ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มี.ค. 2560 12:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่5
แบบอักษร

"พลัส เร็วเข้าเดี๋ยวไปเรียนสายเอานะ"จูดี้เรียกพลัสเพราะวันนี้พลัสมาสายนี่ใกล้เวลาเรียนแล้ว

"แฮกๆ รอก่อนดิ เห็นปะกูก็วิ่งอยู่เนี่ย"พลัสบอกจูดี้เพราะตนไม่ถนัดเรื่องพวกนี้แต่จูดี้นี่วิ่งเป็นกิโลแทบจะไม่รู้สึก

เหนื่อยเลยหรืิอไงนะ พลัสคิดในใจ

"ไอ้จูมึงก็วิ่งช้าๆหน่อยดิ พวกกู2คนตามไม่ทันแล้ว"กอกอร์นเพื่อนอีกคนของจูดี้และพลัสบอกเพื่อนสาว

"เออๆ กูจะวิ่งช้าๆให้เท่ากับพวกมึงละกัน"จูดี้เริ่มลดสปีดของตนลงให้เท่ากับเพื่อนๆ

"แฮกๆ เห็นปะ สุดท้ายก็มาทัน"กอกอร์นบอกจูดี้

"แต่มาไวก่อนก็ดีกว่าปะ"จูดี้โต้

"เออๆไปนั่งกันได้ละเถียงกันอยู่นั่นละมึง2คนนี่นะ"พลัสบอกเพื่อน2คนแล้วนำทางไปนั่งที่ของตนเอง

พักกลางวัน

"พวกมึงวันนี้กินข้าวอะไรดีอะ วันนี้กูอยากกินก๋วยเตี๋ยววะ พวกมึงละ"พลัสถามเพื่อน2คนที่กำลังเถียงกัน อีกละ

"ไม่รู้ดิ ไม่ค่อยกิววะกูออกไปซื้อของที่7-11ละกันอยากกินพวกของเบาๆ แล้วมึงละอยากกินอะไร"กอกร์อนบอก

เพื่อนๆของตนแล้วหันไปถามจูดี้

"ก๋วยเตี๋ยวละกัน งั้นพวกกู2คนไปซื้อกินก๋วยเตี๋ยวแล้วมึงไป7-11 เจอกันที่เดิมนะ"จูดี้บอกกอกอร์นเสร็จสัพ

แล้วก็ไปสั่งอาหารกับพลัสเลยไม่รอให้กอกอร์นตอบอะไรเลย กวนประสาทจริงๆ

"ไงจ๊ะคนสวย วันนี้ก็ยังน่ารักเหมือนเดิมเลยนะพลัส ฮิๆๆ"พวกเก่งเสี่ยวๆ ทำตัวใหญ่เพราะหัวหน้ามันเป็นลูกผอ.

เลยทำกร่าง แซวคนนั้นคนนี้ไปทั่ว โดยเฉพาะกลุ่มของพลัสที่รวม ดาว=กอกอร์น เดือน=จูดี้ ส่วนผมนะฉลาดที่สุดครับ5555 

"ใครคนสวยของพวกมึงกันครับ"พลัสโต้ออกไปอย่างทันควันส่วนตัวแล้วไปชอบพวกที่นิสัยแบบนี้อยู่แล้ว

และยังกิริยาท่าทางอีกเห็นแล้วอารมณ์เสียมาก

"ก็จะเป็นใครละ ก็พลัสไง หืม"พลัสคิดในใจว่าตนจะตอบอีกประโยคแล้วเดินหนีไปเลยเห็นแล้วหงุดหงิดอะ

"กูจะบอกพวกมึงนะว่ากูเป็นผู้ชาย หรือว่ากูจะเป็นอะไร แต่ในเมื่อกูยังไม่ได้แต่งหญิงกรุณาอย่าพูดจาที่ทำให้

ลกโลกได้ใหม ลำพังกิริยาของพวกมึงก็ลกโลกมาพอแล้ว อย่าทำให้โลกต้องแบกรับความอัปยศอีกเลยนะ"

พลัสโต้ออกไปเป็นประโยคยาวพรืดทำให้พวกมันชะงังไปชั่วครู่

"หน่อย!! อย่าคิดว่าหน้าสวยๆของมึงแล้วกูจะไม่กล้าต่อยมึงนะ เอาซักตั้งใหมละ อย่าเก่งแต่ปากของมึงละกัน"

กลุ่มพวกมันท้าพลัสเอาซักตั้งไม่รู้ซะแล้วว่าเล่นอยู่กับใครหารู้ไม่พลัสเองก็มีฝีมือ ตอนเด็กๆเคยไปเรียนการ

ต่อสู้แบบมือมา ที่ไม่ได้ใช้กำลังมากแต่เน้นความพลิ้วแล้วโจมตีอย่างรวดเร็วสามารถล้มคู่ต่อสู้ตัวใหญ่ๆลงได้

โดยที่ไม่ต้องออกแรงมาก เคยไปเรียนมากับคุณปู่ที่บังเอิญเจอที่ต่างจังหวัด แล้วตอนนั้นพลัสเป็นเด็กที่อ่อนแอ

คุณปู่คนนั้นเลยอาสาช่วยพลัสด้วยการสอนวิชาการต่อสู้แบบมือมา

"ก็...ไม่มีปัญหานะ ก็อยากรู้เหมือนกันว่าฝีมือของพวกลกโลกอย่างพวกมึงจะซักแค่ใหนกัน"พลัสรับคำท้าของ

พวกนี้เพราะเห็นว่าพวกมันไม่ค่อยเก่งที่ชนะก็เพราะจำนวนคนและอาวุธนี่ละ

"ตอนเย็นนี้ หน้าหอประชุม ตัวๆกับกู โอเค?"พวกมันบอกชื่อสถานที่เรียบร้อย

"โอเค ไม่มีปัญหา แค่นี้ใช่ปะงั้นขออัญเชิญพวกมึงไปได้แล้วครับ"พลัสบอกพวกมันเพราะตนอยากกินแล้วเย็น

ชืดหมดแล้วก๋วยเตี๋ยวกู

"หึปากเก่งไป เย็นนี้มึงโดนแน่ ปะกลับเว่นพวกเรากลับ"แก๊งออกไปจู้ดี้ลนลานทำไมเพื่อนของตนถึงต้องไป

รับคำท้าด้วย

"นี่!!! พลัสทำไมนายถึงไปรับคำท้าละ ถ้าเป็นกอกอร์นก้ว่าไปหมอนั่นมันเก่งกังฟูนิพ่อมันสอน ขนาดพวกนั้นยัง

กลัว แต่นายไม่มีศิลปะป้องกันตัวเลยจะไปสู้เจ้าอาเธอร์ได้ไงมันก็มีฝีมือพอตัวเลยนะ"จู้ดี้บอกเพื่อนตนทำไมถึง

ไปรับคำท้านะ

"ของมันมีฝีมือพอตัว แต่ชั้นขั้นโปรหายห่วงคอยดูละกันจูดี้ : )"พลัสบอกเพื่อนตนไม่ต้องกังวนสบายๆ

"นี่มีอะไรกัน กูเห็นพวกอาเธอร์มันมาหามึง มีไร??"กอกอร์น เห็นอาเธอร์ออกมาจากโรงอาหารแล้วก็รู้เลยว่ามา

หาใคร

"ก็ไปพลัสนะสิ ไปรับคำท้าของพวกมัน ว่าให้ต่อสู้ตัวๆกับอาเธอร์"จูดี้รายงานกอกอร์นหมดเปลือก

"เห้ย!! พลัสนายไปรับทำไม เด๋วก็ได้ตายกันพอดีมึงก็รู้ว่าพวกมันต้องเล่นสกปรกแน่ อีกอย่างมึงไม่เคยต่อยคน

เลยตั้งแต่ที่กูรู้จักมึงมา"กอกอร์นรายยาวเพราะเป็นห่วงพลัส

"เออน่า พวกมึงจะร้อนตัวทำไม พวกมึงก็น่าจะรู้ถ้ากูไม่มีเหตุ กูคงไม่รับคำท้าหรอก"พลัสบอกเพื่อนตนทางอ้อม

ว่าเดี๋ยวตนจะโชว์ของให้ดู

"แล้วมึงจะเอาอะไรไปสู้หะ?"กอกอร์นถามพลัสอยากรู็ว่าพลัสมันจะเอาอะไรไปสู้ ปกติยอมคนมาตลอดไม่รู้วันนี้

คึกอะไร รับคำท้าไอ้อาเธอร์เฉย

"เออน่า พวกมึงเตรียมตัวรอดูเลย คิๆสนุกแน่งานนี้"พลัสนึกในใจก็สนุกละ

ณ คฤหาสของจอร์น

"แบงค์เย็นนี้ชั้นจะไปมหาวิทยาลัยหน่อย ผอ.นั่นเรียกให้ไปประชุม"จอร์นบอกแบงค์ให้ทำตารางให้ว่างเย็นนี้

"ครับบอส"แบงค์ตอบแล้วเดินออกจากห้องไปฃ

"จะได้เจออีกแล้วสินะเด็กดี: )"จอร์นคิดในใจแล้วใจกระปี้กระเป่ามาก

"ออกไปซื้ออะไรให้ตัวเล็กกินดีกว่า"ว่าดังนั้นแล้วตัวเองเหมือนมีสปิงติดเด้งออกจากเก้าอี้แล้วเดินไปที่รถเพื่อ

ไปซื้อของกินให้ตัวเล็ก

เวลา15.30น.

"บอสครับได้เวลาไปมหาวิทยาลัยแล้วครับ"แบงค์บอกบอสของตน ว่าได้เวลาไปกันแล้ว

"อืม ไปเตรียมรถซะ"จอร์นสั่งแบงค์ให้ออกไปเตรียมรถ แล้วหันกลับไปแต่งตัวให้ดูดีที่สุด

"เชิญครับบอส"แบงค์เปิดประตูให้ผู้เป็นนายเข้าไปนั่งในรถ แล้วจึงไปนั่งที่คนขับรถ แล้วก็ออกไปมหาวิทยาลัย

ณมหาวิทยาลัย

"ถึงแล้วครับบอส จะตรงไปหอประชุมเลยใหมครับ"แบงค์ถามนายของตน

"อืม"แบงค์เดินนำจอร์นไปยังหอประชุมแต่แล้วก็เห็นคนมุงดูอะไรไม่รู้

"นั่นอะไร??/เดี๋ยวผมไปดูให้ครับ"จอร์นถามแบงค์ว่าเกิดอะไรขึ้นเพราะตนมาถึงแล้วแต่ทำไมยังมีคนมุงดูอะไร

อยู่อีก

"บะ บอสครับ คะ คือว่า..."แบงค์ทำถ้าอึกอักเพราะสิ่งที่ตนเห็นนั้นไม่อยากบอกบอสเลยจริงๆ

"มีอะไร รีบๆ พูดมาสิ"จอร์นเห็นแบงค์ทำถ้าอึกอักมันทำให้ตนอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

"คือว่า คุณพลัสกับลูกของผอ.มีเรื่องตีกันครับ"พูดไปแล้วววว แบงค์นายพูดอะไรออกไปเนี่ย 

"ฮะ!!! พลัสเนี่ยนะ! -0-"จอร์นงงมากคนอย่างพลัสเนี่ยนะจะไปต่อยตีกับใครก็ดูที่ร่างบอบบางนั่นสิ แค่เห็นแล้ว

นึกว่ามีแต่กระดูกนะ

"ไปดูกันชั้นอยากเห็นหน้าคนที่กล้าท้าพลัสถ้าพลัสเป็นอะไรขึ้นมาละก็มหาวิทยาลัยนี้พัง!!"จอร์นบอกไปอย่าง

หงุดหงิดคิดในใจแค่ตัวเล็กของเขาเป็นอะไรไปหัวใจมันก็ห่อเหี่ยวยังไม่ไม่รู้ชอบกล

ทางด้านพลัส

"หึไม่อยากเชื่อเลยว่ามึงจะมาจริงๆ กูคิดว่าจะหนีไปซะละ"อาเธอร์จี้พลัสแต่นั่นไม่ได้ทำให้พลัสรู้สึกอะไรเลย

"นี่ อย่ามัวแต่พูด กูไม่ได้มีเวลาว่างเหมือนฝูงแถวนี้หรอกนะ ที่วันๆเอาแต่ทำตัวให้ลกโลกอะ ฮือๆน่าสงสารโลก

จังที่ต้องแบกฝูงแถวนี้เอาไว้"พลัสโต้ออกไปอย่างกวนๆกลับทำให้อาเธอร์นั้นโกรธเดือดเส้นเลือดปูดออกมา

และทำให้คนคนแถวนั้นจุกไปตามๆกัน ทำให้จอร์นกับแบงค์ที่ดูอยู่ห่างๆรู้สึกจุกนิดๆ และสัญญากับตัวเองเลยว่า

จะไม่ทำให้ตัวเล็กโมโหแน่นอน ถ้าโดนด่าแบบนั้นคงแบบว่า คิดดูเอา

"หน่อยปากเก่งนักนะมึง งั้นมากเริ่มกันเลย กติกาคือต้องทำให้คู่ต่อสู้บอกว่ายอมแพ้ให้ได้ หึ"อาเธอร์บอกกติกา

พร้อมแสยะยิ้มออกมา

"ง่ายจัง แต่ก็เหมาะกับพวกนายละนะ คิๆ นี่เส้นวงใช่ปะ??"พลัสกวนประสาทอีกละ ทำให้อีกฝ่ายเดือดยิ่งกว่า

เดิม นั้นเป็นแผนพลัสนั่นเอง

"หน่อย!! กูนับ1-3แล้วเริ่ม 1...2...3!!!"เริ่มแรกอาเธอร์กระโจนใส่พลัสอย่างเต็มแรงเพราะความโมโห

"สมองนี่ไม่มีคิดจริงๆเฮ้อ /พรืดดดด"พลัสหลบอาเธอร์อย่างง่ายดายพร้อมสกัดขาทำให้อาเธอร์เสียหลักล้มลง

"เชี่ย!! แน่จริงอย่าหลบสิ ย๊ากกก"อาเธอร์วิ่งเข้าไปทำถ้าจะต่อยพลัสแต่นั่นมันง่ายไป

"ไม่อยากให้หลบหรอ งั้นสู้ละนะ ฮึบ"พลัสกระโดดหลบอาเธอร์ขึ้นไปอยู่ที่ไหล่ แล้วใช้ขาหนีบลำคอกระโดด

หมุนตัวฟาดอาเธอร์อย่างจัง ทำให้อาเธอร์เจ็บอย่างมาก เรียกเสียงวาวไปตามๆกัน ทำให้ตอร์นกับแบงค์ตะลึง

อย่างมากไม่คิดว่าพลัสจะสู้แบบนี้ มันคุ้นๆนะการต่อสู้แบบนี้

"หน่อย!! จะมากไปแล้วนะ"อาเธอร์ตะโกนแล้วชักมีดออกมา สร้างความตะลึงอีกครั้งไม่คิดว่าอาเธอร์จะเล่น

สกปรกแบบนี้ พอจอร์นเห็นทำถ้าทีจะเข้าไปช่วยแต่ถูกแบงค์ห้ามไว้

"นายครับลองดูที่หน้าคุณพลัสสิครับ หน้าแบบนั้นเหมือนจะรู้ว่าตนชนะแน่ครับ"จอร์นเมื่อเห็นแบงค์พูดอย่างนั้น

ก็มองที่หน้าพลัส เออจริงด้วยสิ

"แบบนี้เรียกโกงหรือเปล่านะ แต่ไม่เป็นไรถ้านายชักอาวุธออกมาชั้นเองก็คงต้องทำบ้าง"ว่าแล้วพลัสก็หยิบ

กล่องใบนึงแล้วหยิบเข็มอันนึงออกมา นั่นทำให้จอร์นกับแบงค์คุ้นไปอีกว่า การต่อสู้แบบนั้น อาวุธแบบนั้นเคย

เห็นที่ใหนมาก่อนนะ แต่เมื่อกอกอร์นเห็นก็รู้เลยว่าวิธีต่อสู้นั้นเป็นแบบสกัดจุดต่างๆของร่างกาย การต่อสู้แบบนี้

ยากมากเพราะต้องหาจุดของแต่ละคนให้เจอ แต่พลัสยังไม่ได้หาจุดโดยใช้มือเลย คงใช้ตาหาการใช้ตาหาจุด

นั้นยากมากต้องเรียนกับปรมจารย์สงสัยต้องถามแล้วว่าไปเรียนมาจากใหน

"นี่มันจะดูถูกเกินไปแล้วนะ แค่เข็มจะสู้กับมีดหรองั้นคงเตรียมตัวรับความพ่ายแพ้แล้วสินะ"อาเธอร์ดูจะมั่นใจ

แต่หารู้ไม่ตนนั้นเหละที่จะแพ้

"พูดผิดพูดใหม่ได้นะ"พลัสวิ่งมาพร้อมแทงเข็มเข้าไปที่ลำคอ ทำให้และแทงที่แแขนทั้ง2ข้างอย่างรวดเร็ว

"อึกๆ หะ หาย ใจไม่ออก กะ แกทำอะไรชั้น"อาเธอร์ถามเพราะตอนนี้ตนหายใจไม่ได้

"ไม่บอก มึงบอกยอมแพ้สิแล้วกูจะทำให้หายใจและขยับแขนได้"พลัสบอกไปพร้อมกับรอยยิ้ม

"กะ กูไม่บอก/ถ้าไม่บอกก็เชิญเพราะอีกไม่นานนายก็จะตายเพราะขาดอากาศหายใจ ใช่หรือเปล่า?"พลัสถาม

ออกไปทำให้อาธอร์กลัวไม่อยากตาย

"กะ กูยอมแพ้แล้ว ยอมแพ้แล้ว ช่วยกูด้วย"อาเธอร์ไม่ใหวแล้วเพราะลมไกล้จะหมดแล้ว

"นี่กรรมการอาเธอร์ยอมแพ้แล้ว ได้ยินหรือเปล่า"พลัสเรียกกรรมการที่ตอนนี้ตะลึงอยู่

"ผะ ผู้ชนะคือ พลัส"กรรมการบอกทุกคนต่างส่งเสียงโห่ร้องความแค้นนี้กูจะให้มึงได้ชดใช้พลัส

"กูชนะละ จะทำให้สบายตัวเดี๋ยวนี้ละครับ ชึบ!!!"เข็มทั้ง3ถูกดึงออกมาด็วยเส้นใสๆของพลัส 

"เฮ้ยพลัสนายทำได้ไงอะ เจ๋งวะ"จูดี้ถามเพื่อนตนอย่างสงสัย

"ก็แค่เคยเรียนมาตอนเด็กๆนะ"พลัสตอบออกไป

"จึ๋ย พะ พะ พี่จอร์นนี่หว่า"พลัสบอกกอกอร์นและจูดี้

"เออจริงด้วยดิ เขามาทำไมวะ/อ๋อก็วันนี้เขามีประชุมผู้บอริหารไง"จูดี้ตอบกอกอร์นที่งง

"พวกมึงงั้นกูกลับก่อนนะ กูไปละบาย"พลัสเห็นจอร์นแล้วนึกว่าพี่เขาจะเห็นเราตอนสู้ใหมนะ แล้วจะเอาไปบอก

ยายหรือเปล่า คิดเสร็จแล้วต้องรีบกลับบ้านแล้วไม่ให้พี่เขาบอกยาย

"หึ คิดจะหนีหรอตัวเล็ก ไม่ง่ายหรอก"จอร์นเห็นพลัสมองมาที่ตนแล้วเกิดอาการลุกลี้ลุกลน สงสัยคงกลัวเอา

เรื่องนี้ไปบอกยาย เสร็จพี่ละเอาไว้ใช้แบล็กเมลล์ซะเลย หึ

จบแล้วเย้ๆ ตอนนี้เป็นไงสนุกกันใหม 

ถ้าสนุกอย่าลืมกดถูกใจและคอมเม้นกันด้วยนะ :)   

เจอกันตอนต่อไปบ๊ายบาย

ความคิดเห็น