ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 14 สมหวัง ตอนที่ 6 100% 8/3/17 ลงให้อ่านเป็นตอนสุดท้ายแล้วนะคะ

ชื่อตอน : บทที่ 14 สมหวัง ตอนที่ 6 100% 8/3/17 ลงให้อ่านเป็นตอนสุดท้ายแล้วนะคะ

คำค้น : สราภรณ์, คุณน้อย, ผู้ชายในชีวิต, ชลชินี, สุพรเพ็ญ, ภาวิณี

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มี.ค. 2560 20:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 14 สมหวัง ตอนที่ 6 100% 8/3/17 ลงให้อ่านเป็นตอนสุดท้ายแล้วนะคะ
แบบอักษร

ฐาปกรณ์ลุกขึ้น พยาบาลยิ้มให้ก่อนพูดสิ่งที่ทำให้สองหนุ่มตัวแข็งพร้อม ๆ กันแต่คนละความรู้สึก

“ยินดีด้วยนะคะภรรยาคุณตั้งท้องได้หนึ่งเดือนแล้วค่ะ”

เสียงที่ฐาปกรณ์ได้ยินสะท้อนไปมาอยู่ในหัวคือภรรยาคุณท้องได้หนึ่งเดือนแล้วเขากระโดดเย้ออกมาสุดเสียงดีใจเหลือเกินจนหันไปกอดเดวิด

“ไอ้เดฟคุณน้อยท้องแล้ววะ”

จะบอกทำเหี้-อะไร...เพื่ออะไรไอ้หน้าหล่อในเมื่อได้ยินพร้อม ๆ กัน...หมดกัน หมดกันพอดีหัวใจรักครั้งแรกของเราเจ้าหล่อนเป็นของคนอื่นแถมยังท้องเสียแล้วดูท่าทางไอ้หน้าหล่อดีใจจนเว่อร์น่าต่อยให้ดั้งหักหน้าเละจริง ๆ เดวิดกัดฟันแน่นมันจุกและตื้อไปหมดในหัวอกหัวใจของเขาบ้าจริง ๆ บัดซบที่สุดยิ่งเห็นท่าทางกระสับกระส่าย ดีอก ดีใจจนเว่อร์ของฐาปกรณ์แล้วเดวิดอยากจะถลุงอะไรสักอย่างให้หายบ้าประตูเปิดออกสตรีที่นอนยิ้มอย่างยินดีบนรถเข็นทำให้ฐาปกรณ์ปราดเข้าไปกุมมือทั้งคู่สบตาและยิ้มให้กันท่าทางยินดีในเรื่องเดียวกันจนคนขี้อิจฉาที่ยืนมองอยู่ต้องสะบัดหน้ามองทางอื่นแต่แปลกที่เขาไม่ได้ขอตัวกลับทั้ง ๆ ที่เขากลับก็ได้และหากเป็นสถานการณ์อื่นเขาไม่สนหรอกจัดการเรื่องต่าง ๆ เสร็จสรรพฐาปกรณ์ก็โอบประคองสราภรณ์ขึ้นรถอย่างทะนุถนอม...ว่าตอนมาห่วงจนเว่อร์ตอนกลับยิ่งอาการหนักมากกว่าเก่า

“คุณน้อยดีใจหรือเปล่าครับเราจะมีลูกกันแล้ว”

สราภรณ์ยิ้มอ่อน ๆ ให้มองท่าทางดีใจอย่างยิ่งของสามีแล้วหัวใจก็ปลื้มเปรมคิดถึงอรุณฤทธิ์จะรู้สึกอย่างไรกับข่าวนี้เดี๋ยวบอกที่บ้านจะได้สังเกตอาการของพี่เอก เงยหน้าขึ้นสราภรณ์ก็จ๊ะกับสายตาคมที่มองหล่อนนิ่ง ๆ  จนหล่อนรู้สึกแปลก ๆ หล่อนจึงหลีกเลี่ยงการสบตากับเขาซบศีรษะในอ้อมกอดของฐาปกรณ์ที่ลืมตัวไม่ได้แสดงท่าทางว่าเป็นญาติสามีของหล่อนเช่นปกติอาจเป็นเพราะมากับเดวิดทำให้ไม่ต้องระวังตัวฟังเสียงหัวใจของฐาปกรณ์หล่อนสัมผัสได้ถึงความสุขสมหวังของเขา

“เลี้ยวซ้าย ใช่หลังนี้ล่ะ กดแตรสิ”

ฐาปกรณ์สั่งการก่อนโผล่หน้าออกไปให้ยามเห็นหน้าเจ้าของบ้านยามรีบเปิดประตูอย่างรวดเร็ว ท่านผู้หญิงและพริ้งออกมาที่หน้ามุขเมื่อเห็นรถที่ไม่คุ้นเคยเข้ามาจอดเมื่อฐาปกรณ์ลงจากรถก็ทำหน้าแปลกใจยิ่งเห็นเดวิดมายกมือไหว้และทักทายท่านด้วยภาษาอังกฤษท่านก็ตอบกลับไปก่อนที่จะเบิกตากว้างเมื่อฐาปกรณ์ช้อนร่างของสราภรณ์ขึ้นมาอุ้มเดินเข้าบ้าน

“คุณน้อยเป็นอะไร”

“เป็นลมครับแม่”

สราภรณ์ยิ้มเซียว ๆ ให้ท่านผู้หญิงซึ่งมองหล่อนด้วยสายตารักปราณีและไม่มีท่าทีแปลกใจที่ฐาปกรณ์โอบอุ้มหล่อนอย่างสนิทชิดเชื้อทั้ง ๆ ที่เป็นครั้งแรกที่เห็นท่านผู้หญิงมองหน้าที่บานแปดกลีบของบุตรชายแถมเมื่อสบตากันเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความยินดีและสุขใจเอ๊ะ...หรือว่าฐาปกรณ์จะรู้ว่า

“คุณแม่จะมีหลานแล้วนะครับ”

เสียงพริ้งอุทานอย่างดีใจสราภรณ์ยิ้มอ่อน ๆ ท่าทางเพลีย ๆ ท่านผู้หญิงและพริ้งช่วยกันขยับให้ฐาปกรณ์วางหล่อนที่ห้องนั่งเล่นตลอดเวลาเหล่านี้เดวิดพยายามใช้สายตาและหูมากที่สุดติดตามเงียบ ๆ จนเจ้าของบ้านลืมไปว่ามีแขกมัวแต่ดีอกดีใจเรื่องทายาทคนใหม่กว่าเขาจะได้รับความสนใจก็เกือบชั่วโมงต่อมาเขาลากลับด้วยใจที่รับรู้ว่าหล่อนเป็นภรรยาของฐาปกรณ์แถมตั้งท้องได้หนึ่งเดือน ขับรถออกมาด้วยใจที่ขาดหายไปหลายส่วน(ไปอยู่ที่คุณน้อย)เสียแล้วได้บ้านที่ถูกใจแต่เสียหัวใจไปดูท่าทางงานนี้ขาดทุนย่ำแย่ทำไงได้เขาต้องกลับไปตั้งหลักก่อนดูสิว่าเขาสามารถทำอะไรได้บ้างในเรื่องนี้แต่ให้ยอมแพ้รามือจากหล่อนไปเฉย ๆ เขาทำใจได้ยากมาก ถึงมากที่สุดจำได้ว่าในชีวิตยังไม่เคยรู้สึกอย่างนี้กับสตรีนางใดมาก่อน เสียท่าจริง ๆ               

สราภรณ์มองดูท่าทางดีอกดีใจของฐาปกรณ์ที่เขามาคลอเคลียเอาอกเอาใจหล่อนตลอดเวลาโดยไม่สนสายตาคนในบ้านเลย หากพริ้งไม่มาเช็ดตัวให้เขาคงเช็ดเองดูเหมือนท่านผู้หญิงจะสั่งให้พริ้งทำให้

“ขึ้นไปนอนข้างบนดีกว่านะครับคุณน้อย”

ฐาปกรณ์เสนอเมื่อเห็นว่าถ้าสราภรณ์นอนอยู่ในจุดที่เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลยสบตากันสราภรณ์พยักหน้าอย่างเข้าใจหล่อนจึงถูกช้อนตัวขึ้นโดยฐาปกรณ์หันไปบอกท่านผู้หญิงว่า

“ผมพาคุณน้อยขึ้นข้างบนนะครับมีอะไรเดี๋ยวผมเรียกลงมาครับคุณแม่”

ท่านผู้หญิงมองใบหน้าบุตรชายแล้วได้แต่ถอนใจไหลตามเรื่องราวก็ลูกดูมีความสุขเหลือเกินหากสวรรค์มีจริงตอนนี้ท่านเชื่อว่าฐาปกรณ์กำลังอยู่บนสวรรค์ ท่านกับพริ้งยืนมองร่างสูงใหญ่ของบุตรชายโอบอุ้มร่างบอบบางขึ้นบันไดอย่างถนอมจนเป็นภาพที่สวยงามเกินกว่าที่จะบรรยายออกมาท่านอมยิ้มมีหลาน...โอ้...ท่านจะมีหลานแล้ว อยากบอกใครสักคนให้ร่วมรับรู้ความยินดีอันมากมายของท่าน

“น่ารักจังเลยค่ะดูคุณปออ่อนโยนเหมือนสมัยก่อนเลยนะคะน่ารักจริง ๆ พ่อคุณทูนหัวของพริ้ง”

เสียงพร่ำรำพันของพริ้งทำให้ท่านผู้หญิงมองหน้าพริ้งอย่างสังเกตว่าพริ้งรู้อะไรแค่ไหนพริ้งมองสบตาท่านอย่างยินดี

“ตาเอกรู้หรือยัง...แต่เดี๋ยวเขาคงบอกกันเองเราจะมีเด็กเล็ก ๆ ในบ้านแล้วนะพริ้ง”

“ใช่เจ้าค่ะดีจังเลยพริ้งจะได้เตรียมตัวเลี้ยงคุณเล็ก ๆ ”

 

*******

 

อยากได้รูปเล่มเรื่องนี้และนิยายทำมือเรื่องอื่น ๆ  ของชลชินี คลิกใบสั่งซื้อเลยค่ะ

 

https://goo.gl/forms/coremDpxtAmdOGH12

 

ส่วนอีบุ๊คโหลดได้ตามลิงก์ ฝากอุดหนุนด้วยค่ะ

 

 

https://www.mebmarket.com/ebook-30052-ผู้ชายในชีวิต

 

คำเตือน : นิยายเรื่องนี้ มีฉาก NC+18 โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว