ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP19.แฟนของมาร์ค

ชื่อตอน : EP19.แฟนของมาร์ค

คำค้น : Ep.19

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 49.3k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มี.ค. 2560 00:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP19.แฟนของมาร์ค
แบบอักษร

อย่าบอกใครว่าเป็นแฟนฉัน.





วันแรกของการมาเรียนของแพรวาและมาร์คหลังจากหยุดเรียนไปหลายวัน ตั้งแต่วันนั้นที่มาร์คเปิดตัวว่าคบกับแพรวาทำให้ผู้หญิงในงานในวันนั้นต่างช๊อคและตกใจสุดๆไม่คิดว่าคนอย่างมาร์คจะมีแฟนแล้วเพราะเขาดูเป็นคนเจ้าชูมีข่าวกับผู้หญิงสวยๆทั้งนั่น แต่แฟนเขากับเป็นผู้หญิงที่ดูออกจะธรรมดาๆ ด้วยซ้ำ

"แพร"

ร่างบางหันไปตามเสียงเรียกของคนในรถสปอร์ตสีดำที่เธอพึ่งก้าวออกมา

"หื้ม"

ร่างบางคานรับเขา ก่อนจะยืนมองร่างสูงในรถ วันนี้เขาดูแปลกๆตั้งแต่ที่ให้เธอมาด้วยแล้ว ปกติเธอจะมามหาลัยเอง เพราะเรื่องนั้นแหละเธอรู้ว่าเขาไม่อยากให้ใครรู้เธอก็ไม่ได้เรียกร้องอะไร เธอมาเองตั้งแต่คบกัน3ปี แต่วันนี้เขาบอกว่าจะมาส่งทั้งๆที่เขามีเรียนช่วงสายๆ แต่ร่างบางก็ไม่ได้ว่าอะไรก็มากับเขาโดยดี

"รอตรงนี่แหละ เดี๋ยวไปส่งที่ตึก"

ร่างสูงว่าก่อนจะขับรถไปจอดในที่จอดรถ ไม่ไกลจากตึกร่างบางนักก่อนจะเดินมาถึงร่างบาง แล้วมือหนาก็รวบมือบางไว้ก่อนจะเดินจับมือเธอไปที่ตึก

ขณะที่ทั้งคู่เดินไป ทุกๆสายตาไม่ว่าจะคนที่เดินผ่านหรือนางเม้ามอนต่างพากันมองที่ทั้งคู่ด้วยสายตาหลากหลาย

"มาร์ค ส่งแค่ตรงนี้ก็ได้"

อยู่ๆร่างบางก็หยุดเดินแล้วหันมาพูดกับคนข้างๆ ร่างสูงนิ่งไม่ตอบแต่กระชับมือที่จับกันไว้แล้วเดินต่อไป

"ยายเนี่ยอ่ะนะ แฟนมาร์คหึ สวยก็ไม่สวยเฉิมชิบ"

"นั่นสิ นี่เขาเอาอะไรมองอ่ะ"

หญิงสาวประมาณ4-5คนนที่เห็นทั้งคู่เดินผ่านไปไม่ไกลเท่าไรพูดขึ้น ทำให้คนทั้งคู่ที่เพิ่งเดินผ่านไปแค่นิดเดียวได้ยินชัด นิทานเผาขนขนาดนั้นใครไม่ได้ยินก็บ้าแล้ว ร่างสูงหยุดนิ่งก่อนตะกลับไปที่โต๊ะของกลุ่มหญิงสาวกลุ่มนั้น โดยมีร่างบางยืนมองการกระทำเขาอยู่ห่างๆ

"ทำไมคับ เป็นแฟนผมแล้วมันทำไม"

ร่างสูงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบจงใจให้ทุกคนในกลุ่มและคนแถวๆนั้นได้ยิน เขาไม่ชอบที่ให้ใครมาพูดว่าแพรตั้งแต่เดินเข้ามาก็มีคนกระซิบกระซับ แล้วก็รู้ว่าร่างบางอึดอัดแค่ไหนแต่ถ้าเขาไม่ทำอะไรเลย ร่างบางก็อาจจะโดนว่ามากกว่านี้

หญิงสาวในกลุ่มพากันนิ่งเงียบหน้าซีดไม่มีใครกล้าพูดอะไรได้แต่ก้มหน้าลงไม่มีใครกล้าสบตาเขาสักคน

"ผมถามว่าเป็นแฟนผมแล้วมันทำไม"

ร่างสูงถามอีกครั้งพยายามสะกดกลั่นอารมณ์สุดๆ

"อะ...เอ่อ..ไม่มีอะ..ไร"

หญิงสาวในกลุ่มนั้นผู้ขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ไม่บ่อยที่จะเห็นมาร์คในมุมแบบนี้ปกติเขาจะเป็นคนขี้เล่นไม่ค่อยดุไม่ค่อยโหดให้ใครเห็นเท่าไร แต่คนใกล้ตัวจะรู้ดีว่าเขาเป็นคนยังไง

"หึ ที่หลังอย่าให้ได้ยินพูดแบบนี้อีกนะ"

มาร์คพูดด้วยน้ำสั่งเสียงเข้มก่อนจะหันหลังเดินไปจับมือล่างบางแล้วเดินไปไม่หันมาสนพวกเธออีก 

"ไม่ต้องไปสนใจคำพูดใคร นอกจากฉัน"

เมื่อเดินมาถึงตึกร่างสูงจึงบอกร่างบางก่อนจะใช้มืออีกด้านลูบหัวเธอเบาๆแบบที่ชอบทำที่คอนโด

ร่างบางไม่ตอบเพียงแต่พนักหัวรับเบาๆ ตอนนี้เธอรู้สึกดีและแย่ในเวลาเดียวกัน ความรู้สึกที่มีมันตีกันไปหมด เมื่อ3ปีที่แล้วเธออยากให้เขาบอกคนอื่นว่าคบกันแต่พอมาวันนี้เธออยากกลับให้ไปเป็นเหมือนเดิมมากกว่า เธอไม่ชอบสายตาที่ผู้หญิงคนอื่นมองหรือเสียงกระซิบกระซับเวลาเธอเดินผ่าน เธอแค่อยากเป็นคนธรรมดาเหมือนเดิมที่ไม่ค่อยมีใครสนใจมากกว่า

"แพร"

ร่างบางออกจากในความคิดของตัวเองก่อนจะมองร่างสูงที่จ้องเธออยู่

"หื้ม"

ร่างบางตอบกลับเขา

"ไม่ต้องคิดมาก ตั้งใจเรียน เดี๋ยวฉันมารับ"

ร่างสูงพูดย้ำให้ร่างบางได้มั่นใจ และเชื่อในตัวเขาร่างบางพยักหน้ารับก่อนที่ร่างสูงจะเดินออกไป

"แพร"

ในขณะที้ร่างบางกำลังเดินเข้าไปที่ห้องเรียนก็มีเสียงใครคนนึงเรียกเธอจากด้านหลัง ร่างบางหันไปตามเสียงเรียกที่คุ้นเคย

"พาคิน!"

ร่างบางเรียกชื่อคนนั้น

"แพร แพรหาไปไหนมา"

พาคินเดินเข้าไปใกล้ร่างบางก่อนจะทำเธออกไปด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง เป็นอาทิตย์ตั้งแต่วันนั้นแพรวาก็หายไปไม่มีใครสามารถติดต่อได้แม้แต่น้ำหวาน แล้วเขาก็รู้จากน้ำหวานว่าแพรวาย้ายไปอยู่กับไอ่มาร์คแล้ว แถมทั้งคู่ยังคบกันมาตั้ง3ปีโดยที่ปิดไม่ให้ใครรู้ 

"เรา..เอ่อ..."

ร่างบางตอบเสียงตะกุกตะกัก เพราะเธอไม่รู้ว่าจะบอกเขายังไงดี

"ไม่เป็นไร แค่รู้ว่าแพรสบายดีเราก็โอเคแล้ว ไปเรียนกัยเหอะ"

ร่างสูงว่าก่อนจะส่งยิ้มบางๆให้ร่างบาง เธอมองคามแผ่นหลังที่เดินนำไปด้วยความรู้สึกผิด เธอรู้ว่าพาคินรู้สึกยังไงกับเธอ ทั้งสีหน้าน้ำเสียงความห่วงใยที่เขามอบให้เธอๆยิ่งรู้สึกผิด อย่าบอกว่าขอโทษแต่ไม่รุ้จะเริ่มยังไงเธอไม่อยากให้ความสัมพันธ์ของเพื่อนต้องจบลงเลย ร่างบางคิดอะไรมาเลื่อยจนมาถึงห้องเรียน ทุกสายตามองมาที่เธอและคนข้างๆก่อนที่พาคินจะจับมือและให้ร่างบางไปนั่งข้าง คนในห้องต่างพากันกระซิบกระซับ แต่ร่างบางแกล้งไม่สนใจ


ติ่ง

เสียงไลน์เด้งขึ้นร่างบางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก่อนจะกดเข้าไปอ่านข้อความของคนที่ส่งมา

Mark: เรียนเสร็จยัง รออยู่นั้นแหละเดี๋ยวฉันไปรับ

Peawa: เสร็จแล้ว

Mark: อื้ม รออยู่นั้นแหละห้ามไปไหน เดี๋ยวฉันไปรับ

ร่างบางกดอ่านก่อนที่จะเก็บโทรศัพท์ลงไม่ได้ตอบกลับเขาอีก และไปนั้งรอเขาที่โต๊ะหินอ่อนหน้าตึก

"มานั่งรอใคร หื้ม"

ร่างบางเงยหน้ามองตามเสียงใครคนนั้น

"พี่หมอก!!"

ร่างสูงเรียกชื่อใครคนนั้นก่อนจะส่งยิ้มหวานให้ นานไหนแล้วนะที่เธอไม่ได้เจอเขา ไหนบอกไปเรียกเมืองนอกแล้วทำไมมาอยู่นี่ หรือว่าเขากลับมาแล้วงั้นหรอ

"ตกใจหรอ ฮาๆๆ"

ใครคนนั้นว่าก่อนจะใช้มือลูบหัวร่างบ่างเบาๆ 

"พี่กลับมาตอนไหนคะ "

ร่างบางมองคนที่ชื่อหมอกก่อนจะถามออกไปด้วยความสงสัย

"พี่มาเยี่ยมคุณแม่นะ ท่านไม่ค่อยสบาย"

เขาบอกก่อนจะนั่งลงข้างๆร่างบาง

"เอ้า คุณป้าพิมพาไม่สบายหรอคะ"

ร่างบางถามออกไปด้วยความเป็นห่วง แย่จริงๆทำไมเธอถึงไม่รู้นะ 

"อื้ม ไอแจ๊คมันโทรไปบอกพี่เมื่อ2-3วันที่แล้วพี่เลยรีบมา"

หมอกบอกร่างบางก่อนจะกลั่นขำกับปฏิกิริยาของเธอ

"แพรนี่แย่จังเลยนะคะ อยู่นี่แท้ๆกลับไม่รู้ว่าคุณป้าพิมป่วย"

ร่างบางว่าก่อนจะก้มหน้ารู้สึกผิด หมอกเห็นแบบนั้นจึงยิ้มให้กับความหน้ารักของร่างบางไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีเธอก็ยังเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน

"แล้วทำไมพี่หมอกถึงมานี่ละคะ"

ร่างบางถามขึ้นหลังจากนั่งเงียบกันมาสักพัก

"พี่มาให้ไอแจ๊คนั้นแหละ มันโกหกพี่เรื่องแม่ "

หมอกว่าก่อนจะยิ้มให้ร่างบาง 

"เรื่องคุณป้าทำไมคะ"

ร่างบางยังไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาบอก

"ก็มันโกหกว่าแม่ป่วย แล้วให้พี่รีบลงมาไง"

หมอกว่าก่อนจะจับหัวร่างบางโยกไปมา เขาชอบเล่นแบบนี่กับร่างบางตอนเด็กๆไม่ว่าจะโตแค่ไหน เขาก็ยังมองว่าเธอเด็กเหมือนเดิม

"เอ้าไงก็แสดงว่าคุณป้าไม่ได้ป่วยสิคะ"

ร่างบางเริ่มเข้าใจว่าตัวเองโดนหลอก 

"อื้ม"

หมอกวาาก่อนจะยิ้มให้เธอ ร่างบางเห็นจึงหน้าบึงใส่เขา 

"โอ๋ๆๆพี่ล้อเล่น ไม่เอาไม่โกรธนะค่ะ"

หมอกว่าก่อนจะง้อร่างบาง เวลาเธองอนมันหน้ารักมากเลยรู้มั้ย

"แพร!!"

เสียงเข้มของใครบางคนดังขึ้นเมื่อเห็นว่าร่างบางนั่งคุยกับใครสักคนดูจะสนิทสนมกันมาด้วย

ทั้งคู่หันมามองผู้ที่มาใหม่

"เอ้า ไอมาร์ค"

เมื่อเห็นว่าคนนั้นเป็นใครหมอกก็เดินไปกอดมาร์คทันที

"พี่หมอก "

มาร์คเรียกชื่อคนนั้นก่อนจะกอดพี่ชายของเพื่อน

"เป็นไงสบายดีมั้ย"

หมอกถามเพื่อนน้องชาย

"คับ แล้วพี่.."

ร่างสูงว่าก่อนจะหันไปมองร่างบางที่มองมาที่เขาแหละหมอกพอดี

"อ่อ พี่มาหาไอแจ๊คแต่เดินมาเห็นแพรพอดีเลยนั่งคุย"

หมอกว่าก่อนจะบอกมาร์ค เขาไม่รู้หรอกว่าทั้ง2เป็นอะไรกันแต่สายตาที่มาร์คมองแพร ผู้ชายด้วยกันมันดูออก

"อ่อคับ"

ร่างสูงตอบกลับก่อนจะหันมามองหมอกเหมือนเดิม

"งั้นพี่ไปก่อนละกัน จะไปจัดการไอตัวดี"

เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรแล้วหมอกจึงขอตัวออกไปหาน้องชายตัวเอง

เมื่อหมอกเดินออกไป ร่างสูงก็หันไปมองร่างบางที่นั้งก้มหน้าอยู่ เขายังไม่ได้ว่าอะไรเลยทำไมต้องกลัวขนาดนั้น เห้อมม

"ปะ"

ร่างสูงเดินเข้าไปใกล้ร่างบ่างก่อนจะจับมือเธอเดินไปที่รถ

"ยังไม่ได้ว่าอะไรเลย ทำไมต้องกลัว"

เมื่อเข้าไปในรถร่างสูงจึงพูดขึ้นเมื่อเห็นร่างบางเงียบเพราะกลัวเขาจะดุ 

"ก็..."

ร่างบางไม่กล้าพุดต่อเพราะกลัวเขาดุนั่นแหละ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาต้องดุเธอแน่ๆ

"ก็อะไรหื้ม"

ร่างสูงว่าก่อนจะขยับไปใกล้จนจมูกจะชนแก้มนุ่มของร่างบาง

"ไม่มีอะ..ไร"

ร่างบางเบือนหน้าหนีเขา

ฟอด ฟอด

ร่างสูงจับใบหน้าหวานไม่ให้หนีก่อนจะหอมแก้มทั้ง2ข้างอย่างหมั่นเขี้ยว ไม่รู้ทำไมเดี๋ยวนี่แค่เห็นหน้าร่างบางเขาก็อยากกอดอยากหอมตลอดเขาติดเธอมากขึ้นทุกวัน วันไหนไม่ได้กอดไม่ได้หอมไม่ได้..... เหมือนจะลงแดง

"ดื้อ"

เขาว่าก่อนจะจับแก้มของเธอยืดออก

"อืออ เจ็บนะ"

ร่างบางว่าก่อนจะลูบแก้มตัวเองเบา  ร่างสูงเห็นแบบนั่นก็อมยิ้มก่อนจะขับรถออกไป เวลาแกล้งเธอมันทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้น10เท่า

                               "

                               "

                               "

                               "

                               "

                               "

                               "

#มาแล้ววทุกคนฮาๆๆๆไรต์ไม่ได้หายแต่ผู้คัมแบค🐦

#ไรต์แต่งในโทรศัพท์อ่ะมันดูแปลกๆ เดี๋ยวไรต์ไปแก้ในคอมนะ ใกล้จบแย้มมั้ง😂

กะแล๊กแกร๊กกๆๆ

ความคิดเห็น