[END] Yaoi จาก'รุก'กลายเป็น'รับ'
ตอนที่ 1 เหตุเกิด
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

ตอนที่ 1 เหตุเกิด

02.30 A.M.

เกือบเช้าวันใหม่เป็นเวลาที่ใครหลายๆคนต้องนอนหลับพักผ่อน แต่ไม่ใช่กับนักท่องราตรีหลายๆคนที่กำลังมัวเมาโยกย้ายปล่อยลีลาไปกับเสียงเพลงแสงสีที่ประดับอยู่ทั่วทุกที่

"คริสคะ...อืม..เดี๋ยวก่อนสิ.." หญิงสาวที่นั่งบิดเร้าอยู่บนตักแกร่งร้องบอก เสื้อผ้าหลุดลุ่ยจนแทบไม่มีเหลืออยู่บนร่างบาง

"อืม..อยู่นิ่งๆสิ"ผมลูบไล้มือไปตามขาเรียวยาวปากก็ยังคลอเคลียอยู่ตรงหน้าอกเธอ

"เชี่ยคริส! แม่มึงโทรมา!!"เสียงตะโกนของไอ้เตนล์มาจากอีกฝั่งนึงของโต๊ะ สัดขัดอารมณ์กูหมด

"มึงนี่!!เห็นป่ะว่ากูซั่มสาวอยู่ ขัดจังหวะชิบ"ผมหันไปโวยใส่มันแต่มันสลดมั้ย?

"มึงรีบไปรับได้ล่ะ เดี๋ยวแม่มึงก็โทรมาหาพวกกูอีก"ไอ้แฟรงค์มันหันมาพูดกับผม ไอ้นี่มันเป็นสุภาพบุรุษจุฑาเทพลงมาเลยแหละให้เกียรติผู้หญิง มันยิ้มทีหญิงก็เดินเข้ามาหาละ

ผมฉวยหยิบโทรศัพท์ที่วางไว้บนโต๊ะหรูแล้วเดินออกมาจากห้อง อ้อ พวกผมเป็นแขกวีไอพีเลยได้เปิดห้อง แล้วก็เพื่อนผมไม่ได้มีแค่ไอ้เตนล์ กับไอ้แฟรงค์หรอกนะยังมีอีกเป็นฝูง(?) เดี๋ยวผมมาสาธยายให้ฟังทีหลัง ขอตัวไปคุยกับแม่ก่อน

"ว่าไงเจ๊"

(ไอ้คริส!! นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วห๊ะ!! เมื่อไรจะกลับ!!!) ผมรีบเอาโทรศัพท์ห่างจากหูทันที

"โหยเจ๊~~ หูจะแตกแล้วเนี่ย ตะโกนทำไมว่ะ"

(แล้วจะไม่ให้ฉันด่าได้ไง แม่แกฝากแกไว้กับฉันถ้าแกไปทำใครเค้าท้อง ไปตีกับคนอื่นฉันขี้เกียจไปประกันตัวแก เข้าใจม้าย!!!)

เออ เอาเข้าไป นี่ไงทำไมผมถึงเรียกเจ๊แกว่า 'แม่'

"แม่ผมก็แม่เจ๊ป่ะ"

(เออ รีบกลับมาเลยนะ เมารึเปล่า)

"ก็..นิดหน่อย"

(งั้น...ก็นอนที่คอนโดแกนั่นแหละ ไม่ต้องกลับบ้าน)น้ำเสียงหวานดูอ่อนลงกว่าเมื่อกี้มากโข

"คร๊าบๆ รักเจ๊ที่สุดเลย รีบนอนนะเจ๊เดี๋ยวหน้าแก่ จุ๊บ~"

(ไอ้..)

ติ๊ด!!

ผมส่งข้อความไปหาไอ้แฟรงค์ว่าผมจะกลับแล้ว ขี้เกียจเดินเข้าไปบอก

หลังจากนั้นผมก็เดินออกจากผับมาเรื่อยๆ จนถึงลานจอดรถ กำลังจะเปิดประตูเข้าไปนั่งแต่กลับได้ยินเสียงบางอย่างลอดออกมาจากมุมมืด

พลั่ก!! ตุบ!!

"เชี่ย!!"

ใครมาตีกันแถวนี้ว่ะ? ผมเดินเข้าไปดู ไม่ได้อยากเสือกนะครับแค่อยากรู้นิดนึง

"กูบอกมึงแล้วใช่มั้ย!! ว่าแนนเป็นของกู!!! ใครหน้าไหนก็ห้ามยุ่ง!!"คนตัวควายๆซัดเข้าที่หน้าหล่อที่โดนพวกมันอีกสองคนล๊อคแขนอยู่

รุมนี่หว่า แต่ไอ้หน้าหล่อนั้นก็ไม่เห็นจะสู้ ตัวก็ใหญ่ เป็นผมนะสะบัดออกได้สบาย ไม่ได้หลงตัวเองนะครับความจริงไม่งั้นพี่ผมจะกลัวผมไปตีกับคนอื่นทำไมหื้อ..

"เค้ามายุ่งกับกูเอง"ไอ้หน้าหล่อตอบเสียงเรียบ มันก้มหน้าอยู่ทำให้ผมสีน้ำตาลอ่อนบดบังใบหน้ามันไปเกือบครึ่งแต่ผมกลับรู้สึกว่ามันมีเสน่ห์แปลกๆ นี่กูหลอนป่าววะ(?)

"ไอ้สัดนี่..มึงไม่เข็ดเหรอว่ะห๊ะ!!!"ไอ้ตัวควายโกรธจัดซัดเข้าที่หน้าท้องมันจนตัวงอ และก็ซัดเข้าไปอีกหลายๆที จนไอ้หล่อมันล้มลง

อึดใช้ได้ โดนไปขนาดนั้นยังไม่สลบ ถามว่าทำไมผมถึงไม่เข้าไปช่วยน่ะหรอ

หึ ยังไม่ถึงเวลา

พลั่ก!!! ตุบ!!! พลั่ก!!!

"อึก..อึกกก"กูล่ะเซ็ง ทำไมมันไม่สู้กลับบ้างว้า

"เฮ้ย!!! พวกมึงอ่ะพอได้ล่ะ"

ถึงเวลาที่พระเอกเปิดตัว ผมเดินเข้าไปช้าๆ สายตาก็มองคนที่นอนกองอยู่บนพื้น เลือดเปรอะเต็มหน้าไปหมด

++++++++++++++++++++++++++++

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/909228961.gifรีดเดอร์ทุกคนนน ขอบคุณที่หลง(?)เข้ามาอ่าน 555 รีดที่หลงเข้ามาก็ฝากติดตามผลงานด้วยนะค่า😁😁 

 

หากมีเรื่องสงสัยอยากสอบถาม ทักแชทมาในเพจได้เลยจ้า

⬇⬇⬇⬇⬇

 

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น