Fall in love มาเฟียหลงเมีย
หลงครั้งที่1 rewrite
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

หลงครั้งที่1 rewrite

 

ตึกคณะนิเทศศาสตร์ตั้งตระหง่านอยู่กลางมหาวิทยาลัยชื่อดังใจกลางเมือง ผู้คนพลุกพล่านเต็มใต้อาคารหลังใหญ่เพราะช่วงนี้เป็นช่วงที่นักศึกษาส่วนใหญ่เลิกคลาสและกำลังจะกลับหอพักกัน บางคนก็ไปห้างสรรพสินค้ากับกลุ่มเพื่อน บางคนก็เลือกจะมานั่งเล่นฆ่าเวลากับโต๊ะหินอ่อนที่สวนข้างตึกคณะ เชกเช่นเดียวกันกับชายหนุ่มรูปร่างผอมบางที่เดินมานั่งโต๊ะกับเพื่อนอีกหนึ่งคนที่มีลักษณะไม่ต่างกันมากนัก 

"ไอ้ฟิว ทางนี้โว้ย" คนที่กำลังตะโกนเรียกเพื่อนอีกคนในกลุ่มชื่อว่าเดียร์ 

"เป็นไงวะ จารย์ป้ายอมให้ส่งงานปะ?" 

"มึงไม่น่าถามนะต้า กว่าจะยอมหยวนให้เล่นบ่นจนหูกูดับละเนี่ย แถมกูต้องรีบปั่นให้เสร็จภายในสองชั่วโมงนี้ด้วย" 

"มึงอยากลืมงานแกเอง ช่วยไม่ได้" เดียร์เอ่ยเย้ยหยันเพื่อนร่างสูงโปร่ง

"อย่าให้ถึงคราวมึงบ้างละกัน" ฟิวพูดอย่างเจ็บใจก่อนจะทิ้งตัวลงนั่ง

ถึงแม้จะทำท่าทีหัวเราะสะใจที่เพื่อนลืมเอางานมาส่งแต่สุดท้ายทั้งต้าและเดียร์ก็พากันช่วยเพื่อนหน้าหล่อทำงานอยู่ดี โชคยังดีที่ฟิวเป็นคนที่ฉลาดและความจำค่อนข้างดีจึงทำให้งานทั้งหมดเสร็จได้ภายในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงเท่านัั้น

"เชี่ย...โคตรเหนื่อย" เดียร์บ่นออกมาเบาๆ

"เหนื่อยอะไรมึง ทำแค่ชั่วโมงเดียวเอง"

"ใครจะไปฉลาดเหมือนคุณเพื่อนต้ากับคุณเพื่อนฟิวล่ะค้าบ..."

"งั้นเอางี้ วันนี้วันศุกร์ด้วย แล้วไหนๆพรุ่งนี้เราก็ไม่ต้องรีบตื่นเช้า เดี๋ยววันนี้กูเลี้ยงเหล้าพวกมึงที่ช่วยกูทำงานละกัน"

"ดีล มึงต้องไปนะต้า ถ้ามึงไม่ไปกูไม่ยอมจริงๆด้วย!!" เดียร์ตอบรับทันทีก่อนจะหันมาเริ่มงอแงเพราะกลัวว่าเพื่อนตัวเล็กของตนจะปฏิเสธเหมือนทุกที

"เออๆ ไปด้วยก็ได้"

"ดีมากเพื่อนรัก ไปผับ Gee กันดีปะ เห็นเขาว่าเด็ด"

"เอาตามนั้นก็ได้ งั้นเดี๋ยวกูไปรับเดียร์แล้วแวะไปรับมึงที่คอนโดละกัน"

เมื่อตกลงกันเรียบร้อยแล้วว่าทั้งสามจะไปกินเหล้าที่ผับชื่อดังไม่ไกลจากคอนโดต้าเท่าไรนัก ตอนนี้จึงต่างคนต่างแยกย้ายเพราะใกล้จะห้าโมงเย็นแล้ว แฟนต้าเลือกที่จะหาอะไรทานก่อนจึงค่อยขับรถกลับคอนโดในเวลาหกโมงเย็น ร่างเล็กแตะการ์ดใบเล็กที่หยิบออกมาจากกระเป๋าเงิน รอไม่เกินสามวิเสียงปลดล็อกประตูก็ดังขั้น 

ไฟตรงทางเดินด้านหน้าสว่างขึ้นอัตโมัติทันทีที่บานประตูเปิดออก คนตัวบางก้าวเข้ามาด้านใน วางกระเป๋าไว้ที่โซฟาในห้องนั่งเล่นก่อนจะตรงเข้าห้องนอนแล้วปลดเปลื้องอาภรณ์ที่ห่อหุ้มกายบางออก แฟนต้าเลือกที่จะแช่ตัวลงในอ่างน้ำเพื่อคลายอาการเมื่อยล้า ร่างเล็กใช้เวลาในการชำระร่างกายเกือบหนึ่งชั่วโมง

ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกเกือบสองชั่วโมงก่อนเพื่อนของคนตัวเล็กจะมารับ ต้าที่คิดว่าจะรอแต่งตัวก่อนออกไปทีเดียวจึงเลือกที่จะทิ้งตัวลงนอนเล่นโทรศัพท์ฆ่าเวลา ร่างบางเล่นเกมจบไปสองเกมถึงเห็นว่าใกลได้เลาที่เพื่อนตนน่าจะมาถึงแล้วเลยยอมลุกขึ้นมาสวมเสื้อผ้าที่เขามักจะใส่เป็นประจำอยู่แล้ว นั่นคือเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งกับกางเกงยีนส์สีดำเข้ารูปพร้อมกับจัดทรงผมเล็กน้อยต้าก็พร้อมที่จะออกไปด้านนอกแล้ว

Baby, tonight's the night I let you know Baby, tonight's the night we lose control... 

"ฮัลโหล" แฟนต้าคว้ามือถือที่แผดเสียงอยู่บนเตียงขึ้นมารับสายเพื่อนสนิทอย่างฟิว 

"โหลมึง กูจะถึงคอนโดมึงละลงมาเลย" 

"เค เดี๋ยวกูลงไป" 

แฟนต้าปิดไฟภายในห้องทุกดวง เช็คความเรียบร้อยอีกนิดหน่อยก่อนจะลงมาด้านล่าง BMW M4 CS 2018 คันงามของฟิวจอดรออยู่ที่หน้าคอนโดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว คนตัวบางเปิดประตูรถเข้าไปนั่งด้านหลังอย่างรู้งานก่อนที่รถจะเคลื่อนตัวออกไปในเวลาต่อมา 

ทั้งสามมาถึงผับในเวลาสามทุ่มเศษ ฟิวขับรถวนหาที่จอดไม่นานก็เจอ ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งตีไฟเลี้ยวเข้าจอดพลางดับเครื่องในตอนที่เพื่อนตัวเล็กทั้งสองของตนลงจากรถเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สามหนุ่มหน้าตาดีเดินเข้ามาด้านในเรียกสายตาคนมาก่อนได้เป็นอย่างดีและไม่ใช่แค่ผู้หญิงเพียงเท่านั้น ผู้ชายก็มีไม่น้อยที่มองมายังชายร่างบางทั้งสองอย่างสนอกสนใจ 

"ชนแก้วหน่อยได้ไหมคะ?" 

นั่งดื่มไปพักใหญ่ก็เริ่มมีคนเข้ามาชนแก้วด้วยเรื่อยๆ หญิงสาวหน้าคม(นมโต)เดินเข้ามาขอชนแก้วกับฟิว และดูท่าชายหนุ่มน่าจะถูกใจสาวเจ้าไม่น้อยจึงหันไปพูดคุยกันอย่างออกรส ส่วนทางชายตัวเล็กทั้งสองก็มีทั้งหญิงและชายที่เข้ามาขอชนแก้วด้วย แต่มันก็หนักไปทางผู้ชายเสียมากกว่า 

"ไอ้ฟิวหายไปไหนแล้วเนี่ย..." เดียร์ที่เสียงเริ่มอ้อแอ้เอ่ยถามต้าที่นั่งอยู่ข้างกัน 

"มันคงหิ้วหญิงไปโรงแรมแล้วมั้ง" 

"อีกละ!! มันทิ้งเพื่อนอีกแล้วน้าาาา" 

"เออน่า เดี๋ยวเรากลับแท็กซี่ก็ได้ปะ" 

"ต้า...ปายเต้นกานมึงงงง" 

เดียร์ลุกขึ้นเอ่ยชวนแต่กลับไม่รอคำตอบพลางลากแขนเพื่อนสนิทเข้ามาเต้นรวมกับคนอื่นๆที่กำลังอกสเตปกันอย่างเมามัน ยิ่งดึกมากเท่าไรเพลงที่ถูกเปิดก็ยิ่งสนุกมากขึ้นเท่านั้น ร่างโปร่งของเดียร์วาดลวดลายจนตอนนี้โดนกลืนหายไปกับผู้คนเป็นที่เรียบร้อยแล้วโดยที่แฟนต้ายังไม่รู้ตัว 

 

อีกฝั่งหนึ่งของผับ ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาถึงสี่คนกำลังนั่งดื่มเหล้ากันตามประสาคนที่ไม่ค่อยได้สังสรรค์กับเพื่อนฝูงเพราะต่างคนต่างงานยุ่ง แต่วันนี้ฤกษ์งามยามดีเพราะทั้งสี่หนุ่มมีเวลาว่างตรงกัยจึงนัดกันมาที่ผับของเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่ม 

"มองไรวะไอ้เจมส์ กูเห็นมึงมองมาสักพักละ" เกียร์ที่เป็นเจ้าของผับเอ่ยทักขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนของตนจ้องไปทางฟลอร์สำหรับเต้นมาสักพักหนึ่งแล้ว 

"ว่าที่เมีย!!"

"เหยด ใครกันวะที่ทำให้ป๋าเจมส์กล้าเรียกว่าที่เมียขนาดนี้ครับเนี่ย" วินโห่แซวเมื่อเห็นว่าเพื่อนพูดออกมาอย่างเต็มปาก 

"ไหนวะๆ อย่างเห็นหน้าว่ะ ต้องสวยขนาดไหนถึงทำให้ป๋าเจมส์จ้องหนักขนาดนี้วะ" เซการ์เพื่อนในกลุ่มอีกคนเอ่ยเสริม 

"หึ ไม่สวย...แต่โคตรน่าฟัด"

"เย็นไว้ไอ้เสือ เดี๋ยวเหยื่อตกใจ" เกียร์ก็อยากรู้ไม่ต่างจากเพื่อนอีกสองมากนักเพราะอาการของเพื่อนเขามันออกมาชัดเจนว่าอยากฟัดคนคนนั้นอย่างปากว่าจริงๆ

"อ้าว แล้วมึงจะไปไหนวะ?" วินเอ่ยถามเมื่ออยู่ดีๆเพื่อนของเขาก็ลุกขึ้นยืนอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

"ไปหาเมีย" เจมส์ตอบทั้งๆที่ยังไม่ละสายตาจากร่างเล็กที่กำลังเต้นไปตามจังหวะของเพลงที่ดังอยู่อย่างหลงไหลก่อนจะเดินตรงมาหาคนที่ถูกเรียกว่าว่าท่าเมียทันที

 

ทางด้านแฟนต้าที่ออกสเตปได้สักพักก็เริ่มรู้สึกตัวว่าเพื่อนของตัวเองนั้นหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ และตอนนี้ก็เริ่มมีแต่เหล่าชายฉกรรจ์ที่ขยับเข้ามาเต้นใกล้กับร่างเล็กขึ้นเรื่อยๆ คนที่เริ่มระแวงก็ขยับตัวก้าวถอยหลังจนเผลอไปชนเข้ากับใครก็ไม่รู้ที่ดูท่าแล้วคงจะสูงมากเพราะความรู้สึกจากแผ่นหลังบอบบางที่ได้สัมผัสมันน่าจะเป็นหน้าอกของใครสักคนที่ตัวสูงกว่าตนมาก

"อ่ะ ขะ ขอโทษครับ" ร่างเล็กรีบหันกลับไปขอโทษคนที่ตัวเองถอยหลังไปชนก็ต้องชะงักไปเพราะความดูดีของอีกฝ่าย ชายหนุ่มที่ดูแล้วน่าจะเป็นลูกครึ่งเพราะคนตรงหน้าตัวสูงใหญ่จนเขาต้องเงยหน้าขึ้นมอง ใบหน้าหล่อเหลาเอาการ จมูงโด่งเป็นสัน ตาสีสนิมเหล็กคมสวย ริมฝีปากอมชมพูธรรมชาติช่างลงตัวอย่างน่าเหลือเชื่อ

"ไม่เป็นไรครับคุณ..." ร่างสูงจ้องลงมาที่ดวงหน้าหวานใสอมชมพูที่ไร้ซึ่งการแต่งแต้มใดๆ รูปหน้าเล็ก ปากนิดจมูกหน่อย ดวงตาสายหวานมันยิ่งทำให้ใบหน้านี้ยิ่งดูน่ารักน่าเอ็นดูเพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัวเมื่อได้มามองใกล้ๆแบบนี้

"ต้าครับ แฟนต้า"

"อ่าครับ ผมเจมส์นะ ผมเห็นคุณทำท่าทางเหมือนกลัวอะไร..."

"คือว่า...ผมหาเพื่อนไม่เจอน่ะครับ แล้วตอนนี้ก็รู้สึกแปลกๆ"

"เพื่อนต้าใช่คนนั้นรึเปล่า?" นิ้วเรียวยาวของร่างสูงชี้ไปยังชายหนุ่มที่กำลังเต้นอย่างออกรสกับใครก็ไม่รู้

"ชะ ใช่ครับ งั้นต้าขอตัวก่อนนะครับ"

ร่างบางเผลอแทนตัวด้วยชื่ออกไปอย่างไม่รู้ตัวก่อนจะเดินตรงเข้าไปลากเพื่อนตัวดีที่ทิ้งเขาให้อยู่คนเดียวตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ให้กลับมาที่โต๊ะอีกครั้ง ไม่ใช่แค่เดียร์ที่เริ่มคุมสติไม่อยู่เพราะทางต้าเองตอนนี้ก็เริ่มรู้สึกว่ามึนหัวมากแล้วเหมือนกันจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาเช็คเวลาที่ตอนนี้มันบอกว่าเลยเที่ยงคืนมามากโขแล้ว คนตัวเล็กบอกให้เพื่อนรอตัวเองอยู่ที่โต๊ะไปก่อนเพราะเขาอยากเข้าห้องน้ำจนทนแทบไม่ไหวแล้ว

แฟนต้าตรงดิ่งมาจัดการธุระส่วนตัวเสร็จก็ผละมาล้างมือ ในขณะนั้นเองก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับเข้าประชิดตัวของคนที่ยืนล้างมืออยู่ น้ำเสียงแหบสั่นดูน่ากลัว แขนทั้งสองข้างกอดรัดไม่ให้คนในอ้อมกอดดิ้นหนี

"ปะ ปล่อยผมนะ คุณจะทำอะไรผม!!"

"ทามอะไรดีล่ะ อย่าดิ้นซี่...เดี๋ยวพาไปขึ้นสวรรค์ ฮ่าๆๆ" น้ำเสียงยานคางเอ่ยจุดประสงค์ออกมาก่อนหัวเราะเสียงดัง

"ไม่นะ ใคร ใครก็ได้ช่วยผมที"

"ฤทธิ์เยอะนักใช่ไหม"

"อุก อื้อ..." ชายด้านหลังปล่อยแขนออกก่อนจะจับคนตัวบางให้หันมาเผชิญหน้าแล้วค่อยกำหมัดต่อยไปที่หน้าท้องของแฟนต้าจนร่างเล็กทรุดลงไปนั่งกับพื้น

"กินนี่สิ เดี๋ยวก็สนุกเองแหละ" คนที่ต่อยชายหนุ่มตัวเล็กจนทรุดแล้วยังบังคับให้กินยาอะไรก็ไม่รู้เข้าไป ถึงแม้ต้าจะอยากคายทิ้งแค่ไหนก็ทำไม่ได้เพราะมือหยาบกร้านบีบกรามของคนด้านล่างแล้วจับให้เงยหน้าขึ้นเพื่อให้เม็ดยาไหลลงไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ แฟนต้าไอค่อกแค่กออกมาเล็กน้อย สองมือกุมหน้าท้องที่โดนต่อยไว้แน่นและพยายามจะตะโกนขอความช่วยเหลือ

"ฮึก ช่วย...ใครก็ได้ ฮื่อ ช่วยด้วย"

"ไม่มีใครมาช่วยหรอกน่า อย่าทำเป็นเล่นตัวไปหน่อยเลย"

ในจังหวะที่คนขี้เมากำลังฉุดกระชากเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งจนกระดุมหลุดกระเด็นออกไปถึงสองเม็ดทำให้สาบเสื้อหล่นลงมาเผยให้เห็นลาดไหล่ขาวเนียน เสียงถีบประตูห้องน้ำดังสนั่นดึงให้ต้องหนไปมองสาเหตุที่ทำให้เกิดเสียงขึ้น พลันชายหนุ่มร่างสูงที่เป็นคนถีบประตูก็ปรี่เข้าไปกระชากตัวของคนไม่คุ้นหน้าออกจากคนตัวเล็กที่นั่งร้องไห้ตัวสั่นจากความตกใจกลัว

เจมส์รัวหมัดใส่ชายอีกคนอย่างไม่คิดที่จะออมแรง มันไม่แม้แต่จะมีเวลาพูดอะไรออกมาเพราะคนตัวโตเหวี่ยงมันลงพื้นก่อนจะตามไปกระทืบซ้ำจนมันนอนกระอักเลือดถึงได้หยุดแล้วหันไปสนใจชายร่างบางที่นั่งตัวสั่นอยู่

"ต้า นี่เจมส์เองนะ" คนตัวสูงเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาเพราะเกรงว่าอีกคนจะตกใจไปมากกว่านี้

"เจมส์...ฮึก เจมส์ ต้ากลัว ฮื่ออออ"

"ไม่เป็นไรแล้วนะตัวเล็ก เจมส์อยู่นี่แล้วครับ"

"เชี่ย!! เกิดไรขึ้นวะไอ้เจมส์" เกียร์รีบมาดูที่ห้องน้ำเพราะลูกน้องเขาไปรายงานว่าที่นี่เกิดเรื่อง แต่ไม่คิดว่าจะเป็นฝีมือของเพื่อนตัวเอง

"จัดการให้กูด้วย กูกลับก่อนนะ ฝากบอกไอีวินกับไอ้เซการ์ที"

"เออๆ"

ร่างสูงสอดแขนข้างหนึ่งรองรับน้ำหนักที่แผ่นหลังส่วนอีกข้างช้อนข้อพับขาเรียวของแฟนต้าขึ้นแล้วกระชับตัวอีกคนขึ้นแนบอกก่อนจะเดินออกจากผับมาที่รถสีเทาสวยของตน เจมส์ชันขาข้างหนึ่งต่างเก้าอี้ให้คนในอ้อมแขนนั่งก่อนที่ตัวเขาจะหยิบกุญแจรถกดปลดล็อกแล้วพาร่างเล็กเข้ามานั่งด้านใน

"เดียร์ เดียร์ล่ะ เจมส์เพื่อนต้ายังอยู่ข้างใน"

"ไม่เป็นไร เดี๋ยวเจมส์บอกให้เพื่อนไปส่งให้"

เมื่อได้ยินแบบนั้นก็ทำให้คนตัวเล็กโล่งใจไปเปาะหนึ่ง เจมส์ถามอีกคนว่าพักอยู่ที่ไหนก็ได้ความว่าร่างเล็กก็อยู่คอนโดในระแวกเดียวกัน แต่ถ้ากลับจากทางผับก็จะถึงคอนโดของคนตัวโตก่อน ในระหว่างที่รถจอดติดไฟแดงอยู่นั้นร่างสูงก็เริ่มสังเกตเห็นอาการแปลกๆของคนที่นั่งด้านข้าง

"ต้า เป็นอะไรรึเปล่า ทำไมเหงื่ออกเยอะแบบนั้น"

 

23/8/2564 rewrite

    สวัสดีจ้าคนที่หลงเข้ามา   ไรท์เป็นนักเขียนมือใหม่...   แต่ก็อยากให้ทุกคนที่เข้ามาอ่านมีความสุขมากๆนะ  
แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น