ว

"ไอ้พี่แม๊ค! ถ้าไม่ตื่นผมจะลงไปคนเดียวแล้วนะ" ผมพูดขึ้นหลังจากชุดร่างอันใหญ่โตออกจากเตียงประมาณเกือบชั่วโมงได้

"คราฟฟฟฟฟ" หลังจากกล่อมอยู่พี่แม๊คก็ลุกจากเตียง 

"ครับงั้นผมไปอาบน้ำก่อนนะเดียวพี่แม๊คลงไปกินข้าวก่อนเลย" ผมพูดเสร๊จก็รีบเข้าห้องน้ำทันที แม้จะไม่ให้รีบได้ไงครับ ก็ สายตากรุ้มกริบขนานนั้น ผมกลัวจะเกิดสิ่งที่ผมรีกเรืองขึ้นนะสิครับ

หลังจากผมอาบน้ำเสร๊จผมก็แต่งชุดว่ายน้ำไว้ข้างในเสื้อคุม ก่อนจะลงไปกินข้าว

"แม้ๆ อาบน้ำหรือเข้าคอสเจ้าสาวค่ะ นานเป็นชาติ ถ้าช้ากว่านี้อีกหน่อยกูกับอีบอสเนีย คงจะไปตัดชุดเพื่อนเจ้าสาวแหละ ดอกลำใย!!" ลงมาปุ๊บอิปีก็กัดทันทีเลยคับอินี้หนิ

"จู้จี้!!!! กูก็อาบปกติแหละ แหละนี้คือชุดว่ายน้ำถูกเมะ กูนึกว่าชุดหางเคื่อง" ผมว่าชุดผมเลิศแล้วนะ ชุดอีนี้กินขาดคับ

ทั้งกระโปงว่ายน้ำลายเกร๊ดนางเงือกสีเขียว แล้วเสื้อในกราบหอยเชลล์สีน้ำเงิน ที่หน้าป๊บน้ำมันยังต้องสยบ รวมๆแล้วเหมื่อนผีทะเทมากกว่า นางเงือกนะผมว่า

"ก็ปกติอ่ะค่ะ เป็นคนไม่ค่อยจัดเต็ม" เบะปากมองบนสิคับรอไร

"พวกมึงรอนานไหม กูแต่งตัวนานไปหน่อย" อึ่ง ทึ่ง สยอง ผมกับอิปีอ้าปากค้างไปแล้วคับ ทำไมณะหรอ ก็ชุดที่อีบอสซ้ำใสนะสิ ชนะเลิศ เป็นชุกวายน้ำแวกหลังแวกหน้าสีขาวมีเลือมวิบวับประดับตั้งแต่สายชุดลงมาถึงขาหนีบดำ แล้วไหนจะเสื้อคุมลายตระคายลากมาแต่ไกล ไหนจะแว่นตาที่ใหญ่กว่าใบตาลตามชายฝั่งทะเลอีกมั้ง บียองเข้าสิ่งมันแล้วคับ ยอมใจ

"มองอะไรกันอะพวกมึง กูก็แต่งธรรมดาออก" อีบอสพูดจีบปากจีบคอ เปรียบตัวเองได้มง

"ย่ะ!!!! / ย่ะ!!!!!" ผมก็อิปีพูดพร้อมกัน 

"อ้าวสาวๆ จับเต็มจังเลยนะคับ" ปริ้งๆ ๆ ๆ โอ้ยยยยย แสบตา พี่แม๊คที่เดินออกมาจากครัวพูดขึ้นทักพวกผม 

ปกติพี่แม๊คก็หล่ออยู่แล้ว แต่พอแต่แบบนี้มัน โคตรแซีกซี่เลย  ก็ไม่อะไรมากหลอกครับ แค่เสื้อเชิ้ตสีดำลายดอกชบาปรดกระดุม เผยให้เห็นซิกแพ๊คขาวๆ กางเกงขาสั้นสีครีบ แค่นี้เอง

"พวกมึงเราแพ้ว่ะ" อีปีพูดขึ้นหลังจากตะลึงกับหุ้นพี่แม๊ค พวกผมพยักหน้าโดยไม่มีข้อกังหาใดๆ

"หืม เป็นไรกันครับ มากินข้าวกันวันนี้กับข้าวน่ากินมากเลยนะ แม่ปีเนียทำอาหารหน้ากินแถมอร่อยด้วยนะคับ" ตอนนี้อิปีทำหน้าเคริมไปแล้วครับ หยึย  มันน่าจับขังห้อง จริงๆ แล้วอีพวกนี้จะมองอีกนานไหมเนีย!!!! เชอะมากกว่านี้ผมก็เคยเห็นมาแล้วไม่อยากคุย 

"พวกมึงจะมองอีกนานไหมห่ะ กินข้าวจะได้รีบไป" ผมพูดกระแทกเสียงก่อนจะไปนั้งข้างพี่แม๊คเพือตักข้าวให้ ป่าวน่าา 

ผมไม่ได้ห่วงนะ พวกคุณน่ะมั่ว 

"หึๆๆ" พี่แม๊คหัวเราะก่อนจะเริ่มกินข้าวกัน อิตานี้หนิ อ่อยไปทั่ว ชิ!!

เราใช้เวลาเดินทางไม่นานเพราะบ้านอีปีอยู่ไม่ไกล้จากทะเลนัก หลังจากพวกผมถึงก็พากันเดินเข้าไปในหาดโดยไม่รอพี่แม๊คที่ถือของตามมาเลย ผมก็อยากช่วยนะคับ แต่เผอิญมีแต่ชtนีริมหารอยากจะช่วยเหลือเกิน เชอะ อยากช่วยก็ช่วยไปเลย คอยดูจะหาผัวใหม่ หึ!!! พวกผมเดินเข้ามาถึงหาดก็มีแต่คนมอง เห้อ ก็คงไปแปลกอะไรถ้าเค้าจะมองอิสองตัวนี้ 

"กรี้ดดดดด มึง ฝรั้งหล่อมาก ป่ะ!!! พวกมึงออกรบ" หลังจากอีบอสซ้ำพูด ก็วิ่งลงไปหาเป้าหมายทันที 

"อินี้!!! เทเพื่อนได้เลยหรอ อิบอสนี้มันแรดจริงเนอะอิปี อะ อ่าว" คับไปนู้นแล้ว อิพวกบ้าาาาาาา โอ้ยปวดใจ

หึ แต่ไม่เป็นไร ใช้ว่าชุดของผมจะน้อยหน้าพวดมัน ผมเดินลงไปริมทะก่อนก่อนจะถอดเสื้อคุมออก

ชุดผมเป็นชุดว่ายน้ำแบบกระลาศีเรือสีฟ้าขาวสั้นแค่อก มีปกเสื้อเหมื่อนผ้าพันคอลูกเสือสีน้ำเงิน พร้อมกับกางเกงว่ายน้ำสีขาวบางๆ  บอกแล้วผมจะหาผัวใหม่

"โห้อินี้ ซุ้มหรอมึง ไปไกลๆเลยผู้ชายมองมึงหมดแล้วววว" หลังจากที่ผมถอดผ้าคุมเตียมจะลงทะเล อิบอสซ้ำก็โวยทันที

"อะไรจะมาไล่กูไม่ได้ ไปบอกให้เค้า หยุดมองเองสิ" ผมพูดก่อนจะเดินลงไปลึกๆเพือว่ายน้ำ

"โอ้ย!! นี้ เห็นคนไหมเนีย" ผมโวยใสคนที่ว่ายน้ำมาชนผม ที่ต้องกว้างชนมาได้เจ็บนะเนีย

"ขอโทดนะคับ ผมว่ายเล่นกับน้องเพรินไปหน่อย" ผู้ชายอายุน่าจะยุมัธยมปลายกับเด็กอ้วนๆตัวเล็กๆน่ารัก กล่าวขอโทด

"ไม่เป็นไรคับ ว่าแต่น้องชื่ออะไรคับน่ารักจังเลย" ผมพูดก่อนจะหันไปถามเด็กอ้สน ที่อยู่ในห่วงยางเป็ดน้อยสีเหลื่อง

"สื่อบ่วลอยงับ" เสียงพูดเล็กน่ารักที่ไม่ค่อยชัดดังขึ้น งื่ออออน่าร๊ากกก

"อ่อ บัวลอยใช้ไหมคับ น่ารักจังเลยมาจุ๊บทีสิ" ผมพูดก่อนจะจุ๊บลงแก้มขาวๆย้วยๆ อุ้ยพี่นางยังอยู่นี้หว้า

"อะ..ขอโทดนะ เสียมารยาญจัง" ผมหันไปพูดกับเด็กคนนั้นพร้อมเกาหัวแก้เขิน เหมื่อนเค้าจะหน้าแดงด้วยแหะ จะว่าไปเด็กคนนี้ก็หน้าตาดีนะเนีย ผิวสีแทนนิดๆ หน้าคมๆกับหัวเกียนๆตามสไตยร์ เด็กมัธยม

"อะ...เออ ไม่เป็นไรคับ พี่ชื่ออะไรหรอคับ" น้องเค้าถามผม

"ออ..ชะชื่อ / ชื่ออะไรแล้วมันเกี้ยวอะไรกับนาย" ก่อนที่ผมจะตอบ ก็ได้มีเสียงเย็นมาจากด้านหลัง คงไม่ต้องเดานะคับว่าใคร 

ว่าแต่มาไง ว่ะเนีย 

"อ่าวพี่ มาไงเนีย" ผมหันไปถาม ตอนนี้หน้าพี่แม๊คโคตรน่ากลัวเลยแม่คูณณณณณณ

"เรามีความผิดนะ รู้ตัวไหม" พี่แม๊คพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม เป็นรอยยิ้นที่ขนลุกมากพูดเลย

"พี่คงต้องขอตัวแฟนพี่กลับกอนนะคับ" พี่หันไปพูดก่อนที่จะยกผมไว้ตรงบ่าแล้วว่ายน้ำกลับฝั้ง แรงคนหรือควายเนีย

"ไอ้พี่แม๊คปล่อยน่าาา ปล่อยยยย" ผมดิ้นพร้อมโวยวายเป็นเด็กอยู่บนบ่าของพี่แม๊ค 

"ใครบอกให้ชุดนี้กันหา!!!!! บอกแล้วว่าอย่าแต่งตัวโป๊ เป็นไงมีแต่คนมอง มันน่าจับขังจริงๆเลย ให้ตายสิ!!!" 

พี่พูดขณะเดินขึ้นฝั้ง

"อะไรเร้า ที่พี่อ่ะยังแต่งโชว์ชาวบ้านเค้าได้เลย ทำไมผมจะใสมั้งไม่ได้อ่ะ" ผมเถียงกลับ

"ยังจะเถียงอีก" พี่แม๊คพูดก่อนจะวางผมลงพร้อมเอาเสื้อคุมมาปิดตัวผมไว้ ทำยังกะผมเป็นสาวน้อยไปได้ หยึย!! 

หลังจากนั้นผมก็ไม่พูดอะไรอิก เรารอสักพักอิบอสซ้ำกับอิปีก็กลับมา

"ป่ะมึงกลับเถอะ อยู่ก็มีแต่นก เห้อ กูไม่สวยตรงไหน" อิบอสพูดอย่าปลงตก แม้ผมอยากจะบอกว่าทุกตรง แต่กลัวเจอง่วงฟาด ก็เลยเงียบๆไหว 5555

"ป่ะกลับไปพักผ่อนกัน ตอนเย็นค่อยไปกินอาหารทะเลริมหาดกัน" อิปีพูดขึ้น เราเดินไปที่รถเพือจะกลับบ้าน

พอถึงบ้านผมก็เดินขึ้นห้อง ปิดประตูเลย

"อ้าวอินี้ เมนไม่มารึไงถึงอารมเสีย พี่แม๊ครู้ไหมค่ะมันเป็นไร" ผมได้ยินเสียงอิปีพูดขึ้นข้างนอก แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรเพราะ

เพรียมาก ขอนอนก่อนแล้วกัน ขณะที่ป๊อกกี้หลับได้มีร่างหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง โดยใช้กุนแจสำรอง 

แม๊คได้เดินเข้าไปใกล้ร่างบาง ร่างสูงก้มลงไปจูปขมับร่างบางอย่างอ่อนโยน

"พี่พูดเพราะว่ารักนะคับ อย่างอลพี่เลยนะ" แม๊คก้มลงไปกระซิบข้างหูก่อนจะล้มตัวไปกอดร่างบางมาไว้ในอ้อมกอด ก่อนหลับไหลไป ขณะเดียวกันร่างบางที่แกล้งหลับ ได้ลืมตาขึ้นมา

"คนบ้า คนฉวยโอกาด แต่ก็....รักเหมื่อนกันนะคับ" คำพูดเหมื่อนกระซิบของร่างบาง ทำให้ใครบางคนแอบยิ้มยุในใจ 

ช่วงเย็น

ผมตื่นมาปวดหัวนิดหน่อยก่อนจะหันไปดูอีกคน แต่ไม่พบแล้ว เดินงัวเงียลงไปข้างล้าง

"ตื่นแล้วหรอคับ มาดื่มชามะลิสิ แม่ของปีเค้าเตรียมให้" ผมเดินลงไปก็เห็นคุณชาย อยู่ห้องรับแขกคนเดียว

"คนอื่นไปไหนหมดคับ" ผมถามพี่แม๊ค

"ไปรอที่ร้านแล้วน่ะ" ผมพยักหน้าเข้าใจก่อนจะเดินไปดื่มชา พี่แม๊คยิ้มให้ก่อนจะดื่นของตัวเอง เราใช้เวลาไม่นานก็เดินทางไปร้าน เราใช้เวลาค่อนข้างนาน เพราะคุณชายบอกร้านนี้อร่อยมาก บรรยากาศก็ดี เออจะ จะอะไรก็ ตอนนี้หิวจะตายแล้วเนีย

เราจอดรถไว้หน้า เอะรถคันนั้นคุ้นๆ แต่ชังมันเถอะตอนนี้หิวแล้ว เราเดินเข้าไปในร้าน พี่แม๊คเลืดมุมข้างนอก 

มันจะเป็นเขตที่ยืนออกไปนอกร้านจะมีสระน้ำและน้ำพุอยู่ตรงกลาง มองไปก็จะเห็นทะเล หืม บรยากาศดีสมที่พี่แม๊คบอกจริง

ทำไมไม่มีคนเลยว่ะ สงยังไม่มากันมั้ง

"พี่แม๊คครับ แล้วสองนางไปไหนอ่ะคับ" ผมถาม เพราะพี่แม๊คบอกออกมาแล้ว

"ออ สองคนบอกพี่ขอช๊อปปิ้งก่อนน่ะ เดียวตามมา" พี่แม๊คพูดขึ้นก่อนจะดูเมนู

 หน่อยอิสองตัวนั้น ไปไม่ชวนเลยนะ ถ้ามาถึงนะจะงอลให้ 

"สั้งอะไรก่อนไหม? ก็คงอิกนานกว่าสองคนนั้นจะมา" พี่แม๊คเงยหน้ามาถาม

"ขอน้ำส้มครับ" ผมบอก

"พี่ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" สักพักพี่แม๊คพูดขึ้น ก่อนจะเดินไปห้องน้ำ

ผมหันหน้าออกไปดูทะเล ลมเย็นของทะเลทำให้สดชืด แม้ตอนนี้จะมืดแล้ว แต่ความของแสงจากร้านอาหารทำให้ดูโรแมนตืกดีนะผมว่า 

พรึ่บ!!! "เห้ย!!!!!" ผมร้องขึ้นอย่างตกใจ ขณะกำลังดืมดังกับธรรมชาติ จู่ๆไฟก็ดับ ตอนนี้มันมืดมาก น่ากลัวอ่ะ ในร้านก็ไม่มีใคร พี่แม๊คก็ไปเข้าหรองน้ำ

"ตื่อ ตื๊อ ตื่อ ตือ ตื๊อ ตือ" ท่ามกลางความมืด จู่ๆ ก็มีเสียงไวโอลีนดังขึ้น แสงไฟค่อยๆสว่างขึ้นพร้อมร่างคนสีไวโอลีน

"พี่...บีม" ผมพูดอย่างแผ่วเบา นี้มันอะไรกัน พี่เดินมาหยุดตรงหน้าพร้อมขยิบตาให้ ก่อนจะสีไวโอลีนต่อ 

มันเป็นเพลงที่เพราะมาก ไม่คิดว่าพี่บีมจะเล่นเก่งขนานนี้ 

"ขอเชิญครับ" หลังจากพี่บีมเล่นเสร๊จก็ได้มีเสียงขึ้นจากข้างหลัง 

"พี่จอม!!!!!!" ร่างของพี่จอมที่ใสสูตรหรูเดินมาหยุดตรงหน้าก่อนจะยืดมือมา พี่จอมยิ้มให้ก่อนจะจูงมือผมออกไปยังชายหาด

ตามชายหาดจะมีคนที่ถือรูปผมอยู่ ไม่ว่าจะเป็นรูป ตอนผมหลับและกิริยาที่ไม่รู้ตัวต่างๆมากมาย

"อิปี อิบอส นี้มันอะไรกันเนีย" พี่จอมจูงมือผมมาเลือยๆก่อนจะหยุด เพือส่งต่อให้กับ นางฟ้าสองตัวตรงหน้าผม

อิปีกับอิบอสแต้งชุดนางฟ้าสวยงาม ถือตะกล้าดอกไม่คนละอัน

"มาสิมึง" บอสซ้ำพูดก่อนจับมือผมไปคนละข้าง มันสองตัวเดินจูงมือผมไปเลือยระหว่างทางจะมีเสียงคนร้องเพลงของขวัญ

คอรเบาๆ ซึ้งมันช่วยให้โรแมนติกเพิ่มขึ้นกว่าเดิม เราเดินมาเลือยๆจนเห็นคนที่ยืนหันหลังอยู่ในซุมไฟสีสวยมากมาย

ซึ้งไม่บอกก็รู้คือใคร 

"ไปสิมึง....เค้ารอมึงอยู่" อิปีพูดขึ้นก่อนจะเดินออกไปอยู่ข้างหลัง

"นี้มันอะไรกันคับ" ผมเดินไปหาพี่แม๊คที่อยู่ในซุม พี่หันมายิ้มให้

"กี้....พี่ก็จีบกี้มานานแล้ว เราผ่านอะไรมาก็เยอะ มันครวถึงเวลาแล้ว...." พี่แม๊คพูดสียงอ่อนโยน

"ถึงเวลา.....อะไรคับ?" ผมถามด้วยหัวใจที่เต้นเร็ว 

"กี้เป็นแฟนกับพี่นะคับ" พี่แม๊คพูดขึ้นจะยืนดอกไม้มาตรงหน้า ทุกอย่างเงียบลง มีเพียงเสียงคลืนแหละเสียงลม

"คับ....พี่แม๊ค...เป็..น..ฮึ...คับ" ผมพูดทั้งน้ำตา ไม่คิดคนๆนี้จะทำอะไรขนานนี้ ไม่คิดคนๆนี้จะทุ่มเทกับคนอย่างผม

ไม่เคยคิดว่าผมครวจะได้ คนที่ผมคอยเค้ามาตลอด ตอนนี้เค้ามาขอผมเป็นแฟน ผมมีความสุขมาก ไม่รู้สิ ผมพูดไม่ออก

"ขอบคุณนะกี้" พี่แม๊คพูดขึ้นก่อนจะเดินมากอดผม

"คับ...ผมต้องขอบคุณพี่แม๊คที่รักผม ขอบคุณพี่จอมพี่บีมและทุกๆคนด้วยนะคับ" ผมเดินไปขอบคุณทุกคน

"อิปี อิบอส ขอบคุณนะมึงที่ทำให้กูมีวันนี้ ขอบคุณนะผู้ช่วยของกู กูรักพวกมึงนะ" ผมเดินไปกอดมันสองคน 

"มึงนี้ก็...ฮึ...ดาม่าไปได้.....ฮืออออ" อิปีพูดไปร้องไป

"แล้วมึง...จะ...ฮึ....ร้องไห้ทำไมล่ะอิปี....ฮืออ...ไม่สวยเลย..ฮือออ..อี.บ้..า.." 

พวกเราสามคนกอดกันไปร้องไห้ มีทุกข์ร่วม มีสุขร่วมสุข พวกมันไม่ใช้แค่เพื่อน แต่มันมันคือครอบครัว

รักนะผู้ช่วยของกู





                                                                                          จบบริบูรณ์​


ปิดเทอมแล้ววว ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคับ 

ปิดตั้งสามเดือนแนอะ ถ้าอยากให้มีเรื่องใหม่ หรือภาค ต่อ คอมเม้นด้วยน่าา





ความคิดเห็น