facebook-icon

แฟนเพจ เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก

EP.01 [ขอมาก็จัดให้]

ชื่อตอน : EP.01 [ขอมาก็จัดให้]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 56.4k

ความคิดเห็น : 235

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มี.ค. 2560 15:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
EP.01 [ขอมาก็จัดให้]
แบบอักษร

EP 1

 

หมับ!

ผมรีบเอามือที่มีถุงมือหุ้มอยู่แตะที่จมูกตัวเองอย่างร้อนรน เชี้ย!! เลือดกำเดาแม่งมาไหลอะไรเอาตอนนี้วะ! ยัยเด็กนมโตเบ้หน้าใส่นมตัวเองที่มีเลือดของผมติดอยู่ เธอรีบลุกขึ้นแล้วเดินไปหยิบทิชชู่มาเช็ดออกด้วยท่าทาง...

รังเกียจ!?

โธ่น้องครับ! คือเลือดกูไม่ใช่เชื้อโรคป่ะวะ!?

 

"พี่เข้มหนูไม่สักแล้ววันนี้ หนูว่าพี่คงต้องรักษาตัว" ว่าแล้วก็เดินไปหยิบเสื้อผ้าของตัวเองมาใส่แบบลวกๆ ก่อนจะเดินมาหยิบกระเป๋าสะพายใบเล็กข้างๆผม ผมมองเธอตาปริบๆอย่างทำอะไรไม่ถูก ประเด็นคือแม่งกระเป๋าน้องเขาวางอยู่ข้างไหลผมไง แล้วแม่คุณก็เอื้อมมือมาจนปอดบวมน้ำคัพซีของเธอจะทิ่มหน้าผมเนี้ย!

 

ห่า! มึงจำเป็นต้องหยิบกระเป๋านานขนาดนี้ไหม!?

แล้วต้องก้มหน้ามาสบตากับกูขนาดนั้นเลย!?

หน้าอกมึงอะมันต้องแอ่นมาชิดจมูกกูขนาดนั้นเลยหรอวะ!?

 

"หนูชื่อฟอสซิลนะ เดี๋ยวหนูจะมาใหม่" ฟอสซิล? นี่อยากถามว่าพ่อกับแม่มึงคิดอะไรตอนตั้งชื่อให้มึงวะ? ล้ำฉิบหาย! ถ้ามีพี่มีน้องจะไม่ชื่อฟอสฟอรัสเลยหรอวะครับ?

"ครับ" ผมตอบกลับไปแค่นั้นแล้วถอดถุงมือออก รู้สึกขยาดน้ำเสียงตอแหลของตัวเองฉิบหาย ยัยเด็กฟอสซิลออกไปแล้วแต่เหลือแต่ผมแม่งที่ยังนั่งอยู่ที่เดิม

 

เหมือนโดนอ่อยแต่แม่งไม่ได้เสียบ

สาธุ! ไม่ต้องมาหากูอีกนะครับยัยซากดึกดำบรรพ์!

.

.

วู้วววววววววว~

โย้ววววววววว~

เสียงเพลงในผับที่ดังเข้าสู่โสตประสาททำเอาผมขมวดคิ้วอย่างรำคาญ ถึงจะเป็นผับของตัวเองก็ใช่ว่าผมจะเข้ามาดูงานทุกวันไง แต่วันนี้ต้องแวะเข้ามาดูบัญชีร้านสักหน่อย

"ดีครับเฮีย"

"เออ เรียบร้อยดีไหม"

"ไม่มีปัญหาครับเฮีย" ไอ้นี่มันเป็นลูกน้องคนสนิทของผมชื่อ 'นิวตั้น' เรียนอยู่มหาลัยเดียวกัน คณะวิศวะฯเหมือนกัน แต่มันเป็นรุ่นน้องผมปีเดียว

 

"เออ กูจะขึ้นไปข้างบน มึงก็ดูข้างล่างดีๆ"

"ครับเฮีย" ผมเดินขึ้นบันไดไปชั้นสามที่เป็นห้องพักและห้องทำงานของตัวเอง ผับนี้มีสามชั้น ชั้นแรกเอาไว้ให้พวกอยากปลดปล่อย จะดิ้นจะรูดเสาก็ชั่งแม่ง ชั้นที่สองสำหรับพวกมาดื่มสังสรรค์เป็นกลุ่มเพราะเป็นโซนวีไอพี ชั้นที่สามคือชั้นต้องห้ามเพราะมันคือพื้นที่ส่วนตัวของผม แน่นอนว่าไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งแน่ถ้าพวกมันยังไม่อยากโดนตีน

.

.

ก๊อก ก๊อก ผัวะ!

"เฮีย!!"

"ไอ้ห่านิวถ้ามึงจะเปิดเข้ามาเลยจะเคาะทำซากอะไร!"

"เรื่องใหญ่แล้วเฮีย! มีผู้หญิงสองคนตบกันนัวอยู่ชั้นหนึ่งเฮีย!" ผมกรอกตามองบนอย่างเบื่อหน่าย คือเรื่องแค่นี้มึงจัดการกันเองไม่ได้รึไงวะ แล้วผมพึ่งเข้ามานั่งในห้องนี้เกือบครึ่งชั่วโมงเองเหอะ!

 

"มึงก็จัดการซิวะ! ปกติแม่งก็มีเรื่องกันแทบทุกวัน"

"ไม่เหมือนกันเฮีย ไปห้ามหน่อยดิ!"

"โว๊ะ! เรื่องมากฉิบหาย!" ผมลุกขึ้นอย่างหัวเสียเล็กน้อย ถึงยังไงที่นี่ก็ผับผมไง จะให้มีเรื่องเสียๆเกิดขึ้นเยอะก็ไม่ดี

 

เพี้ยะ!! เพี้ยะ!!

"ไอ้ผู้ชายเฮงซวยแบบนั้นฉันไม่มีวันเอามันหรอกย่ะ!!"

เพี้ยะ!!

"ตอแหล! จำใส่สมองของแกไว้ว่าเขาเลือกฉัน!!"

เสียงตบตีอึกทึกครึกโครมของผู้หญิงมันทำให้ผมถอนหายใจออกมาอย่างสุดเซ็ง เท่าที่จับใจความได้ก็คงไม่พ่นเรื่องผู้ชาย เฮ้อออ~ สิ้นคิดฉิบหาย!

 

"ช่วยหลบหน่อยครับ" ทุกคนถอยออกห่างจนกลายเป็นวงแตกเมื่อผมเดินแหวกเข้ามา ไอ้พวกลูกน้องเวรแม่งก็ยืนเชียร์กันอย่างเอาเป็นเอาตาย สงสัยต้องหักเงินเดือนมันสักสองพัน!

ปั่ก!!

"เหี้ย!!" เวร!! คือกูจะเข้ามาห้ามไง แต่รองเท้าส้นสูงของยัยบ้าที่ไหนไม่รู้แม่งลอยเข้ามาเต็มหน้าเลยสัส! ดีนะที่ไม่ได้ทำดั้ง ไม่งั้นต้องมีโม่ใหม่กันบ้างล่ะ!

 

"หยุดได้แล้ว!! ไม่งั้นฉันยิงไม่เลี้ยงแน่!!"  เสียงของผมหยุดการเคลื่อนไหวของผู้หญิงสองคนที่ฟัดกันนัวอยู่บนพื้นอย่างชะงัก ยัยผู้หญิงที่ขึ้นคร่อมตวัดสายตามองมาทางผมอย่างเอาเรื่อง แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือ...

 

ยัยซากดึกดำบรรพ์!

 

ผมเลื่อนสายตาไปที่เท้าของเธอและเข้าใจทันทีว่าไอ้ที่กระแทกหน้าผมเมื่อกี้มันของใคร ชัดเลย! ยัยบ้านี่มันมาได้ไงเนี้ย! พึ่งจะกลับจากร้านสักผมไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงเองนะ จะตามมาหลอกหลอนกันถึงที่เลยรึไงวะ!

 

"พี่เข้มข้น มาได้ไงอะ" ยัยซากดึกดำบรรพ์ลุกออกจากตัวผู้หญิงอีกคนแล้วเดินเข้ามาหาผมด้วยสภาพเหมือนผ่านศึกโดนรุมโทรม =_= แต่พวกลูกน้องผมแม่งตอนนี้หัวเราะลั่นกับชื่อใหม่ที่ผมไม่ค่อยจะพิศวาสมันนัก

"ฉันชะ..."

"มารับซิลกลับบ้านหรอ? น่ารักอะ" เดี๋ยวนะ!! อะไรคือการเดินเข้ามาคล้องแขนผม แล้วพูดด้วยน้ำเสียงชวนขนลุกแบบนั้นครับ? ได้ข่าวว่าพึ่งเคยเจอกันสองครั้งป่ะวะ?

 

"ลิลลี่!!" ยังไม่ทันที่ผมจะได้แย้งอะไรก็มีผู้ชายคนนึงเดินฝ่าวงล้อมเข้ามา มันเดินเข้าไปประคองผู้หญิงที่พึ่งตบกับยัยซากดึกดำบรรพ์เมื่อกี้นี้ ก่อนจะหันมามองหน้าผม เอ้าไอ้เวรนี่! เจอกันครั้งแรกก็ข้องเลยนะมึง

 

"ทำไมซิลทำแบบนี้วะ! แล้วไอ้เวรนี่มันเป็นใคร!" หัวคิ้วผมกระตุกยิกๆเมื่อได้ยินคำว่าไอ้เวรจากปากมัน ส่วนยัยซากดึกดำบรรพ์ก็แบะปากอย่างยียวนก่อนจะซบหัวลงมากับแขนผมอย่างออดอ้อน

 

ลางหายนะแม่งลอยมาตรงหน้าเลยดิ!

 

"เป็นผัว! มีอะไรไหม!" ห้ะ!? นี่กูไปปฏิสนธิกับคุณมึงตั้งแต่เมื่อไรครับ!? ให้ตายเถอะ! แล้วทำไมผมต้องมายืนนิ่งๆให้ยัยบ้านี่ซบด้วยเนี้ย! ความคิดกับการกระทำแม่งโคตรขัดแย้ง!

"ผัวอ่อ!? นี่ซิลเลิกกับมังรีไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็มีผัวใหม่แล้วอ่อ!?"

"เออ!! แต่ไม่ใช่ผัวใหม่! เพราะกินกันนานแล้ว! กินกันตั้งแต่ยังไม่เลิกกับนายเลยไอ้ควาย!!" ดะเดี๋ยวนะ!

"ซิลยกซิงให้มันได้ไง! ทำไมซิลทำกับรีแบบนี้อะ! ไหนบอกว่ารักรีไง!"

"แล้วทำไมนายถึงไปเอากับยัยรูกลวงนั่นแหละ! ไหนบอกไม่มีใครนอกจากฉันไงไอ้ตอแหล!!"

"ซิลก็ตอแหลเหมือนกันนั้นแหละ!!" โว้ย!!! นี่มันเรื่องเหี้ยอะไรกันเนี้ย! แล้วทำไมผมต้องมายืนทำบ้าอยู่ตรงนี้วะ!?

 

"โอ้ย!! เลิกบ้าแล้วออกไปจากผับกูสักที!!" ผมตะโกนลั่นอย่างหัวเสียสุดขีดจนไอ้มังรีส้นตีนอะไรไม่รู้กับผู้หญิงข้างๆมันสะดุ้งเฮือก แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือยัยซากดึกดำบรรพ์ที่มันเปลี่ยนจากกอดแขนผมมากอดเอวแทนเนี้ยแหละ!!

 

อยากได้กูเป็นผัวขนาดนั้นเลยหรอวะ?

เดี๋ยวแม่งจัดให้งามๆ!

 

"ทำไมจะออกจากบ้านไม่บอกกันก่อน! แล้วชุดแม่งจะไปขายตัวที่ไหนห้ะ! แถมยังมาตบกับคนอื่นอีก! แบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน! เป็นเมียก็หัดเชื่อฟังกันบ้างสิวะ! แล้วคืนนี้ไม่ต้องมาสะกิดเลยนะ! ไม่ให้!!"

"อะเอ่อ...."

"ไม่ต้องมาแก้ตัว!! ขึ้นไปข้างบนกับฉันเดี๋ยวนี้! ใจดีด้วยหน่อยมาแต่งตัวอ่อยผู้ชายเลยนะ! ถ้าพ่อกับแม่รู้ว่าฉันดูแลเธอไม่ดีท่านจะว่ายังไง!!

"......"

"แล้วกางเกงในที่ถอดไว้เมื่อคืนก็ไม่รู้จักเก็บ! รู้ไหมว่าฉันต้องลำบากเก็บให้! เธอนี่มันเป็นเมียที่ไม่ได้เรื่องเลย!"

กริบ....

ทุกสรรพสิ่งล้วนหยุดนิ่ง

เหอะ! คิดว่าจะแน่!

 

 

****************************

อิเข้มของขึ้น 55555555

ตอนหน้าจะแจกความกวนตีนและหน้าด้านของยัยซากดึกดำบรรพ์นะ อะคึๆ 

เม้นท์ซะถ้าไม่อยากโดนพี่เข้มข้นลากไปข่มขืน 😝

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว