ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 12: ผัวพี่ค่ะน้อง [100%.]

ชื่อตอน : บทที่ 12: ผัวพี่ค่ะน้อง [100%.]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มี.ค. 2560 13:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 12: ผัวพี่ค่ะน้อง [100%.]
แบบอักษร

"หาววว~" ฉันส่ายหัวไปมาสะบัดไล่ความง่วงออกไป นี่ไม่รู้ไม่อดหลับอดนอนมาจากไหนถึงได้รู้สึกง่วงขนาดนี้ตาจะปิดได้ทุกเวลาจริงๆ


"ง่วงก็ไปนอนก่อนสิคะ" ลิซ่าวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ และสวมกอดฉันจากด้านหลังพร้อมกับเอาหน้าซุกลงไหล่ด้านขวาของฉัน


"ง่วงนะแต่ไม่อยากนอนอ่ะ"


"เอ้า ง่วงแต่ไม่อยากนอนเนี่ยนะ"


"อือ..กลัวเดี๋ยวใครบางคนจะแอบออกไปเที่ยวเต๊าะคนอื่นข้างนอกก"


"แหม เห็นลิซเป็นคนหลายใจหรอคะ น่าน้อยใจจัง" คนน้องพูดน้ำเสียงติดงอนๆนิดๆ ฉันเลยหันหน้าไปหา ริมฝีปากบางทาบทับกับริมฝีปากเรียวของคนน้องขบเม้มเบาๆที่ริมฝีปากล่างเพื่อเอาใจก่อนจะผละออก


"ล้อเล่นน่า ไม่งอนนะแมวน้อย"


"อื้อ... แล้วนี่พี่จีซูเขียนไรอะ งานหรอ?" ลิซ่าพูดพลางมองไปบนโน๊ตบุ๊คของฉันที่มีตัวหนังสืออยู่เต็มไปหมด


"ลองแต่งนิยายดูเล่นๆอ่ะ"


"ขออ่านหน่อยได้มั้ย"


"มันยังไม่เสร็จเลยนะ รอให้เสร็จก่อนเดี๋ยวพี่จะให้ลิซอ่านเป็นคนแรกเลยล่ะ" ฉันยิ้มกว้างจนตาปิด


"ค่ะ แล้วลิซจะรออ่านนะ" คนน้องยิ้มหวานให้ ก่อนจะหันไปมองนาฬิกา


"บ่าย3แล้ว เย็นนี่พี่จีซูอยากกินไรเดี๋ยวลิซทำให้" ฉันเลิกคิ้วอย่างสงสัย ตาเบิกกว้าง ลิซ... จะทำอาหาร?....


"ไม่ต้องเลย!" ไม่ต้องคิดทบทวนอะไรให้มากมายฉันรีบบอกปฏิเสธคนน้องทันที


"เอ้า ทำไมอ่ะ ลิซก็อยากจะทำอาหารให้แฟนกินบ้างนี่หน่าาาา.." จ้า ให้ทำแน่แต่ต้องหลังจากไปเรียนทำอาหารมาอ่ะนะ -..-


"พี่กลัวครัวจะไหม้ไม่เหลือน่ะสิ.." คนน้องก็ขำแล้วยกมือเกาท้ายทอย พร้อมพยักหน้าและเดินมานั่งข้างๆฉันแทน ลิซ่ายกแขนเรียวโอบรอบเอวฉัน ฉันเอนหัวพิงกับไหล่กว้างของคนน้อง


"ลิซอยากอ่านหนังสือของพี่เร็วๆจัง"


"รอสิ"


"รออยู่แล้วนานแค่ไหนก็จะรอ พักผ่อนเถอะตื่นมาค่อยเขียนต่อ" ลิซ่าโน้มหน้ามาจูบที่หน้าผากมนของฉันอย่างแผ่วเบา ฉันยกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหลับตาลง...


"ยัยซู วันนี้ไปห้องฉันนะ ชวนน้องลิซด้วย" เจนนี่หันมาบอก ฉันเลิกคิ้วอย่างแปลกใจเพราะตั้งแต่ย้ายห้องกัน มันก็ไม่เคยคิดจะชวนไปห้องมันเลยเวลาขอก็บอกห้องยุ่งไม่ต้องไปหรอกอ้างนู้นอ้างนี่ ฉันก็เลยไม่ได้ขอไปห้องมันอีกเว้นแต่ว่ามีธุระสำคัญ แล้ววันนี้อารมณ์ไหนของมันมาชวนให้ไปที่ห้องมัน สงสัยทะเลาะกับเมีย,,


"ทำไม? ทีเวลาขอไปนี่ ห้ามแทบตาย แล้วจู่ๆมาชวนไปเนี่ยนะ"


"เซ่ให้มาชวน บอกอยากให้ไปกินข้าวด้วยกัน" จ้าาา เมียใช้มา กูว่าละ..


"เออๆ เนี่ยกำลังจะไปหาลิซอยู่งั้นเจอกันที่ห้องนะ"


"ไม่เป็นไร วันนี้เซ่มีเรียนเช้าอะรออยู่ที่ห้องแล้ว เดี๋ยวกูกลับพร้อมด้วยเลย"


"อื้ม" ฉันพยักหน้าให้


ครืดด ครืดดด
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ฉันหยิบออกมาจากกระเป๋าสะพายและกดรับสาย


"อยู่ไหนลิซ"


"รออยู่ตรงม้านั่งหน้าคณะพี่จีซูอะ"


"อ่อ เครๆ พี่กำลังไปรอแปปน้า"


"ค่า รีบมานะลิซคิดถึงงง" ฉันฉีกยิ้มกว้าง เจนนี่ที่ยืนอยู่ข้างๆถึงจะไม่ได้ยินว่าฉันคุยอะไรกับลิซ่า แต่มันก็ทำหน้าหมั่นไส้แบบสุดๆ


"อื้ม" ฉันกดวางสาย


"ยิ้มมม ปากจะฉีกแล้วค่ะเพื่อนนนน"


"ยุ่ง" แล้วฉันก็รีบเดินตรงไปหาคนน้องที่รออยู่ ฉันมองหาคนน้องและกำลังจะเดินตรงไปหาแต่ก็ต้องหยุดชะงัก ทำให้เจนนี่ที่เดินอยู่ข้างหลังเดินชนเข้ากับหลังฉันอย่างแรง


"โอ้ย หยุดไมเนี่ย?"


"เจนมานี่ก่อน" ฉันดึงเจนนี่ไปหลบอยู่หลังเสาของตึกคณะ


"อะไรของมึง" เจนนี่ถาม ฉันจึงชี้ให้ดู ลิซ่านั่งอยู่ตรงม้านั่งแต่มีผู้ชายร่างสูงผิวขาวหน้าตาพอใช้ได้คาดว่าน่าจะรุ่นเดียวกับลิซ่าช่างเรื่องนี้ก่อนเถอะ ตอนนี้คือไอผู้ชายที่ว่าเนี่ยมันเดินเข้ามาหาลิซ่าและก็พูดอะไรไม่รู้เพราะว่าจุดที่ฉันกับเจนอยู่มันไกลจากจุดที่คนน้องอยู่พอสมควร


"เข้าไปใกล้กว่านี้ก็ได้มั้ง" เจนนี่แนะ ฉันจึงหามุมใกล้ๆและเป็นที่ที่สามารถหลบได้ เจนนี่สะกิดและชี้ไปที่เสาต้นนึงฉันกับเจนรีบย่องไปด้วยความไว


"นั่งด้วยคนนะลิซ่า" เสียงชายหนุ่มร่างสูงพูดขึ้น


"อื้อ เอาสิ" เสียงคุ้นหูที่ไม่ต้องเดาให้ยุ่งยากว่าเสียงใคร ก็เสียงคุณแฟนของฉันไงล่ะ เฟรนลี่จังเลยนะะะ


"รอใครอยู่หรอ"


"พี่ น่ะ เห็นบอกว่ากำลังมา"  'พี่'  พี่ พี่ พี่ พี่ พี่  คำว่าพี่ดังก้องอยู่ในหัวฉันเต็มไปหมด พี่ที่ไหนล่ะ! เมียต่างหาก! เห๊อะ! คิดแล้วก็อดโมโหไม่ได้ แต่ก็ต้องทนไว้ก่อนอยากจะรู้ว่าจะคุยอะไรกันต่อ..


"ออครับ.. เอ่อลิซ่าคือเรามีไรจะถาม.."


"ว่า"


"ลิซ่ามีแฟนยังหรอ..?" ลิซ่าเงียบไป ฉันกำหมัดแน่นเล็บยาวจิกเข้าที่ฝ่ามือบางของตัวเองจนรู้สึกแสบๆ ขึ้นมาเล็กน้อย


"อืม...ก็.."  ทนไม่ไหวแล้วโว้ยยยยย ฉันลุกออกจากที่ซ่อน(?) และเดินออกไปหาคนน้องทันที เจนนี่ก็ลุกเดินตามมาด้วยพร้อมบอกให้ฉันใจเย็น..

ไม่ยงไม่เย็นมันแล้ว!


"ลิซกลับบ้าน!"


"..." ลิซ่ากระพริบตาปริบๆ เมื่อเห็นฉัน


"อะไรของคุณเนี่ย ลิซ่าคุยกับผมอยู่นะ อีกอย่างเขาเป็นเพื่อนผมด้วยคุณมาตะคอกใส่เพื่อนผมได้ไง" ฉันหันควับไปทางชายหนุ่มหน้าตาดีที่นั่งอยู่ข้างๆคุณแฟนตัวดีของฉันทันที ใบหน้าขาวๆของผู้ชายคนนั้นซีดลงอย่างเห็นได้ชัด เหอะ! คงจะกลัวฉันมากสินะ.. แต่หน้าฉันมันดูน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรอ?  โอ้ย! ช่างก่อน!


"ขอโทษนะคะ พอดีเพื่อนน้องเป็นผัวพี่ค่ะ.. พี่เป็นเมียพี่มีสิทธิ์ ส่วนน้องแค่เพื่อน.. "


"ไม่มีสิทธิ์จะมาจีบคนของพี่! จบนะ" เพื่อนชายของลิซ่านั่งอ้าปากค้างพูดอะไรไม่ออกเลยทีเดียว ฉันยกยิ้มและหันไปหาลิซ่า

[35%]

"กลับ! ลุกเลย" ฉันดึงแขนคนน้องให้ลุกขึ้น และพาเดินไปที่ลานจอดรถด้วยความเร็ว ตอนนี้ฉันกำลังเดือดแบบสุดๆ ทั้งตอนใช้คำเรียกแทนฉันว่า 'พี่' แทนที่จะเป็น 'แฟน' แล้วก็ตอนที่ผู้ชายคนนั้นถามว่ามีแฟนหรือยัง ก็นั่งคิดอยู่นั่นไม่ยอมตอบสักทีไม่รู้คิดอะไรอยู่ เป็นฉันฉันก็ตอบได้ทันทีว่าฉันมีแฟนแล้ว แต่ลิซ่ากลับต้องนั่งคิด... 


"พี่จีซูใจเย็นนะ" ลิซ่าสะกิดแขนฉันเบาๆ ฉันหันควับไปหาคนน้องทันที


"ใจเย็น? ใจเย็นหรอ? พี่ถามหน่อย เป็นลิซจะใจยังเย็นได้อยู่อีกงั้นหรอ?"


"ยัยซูใจเย็นๆหน่อย น้องลิซเขาก็แค่คุยกับเพื่อนเองไม่มีไรหรอกน่าอย่าซ.." เจนนี่เสริม แต่ยังไม่ทันที่ยัยเจนจะพูดจนจบฉันก็แทรกขึ้นก่อน


"มึงเงียบเจน! ไปรอบนรถเลย เดี๋ยวนี้!" เจนนี่ก้มหน้าและรีบวิ่งขึ้นรถไปทันที


"พี่จีซูลิซไม่ได้คิดอะไรกับเขาหรอก เชื่อลิซนะ"


"แล้วตอนเขาถามว่ารอใครทำไมลิซถึงบอกว่า 'พี่' ล่ะ ตอนเขาถามว่ามีแฟนหรือยังอีก ทำไมต้องคิดด้วยทั้งๆที่ลิซก็น่าจะตอบได้เลยไม่ใช่หรอ หรือลิซ.. ไม่รักพี่แล้ว..." ลิซ่าส่ายหน้า


"ไม่ใช่นะพี่จีซู ฉันรักพี่ไม่มีวันไหนที่ฉันจะไม่รักพี่เลย ฉันแค่อยากแกล้งพี่เล่นๆเอง ฉันเห็นตั้งนานแล้วว่าพี่แอบอยู่หลังเสา ฉันขอโทษนะ.." ลิซ่าพูดด้วยสีหน้าจริงจัง แววตาของน้องบ่งบอกได้เลยว่าคำพูดที่น้องพูดออกมาไม่มีสักคำที่โกหกทุกคำพูดของน้องมันออกมาจากใจลิซ่าเองทั้งนั้น.. คนน้องสวมกอดฉันและลูบผมฉันอย่างอ่อนโยน นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะช่วยให้อารมณ์โกรธของฉันลดลง


"แกล้งพี่บ่อยๆเนี่ยสนุกนักหรือไง" ลิซ่ากระชับกอดแน่นขึ้นทันที


"ขอโทษนะพี่ ลิซไม่คิดว่าพี่จะซีเรียสแบบนี้.."


"ลิซรู้มั้ยว่าคำพูดแค่ไม่กี่คำของลิซน่ะ ถึงลิซจะแค่แกล้งเล่นๆ แต่สำหรับพี่มันขำไม่ออกเลยนะ.. "


"พี่จีซู ลิซขอโทษจริงๆคราวหลังจะไม่แกล้งแบบนี้อีกแล้ว"


"อืม" ลิซ่าผละตัวออก มองหน้าฉันอยู่สักพักดวงตาของคนน้องจ้องมองริมฝีปากบางของฉันก่อนจะค่อยๆโน้มหน้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ฉันยกนิ้วขึ้นแตะที่ปากคนน้องทันที ลิซ่ามองฉันด้วยสีหน้าสงสัยส่งสายตามาเชิงถามว่าทำไม? ฉันยกยิ้มมุมปากก่อนจะตอบให้คนน้องได้หายคล่องใจ


"รอบนี้พี่ขอลงโทษจริงๆจังๆนะ คราวนี้แม้แต่จูบก็ไม่ได้" ต้องเจอแบบนี้! ถึงจะเข็ด คราวนี้จะไม่ใจอ่อนเหมือนคราวก่อนอีกแล้ว


"ไม่เอาน่าอย่าทำแบบนี้สิ เดี๋ยวลิซก็ขาดใจตายพอดี"


"ก็ดีอยากจะรู้เหมือนกันว่าจะทนไม่ได้จนขาดใจอย่างที่พูดหรือเปล่า"


"โห่ พี่จีซูยกโทษให้ลิซเถอะนะ นะคะะ" ลิซ่าอ้อนวอนขอให้ฉันยกโทษให้  เหอะ! ไม่มีทาง! จะอ้อนวอนเสียงหวานขนาดไหน ก็ไม่ได้ผลหรอก!


"ไม่!" ลิซ่ายู่ปากและถอนหายใจ


"กี่วันอะ"


"2 วัน"


"ห๊ะ?! 2วัน ครึ่งวันไม่ได้หรอออออ.."


"ต่อรองหรอ? ได้ เพิ่มเป็น 3วัน!"


"แต่......." ลิซ่ายังไม่ทันพูดฉันก็พูดแทรกขึ้นก่อน


"หรือจะเอาเพิ่มอีก?" ลิซ่ารีบส่ายหน้ารัวๆ ฉันยกยิ้มก่อนจะเดินขึ้นรถไป


"เฮ้อ" คนน้องยืนถอนหายใจอยู่หน้ารถ ฉันมองลิซ่าแล้วก็อดขำไม่ได้สภาพเหมือนลูกแมวที่โดนสั่งอดข้าวอดน้ำเลย ตลกชะมัด


"เคลียร์กันเรียบร้อยแล้วหรอ" เจนนี่ที่นั่งรออยู่บนรถถามขึ้น


"อื้มใช่ จัดการลงโทษเรียบร้อยแล้วด้วย" ยัยเจนนี่ส่ายหัวไปมาและยิ้มหัวเราะเบาๆ


"นี่ขึ้นมาสะทีสิจะยืนอยู่อย่างนั้นอีกนานแค่ไหนน่ะ พี่หิวข้าวแล้วนะ" ฉันกดกระจกลงและตะโกนเรียกคนน้องที่ยังยืนนิ่งอยู่หน้ารถ


"ค่ะๆ..ไปเดี๋ยวนี้เลยค่าา" ลิซ่าเดินมาขึ้นรถฝังคนขับทันทีจากนั้นก็ขับกลับคอนโด..

[65%]

-----------------------------

"เฮ้ออออ....."


"เป็นไรมึง กับข้าวไม่อร่อยรึไง?" ยัยโรเซ่ถามขึ้นเมื่อเห็นฉันถอนหายใจยาวๆ ยาวแบบยาววววยิ่งกว่าเรือหางยาว(?)อี๊กกกก(เว่อร์?)


"เปล่าๆ กับข้าวฝีมือคุณเพื่อนโรซ่าดาวคณะศิลปฯการอาหารทั้งคน จะไม่อร่อยได้ไงล่ะะะ" ยัยโรซ่านี่ก็ฉีกยิ้มกว้างจนเห็นเหงือกเลยพร้อมกับทำหน้าเหนือ จ้าแม่คู๊นน บ้ายอจริงๆๆ


"แล้วสรุปถอนหายใจเรื่อง???"


"พี่จีซูน่ะสิ.....เฮ้อ..."


"ทำไมเขาไม่ให้มึงทำการบ้านหรอ" แน่ะ ดันเดาถูกอีก นี่แต่ก่อนมึงเป็นแม่หมอเก่าใช่ป่ะเนี่ย


"ก็เออน่ะสิ กูไปแกล้งเขาอะ เขาก็เลยลงโทษกูไม่ให้กูทำการบ้านตั้ง 3วันแน่ะ" แล้วยัยโรซ่ามันก็หัวเราะลั่นเลย เหอๆตลกมากเนอะะะ!


"ฮ่าๆๆ สมน้ำหน้า ไปแกล้งเขาก่อนทำไมล่ะ" นี่เพื่อนกันจริงใช่มั้ย ซ้ำเติมกูจัง = =


"เฮ้อ....."


"เอาน่า 3วันเอง แปปๆ" ยัยโรซ่าตบไหล่ฉันเบาๆ2-3ครั้งเพื่อให้กำลังใจ


"นี่ทั้ง 2คนมานี่มา ช่วยกันเลือกที่พักหน่อย" พี่เจนนี่ตะโกนเรียกมาจากห้องนั่งเล่น ฉันกับโรเซ่ที่ยืนคุยกันอยู่ในห้องครัวก็พากันเดินเข้าไปหา โรเซ่นั่งลงบนโซฟาตัวยาวข้างๆพี่เจนนี่ส่วนฉันก็นั่งข้างๆพี่จีซู


"ไปไหนดีนะ" ท่าทางคนพี่ดูตื่นเต้นกลับการไปเที่ยวทะเลครั้งนี้มากเพราะเท่าที่ฉันรู้มาพี่ไม่ค่อยจะได้เที่ยวทะเลบ่อยเท่าไหร่นักจะตื่นเต้นก็คงไม่แปลก ฉันมองท่าทางของคนพี่ก็อดอมยิ้มไม่ได้ น่ารักมากจริงๆ


"พี่จีซูเลือกเลยนะคะ เซ่ที่ไหนก็ได้"


"ใช่ฉันก็เหมือนกัน ที่ไหนก็ไปได้หมดแกเลือกเลย"


"จริงหรอ อืมมม... ที่ไหนดีนะ ลิซๆช่วยพี่เลือกหน่อยสิ พี่เลือกเอาไว้แล้วให้เราช่วยเลือกอีกที" พี่จีซูสะกิดแขนฉัน ฉันจึงยื่นหน้าไปดูที่พักที่คนพี่เลือกเอาไว้ คนพี่เลือกเอาไว้ทั้งหมด 3ที่ หนึ่งในนั้นมีอยู่ที่นึงที่ฉันชอบเอามากๆและจะไปพักที่นั่นทุกๆปิดเทอมหรือเวลาที่ว่างๆคิดไม่ออกว่าจะไปที่ไหนก็จะไปที่นั่น เวลาที่ไม่สบายใจหรือเครียดๆด้วยก็จะไปที่นั่นเช่นกัน


"ลิซชอบที่นี่นะ" ฉันชี้สถานที่ให้ทุกคนดู

"จริงดิ พี่ก็รู้สึกชอบที่นี่เหมือนกัน" แฟนกันก็ต้องใจตรงกันแบบเนี่ยแหละน้าาา [ไรท์:ขี้อวดดจริงจริ๊งง(มีความอิจ)]

"ลิซชอบมากเลยล่ะ ก่อนถึงที่พักมันจะมีหน้าผาสูงอยู่ด้านล่างก็เป็นทะเล ตอนพระอาทิตย์ตกเนี่ยนะสวยมากและยิ่งตอนกลางคืนยิ่งสวยสุดๆเลยล่ะเห็นดาวเต็มท้องฟ้าเลย"


"งั้นไปที่นี่แหละ พี่อยากดูดาวด้วย เจนนี่กับโรเซ่ว่าไง" ทั้งพี่เจนนี่และโรเซ่ต่างพยักหน้าเห็นชอบพร้อมกัน ถือเป็นข้อสรุปว่าจะไปพักที่ที่ฉันเลือกกัน


"อีก1อาทิตย์นะ ทุกคนเตรียมตัวได้เลย เราจะไปทะเลกัน!" พี่เจนนี่พูดขึ้น และทั้งห้องก็ส่งเสียงเย้พร้อมกัน จากนั้นฉันและพี่จีซูก็ขอตัวกลับห้อง


"อยากให้ถึงอาทิตหน้าเร็วๆจัง~" ท่าทางที่เหมือนเด็กน้อยดีใจเวลาพ่อแม่จะพาไปเที่ยวของคนพี่นั้นทำให้ฉันเอามือไปยีหัวคนพี่อย่างอดไม่ได้ 


"ทำตัวเป็นเด็กน้อยไปได้"


"ก็พี่เป็นเด็กน้อยไง เด็กน้อยชิซูวว" พี่จีซูพูดพลางชูสองนิ้วแนบแก้มและทำปากจู๋ ทำให้ฉันหลุดขำออกมา


"ฮ่าๆ แฟนใครน้าา น่ารักที่สุดเลยยย..." ฉันเอื้อมมือไปดึงแก้มทั้งสองข้างของคนพี่อย่างหมั่นเขี้ยว


"อื้อออ เดี๋ยวแก้มยืดหมดดด" ฉันปล่อยมือ สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าขาวๆอมชมพูของคนพี่ มองต่ำลงมาจนถึงริมฝีปากแดงๆของคนพี่ ริมฝีปากบางเผยอออกเล็กน้อยเหมือนกับเชิญชวนให้เข้าไปสัมผัส เหมือนกับฉันโดนแรงดึงดูดอะไรสักอย่างทำให้โน้มหน้าเข้าไปใกล้คนพี่เรื่อยๆๆ...


..และก็ต้องหยุดชะงักเมื่อคนพี่ยกนิ้วเรียวขึ้นแตะที่ริมฝีปากของฉันเบาๆ


"ลิซโดนลงโทษอยู่นะ จำได้มั้ย?" โถ่ นึกว่าลืมไปแล้วสะอีกกก เซ็งเลย...


"แหะๆ" ฉันยิ้มแห้งและยกมือเรียวขึ้นเกาท้ายทอย พี่จีซูยิ้มมุมปากก่อนจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัว


"พี่ไปอาบน้ำก่อนน้าา..." พูดแค่นั้นแล้วก็เดินเข้าห้องน้ำไป 

เหอๆ รอครบ 3วัน เมื่อไหร่นะ จะทำจนลุกเดินไม่ไหวเลยคอยดูเถอะ!!!.....

[100%]

(Cr.ตามรูป)

ช่วงนี้ไรท์แอบ(?) ติดซีรี่ย์(อู้งานน)เลยไม่ค่อยได้มาอัพ+กับคิดเรื่องต่อไม่ออก(สมองตัน) แต่จะพยายามมาอัพบ่อยๆนะค้าา อย่าพึ่งเบื่อกันนะนักอ่านที่รักทุกคนน .โปยมินิฮาร์ทรัวๆๆ

 

ความคิดเห็น