ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 2 เจ้าปีศาจอกตัญญู NC

ชื่อตอน : บทที่ 2 เจ้าปีศาจอกตัญญู NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มิ.ย. 2560 22:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 เจ้าปีศาจอกตัญญู NC
แบบอักษร

บทที่ 2 เจ้าปีศาจอกตัญญู

“เสด็จพี่เพคะ เสด็จพี่” เสียงเล็กแหลมดังมาแต่ไกล ของปีศาจสาวในอาภรณ์ม่วงเม็ดมะปรางสีโปรดของนาง มือบางสีขาวนวลผลักประตู สองเท้าวิ่งเข้าห้องทรงงานของราชาปีศาจผู้มีศักดิ์เป็นพระเชษฐาของตนเข้าไป แต่ต้องผิดหวัง เมื่อพบว่าคนที่อยู่ในห้อง หาใช่คนที่ตนต้องการพบเจอไม่ กลับเป็นแค่ขุนนางคนสนิทที่นั่งอยู่ท่ามกลางเอกสารกองโตที่ล้อมหน้าล้อมหลังอยู่

ใบหน้าที่นางเกลียดแสนเกลียดเงยหน้าขึ้นมาสบสายตานาง อากัปกิริยาทโมนแต่เดิมเปลี่ยนเป็นกิริยาขององค์หญิงผู้สูงศักดิ์ ใบหน้าเชิดตั้งตรง แสดงความหยิ่งยโส ความไม่เป็นมิตรต่อคนต่อหน้าออกมา ก่อนที่คนตรงหน้านางจะลุกขึ้นมาทำความเคารพ

“ถวายพระพรพ่ะย่ะค่ะองค์หญิง” เสียงเข้มองอาจดังขึ้น ทำความเคารพคนตรงหน้าที่มีศักดิ์สูงกว่าอย่างนอบน้อมหากแต่มีความภูมิฐานอยู่ในที

“เสด็จพี่ของเราเสด็จไปไหน เหตุใดเล่าทำไมเจ้าต้องมาอยู่ที่ห้องทรงงานของเสด็จพี่เรา” เสียงเล็กแหลมแข็งกร้าวดังออกมาจากองค์หญิงปีศาจสาวผู้สูงศักดิ์ ก่อนที่ขุนนางปีศาจหนุ่มซึ่งแม้มีศักดิ์ต่ำกว่าแต่ถือเป็นที่กำลังสำคัญในเผ่าปีศาจ

เฉินจือหานขุนนางคนสำคัญของแคว้นเว่ยบุตรชายสหายคนสนิทของราชาปีศาจองค์ก่อน แม้เขาสืบทอดตำแหน่งต่อจากบิดาของเขา แต่เขาเองก็เริ่มไต่เต้ามาจากตำแหน่งเล็กๆในวัง จนด้วยความสามารถและความขยันของเขาทำให้เขาถือเป็นขุนนางขั้นสูงสุดในวันนี้ อีกทั้งเขายังเป็นสหายสนิทในวัยเยาว์ของราชาเว่ยชางเหวินอีกด้วย ได้เล่าเรียนอ่านเขียนร่วมฝึกเวทมนตร์ คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกันมาตลอด

“ทูลองค์หญิง ฝ่าบาทเสด็จไปไหนมิได้ตรัสไว้ พระองค์ตรัสแค่มีเรื่องสำคัญต้องจัดการ ทรงมอบหมายให้กระหม่อมดูแลฎีกาแทนพระองค์ไป ก่อนที่พระองค์จะเสด็จกลับมาพ่ะย่ะค่ะ ทูลองค์หญิง ฝ่าบาททรงตรัสอีกว่า หากองค์หญิงกลับมาให้ประทับอยู่ที่ตำหนักของพระองค์ งดเสด็จไปไหนนอกวังจนกว่าฝ่าบาทจะเสด็จกลับมา” คนกล่าวหาได้ใส่ใจต่อสายตาที่ตั้งท่ารังเกียจต่อตัวเขาไหม อย่างไรเสียสายตาขององค์หญิงที่อยู่หน้าเขาก็ไม่เคยแปรเปลี่ยนจากสายตารังเกียจเป็นอย่างอื่นไม่ เขาชินมันเสียแล้ว

“หึ องค์ราชาไปไหนเจ้าไม่ทราบ หากเสด็จพี่เราเป็นอะไรขึ้นมาจะทำอย่างไร อีกอย่างให้เราประทับอยู่แต่ตำหนักเหรอ! เมินไปเถอะ อย่างไรเรามิยอมหรอก ยิ่งโดยเฉพาะหากเป็นคนเช่นเจ้ากล่าวกับเรา เราจะไปไหน จะทำอะไร ใครจะทำไม แม้แต่เสด็จพี่ก็ห้ามเราไม่ได้ ส่วนเจ้านะเป็นใครกัน คิดจะห้ามเรา คอยไปหมื่นล้านปีเสียเถอะ” โทสะพุ่งสูงยิ่งทันทีที่ได้ยิน คนที่นางเกลียดกล่าวเช่นนั้น

“หากองค์หญิง ไม่ปฏิบัติตาม กระหม่อมจำเป็นต้องเด็ดขาดกับพระองค์ กระหม่อมให้เลือกระหว่างทรงอยู่ตำหนักของพระองค์หรือจะทนอยู่ในห้องทรงงานเห็นหน้าคนที่เกลียดอย่างกระหม่อมควบคุม” สิ้นเสียงของคนตรงหน้า เว่ยลี่อิงแทบจะอาละวาดพังตำหนักของเสด็จพี่นางให้ราบ ยังง่ายกว่าเข้าไปการบีบคอคนตรงหน้า

“เฉินจือหาน! ข้าเกลียดเจ้า!” กล่าวจบ ก็ได้แต่จำใจเดินกลับตำหนักส่วนพระองค์ ด้วยความคับแค้นใจ โดยไม่สนใจเรื่องที่ตั้งใจจะมาหาพระเชษฐาในคราวแรกแม้แต่น้อย สายตาของเฉินจือหานมองตามร่างเล็กขององค์หญิงเพียงคนเดียวแคว้นเว่ยแห่งเผ่าปีศาจ ไม่รู้ว่านานเพียงใดแล้วที่เขาชินกับสายตาเกลียดชังของหญิงสาว เดิมทีขาและนางถือเป็นมิตรสหายที่ดีต่อกัน แต่ไม่รู้ว่าช่วงใด เกิดอันใดขึ้น นางจึงเริ่มชิงชังเขา ดูถูกเขาสารพัด


“ปล่อยเราเดียวนี้ เจ้าปีศาจอกตัญญู!” เสียงหวานไพเราะตวาดดังขึ้น สายตานางสบเข้ากับปีศาจอกตัญญูที่นัยน์ตาของเขาบัดนี้หาใช่สีขาวเทาเคลือบน้ำเงินเพียงอย่างเดียว แต่กลับเป็นมีแสงสีแดงประกายทองกระจางใสแต่คล้ายเหมือนมีเปลวไฟอยู่ในอีกด้วย

แม้นางจะพยายามผลักไสเจ้าปีศาจอกตัญญูนี้มากแค่ไหน ร่างกายของมันหาได้ขยับแม้แต่น้อย ชั่วขณะเดียวกันปีศาจหนุ่มได้กระชากมือเล็กเรียวบางทั้งคู่ขึ้นเหนือศีรษะ ด้วยมือข้างเดียวของมัน  แววตาของนางคลอไปด้วยหยาดน้ำตาสั่นไหวไปด้วยความกลัวปนโมโห ริมฝีปากของฉกวูบแนบสนิทบดเคล้าริมฝีบางแดงระเรื่อของนางอย่างรุนแรง มือข้างหนึ่งที่เว้นว่างอยู่จับหมับเข้ากับปทุมคู่งามนางอย่างรุนแรง ด้วยความตกใจเทพธิดาเผลออ้าปาก ปีศาจหนุ่มแทรกลิ้นหนาเขามาดูดดึงความหวาน ความหวานนุ่มจากโพรงปากบางของนางเป็นเครื่องกระตุ้นความต้องการอย่างดี ลิ้นหนาไล้เลียสำรวจไปทั่วโพรงปากหวาน ราวเสาะหาทรัพย์สินล่ำค่า ปีศาจหนุ่มจุมพิตอย่างดูดดื่ม หญิงสาวมึนงงไปกับความอ่อนหวาน อ่อนโยน ที่ร้อนเร่าจากปีศาจอกตัญญูตนนี้ แต่หากมีบางอย่างที่แทรกผ่านเข้ามา เรี่ยวแรงคล้ายถูกดึงดูดไป ถูกแทนที่ด้วยกระแสบางอย่างที่แทรกผ่านเข้ามาในร่างกายนางอย่างรุนแรงทำให้ทั่วร่างกายรู้สึกร้อนร่น

อ่า... นางอยากแนบชิดเขามากกว่านี้ เรียวลิ้นเล็กได้ยืนสัมผัสกับลิ้นหนาของเขา ความไร้เดียงสาไร้ประสบการณ์ของนางตอบโต้กลับไปเพียงหวังคลายความร้อนรุ่มเหมือนจะแผดเผานางให้ไหม้เกรี้ยม เพียงแค่สัมผัสเขา ความร้อนรุ่มคล้ายจะบรรเทาลง พอจะผละห่าง ความร้อนรุ่มจะเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมร้อยเท่า พันเท่า

สองมือของนางได้รับการปลดพันธนาการลง ลูบไล่ร่างกายของเขาผ่านอาภรณ์เนื้อดีสีเข้มไปทั่ว นางใช้สองมือของนางโอบกอดร่างของเขาแนบเข้ามาให้ร่างกายให้ใกล้ชิดนางยิ่งกว่าเดิม

กิริยาของนางที่แสดงออกมาทำให้ปีศาจหนุ่มหัวใจกระตุกชั่วขณะ คล้ายได้สติ กำลังจะถอดถอนจุมพิตนั้น แต่นางกลับไม่ยอม นำริมฝีปากของนาง แนบชิดเข้าหาเขา นิ้วเรียวสอดเข้าที่ผมดำสนิทของเขา กดใบหน้าที่หล่อเหลาให้แนบชิดเข้ามา ยกตัวเข้าหาปีศาจหนุ่ที่กำลังจะกลับใจ

ความรับผิดชอบชั่วดีที่ก่อนหน้าคล้ายกำลังจะกลับมาของปีศาจหนุ่ม แต่กลับถูกแรงปรารถนาจุดโดยร่างบาง ประกอบกับพิษในกายเขาเริ่มเล่นงานเข้าอีกครา ปีศาจหนุ่มก้มลงจุมพิตที่แนบแน่นอยู่แล้วให้เร่าร้อนกว่าเดิม เรียวลิ้นทั้งสองสอดแทรกกันไปมา ตอบโต้ไปมา กระหายในกันและกันอยากไม่มีที่สิ้นสุด...

ทั้งสองต่างเกาะเกี่ยวกะหวัดรัดไปมา มือหยาบกร้านจากการใช้กระบี่ ปลดอาภรณ์สีหวานออกจากเรือนร่าง เรือนร่างงดงามปรากฏสู่สายตาปีศาจหนุ่ม ปากหนาก้มจุมพิตจากปากลากลงมาเรื่อยๆ ก่อนจะขบเม้มยอดปทุมที่ดันเอี๊ยมสีเดียวกับอาภรณ์ขึ้นสูง เรียกเสียงครวญครางจากเจ้าของยอดปทุมตูมคู่งาม

มืออีกข้างคอยนวดเฟ้นอยู่ไม่ห่าง ก่อนจะกระตุกเชือกที่ผูกไว้ปลดเอี๊ยมสีหวานออกจากเรือนร่าง เผยให้เห็นถึงความบริสุทธิ์หมดจดแสนงดงามของเทพธิดาสาว

อืม... เสียงครวญครางด้วยความพึงพอใจในสัมผัสที่ได้รับ ปทุมคู่งามขาวนวล ยอดปทุมชูชั้นสีแดงคล้ายผลอิง ปีศาจหนุ่มไม่รอช้า จุมพิตดูดดื่มความหวานจากยอดมันอย่างหิวกระหาย กลิ่นกายของหญิงสาวช่างหอมเหมือนบุปผาสีชาด กลิ่นของมันช่างเย้ายวนใจหอมเกินที่จะมีผู้ใดต้านทานได้ อีกทั้งผิวของหญิงสาวขาวและละเอียดไม่ต่างจากหยกขาว ยามเปื้อนไปด้วยรอยแดงจากการกระทำของเขาช่างกระตุ้นแรงปรารถนาให้เขาเหลือเกิน มือหยาบอีกข้างกอบกุมปทุมดอกงาม ที่ทั้งใหญ่ทั้งอวบทั้งตูมเต็มไม้เต็มมือคอยนวดเฟ้นความบุปผาที่แสนอวบอย่างเมามัน รสสัมผัสจากปีศาจหนุ่มทำให้หญิงสาวรัญจวนใจอย่างมิเคยเป็นมาก่อน ส่งผลให้ริมฝีปากบางอดส่งเสียงหวานครางดังออกมาไม่ได้

หวานเหลือเกิน

“อ่า...”

แผ่นหลังของเทพธิดาสาวดันสูงขึ้นส่งผลให้ปทุมตูมถูกดันขึ้นเข้าหาปีศาจหนุ่มด้วยความเสียวซ่าน เปิดโอกาสให้มันรับสัมผัสได้เต็มที มืออีกข้างละจากปทุมตูมอย่างอาลัยอาวรณ์ สอดมือทั้งสองใต้แผ่นหลังนาง ลิ้นหนาลามเลียไปทั่วปทุม ก่อนจะฟันขาวกดแผ่วเบาที่ยอดปทุมสลับกันด้วยแรงที่เพิ่มมากขึ้น ก่อนย้ายไปสัมผัสปทุมด้านข้างอย่างไม่ยอมให้ข้างใดข้างหนึ่งน้อยใจในความไม่เท่าเทียมกัน มือเล็กบางสอดเข้าไปยังเรือนกลุ่มผมหนาดันให้ศีรษะของชายหนุ่มแนบแน่นกว่าเดิม สัมผัสนางมากกว่าเดิมยิ่งขึ้น มากยิ่งขึ้น

ริมฝีปากของปีศาจหนุ่มละจากปทุมคู่งามและปลายผมหนาตกลงบนผิวนางสร้างความวาบหวิวให้แก่นางมิใช่น้อย ลากลงต่ำลงมา ระหว่างทางกัดขบเม้นจนผิวขาวของนางเป็นรอยสีชาดไปทั่ว ลากผ่านสะดือบุ๋ม ผ่านลงมายังใจกลางความงดงามของหญิงสาว ที่มีเส้นไหมปกคลุม ก่อนจะครอบครองจุดอ่อนไหวของกายนาง มือหนาแยกขาเรียวทั้งสองให้ออกห่างกัน ใบหน้าของปีศาจซุกลงซบกับจุดอ่อนไหวของนาง ปลายลิ้นหนาไล้เลียกลีบดอกไม้ของเทพธิดาสาวจากบนลงล่าง จากล่างขึ้นบนอย่างช้าๆ กระตุ้นแรงปรารถนาแก่หญิงสาว

จุดอ่อนไหวของนางเขาสอดลิ้นเกี่ยวกระหวัดเข้าไปภายในของนาง ใบหน้าปีศาจหนุ่มซุกซบคอยรีดไถน้ำหวานของนางอย่างตะกละตะกลาม สะโพกงามหยัดขึ้นด้วยความเสียวซ่าน ความรู้สึกของนางคล้ายมีบางอย่างแผดเผาไปเรื่อย สิ่งที่เขาทำหากใช่การลดน้ำเย็นลงเชื้อไฟ แต่กลับเติมให้เชื้อไปนั้นให้กองมิอาจมอดลงไปลง แต่นางก็ขาดมันไม่ได้...

“อ่า...” ร่างของเทพธิดาสาวเกรงกระตุก ปล่อยน้ำหวานจากความสุขสมถูกหลั่งออกมาอย่างเต็มที่ ลิ้นหนาเกี่ยวกะหวัดดูดดื่มอย่างพึงพอใจ ตัวเขาเองมิเคยได้ลิ้มรสสตรีที่หวานหอมเช่นนางมาก่อน นางช่างงดงามและหอมหวานเหลือเกิน เขาปล่อยให้ร่างบางของนางนอนอย่างหมดแรงจากรสสัมผัสที่เข้ามอบให้นางเมื่อครู่ ดวงตาที่แสนงดงามบัดนี้แลดูเย้ายวน ปรือตามองเขาด้วยสายตาแสนเสน่หาที่ใครเห็นเข้าเกินจะหักห้ามใจได้

มือหนาถอดเสื้อผ้าของตน ปรากฏร่างกายอันแข็งแกร่งหนาแน่นไปได้มัดกล้ามกล้ามเนื้อ ส่วนตรงกลางบ่งบอกความเป็นบุรุษเพศนั้นดูอลังการจนชวนให้เทพธิดาสาวตกใจ แต่มิได้ลุกหนีไปไหน สายตาจ้องมองมันด้วยความต้องการ เป็นความต้องการที่นางเองก็มิอาจรู้ได้ว่าตนเองต้องการให้มันไปจบ ณ ที่ใด ทำอย่างไรกันความรู้สึกนี้จึงจางหายไป

ปีศาจหนุ่มนำมือคู่งามสัมผัสกับตัวตนของเขา ให้หญิงตรงหน้าทำความคุ้นเคยกับมัน เทพธิดาสาวลูบคลำอย่างหลงใหล ไม่นานความอลังการมาจ่อที่ปากบางเล็ก

“อ้าปากสิ แล้วดูดมันเข้าไป” เทพธิดาสาวแม้จะมึนงงไม่เข้าใจมัน แต่ยินยอมอ้าปาก ดูดดึงมันแต่โดยดี อืม...มันช่างอร่อย มันทั้งหนานุ่มและแข็ง คล้ายอะไรบางอย่างที่นางไม่เคยได้สัมผัส และที่สำคัญนางต้องการมัน...

มือหนาค่อยบังคับศีรษะเทพธิดาสาวให้เข้าออกเป็นจังหวะ โพรงปากนุ่มนิ่มกับปลายลิ้นที่ตวัดไปมาคล้ายเจอของถูกใจเป็นหนักเป็นหนา ทั้งดูดทั้งเลียไปทั่ว ทำให้ปีศาจหนุ่มแทบคลั่ง ปากเล็กทั้งดูดทั้งคลาย มือนุ่มก็คอยจับสิ่งนั้นไปด้วย ร่างของปีศาจเกร็งไปทั่วร่างกาย ในที่สุดน้ำขาวขุ่นก็พุ่งออกมา คราแรกนางจะถอดริมฝีปากออกจากความใหญ่โต แต่กลิ่นรสของมันเย้ายวนนางเหลือเกิน นางดูดกลืนมันเข้าไปอย่างเอร็ดอร่อยจนหมด ความเป็นตัวเขาแข็งขึงยิ่งกว่าเดิม ขนาดของมันใหญ่โตขึ้น

ริมฝีปากที่เปื้อนน้ำขาวขุ่นถูกเช็ดออกด้วยมือหนาของเจ้าของน้ำ ก่อนจะริมฝีปากเขาจะจุมพิตนางอีกครา ปลายลิ้นทั้งสองต่างเกี่ยวกระหวัดอย่างมิยอมแพ้ซึ้งกันและกัน นางได้ยินเขากล่าวอย่างแผ่วเบาชมเชยนาง

“ดีมากเด็กดี” นางยิ้มรับด้วยความหลงใหล แต่บางอย่างในร่างกายนางกลับไม่ต้องการแค่คำชม นางต้องการอย่างอื่นมาเป็นรางวัล

“ข้าต้องการท่าน” เสียงที่อัดแน่นไปด้วยความต้องการของเทพธิดาสาวกล่าวออกไป ปีศาจหนุ่มมิตอบรับกล่าวอันใด แต่นิ้วของเขาสอดเข้ามาภายในของนาง แทรกเข้าออกภายในของนางอย่างหลงใหล ริมฝีปากของเขาดูดดึงยอดอกนาง จนส่วนของนางชุ่มชื่นมากพอ พอที่จะรองรับความอลังการของเขาเข้าไปได้

“ข้าเองก็ต้องการเจ้า” ปีศาจหนุ่มจ่อแท่งหยกของตนที่แสดงความแข็งขึงอย่างเต็มที่เข้าสู่กายของเทพธิดาสาวตรงหน้าไปด้วยความยากลำบาก แม้จะเตรียมความพร้อมให้เทพธิดาสาวอย่างไร แต่ความอลังการของตัวเองก็มากเกินที่นางจะรับได้ ไหนจะความคับแน่นที่แทบทำให้เขาจะระเบิดออกไป

“เจ็บ” เสียงหวานที่เปล่งร้องอย่างเจ็บปวดเมื่อแท่งหยกนั้นบุกรุกร่างกายของนาง ทำลายเยื่อพรหมจรรย์ ก่อนนางจะกรีดร้องอย่างเจ็บปวดยิ่งกว่าเดิมเมื่อแท่งหยกนั้นดันมิดเข้าสู่กายนางอย่างรวดเร็ว ปีศาจหนุ่มแนบปากจุมพิตปากแดงระเรื่อของเทพธิดาสาว จุมพิตของเขารอบนี้เต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความร้อนแรง ที่มิเพียงปลอบใจแต่ยังคงเร่าอารมณ์ สุ่มกองไฟ เติมเชื้อเพลิงราคะกองโตไปด้วย ระหว่างนั้นพิษในกายเขาก็สำแดงฤทธิ์เดชขึ้นมา สะโพกหนาดันเข้าออกหานางอย่างรุนแรงหวังจะรีบคลายอาการของตนที่รู้สึกร้อนจนลืมนึกถึงคนตัวเล็กที่บัดนี้ถูกเขาทะลุทะลวงร่างกายซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แรงถาโถมอย่างรุนแรงถี่หยิบขึ้นทำให้เทพธิดาสาวต้องร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดในคราแรก เมื่อแรงถาโถมไม่หยุดในตอนแรกทำให้นางเจ็บปวด เจ็บปวดเหลือเกิน... แต่เพลาหนึ่งมาถึงทำให้นางสุขสันต์อย่างมิเคยได้สัมผัส เริ่มตอบโต้ด้วยการขยับกายเข้า มือสองของเขากุมสะโพกของนางคอยจัดแจงจังหวะอย่างรวดเร็ว ทั้งสองจุมพิตกันอย่างดูดดื่ม

“อ่า” ร่างทั้งสองต่างเกร็งกระตุก เสียงสุขสมของทั้งสองเปล่งดังอย่างต่อเนื่องยาวนาน ร่างหนาซบลงที่อกนาง ค่อยเม้มผิวของนางจนเป็นรอยแดง น้ำขาวขุ่นที่พุ่งเข้าสู่กาย หยดลงตามรอยขานางมือนางไม่สามารถกักเก็บได้หมด ความแข็งขึงของเขาไม่ลดลงแม้แต่น้อย ขยับเข้าออกร่างกายของนางอีกครา นางตอบตอบสนองเขาเป็นอย่างดี ปีศาจหนุ่มพลิกร่างของนางให้นอนคว่ำลง มือหนายกสะโพกของนางขึ้น ขยับสะโพกเข้าหานางอย่างช้าๆ

อ่า...ทรมานหรือเกิน นางเหมือนจะขาดใจอ้อนวอนเขาให้ปราณีนาง ความทรมานอยากให้เขารุนแรงกว่านี้

“ได้โปรด เร็วหน่อย ข้าต้องการท่าน” แรงถาโถมเปลี่ยนเป็นรุนแรงอย่างที่นางต้องการ

“อ่า...สวรรค์” เสียงครางต่ำครางด้วยความพอใจ มือหนายกร่างของนางขึ้นแนบชิดเขา แรงถาโถมของเขาไม่ได้หยุดแม้สักคราวเดียว พลังของเขาช่างเหลือล้นเหลือเกิน เขายกร่างนางพานางไปแถวหน้าต่าง นางจับขอบหน้าต่างอย่างมั่นคง เมื่อเขาประคองเอวคอดเล็กของนางไว้ แรงถาโถมอัดแน่นเข้าหานางมากกว่าเดิม แม้ขานางจะอ่อนแรงจากความเสียวซ่าน แต่ไม่วายขยับสะโพกของตนตอบรับแรงถาโถมของเขาด้วย จนในสุดสมองของนางราวว่างเปล่าและน้ำของเขาพุ่งเข้าสู่ร่างของนางอีกครา นางคล้ายจะหมดสติไป แต่เขากลับจุดแรงปรารถนานางอีกครั้ง ความร้อนวูบวาบยังไม่จางหาย คราวนี้เขานั่งลงเป็นเก้าอี้ที่นางใช้นั่งประจำ เขาจับนางนั่งลงบนกายเขา สอดแทรกตัวตนเขาเข้าไป

“ขยับสิ” เขากล่าวกับนางแบบนั้น ร่างกายของนางตอนนี้ขยับขึ้นลงอย่างช้าๆ ก่อนที่รุนแรงและรวดเร็วในเวลาต่อมา มือของเขากอบกุมปทุมคู่ขาวผ่องประกายหยกของนางที่บัดนี้เต็มไปด้วยรอยช้ำจากสัมผัสของเขาอย่างรุนแรง แผ่นหลังที่เคยขาวเนียนบัดนี้กลับเต็มไปด้วยรอยช้ำจากสัมผัสอันรุนแรงไม่ปราณีนางจากปีศาจหนุ่ม จังหวะรักของเขาและนางต่างสาดกระซัด ความเสน่หา รุนแรง เร่าร้อน สัมผัสที่แสนโหยหาอย่างยาวนานและต่อเนื่องไปมิหยุดหย่อน

ความคิดเห็น