ฝากติชมผลงาน เพื่อการพัฒนาต่อไป หรือจะให้กำลังใจก็ได้นะคะ จุ้บ 😘

ชื่อตอน : บทที่ 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มี.ค. 2560 14:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3
แบบอักษร

          “พระสนมแน่ใจนะเพคะ ว่าจะทำ” เหมยลี่พยายามร้องห้ามพระสนมของตน ก่อนจะก้าวลงถังไม้ ที่มีกลีบดอกไม้นานาชนิด น้ำมันสีเข้มถูกหยดลงไปโดยเจี่ยวซือ

            “ข้าถอยหลังไม่ได้แล้ว เหมยลี่” อี๋หลินที่บัดนี้ร่างกายเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ใดๆปกคลุม ขาเรียวยาวก้าวเท้าลงถังไม้

            กลิ่นหอมของดอกไม้งาม ทำให้อี๋หลินเคลิบเคลิ้ม รู้สึกตัวเบา ผ่อนคลายคล้ายล่องลอยอยู่กลางอากาศ มือเรียวบางเริ่มลูบไล้เนื้อกายตัวเองไปมา จนเหมยลี่ที่มองอยู่ต้องรีบเอามือปิดตา เพราะกริยาที่เย้ายวนของพระสนม

            “อ่าห์....” อี๋หลินรำพันด้วยความพอใจ การอาบน้ำของนางครั้งนี้แตกต่างจากทุกครั้ง กลิ่นหอมของดอกไม้ต่างๆ ทำให้หัวสมองของอี๋หลินขาวโพลนไปหมด ร่างกายเบาหวิวคล้ายขนนก มือที่กำลังลูบไล้เรือนกายของตนในขณะนี้ อี๋หลินล้วนทำไปโดยไม่รู้ตัว

            เจี่ยวซือยิ้มอย่างพอใจ ที่เห็นกริยาของพระสนมตรงหน้า

            “ทุกครั้งที่พระสนมต้องการแช่น้ำ จงทำตามสูตรที่ข้าบอก และอย่าลืมน้ำยาขวดนี้ เพราะมันจะช่วยให้พระสนมมีกลิ่นกายพิเศษเชื้อเชิญบุรุษให้เคลิมเลิ้มยามอยู่ใกล้พระสนมเพคะ”

            อี๋หลินขึ้นจากอ่างอาบ เหมยลี่รีบนำผ้ามาคลุมกายพระสนมของตนไว้ ด้วยเกรงว่านางจะหนาว

            “ขอบใจนะเหมยลี่” อี๋หลินหันไปยิ้มให้ ด้วยอารมณ์ร่าเริงผิดปกติ

            “ก่อนพระสนมจะเข้าบรรทม เหมยลี่จงต้มยาชุดนี้ให้พระสนมดื่ม ยานี้ได้มาจากหมอเทวดา กว่าฤทธิ์ยาจะออกดี ก็ราวเจ็ดวัน”

            “ต้มให้หมดนี่เลยหรือเปล่า แม่นางเจี่ยวซือ” เหมยลี่เอ่ยถาม เพราะจำนวนยาชุดนี้มันเยอะมาก

            “ใส่น้ำหนึ่งหม้อต้ม แล้วดื่มให้หมดในคราวเดียว” เจี่ยวซือกำชับนักหนา เพราะกว่านางจะหายาตัวนี้มาได้ นางต้องลำบากปีนเขาเพื่อไปหาหมอเทวดาผู้นี้

            “ยานี้คือยาอะไรหรือ เจี่ยวซือ” เหมยลี่ที่เป็นกังวลพระสนมของตนเริ่มระแวง หากยานี้เป็นยาพิษ พระสนมของนางจะเป็นอย่างไร

            “ข้ารู้ว่าเจ้าคิดอะไรเหมยลี่ ไม่ต้องเป็นกังวล เพราะหากข้าตาย แม่นางเจี่ยวซือเองก็คงต้องทุกข์ร้อนใจ” สายตาเฉี่ยวปรายตามองเจี่ยวซืออย่างต้องการสื่อนัยยะ

            พระสนมหาใช่หญิงสาวอ่อนแอแต่อย่างใด จะทำการอะไรต้องใจเย็น เพราะพระสนมผู้นี้คือสะพาน แผนการที่วางไว้จะต้องรอบครอบและแนบเนียน มิเช่นนั้น พระสนมที่กำลังจนตรอกผู้นี้ อาจแว้งกัดจนตัวนางเป็นแผลเหวะหวะก็เป็นได้

            “ยานี้จะช่วยทำให้พระสนมโตเป็นสาว หาใช่รูปร่างราวเด็กน้อยเฉกเช่นนี้” เจี่ยวซือพูดติดตลก ด้วยรอยยิ้มหวาน

            *********************

            “มาแล้วเพคะ พระสนม” เหมยลี่รีบนำยาพี่เพิ่งต้มเสร็จนำถวาย

            ไป๋อี๋หลิน มองยาในหม้อต้ม แกล้วจำต้องกลั้นใจดื่มมันให้หมด กลิ่นยาเหม็นจนอี๋หลินแทบอาเจียน แต่เพราะตั้งใจไว้แล้ว อีกทั้งเจี่ยวซือยังกำชับหนักหนา นางจำต้องดื่มให้หมดในคราวเดียว

            2 ชั่วยามผ่านมา ผลข้างเคียงของยาเริ่มแผงฤทธิ์ บัดนี้พระสนมนอนบิดเร่าอยู่บนเตียง ร่างกายร้อนระอุราวกับถูกไฟแผดเผา เหงื่อเม็ดเล็กๆผุดขึ้นเต็มใบหน้า

            สองขาเรียวยาวบิดเข้าหากันเพื่อบดเสียดส่วนนั้นหวังคลายความร้อน มือข้างหนึ่งกำฟูกนอนไว้แน่น อีกข้างกำลังเคล้นคลึงทรวงอก ริมฝีบางบางขมเม้มเข้าหากัน แต่ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้นมาแต่อย่างใด

            ริมฝีปากบางเริ่มแห้งผาก จนต้องเลียริมฝีปากตัวเอง ดวงตาปรือเยิ้ม สมองของพระสนมยามนี้กลับคิดถึงบุรุษผู้สูงศักดิ์ คิดถึงเรือนกายของพระองค์

            “ข้ากำลังเป็นอะไร....”

            ไป๋อี๋หลินเริ่มจิตนาการภาพที่ตนเองอยู่ใต้ร่างองค์จักรพรรดิ ทั้งๆที่เคยปฏิเสธพระองค์ แต่ทว่าราตรีนี้กลับโหยหา อยากให้ฝ่าบาทช่วยคลายความร้อนลุ่มนี้

            ยิ่งคิด กลีบดอกไม้ก็เริ่มผลิตน้ำหวาน มืออี๋หลิน ลูบไล้เนินอก วนหน้าท้องน้อย สติเริ่มเลือนราง ยามเมือปลายนิ้วมือสัมผัสติ่งเกสร

            “อ่าห์....”

            ปลายนิ้วมือเริ่มถูไถเกสรไปมา สะโพกเล็กยกลอยขึ้น ขณะที่นิ้วเรียวกำลังบดบี้เม็ดสวาทอย่างลืมอาย ฟันสวบขบกันแน่น เพื่อห้ามตนเองมิให้เปลี่ยงเสียงอันใดออกมา

 

            ยิ่งลูบส่วนนั้นเร็วเท่าไหร่ ความร้อนระอุในเรือนกายก็ยิ่งลดลง นิ้วเรียวเล็กพยายามจะสอดเข้าไป แต่สติที่พอเหลือก็คอยกำชับว่าอย่าทำ จึงได้แต่ทำการเคล้นคลึงเนินเนื้อไปมา จนกระทั่งความร้อนคลายลง พระสนมจึงบรรทมด้วยความอ่อนเพลีย

 

 

************************

เป็นยังไงบ้างคะ ผลงานเรื่องใหม่

พอจะมีแววสนุก ถูกใจผุ้อ่านทุกท่านไหมเอ่ย ^^

ความคิดเห็น