. . . . . .

พริ้งพาวพูดขึ้นเมื่อโสมมิกาขับรถตามริมหันต์มานานแล้ว

โสมมิการู้เส้นทางนี้ดีว่ามันเป็นทางไปไหน

โสมมิกาไม่ได้ฟังในสิ่งที่พริ้งพาวพูดเลยตอนนี้เธอกำลังโฟกัสอยู่ที่เพนเฮาส์ราคาแพงที่อยู่ตรงหน้าก่อนที่รถของคิมหันต์จะหยุดจอดอยู่ที่หน้าเพนเฮาส์

มือบางกำเข้าหากันแน่นด้วยความโกรธกรุ่นเมื่อเห็นคิมหันต์จุงมือพามุกไหมเดินเข้าเพนเฮาส์ไป

โสมมิกาจอดรถทันทีมือบางกำลังจะเปิดประตูรถลงไปแต่ต้องชะงักเพราะพริ้งพาวดึงแขนไว้ก่อน

โสมมิกาคิดตามในสิ่งที่พริ้งพาวพูดเธอจะไม่เป็นนางร้ายต่อหน้าคิมหันต์เด็ดขาด

. . . .

เพนเฮาส์คิมหันต์

ลิฟท์

คิมหันต์กดตายสายจากภูทันทีเมื่อภูโทรมารายงานว่าโสมมิกาเธอกลับไปแล้วในขณะที่ยืนอยู่ภายในลิฟท์

คิมหันต์เอ่ยถามเมื่อเห็นมุกไหมเอาแต่ยืนจ้องมองเขา

คิมหันต์พูดพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้ๆมุกไหม

มุกไหมที่เห็นคิมหันต์เดินเข้ามาใกล้เธอก็ค่อยๆถอยหลังจนหลังเธอชนเข้ากับผนังลิฟท์จนเธอขยับไปไหนไม่ได้

ติ๊ง!

ยังไม่ทันที่คิมหันต์จะพูดอะไรออกไปเสียงประตูลิฟท์ก็ถูกเปิดออกอยู่ที่ชั้น35เป็นชั้นสูงสุดของที่นี้

คิมหันต์พยักพเยิดให้มุกไหมออกมาจากลิฟท์

คิมหันต์สแกนลายนิ้วมือที่ประตูห้องก่อนที่ประตูห้องจะถูกเปิดออก

คิมหันต์เดินนำมุกไหมเข้ามาที่ห้อง

คิมหันต์พูดพร้อมกับเดินไปนั่งลงที่โซฟา

มุกไหมกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณห้องอย่างตื่นตาตื่นใจเคยเห็นแต่ในทีวีในหนังสือพึ่งมาเห็นของจริงก็วันนี้เนี่ยแหละ

คิมหันต์ตบมือลงบนโซฟาให้มุกไหมไปนั่งลงข้างๆ

มุกไหมเดินไปนั่งโซฟาที่อยู่เยื้องๆกับคิมหันต์เธอไม่ได้ไปนั่งใกล้เขาตามที่เขาบอก

มุกไหมร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อคิมหันต์ดึงตัวเธอให้ไปนั่งลงบนตักเขา

มุกไหมดิ้นไปดิ้นมาเพื่อให้คิมหันต์ปล่อยเธอ

มุกไหมหยุดดิ้นทันทีเมื่อคิมหันต์พูดจบ

. . . . . โปรดติดตามตอนต่อไป