//อ่านชาร์ทไม่มองคนที่มาหา

มาตามหาไรถึงนี่วะ

คุณเบลเค้าก็ทำงานของเค้าดิ

ทักไปหาคุณเค้ารึยังล่ะ

สงสัยคุณเบลอยู่กะกิ๊กมั้ง..

//ยักไหล่

//ปัง!!

//นัทปิดชาร์ทคนไข้อย่างแรง

มึงทำอะไรเค้าไว้ล่ะ

เค้าถึงได้หายไปแบบนี้อ่ะ

ถ้ามึงไม่รู้แล้วกูจะรู้หรอ

กูบอกเตือนแล้วนะ..

เพชร

การกระทำมันบอกได้ทุกอย่างนะ

ถึงมึงบอกไม่มีแต่สายตามึงตอนนี้มันลังเลว่ะ..

มึงลังเลอยู่ใช่มั้ยเพชร

กูจะไม่ห้ามมึงเลยนะถ้ามึงอยากกลับไป

แต่มึงจะมาทำให้คนคนนึงที่ไม่รับรู้อะไรมาเจ็บเพราะมีงไม่ได้..

แต่สิ่งที่คุณเบลเห็นมันไม่ใช่แบบนั้นไง..

ทุกอย่างที่คุณเบลเล่ามา มันเหมือนเหตุการณ์ที่มันเคยเกิดขึ้นกับมึง...

แล้วตอนนั้นเป็นไงล่ะ

ก็รักกันไง

แล้วคราวนี้ล่ะ

มึงไปบอกกับคุณเบลเถอะ

มาบอกกูก็ไม่ได้ทำให้คุณเบลรู้สึกดีขึ้นหรอก

กูไม่รู้

หยุดเขย่ากู๊วว

อ้าว

เพชร

เจอพอดีเลย

ไม่ไหวก็ต้องไหวล่ะว่ะ

โรงบาลจะขาดบุคลากรคุณภาพไม่ได้

//เบะปากแรง

เอ้อเพชร

ขอกุญแจห้องหน่อย

พอดีลืมไว้ในห้องอ่ะ

ก็..

ก็กูรีบไง

เลยลืมเอาออกมา

//ส่งซิกให้หมอนัทช่วย

เอ้อใช่ๆ

เพราะมึงนั่นแหละอีหมอเพชร

ทิ้งเคสผ่าตัดจนเพื่อนรักมึงต้องรีบมาผ่าให้มึงเนี่ย

//คว้ามาอย่างไว

แล้วคืนนี้มึงนอนไหนอ่ะ

แล้วไม่ง้อคุณเบล?

คุณเบล??

ห่ะ..

มึงก็ทักหามันดิ

มึงก็รัวแชทไปดิ

เดี๋ยวมันไปตอบเอง

กูไปห้องก่อนล่ะ

กูอยู่ห้องอยู่ละ

เคาะประตูเอาล่ะกัน

กูจะกลับไปนอนนน

แล้วมึงเอาไงต่อ

แล้วคุณเค้าตอบกลับมาป่ะ

เชร้ดดด

//ตบไหล่เพื่อน

ไปทำงานต่อเถอะมึง

อ่ะนี่..

//ยื่นกุญแจห้องให้ใครบางคน

อยู่เงียบๆล่ะ

//รับกุญแจห้องไว้

แล้ววันนี้พี่หมอจะกลับตอนไหน

//กอดอกถาม

อีก2ชั่วโมงมั้ง

มันมีผ่าอีกเคส

อ่อ

เย็นชาจังนะแก

ป่าวซะหน่อย

แค่คีพคาแรคเตอร์ไว้ก็แค่นั้น..

เรื่องเพชรกับ..

ไม่ต้องพูดๆ

พี่อธิบายให้เบลฟังหลายรอบจนจำได้ล่ะเนี่ย

เออๆ

คืนนี้ก็อย่าเสียงดังไปนะ

เพราะคืนนี้ห้องอื่นขึ้นเวรหมด..

🤨

อะไรของพี่วะ

เออตามนี้แหละ

ไปละ

หึ

กลับมาแล้วหรอคะพี่หมอ

จะยืนหาอะไรตรงนี้คะ

เข้ามาสิ..

ไล่ไปนอนคอนโดแล้ว

//กดล็อคห้องทันทีที่คนพี่เดินเข้ามา

ก็หิวอยู่แหละ

อื้มมม

เพื่อของอร่อยรอได้อยู่แล้ว

...

คะ..

//เงยหน้าขึ้นมาจากโทรศัพท์

อะไรคะ

//ตาหลุบมองต่ำ

พี่หมอ..

พี่กล้ามากนะ...

//เงยหน้าขึ้นมามองหน้าคนพี่อีกรอบ

กล้ามากนะ

ที่ใส่ชุดนี้อ่อยหนู

คิดหรอว่าทำแบบนี้แล้ว

จะทำให้หนูหายโกรธ

ป่าวหนิ..

หนูหิวแล้วว

//จะดันคนพี่ออก

พี่หมอเลือกเองนะ..

พี่ไม่รู้หรอว่าตอนนี้พี่กำลังทำให้หนูหมดความอดทน

ลุกขึ้นจากตักหนูได้แล้ว!

หนูบอกให้ลุก

หนูเตือนแล้วนะพี่หมอ!!

ก็เพราะพี่นั่นแหละ

ทำให้หนูหิวอย่างอื่นมากกว่าหิวข้าว

คนอะไรน่ารักแม้ตอนหลับ

//นอนมองคนพี่ที่หลับในอ้อมกอดของตนเอง

ของหนูคนเดียว..//พูดเบาๆ

ไปทำงานหาเงินมาเลี้ยงพี่หมอไงคะ

ไปอาบน้ำเลยค่ะ //หันมาบอกเชิงสั่ง

ไม่ต้องมาทำหน้างี้เลยค่ะ

หือ..ว่าไงนะคะ

คิดไปเรื่อยอ่ะพี่หมอ

รีบไปอาบน้ำเร็ว

จะได้ไปกินข้าวเช้าด้วยกัน

พี่หมอ

กับคนนั้น...

แต่หนูเห็นพี่กอดเค้า..

ให้เป็นหนูได้มั้ย..

ที่อยู่ข้างพี่

แค่นี้ก็ติดจะตายแล้วคับ

//ดึงพี่หมอเข้ามาชิดลำตัว

......

อ้าวหมอเพชร

จะไปทำงานแล้วหรอคะ

//เมื่อรู้สึกตัวก็รีบหันมองคนพี่

นี่ค่ะหมอเพชร

ข้าวเหนียวหมูปิ้ง//เดินเข้ามา

//มอง

หมูเนื้อแน่นๆ! ไม่วิญญาณเหมือนบางร้าน

เอ่อ...

ถอนหายใจดังจังเลยพี่หมอ

ไม่นะพี่..

ไม่นะ..

กลับมาหลังจากหายไปนานแสนนาน

🙏🙏🙏🙏🙏