บ้านโซ่ซินยินดีต้อนรับนะคะ ~

EPISODE 5 :: เมาแล้วอ่อย

ชื่อตอน : EPISODE 5 :: เมาแล้วอ่อย

คำค้น : โซ่ ซิน มิกซ์ มิน นิยายวาย สาววาย คิมคยอง ซินไม่เมา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2560 01:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EPISODE 5 :: เมาแล้วอ่อย
แบบอักษร

EPISODE 5 :: เมาแล้วอ่อย

 

 

                  [ โซ่ :: SPEAK PART ]

 

              ผมนั่งเท้าคางด้วยความเบื่อหน่ายรอฟังไอ้ซินมันพูดบ่นอะไรก็ไม่รู้ ผมไม่เห็นจะเข้าใจอันที่จริงไม่จำเป็นต้องติวผมก็มั่นใจว่าผมต้องติดมหาวิทยาลัยเเน่นอน เเต่ทำไมเเม่ถึงส่งไอ้ซินมาติวด้วยก็ไม่รู้เเรงเยอะเป็นบ้า!

 

                     เมื่อวานก็อีกทีเล่นจูบผมตั้งหลายครั้งติดๆกันเเบบนั้นได้ยังไง ผมมันพวกไวต่อความรู้สึกเกิดบ้าคลั่งปล้ำมันขึ้นมาเดี๋ยวจะร้องไม่ออก

 

                     เพราะไอ้โซ่ไม่ใช่คนดีอะไรขนาดนั้น.. ใครก็รู้

 

          "กูเบื่อ"ผมพูดออกไปทำเอาคนตรงหน้ามองหน้าผมอย่างอาฆาตร

 

          "งั้นกูจะถามโจทย์ข้อนี้ว่าตอบอะไร อะ..."ไอ้ซินมันยื่นกระดาษข้อสอบส่งมาให้ผม

 

          "ข้อเอ"ผมตอบกลับเสียงห้วนก่อนจะนั่งกอดอกอย่างสบายใจทิ้งไอ้ซินนั่งอ้าปากหว๋ออยู่คนเดียว

 

          "มึงรู้ได้ยังไงอะโซ่"

 

           "กูฉลาดไง.. มึงเลิกติวข้อสอบพวกนี้เหอะกูรู้คำตอบหมดเเล้ว"

 

           "เออ!.. งั้นมึงทำโจทย์คณิตฯ"มันพูดพลางยื่นข้อสอบมาให้อีก ผมไม่ได้จ้องหน้ามันเลยสักนิดผมจ้องเเต่ริมฝีปากของไอ้ซินมันอย่างเดียว

 

           "ทำไมกูต้องทำเเบบนี้ด้วยวะ มันไม่มีประโยชน์หรอก"ผมดันข้อสอบคืนให้ไอ้ซิน

 

           "เเล้วมึงคิดว่าเกรดเฉลี่ยที่ไม่ถึง 2.5 มันจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นว่างั้น.."

                     เกรดมันก็เป็นเเค่ตัวเลขปะวะ ผมเรียนไฮสคูลด้วยชีวิตที่เสเพไร้จจุดมุ่งหมายมาก เเต่ผมก็ไม่เคยนึกเสียดายเวลาเเต่อย่างใดหรอก เพราะชีวิตวัยรุ่นมันควรจะสเเว้ก!

 

           "อืม กูไม่เเคร์.."ผมพูดตัดบท

 

                     ผมปวดเนื้อเมื่อยตัวจนหลังเเทบจะบ้าตาย เมื่อวานไอ้ซินเเม่งก็เล่นท่ายากเจอมันล็อคเเขน เมื่อเช้าก็โดนเเม่งมาปลุกเเต่เช้า เเถมยังกระโดดทับอีก ตัวมันก็ไม่ใช่เบาๆเห็นตัวเล็กๆเเต่หนักฉิบหาย!

 

           "วันนี้ห้ามออกนอกบ้านโดดเด็ดขาด!.. คำสั่งจากเบื้องบน"

 

                       เบื้องบนจะเป็นใครไปได้ก็เเม่ผมไง - - 

 

           "กูต้องไปเล่นดนตรีให้ไอ้มิกซ์"

 

           "งั้นกูไปด้วย!.."ไอ้ซินตอบกลับทันควัน ทำเอาผมอยากจะบ้าตาย!

 

                        เมียก็ไม่ใช่ -*-

 

           "เป็นเมียกูเหรอไงถึงได้ตามไปทุกที่.."

 

           "เเล้วทำไมกูต้องเป็นเมียมึงด้วย.. งั้นถ้ากูเป็นมึงจะให้กูตามไปใช่มั๊ย"ไอ้ซินมันถามตาลุกวาว

 

                       โป้ก!

 

           "โอ้ย!.. ไอ้โซ่มึงกล้าดีดหัวกูเหรอ"

 

           "เออ"ผมตอบกลับก่อนจะนั่งยิ้มกรุ่มกริ่มอยู่คนเดียว ไอ้ซินมันชอบทำตัวเเกร่งเหมือนว่าเเข็งเเรง เเต่ภายในใจผมรู้หรอกน่าว่ามันคิดยังไงกับผม หึหึ...

 

            "งั้นก็ไม่ต้องติวเเม่งเเล้ว"

 

            "เดี๋ยว!.."ผมรั้งข้อมือมันเอาไว้ก่อนจะออกเเรงกระชากมันลงมานั่งบนตัก 

 

            "ไอ้โซ่!.. มึงอยากตายเหรอไง"ไอ้ซินง้างหมัดน้อยๆเเต่ผมรับไว้ทัน

 

                       ครั้งนี้ไม่ได้เเดกไอ้โซ่หรอกโว้ย..!!!

 

            "มึงยังชอบกูอยู่ใช่มั๊ยล่ะ หื้ม?"ผมเลิกคิ้วถามก่อนจะเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้

 

            "ชอบเหี้ยอะไรไม่ได้ชอบโว้ย!.."

 

            "อย่าทำเป็นจำเรื่องตอนนั้นไม่ได้สิ.. กูจำได้ขึ้นใจเลย"

 

            "จำเหี้ยอะไรกูไม่จำอะไรทั้งนั้นน่ะ"ไอ้ซินตวาดลั่นก่อนที่ผมจะยอมปล่อยมันให้เป็นอิสระ 

 

                        โดนไอ้โซ่รุกนิดรุกหน่อยถึงกับหน้าเเดงเชียว เฮอะ!

 

 

 

 

                       [ ซิน :: SPEAK PART ]

 

                  โป้ก!

 

         "เเบร่.."

 

                  ผมเอาหัวโขกมันไปทีก่อนจะเก็บข้าวของวิ่งเข้าบ้าน ไอ้โซ่ไอ้คนเจ้าเล่ห์ เจ้าชู้! ..ผมอุตส่าห์ลืมเรื่องบ้าๆของผมตอนเด็กไปซะเเล้ว น่าอายชะมัด!

 

                   เเถมมันยังตอกกลับด้วยการที่ตอบข้อสอบผมถูกหมดอีกต่างหาก โจทย์คณิตศาสตร์ที่ว่าหินเเม่งอ่านไม่ถึงสิบวิตอบเฉย T[]T

 

                  ตอนเด็กก่อนที่ผมจะเเยกกับมัน ผมเคยเอาขนมไปให้ไอ้โซ่เเล้วก็บอกชอบมันเเต่เเม่งเสือกเอาเเต่ขนมไปโดยที่ไม่ฟังคำที่ผมพูดเลยสักนิดเดียว 

 

                  ตอนเด็กๆไอ้โซ่อ้วนก็อ้วน เเถมยังกินจุ ยังกล้าปฏิเสธผมอีก! ..เพราะเเบบนี้ไงผมถึงไม่อยากจะใกล้มัน! ผมกลัวว่าตัวเองจะกลับไปชอบมันอีก

 

                  ผมเป็นคนเลือดลมร้อนซะด้วย เเม่งก็ชอบพูดจาขัดใจ!.. เมื่อคืนที่ผมจูบมันผมยังงงกับตัวเองอยู่เลยว่าไปเอาความกล้ามาจากไหน T[]T

 

                  เเต่อย่างใดก็เเล้วเเต่ไอ้โซ่ต้องเลิกทำตัวเจ้าชู้พ่อไก่เเจ้เเบบนี้ เเล้วหันกลับมาเป็นไอ้หมูโซ่เหมือนเดิม!

 

 

 

          "เอ้าหนูซิน.. ไม่ทานข้าวเย็นด้วยกันเหรอจ้ะ"

 

          "ไม่ดีกว่าครับ ผมทานมาอิ่มเเล้ว"

 

                       ผมส่งยิ้มเเห้งๆไปให้เเม่เเละโซ่เเละเเม่ผมที่นั่งทานข้าวเย็นกันอยู่พอดี ผมไม่อยากอยู่เจอหน้าไอ้บ้าโซ่นั่น!

 

 

 

 

 

                 Rrrrrrr~!

 

                     'มิน'

 

          "ฮัลโหล.."ผมกรอกเสียงลงไปตามสายอย่างหงุดหงิด ไม่ใช่เพราะไอ้มินโทรมาหรอกเเต่เป็นเพราะไอ้เหี้ยโซ่ต่างหาก!

 

          ( หงุดหงิดเหี้ยอะไรใส่กูอีกเนี่ย )

 

          "เปล่าๆ มึงโทรมาเนี่ยมีอะไร"

 

         ( คืนนี้มาเที่ยวเป็นเพื่อนกูหน่อยดิซิน.. กูไม่มีเพื่อนเลย )

 

          "กูขี้เกียจจบมั๊ย"

 

          ( บัตรคอนเสิร์ตผู้ที่่มึงปลื้มก็อด )

 

           "เออ เจอที่ไหน!"

 

                      ผมกระเเทกเสียงใส่ด้วยอารมณ์ฉุนๆเเม่งมีการเอาบัตรคอนเสิร์ตที่หายากมาล่อผม ที่จริงผมก็กะว่าจะไปนั่นเเหละเเต่กดบัตรไม่ทัน -*-

 

          ( ที่เดิมไง.. ดีเจมิกซ์เป็นเจ้าของผับ คึคึ~ )

 

          "เออ!..เจอกัน เอาบัตรมาให้กูด้วย"

 

                      ติ๊ด!

 

 

                    ผมโยนโทรศัพท์มือถือลงบนเตียงก่อนจะล้มตัวนอนลงอย่างเหนื่อยอ่อน - - ..ถ้าไม่ติดว่ามันมีบัตรคอนฯล่ะก็ไอ้ซินคนนี้จะไม่ไปเด็ดขาด นอนอืดอยู่บ้านสบายใจกว่าเยอะ - -

 

 

 

 

 

 

 

                      23.00 น.

 

                 ผมรีบเเต่งตัวเเอบย่องออกจากบ้านตอนนี้ทุกคนในบ้านน่าจะหลับหมดเเล้วล่ะมั้ง.. จะนั่งเเท็กซี่ไปตอนนี้ก็เกรงว่าจะไม่มี - - ผมเลยตัดสินใจขับรถออกมาเอง ถ้าเเม่รู้โดนตีก้นลายเเหง๋เเก๋ @_@

 

         "ซิน.."

 

                ผมหันไปมองก็เห็นไอ้มินยืนโบกไม้โบกมือ ยืนดี๊ด๊าอยู่ - -

 

         "ไม่รีบเท่าไหร่เลยเนอะ.."ผมพูดเเขวะมันก่อนจะลงไปนั่งที่เคาน์เตอร์บาร์

 

         "น้องเอาเหล้าสองที่"ไอ้มินมันหันไปสั่งพนักงานเสิร์ฟท่ามกลางเสียงที่ดังกระหึ่ม

 

         "มึงก็รู้ว่ากูเเดกเหล้าเเล้วอาการเป็นยังไง"

 

         "ก็ไม่ได้กินบ่อยเปล่าวะมึง.. ถึงมึงเมากูก็เเบกมึงได้หน่าา"

 

         "เออๆ"

 

                    ผมตอบกลับก่อนจะกระดกเเก้วเหล้าที่ไอ้มินส่งมาให้รวดเดียวหมด เเค่นี้จิ๊บๆไม่เมาหรอกน่า คอไม่ได้อ่อนขนาดนั้นโว้ยยยยย!!!

 

         "น้องขออีกเเก้ว"ผมหันไปสั่งกับพนักงานผู้หญิง ก่อนจะรับมาเเล้วกระดกรวดเดียวหมด

 

                   ผมน่ะคอเเข็งกว่าที่ไอ้มินคิดไว้เยอะ! บอกเลย...

 

 

 

 

                     20 นาทีผ่านไป..

 

                 ผมรู้สึกหัวตัวเองเริ่มหนักเอนไปทางซ้ายที ขวาทีหน้าไอ้มินเริ่มเลือนลางอย่างหนัก บอกเเล้วไงว่าไม่มาวววว~

 

        "ไอ้ซินมึงเมาเเล้วมั้งเนี่ย.. เดี๋ยวกูพากลับบ้าน นี่กูให้มานั่งเป็นเพื่อนกูดูดีเจมิกซ์มึงมานั่งเมาเหี้ยไรเนี่ย"

 

        "กูไม่มาว~ โนๆไม่พรวดดด~ กูไม่มาว นี่ๆดูกูเดิน"ผมพูดพร้อมกับลุกขึ้นเเล้วเดินไปตามทางให้ตรงที่สุด

 

                เเต่เดินเท่าไหร่มันก็ม่ายตรง~

 

        "ไอ้ซิน!.."

 

              ฟุ่บ!

 

        "อะ!.. ไอ้หมูโซ่.."ผมเงยมองคนตรงหน้าที่รับผมไว้ในอ้อมเเขนเพราะเกือบหกล้มไปเมื่อกี้ เฮอะๆ..นึกว่าใคร

 

        "กูจะบอกเเม่มึงว่ามึงมาเมาที่นี่"ไอ้โซ่พูดเสียงเข้ม

 

        "ชู่ว~ ถ้ามึงบอก..มึงโดนกูจูบเเบบอันลิมิเต็ดเเน่โซ่~"ผมฉีกยิ้มให้คนตรงหน้า ก่อนจะฟุ่บลงใจกลางอกของมันตอนนี้หัวของผมมันหนักขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายเริ่มคอนโทรล์ไม่อยู่เเล้วเนี่ย คึคึ~

 

        "เพ้อเหี้ยอะไร!..มิกซ์กูเอาไอ้ซินไปนอนก่อนนะ"

 

         "อ่า~ โซ่จะพากูไปไหนเนี่ย หื้ม?"

 

                  ผมโวยวายมือทุบตีหลังไอ้โซ่มัน เล่นเเบกผมเเบบนี้อ้วกเเตกกันพอดี ซินไม่ได้มาวววว~ 

 

                   ซินโอเค~~~

 

 

         "โซ่ปล่อยกู~ กูไม่ได้มาว~"

 

         "ไม่ได้เมาเหี้ยไรหน้าเเดงอย่างกับมะเขือเทศเน่า"

 

        "มะเขือพ่อมึงสิ~.. โซ่กูร้อนเปิดเเอร์หน่อย"

 

                  ผมบ่นพึมพำตอนนี้เลือดมันเเล่นไปทั่วร่างกายของผม มันร้อนผ่าวๆเเละผมต้องถอดให้หมด มันร้อน~

 

 

                  ปึก!

 

         "อ้ะ!.. หลังกู~"ผมร้องโอดโอยทันที ไอ้โซ่มันเล่นททุ้มผมลงกับเตียงเเบบนี้มันเจ็บนะเว้ย!

 

         "ร้อนนักใช่มั๊ย..เดี๋ยวกูจะ 'เอา' ให้ร้องไม่ออก..."

 

   

 

 

**********************************

TO BE CONTINUE...

  **********************************

นังซินเเกเสร็จไอ้โซ่มันเเน่บอกเลย โฮะโฮะโฮะ! ! !

ไรเตอร์อยากจะมาชี้เเจงนิดนึงค่ะ เรื่องกุญเเจไรอาจจะใส่นะคะ

เเต่ว่า! ไรเตอร์จะเปิดเอาไว้ไม่ใส่จนกว่าจะครบ 48 ชั่วโมง [ เเก้ไข ] หลังจากอัพตอนนั้นๆนะคะ

ไรเตอร์ต้องขออภัยในความไม่สะดวกด้วยนะคะ

ฝากติดตามโซ่กับซินกันด้วยนะคะ ~

**********************************

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว