ทุกแรงสนับสนุนจะถูกนำไปเปย์นิยายเรื่องอื่น,:)

ตอนที่ 18 คงรักนายไม่ได้...(รีไรท์)

ชื่อตอน : ตอนที่ 18 คงรักนายไม่ได้...(รีไรท์)

คำค้น : ขอโทษที เมียผมเป็นผู้ชาย YAOI (เคะท้องได้ NC 18+)

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.8k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ย. 2561 22:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18 คงรักนายไม่ได้...(รีไรท์)
แบบอักษร

"อวกกก อ้วกกกก"ร่างเล็กของพีทอาเจียรออกมาทันทีที่ตื่น นี่มันกลิ่นอะไรเขารู้สึกเวียนหัวมากๆ ที่นี่ที่ไหนกัน พีทค่อยๆลืมตาขึ้น


"พีท!!! เป็นอะไร"น้ำเสียงที่ถูกดปร่งออกมาอย่างร้อนรนเเละเเฝงด้วยความเป็นห่วง


"พาร์ท..." ร่างเล็กรู้สึกเวียนหัวมากๆเขามองไปรอบๆก็พบว่าอยู่ในห้องๆหนึ่งดีไซด์เเนวโทนมืดดำเเต่ดันให้ความรู้สึกเยือกเย็นเเปลกๆหรือว่าเขาคิดไปเองนะ(? เขาคงร้องไห้มากไปจนสมอง กลับเเล้วเเน่ๆ ฮ่าๆๆ 


"คิดเเล้วก็ขำตัวเองเนอะ เรียกเขาอยู่ได้ว่าเเม่ๆเขาคงจะรำคาญ ฮ่าๆ ชีวิตที่ไม่มีใครต้องการ มันน่าขำสิ้นดีเนอะว่ามั้ย"ร่างเล็กหันไปถามพาร์ท


ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าพาร์ทคิดยังไงกับเขาเเล้วเหตุการณ์บนรถที่พาร์ทกำลังจะฉวยโอกาสจูบเขาทำไมเขาจะไม่รู้จริงๆเขาไม่ได้หลับหรอกเขาเเค่พักสายตาเเต่พอรู้สึกเหมือนพาร์ทเข้ามาใกล้ๆเขาเลยเเกล้งงัวเงียตื่นขึ้นมาเเล้วที่พาร์ทเเอบตามเขาเข้าไปในบ้านนั่นอีกพาร์ทคงจะได้ยินทุกอย่างเเล้วสินะที่นี่คงเป็นคอนโดของพาร์ทสินะ


ทำไมชีสิตเขาต้องมาเจออะไรเเบบนี้ด้วย


รับไม่ไหวเเล้วนะจะรับไม่ไหวเเล้ว


"อ้ะ"พาร์ทเข้ามาสวมกอดพีทไว้


"ต่อให้ใครไม่ต้องการพีทรารักพีทนะ พีทยังมีเรานะ"ทำไมกันนะทั้งๆที่พาร์ทกอดเขาเอาไว้เเน่นขนาดนี้เเต่เขากลับรู้สึกหนาวมันไม่อบอุ่นเลยสักนิดสัญชาตญาณของเขาบอกเเบบนั้น

ถ้าเป็มอ้อมกอดนั้นของเขา


คงจะดีไม่น้อย


เเต่มันคงไม่มีอีกเเล้วหละ

 ..ทุกครั้งที่เขาโอบกอดเวลานอนหรือเเค่จับมือเวลาตื่นนอนขึ้นมาเเล้วเจอหน้าเขาทำให้พีทรู้สึกอบอุ่นมันอบอุ่นมากจริงๆ


เเค่คิดน้ำตามันก็จะไหลออกมาอีกเเล้ว


เราอ่อนเเอขนาดนี้ตั้งเเต่เมื่อไหร่นะ


ทั้งๆที่เข้มเเข็งมาตลอดเเล้วเเท้ๆ


"ขอโทษนะที่พีททำเตียงพาร์ทเปื้อน"ร่างเล็กมองลงไปที่รอยเปื้อนด้วยหน้าตาสำนึกผิดพาร์ทรีบปล่อยอ้อมกอดออกทันที.


"ไม่เป็นไรหรอก เเค่นี้เอง"พาร์ทพูดออกมายิ้มๆ


"เเล้วก็ขอโทษนะ เราคงรักพาร์ทไม่ได้เรา..."


"อื้อ ไม่เป็นไรหรอกเราเข้าใจพีทคงยังลืมเขาคนนั้นไม่ได้"พาร์ทยิ้มออกมาอีกครั้งเเต่เเววตาเจ็บปวดจนพีทรู้สึกผิด เเต่จะให้เขาโกหกว่าขาชอบงั้นหรอ เรื่องนั้นเขาก็ทำไม่ได้เช่นกัน เขาเลือกที่จะบอกความจริงดีกว่าถึงพาร์ทอาจจะเจ็บตอนนี้เเต่พีทเชื่อว่าคนดีๆอย่างพาร์ทสักวันต้องมีคนที่จริงใจเข้ามาเเน่นอน


"พีท ไปกินข้าวกันมั้ยเราขอเลี้ยงพีทสักมื้อนะ"


"อื้อ" ถือว่าเป็นคำขอบคุณที่ช่วยเขาไว้เเล้วกันไม่งั้นป่านนี้เขาจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ อาจจะถูกลากไปข่มขืนหรือถูกรถเหยียบตายไปเเล้วก็ได้

ถ้าไม่ได้พาร์ทช่วยไว้


คงเเย่ไปแล้ว


ณ ห้างxxx


นี่มันห้างข้างคอนโดพี่เมลนี่....ไม่นึกเลยว่าพาร์ทจะพามากินที่ร้านของเขา พีทอยากจะบ้าตาย พี่เมลเขางานยุ่งจะตายเขาคงไม่มีเวลามาเดินห้างหรอกมั้งดีไม่ดีเขาอาจจะเเต่งงานในอีกไม่กี่วันก็ได้ใครจะไปรู้ หึ .


ไอ้คนหลอกลวง

ไหนบอกว่ารักกันไง


"เราไปนั่งตรงนั้นดีกว่าครับ"ร่างเล็กมองตามมือพาร์ท ที่ตรงนั้นที่เขาเคยมานั่งกินครั้งก่อนนี่พาร์ทจำได้ด้วยหรอ ทั้งสองเดินมานั่งประจำที่


"พีทจำได้มั้ยครับ ตรงนี้ที่ที่พาร์ทเจอพีทครั้งเเรก"พาร์ทพูดออกมาเเววตาเศร้าๆ


"อื้อ จำได้สิ ตอนนั้นพีทหิวมากเลยๆมานั่งตรงที่ได้หยิบก่อน ฮ่าๆๆ" ร่างเล็กพูดติดตลกเผื่อคนตรงหน้าจะได้ดีขึ้นมาบ้าง 


พาร์ทส่งยิ้มให้พีทนิดๆเเล้วทั้งสองก็ลงมือหยิบจานอาหารที่ตนอยากกินลงไปต้มในหม้อ


"หอมดีเนอะครับ"หอมหรอทำไมพีทรู้สึกกลิ่นมันเเปลกๆไปหรือเขาอาจจะคิดไปเอง รู้สึกผะอืด ผะอมเเปลกๆ เเต่มันก็เเค่คิดไปเองเเหละน่า

มันเหม็นมาก


ทั้งๆที่ผมชอบกินมากเเท้ๆเเต่ทำไมตอนนี้ถึงได้ผะอืดผะอมขนาดนี้นะ


ทรมานจังเลยเเฮะ


"อ..อื้อ"พีทตอบกลับไปเพราะกลัวเสียมารยาท


ทั้งสองคนลงมือต้มกันต่อไปพอพีทเห็นว่ากุ้งสุกเเล้วเขาก็คีบขึ้นมาใส่ปากทันที 


"อึกก"พีทเอามือปิดปากเเล้วรีบวิ่งไปที่ห้องน้ำอย่างอ่อนเเรง


"อวกกก อ้วกกก" พีทโก่งคอ อ้วกทันทีเขารู้สึกไม่โอเคเลย เขาอาจจะเป็นโรคกระเพาะไปเเล้วรึเปล่า


"อ้วกกก"


"พีทเป็นอะไรครับ!"พาร์ทรีบเข้ามาลูบหลังให้พีททันทีเมื่อพีทรู้สึกโอเคขึ้นก็เดินไปล้างหน้าเพื่อให้สดชื่นขึ้นเพราะตอนนี้ผมไม่รู้สึกสดชื่นเลยสักนิด


"พีทไม่รู้เหมือนกันว่าพีทเป็นอะไร สงสัยพีทคงจะเป็นโรคกระเพาะ"พีทบอกพาร์ทกลับไปอย่างไม่คิดอะไรมาก


"ไปหาหมอหน่อยมั้ยครับ"พีทส่ายหัวทันที


ไม่เอาหมอได้มั้ยดขาไม่ชอบโรงพยาบาลเอาสะเลย


โรงพยาบาลที่ต้องมีเสียงกรีดร้องอยู่ประจำ


โรงพยาบาลคือสถานที่ที่มีการจากลา


ไม่อยากให้ใครจากไปไหนอีกเเล้ว


"ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวก็หายตอนเด็กๆเราก็เคยเป็น"เเค่นอนพักสักหน่อยเขาก็คงจะหายเเล้วหละ

สะที่ไหนกันหละ


เขาหนะไม่เคยเป็นโรคกระเพาะเลยสักครั้ง



อาการเเบบนี้มันคืออะไรกันเเน่หรือเป็นโรคร้ายเเรง(?


หึ ก็ดีเเล้วไม่ใช่หรอ

"ผมหนะตายๆไปสะได้ก็ดี"

มันอาจจะดีกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ได้



"พาร์ทพีทรบกวนไปส่งพีทที่คอนโดหน่อยได้มั้ย พีทรู้สึกไม่โอเคเลย ได้นอนพักสักนิดพีทคงจะหาย"

"ได้สิครับ"



พีทลูกทำไมหนูชวนผู้ชายขึ้นห้องหละลูก
เเล้วอิพี่เมลไปไหน\-\-"(?
พาร์ทถึงพีทจะไม่รักเเต่ไรท์รักหนูนะ\-\-"(?
😍😍😍😍😍😍😍😍
ความคิดเห็น