ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 24 ท้อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มี.ค. 2560 10:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 24 ท้อง
แบบอักษร

 6 ปีผ่านไป  ( ใวยังกะนิยาย )


#Pim part


"เฮียหนูอยากกินมะม่วงดองอ่ะ"   ตอนนี้ฉันกับเฮียนั่งอยู่บนโซฟาในบ้าน  ไม่ต้องสงสัยว่าบ้านไหน บ้านเฮียนี่แหละ ตอนนี้ เราสองคนแต่งงานกันแล้วเมื่อ 5 เดือนที่แล้ว  แม่เฮียบอกว่าไม่ต้องซื้อบ้าน ให้มาอยู่บ้านเดียวกัน จะได้อบอุ่นๆ   หลังจากฉันเรียนจบก็ยังไม่ได้ทำงาน เพราะ เฮียยังไม่อยากให้ทำ


"เดี๋ยวเฮียให้แม่บ้านไปซื้อให้ครับ"   เฮียพูดแล้วลุกขึ้นไปบอกแม่บ้าน แล้วก็กลับมานั่งที่เดิม ฉันเลยนอนเอาหัวหนุนตักเฮีย แล้วหันหน้าเข้าหาหน้าท้องเฮีย


"เป็นไรหืมมม  อ้อนจังเลย"   เฮียก้มลงมามองหน้าฉันแล้วลูบหัว


"หนูรักเฮียนะ เฮียรักหนูไหม"   ฉันถาม ไม่รู้เป็นอะไรช่วงนี้ บอกรักเฮียบ่อย อยู่ๆ มันก็อยากบอกรัก อยากอยู่ใกล้ๆ อยากหอมแก้ม ทำอะไรก็ได้ที่ได้อยู่ใกล้ๆกัน


"รักสิครับ รักมากด้วย ฟอดดด ฟอดดดด   หอมจังเลย เมียใครเนี่ย"


"ฮึก เฮีย หนูขอโทษนะที่หนูชอบเอาแต่ใจ  งี่เง่า ขี้งอแง ทำให้เฮียต้องเหนื่อย ฮึก ฮืออออ"   อยู่ๆ ฉันก็ร้องไห้โฮออกมา อย่างห้ามไม่ได้ ก็คนมัรจะร้องอ่ะ มันห้ามไม่ได้


"โอ๋ๆ คนเก่งไม่ร้องนะครับ ร้องไห้ทำไม เฮียรักหนู เฮียเต็มใจทำให้หนูได้ทุกอย่าง ไม่ร้องๆ โอ๋ๆ เงียบน้ะคนเก่งของเฮีย จุ้ป"   เฮียจับฉันนั่งใกล้ๆ แล้วเลื่อนหน้ามาจุ้ปหน้าผากฉัน


"ฮืออออ ฮึก ฮือออ  มัน... มันหยุดไม่ได้ ฮือออ"


"โอ๋ๆ คนเก่ง เงียบนะ"


"ตายแล้ว!!  ตาฟราน นี่แกทำอะไรน้อง ทำไมน้องร้องไห้แบบนี้ ดูซิ หน้าแดงตัวแดงหมดแล้ว"   คุณแม่เดินเข้ามาแล้วเห็นฉันร้องไห้ เลยรีบเดินมาหา แล้วจับตัวฉันดู


"ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยแม่ครับ"


"ฮึก  หนูร้องไห้เอง ฮือออ"


"โอ๋ ไม่ร้องลูก เดี๋ยวไม่สวย ไหนๆบอกแม่ซิร้องไห้ทำไม"   คุณแม่ลงมานั่งข้างๆฉันแล้วกอดปลอบ


"หนูไม่รู้ อยู่ๆก็อยากร้องไห้ แล้วก็อยากขอโทษเฮียที่เอาแต่ใจ แล้วมันก็ร้องไห้ออกมาเองเลย"


"อ๋อๆ  แล้วนี่หนูมีอาการแปลกๆอะไรบ้างไหม เช่น อยากกินของดอง อยากกินอะไรแปลก"   คุณแม่ถาม


"มีครับแม่ เมื่อกี๋พิมบอกผมว่าอยากกินมะม่วงดอง"   เฮียตอบแทนฉัน


"แล้วนี่ประจำเดือนหนูมารึยัง"   คุณแม่ถาม ฉันเลยนั่งนับ


"เออใช่ เฮียไม่เห็นหนูใช้ผ้าอนามัยมาสองเดือนแล้วนะ"   รู้ดีกว่าฉันอีกคนนี้อ่ะ


"งั้นแม่ว่า ตาฟรานพาน้องไปหาหมอดีกว่านะ"


"ไปทำไมคะ คุณแม่"


"ก็อาการหนูเหมือนคนท้องไงล่ะจ๊ะ ตอนแม่ท้องเจ้าฟรานอาการแม่ก็แบบนี้แหละ"


"ไชโยยยยยย  ผมจะมีลูกแล้ว เย่!!  อย่างนี้ต้องฉลอง"


"เดี๋ยวๆเฮีย ยังไม่ไปหาหมอเลย"


"งั้นไปเลยเมียจ๋า ไปนะครับคุณแม่ บอกพ่อด้วยนะครับว่าซื้อของรับขวัญหลานได้เลย"


"จ่ะๆ รีบไปรีบกลับนะ"   แช้วเฮียก็มาพยุงฉันไปขึ้นรถ  พอไปถึงโรงพยาบาล เฮียก็พยุงฉันลงอย่างกับคนท้องแก่ยังงั้นแหละ


"เฮียหนูเดินเองได้ค่ะ"   ฉันบอกเฮีย


"ไม่ได้เดี๋ยวหนูล้ม"   แล้วฉันก็ต้องเป็นฝ่ายยอม พอเข้ามาข้างในหมอก็บอกให้ไปฉี่ใส่ขวดแก้วเล็ก  แล้วมานั่งรอผลได้เลย


"ยินดีด้วยนะคะ คุณพ่อมือใหม่ ตอนนี้คุณแม่ตั้งครรย์ได้ 4 สัปดาห์แล้วค่ะ"  คุณหมอบอก นั่นมันทำให้ฉันทั้งอึ้ง ทั้งดีใจที่ได้มีเด็กตัวน้อยๆ มาวิ่งเล่นในบ้านแล้ว


"เย่ๆๆๆๆ  ผมมีลูกแล้ว  เย่ๆ เมียจ๋ากลับบ้านกัน"


"ขอบคุณค่ะหมอ"   ฉันขอบคุณคุณหมอ แล้วเดินออกจากห้องไปขึ้นรถ  ตลอดทางบนรถ เฮียก็เอาแต่เอามือมาลูบท้องแล้วคุยกับลู เห่อจริงๆเล๊ย  ฉันให้เฮียเล่นซักพักแล้วก็นึกอะไรดีๆขึ้นได้เลยบอกเฮีย


"เฮีย~"   ฉันเรียก ตอนนี้เฮียแกนอนอยู่บนตักฉัน


"จ๋า  เมียจ๋า"   ขานเสียงหวานเชียว


"เราแกล้งคุณพ่อคุณแม่กันไหม"


"ยังไงครับ"   เฮียถามแล้วทำหน้างง


"เดี๋ยวเล่นตามน้ำไปแล้วกัน"   แล้วก็จบการสนทนาเพียงแค่นั้น  รถแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้าน ฉันรีบปรับสีหน้าให้ดูเศร้าๆ เหมือนคนผิดหวัง


"เฮียทำหน้าเศร้าๆนะ"   ฉันไม่ลืมที่จะเตือนเฮีย


"อ๋อ เข้าใจละ"   แล้วเฮียก็ทำตามที่ฉับบอก


"หนูพิมลูก เป็นไงบ้าง"   คุณแม่คุณพ่อเดินออกมาจากบ้านแล้วตรงมาหาฉัน  แล้วฉันก็ร้องไห้ โผเข้าไปกอดคุณแม่


"โอ๋ๆ ไม่เป็นไรลูก ครั้งนี้เค้าไม่มา ครั้งหน้าเค้าต้องมาลูก"   คุณแม่กอดปลอบฉัน แล้วลูบหลัง


"เจ้าฟราน อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ เป็นสามีภรรยากันแล้วต้องให้กำลังใจกัน"   คุณพ่อพูดกับเฮีย


"คุณแม่ขา คุณพ่อขา ช่วยอะไรหนูหน่อยได้ไหม"   ฉันผละจากคุณแม่ แล้วพูด


"ได้สิจ๊ะ ช่วยอะไรล่ะ"   คุณแม่ตอบ


"ช่วยคิดชื่อลูกให้หนูหน่อยได้ไหมคะ"   ฉันพูดแล้วยิ้มออกมา ทำเอาคุณพ่อคุณแม่งงเลย


"นะ.. หนูพิมท้องหรอลูก แล้วหนูร้องไห้ทำไม"


"ฮ่าๆ~ ดีใจไงคะ แล้วก็ แค่อยากหยอกคุณแม่กับคุณพ่อ"   ฉันหัวเราะหน่อยๆแล้วพูด


"แสบจริงๆ เจ้าลูกสะใภ้คนนี้"   คุณพ่อพูดแล้วยิ้มออกมา


"คุณ คุณคะ เราได้หลานแล้วคุณ คุณดีใจไหม"   ตอนนี้คนที่ตื่นเต้นที่สุดก็น่าจะเป็นคุณแม่


"แม่ครับใจเย็นๆครับ"


"ก็คนมันดีใจ ฉันจะได้มีหลานกับเค้าซะที"   คุณแม่พูดอย่างดีใจ


"งั้นผมว่าเราไปบ้านฉลองกันเลยคุณ  ต้อนรับสมาชิกใหม่ของบ้าน"   คุณพ่อก็อีกคน   แล้วทุกคนก็แยกย้ายกันไปนั่งที่ห้องนั่งเล่นของบ้าน ส่วนคุณแม่เดินไปเอากระดาษกับปากกามา แล้วเขียนรายการอาหาร


"เดี๋ยววันนี้แม่ลงมือเอง"


"ฟ้าๆ มานี่หน่อย"   คุณแม่เรียกหลานของแม่บ้านคนนึงที่ชื่อฟ้าออกมา


"ขา คุณหญิง"


"นี่รายการอาหารตอนเย็น ไปซื้อมาด้วย วันนี้ฉันจะเข้าครัวเอง"


"ทำไมเยอะจังคุณหญิง"   เด็กน้อย อายุ 15 ถาม


"วันนี้มีฉลองน่ะ"


"ฉลอง อะไรหรอคะ"


"เดี๋ยวตอนเย็นก็รู้"   คุณแม่พูด แล้วฟ้าก็เดินออกไป


"อุ้ป~ อั้วะ  อ้วก"   อยู่ๆเฮียก็มีอาการเหมือนจะอ้วก


"อัวะ อั้วะ"   แล้วแกก็วิ่งไปเข้าห้องน้ำทันที


"เฮีย เป็นไรมั้ย นี่ค่ะน้ำ"   ฉันรีบเอาน้ำแล้วเดินเข้าไปหาเฮียที่กำลังนั่งติดอยู่กับชักโครก หน้าซีดมาก


"พิมจ๋า กอดหน่อย เฮียไม่มีแรง"   แล้วฉันก็ดึงเฮียมากอดแล้วลูบหลังเบา


"ดีขึ้นแล้วครับ"


"ตาฟราน นี่แกกินอะไรผิดสำแดงไปรึเปล่า"   คุณแม่ถาม


"ก็ไม่นะครับแม่"


"คุณคะ ฉันว่าตาฟรานอาการเหมือนคุณตอนฉันท้องเลย"   คุณแม่หันไปพูดกับคุณพ่อ


"อะไรหรอคะคุณแม่"


"ก็แพ้ท้องแทนเมียไงล่ะจ๊ะ"


"แล้วจะเป็นอะไรมากไหมคะ"   ฉันถาม เพราะฉันเป็นห่วงเฮีย


"ตอนพ่อเป็นพ่อก็แค่อ้วก แต่พอได้กอดได้หอมเมีย มันก็หายเองเฉยเลย  ฟอดดด"   คุณพ่อพูดแล้วก้มลงไปหอมแก้มคุณแม่


"คุณ อายเด็กๆบ้างสิ"


"หนูจ๋า พาเฮียขึ้นไปนอนบนห้องหน่อย เดินไม่ไหวแล้ว"  เฮียกางแขนออกแล้วทำหน้าเหมือนเด็กๆ


"แม่ขางั้นเดี๋ยวตอนเย็นหนูลงมาช่วยนะคะ"   ฉันบอกคุณแม่


"ไม่เป็นไร แม่มีฟ้ากับป้าณีช่วยแล้ว"   คุณแม่พูด  ป้าณีคือแม่บ้านของที่นี่ เป็นยายของฟ้า


"ค่ะคุณแม่"   แล้วฉันก็พยุงเฮียขึ้นมาบนห้อง แล้วพาไปนอนบนเตียง หนักเป็นบ้าเลย แล้วส่วนสูงเฮียกับฉะนก็ห่างกันเกือบยี่สิบเซน


"เฮียนอนก่อนนะ เดี๋ยวหนูลงไปเอาน้ำส้มกับผลไม้มาให้กิน"


"ไม่เอาเมียจ๋า จะอยู่กับเมีย"   เฮียทำสายตาอ้อนๆ


"หนูลงไปเอาแป๊บเดียวเอง นะคะ"


"แป๊บเดียวจริงๆนะ"


"ค่ะ เฮียนอนพักนะ"   ฉันพูด แล้วก็เดินออกจากห้องไปหาผลไม้ขึ้นมาให้เฮีย



#Fran part



"เฮียหลับรึยังเอ่ย"   เสียงหวานมาเชียวเมียผม


"หลับแล้วครับ"   ผมตอบไปกวนๆ


"แล้วใครตอบหนูนะ"


"เฮียฟรานสุดหล่อครับ"


"หลงตัวเองจริงๆ  นี่ค่ะมะม่วงดอง มะยม แล้วก็ มะม่วงมัน"


"หูยยยย น่ากินจังเลย"   ผมพูดแล้วหยิบมะม่วงดองกิน


"เฮีย ไม่เปรี้ยวหรอ"


"ไม่เปรี้ยว"   ผมพูดแล้วหยิบมะม่วงดองขึ้นมากิน


"งั้นขอชิมหน่อยดิ"


"อ่ะ"   แล้วหยิบมะม่วงดองให้พิมกิน


"หยี`~`เปรี้ยวอ่ะ ไม่รู้นึกไงหนูถึงอยากกินตอนเที่ยง"   พิมทำหน้าหยีใส่ผม


"อร่อยจะตาย"   ผมพูดแล้วหยิบกินจนหมด


"เฮียนอนพักมั้ย"   พิมถามผม


"นอนครับ แต่หนูต้องนอนกับเฮียนะ"


"ค่ะ เดี๋ยวหนูตั้งนาฬิกาปลุกก่อน จะได้ตื่นมาช่วยคุณแม่"


"ครับ"   แล้วผมกับพิมก็นอนกอดกันบนเตียง สบายจังได้นอนกอดเมีย

.

.

.

.

.

    ไรด์ขอโทษนะ รีบแต่ไปหน่อย  พอดีไรด์จะสมัครเป็นนักเขียนใหม่ แล้วก็เปิดนิยายเรื่องใหม่เลย อย่าลืมติดตามกันนะคะ

   เม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ 😄😄

ความคิดเห็น