ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่3 ตอนพิเศษ อารมณ์ " ชั่ว "วูบ

ชื่อตอน : ตอนที่3 ตอนพิเศษ อารมณ์ " ชั่ว "วูบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.8k

ความคิดเห็น : 94

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มี.ค. 2560 18:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่3 ตอนพิเศษ อารมณ์ " ชั่ว "วูบ
แบบอักษร

"อ่ะ กดเบอร์น้องต้ามา"

แฟนต้ารับมามือสั่น จากที่ไม่กลัวก็เริ่มกลัวขึ้นมาเเล้ว

เช้าวันต่อมา
@มหาลัย

"น้องต้าคร้าบ ไอ้ทามมันเรียกไปหามันที่โต๊ะหน่อย"เพื่อนในกลุ่มทามเดินมาหาเเฟนต้าขณะที่เด็กหนุ่มนั่งทำงานกับกลุ่มเพื่อนที่โต๊ะม้าหินอ่อน

"ฝากบอกพี่ทามด้วยพี่ ว่าไม่ว่างมีธุระอะไรให้มาหาเอง"แฟนต้าพูดเสียงเรียบแล้วก้มหน้าทำงานที่อาจารย์สั่งต่อ

ทามที่เป็นลูกคุณหนูตั้งแต่เด็กๆค่อนข้างมีนิสัยเอาแต่ใจมาจนโต ทามอยากได้อะไร ก็ต้องได้ต้องการอะไรเดี๋ยวก็มีคนมาประเคน ให้ แต่สำหรับเเฟนต้า เด็กนี่กล้าไม่มาได้ยังไงก็อุสาห์ซื้อ....

ทามออกมาจากกลุ่มเพื่อนหลังจากฟังสิ่งที่เเฟนต้าฝากมาบอกอย่างหงุดหงิดที่แฟนต้าไม่มาอย่างที่ใจตนคิด

ทามเดินไปหาโต๊ะแฟนต้าหน้าติดจะบึ้งที่โต๊ะม้าหินอ่อน

"น้องต้า พี่มีเรื่องคุยด้วย!! "ทามเดินมาสกิดไหล่เเฟนต้าหน้ายุ่ง

"พี่มีอะไรหรือเปล่า?! พูดตรงนี้ก็ได้นะ"แฟนต้าพูดกับทามดีๆ

แต่ทามยิ่งขมวดคิ้วหงุดหงิดไปใหญ่ที่แฟนต้าขัดใจอีกแล้วและไม่ทำตามคำสั่งทามสักที"มาคุยกับพี่ก่อน แปปเดียว"ทามพูดขึ้นเสียงเข้มเเล้วลากแขนเเฟนต้ามาที่ลับตาคนเลย

แฟนต้าเดินตามทามหน้ายุ่ง เอาแต่ใ
"พี่มีอะไรจะพูดก็รีบๆพูดมา"

"อ่ะ พี่ให้"ทามส่งกล่องช็อกกาเเล็ตให้เเฟนต้ากล่องใหญ่ ทามให้เพื่อนตามสืบมาว่าเเฟนต้าชอบกิน

"พี่ให้ผมทำไม"แฟนต้าถามเสียงใส ก็จู่ๆทามก็ให้อ่ะ

"น้องน่ารัก พี่เลยให้"ทามพูดหยอดเปลี่ยนอารมณ์จากหงุดหงิดเมื่อกี้มาทำหน้ากระล่อนใส่เเฟนต้า

แฟนต้าอมยิ้มเลย กับคำตอ

"อ่ะ ให้"ทามยื่นกล่องช๊อกกาเเลตให้เเฟนต้า

เด็กหนุ่มก็รับมาก่อนจะมองทามยิ้มๆ
"ขอบคุณคร้าบบบ พี่ทาม"

เพียงแค่นี้หัวใจของคนร่างสูงก็พองโตแล้ว ถ้าเห็นรอยยิ้มนี้ทุกวันหัวใจทามคงจะพองจนระเบิดแตกตายแน่ๆ

"ขอกอดหน่อยดิ"ทามพูดจบก็กอดร่างเด็กหนุ่มทั้งทีไม่รงไม่รอคำตอบเลย

เเฟนต้าก็ยืนนิ่งๆ แฟนค้าไม่ใช่ผู้หญิงที่จะหวงเนื้อหวงตัวมากขนาดนั้นเลยยอมให้กอดแต่เออ  "พี่ๆ กอดนานไปไหมอ่ะ"แฟนต้าเอานิ้วจิ้มที่ต้นเเขนทาม

ทามผลักกอดออกมาก่อนจะถามเด็กหนุ่มขึ้น"เลิกเรียนกี่โมง"

"บ่ายสามมั้งพี่"

"เออ เดี๋ยวพี่มารับไปกินไอติมนะ"ทามพูดจบก็จับที่ศรีษะเด็กหนุ่มแล้วโยกหัวเด็กหนุ่มไปมาก่อนจะเดินไป

ปล่อยให้เเฟนต้าอ้าปากหวอ

อีกแล้วมีกงมีกอดมีลูบหัวอีกต่างหากเป็นใคร ใครคิด

บ่ายสามครึ่ง
"ต้าทำไมมาช้าจัง"ร่างสูงของทามถามอย่างหงุดหงิด

"โทษทีพี่  พอดีอาจารย์ปล่อยช้า"แฟนต้าระบายยิ้มให้ทาม ที่ตัวเองมาช้า

"เออ ขึ้นรถเหอะ"วันนี้ทามขี่บิ๊กไบร์มา   มหาลัย

แฟนต้าขึ้นบิ๊กไบร์ทามอย่างยากลำบาก
"นั่งเป็นไหมอ่ะ มอไซน์"ทามพูดอย่างดูถูกเพราะเห็นแฟนต้าขึ้นบิ๊กไบร์ตนอย่างงกๆ เงินๆ

"โฮ้ พี่ดูถูกว่ะ นี่เป็นเด็กเเว๊นตั้งแต่อยู่ในท้องแม่"แฟนต้าพูดอย่างไม่ยอมแพ้

"ขี้โม้ว่ะ ! "ทามหันหลังมาเอามือหนาขยี้หัวเด็ก น้อยๆ

 

"แปปหนึ่งสิต้า พี่ทามหาที่จอดอยู่"ทามแทนชื่อตัวเองตอนพูดกับแฟนต้า ปกติกับคนอื่นทามจะไม่แทนตัวเองแบบนี้เว้นเเต่ตอนอยู่กับแม่กับน้องสาว แล้วก็กับแฟนต้า

แฟนต้ารีบหันหน้าหลบไปมองข้างถนนเด็กหนุ่มอมยิ้มกับการแทนชื่อตัวเองของทาม

ทั้งคู่เดินเข้ามาร้านไอศรีมก่อนจะสั่งไอ     ศรีม

"พี่เรียนยากป่ะ"เเฟนต้าชวนทามพูดเพราะทามเอาแต่จ้องหน้าตนอยู่

"ก็ไม่ยากนะ ทำไมอยากย้านมาเรียนวิศวะกับพี่หรอหรอ"ทามถามยิ้มๆ

"เปล่า ถามเฉยๆ"เเฟนต้าว่าจบก็ตัดไอศรีมเข้าปาก

"แล้วนี่  มีเเฟนยังอ่ะเรา"ทามถามแฟนต้าเสียงเรียบแต่จ้องแฟนต้ายิ้มๆ เหมือนเดิม

เเฟนต้าชะงักทันที ไม่อยากพูดถึงแค่นึกถึงตอนนี้ยังเจ็บอยู่เลย

"โอเครๆ พี่ไม่ถามแล้ว"ทามที่รู้ว่าไม่น่าไปถามก็รีบพูดเพื่อจะได้หาเรื่องคุยใหม่

"ต้ารู้ป่ะ ไอติมรสอะไร เสียดายที่ไม่ใช่ม้า"ทามถามแฟนต้าเสียงเรียบ

" ไม่รู้ รสไรอ่ะพี่"เด็กหนุ่มรอฟังคำตอบใจจดใจจ่ออยากรู้ว่าทามจะเล่นอะไร

"ว้า นีลา   "

แฟนต้าถอนหายใจออกมาน้อยๆ
"ต้องจี้เอวตัวเองหัวเราะกับมุขพี่ไหม"
ก่อนทนสนทนาของทั้งคู่จะเริ่มขึ้น

ทั้งแฟนต้าทั้งทามหลังจากกินเสร็จทามก็เตรียมจะมาส่งแฟนต้าที่หอ ขณะที่จอดไฟเเดงอยู่แฟนต้าก็มองซ้ายขวาไปเรื่อยก่อนจะได้ยินเสียงท่อบิ๊กไบร์ดังกระหึ่มด้วยความเร็วมาแต่ไกล

แฟนต้าหันไปมองบิ๊กไบร์ด้านข้างเพราะเอาแต่บิดมันจนเสียงดังแฟนต้าหันไปมองก็ต้องตัวชาวาบ

พี่ภู ภูผากำลังนั่งคล่อมบิ๊กไบร์แล้วหันหน้ามายักคิ้วให้เเฟนต้าเด็กหนุ่มมองผู้หญิงคนใหม่ภูผาด้านหลังก่อนจะรู้สึกเจ็บขึ้นมาทันที

แฟนต้าเบี่ยงหน้าหลบแล้วซุกหัวลงที่แผ่นหลังแกร่งของทามทันที

ทามสะดุ้งน้อยๆ ยอมรับว่ารู้สึกดี รู้สึกดีมากๆที่เเฟนต้ากำลังทำอยู่ ร่างสูงของทามบิดรถไม่เเรงมากเพราะอยากไปส่งแฟนต้าให้ช้าที่สุด

แต่เเล้ว

"แม๊นๆ แม๊นๆ"เสียงบิ๊กไบร์ภูผาที่จอดเทียบคู่กับทามตั้งแต่ไฟเเดงนู้นแล้วก็ตามมาบิดใกล้ๆทามอีก

ร่างสูงของทามตวัดตามองบิ๊กไบร์ที่เหมือนจะเข้ามาท้าเเข่งด้วยสายตาเรียบ

ภูผาที่ใจสั่นมือสั่นไปหมดหลังจากที่เห็นแฟนต้ามากับผู้ชายอื่นแถมยังถึงเนื้อถึงตัวกันด้วยก็ตั้งใจจะมากวนประสาท

แม๊นๆ ตอนนี้รถทั้งคู่กำลังบิดขนานกันอยู่อย่างสูสี

"พี่ทามพอเหอะต้ากลัว"แฟนต้ากอดทามแน่นส่วนผู้หญิงที่อยู่ข้างหลังภูผาก็กอดแน่นเหมือนกัน

ทามมัวแต่ลังเลฟังเเฟนต้าภูผาก็บิดนำขึ้นไปก่อน ก่อนจะขี่ไปก่อนทาม

จริงๆการเเข่งรถเมื่อกี้ทามอาจจะเเพ้ภูผา แต่สิ่งที่ทามได้มากกว่าชนะภูผาคือคนข้างหลัง หัวใจของภูผาที่ตอนนี้อยู่กับทาม

"ลงจากรถ"ภูผาจอดเทียบฟุตบาทแล้วไล่คู่นอนคนล่าสุดลงจากรถก่อนจะยัดเงินใส่ในมือให้หญิงสาวแล้วขับรถกลับคอนด้วยอาการกรุ่นโกธร

"ร่านชิพหาย"ภูผาสบดออกมาเสียงเเข็งภูผาอยากให้อารมณ์โกธรมันมาแทนความเจ็บที่ใจภูผาพยายามจะลืมแฟนต้าให้ได้พยายามจะไม่นึกถึงภูผาเกลียดตัวเองที่วันนั้นไล่แฟนต้าไป อยากจะขอโทษ ขอโทษที่วันนั้นทำร้ายใจ ขอโทษที่ตอนนั้นไม่เห็นค่าภูผาผิดเอง ผิดคนเดียว

ร่างแกร่งถอดหมวกกันน๊อคออกก่อนจะขึ้นไปคอนโดตอนนี้ร่างกายภูผาซูมผอมและเริ่มมีหนวดขึ้นมาแล้วมันไม่ได้ดูแย่เท่าไรแต่มันกลับดูเเบดบอยไปอีกแบบ

ร่างสูงเปิดประตูเข้าห้องด้วยใจที่อ่อนล้าปัญหาในชีวิตเริ่มมีมาเรื่อยๆไม่ว่าจะเรื่องเรียน เรื่องพ่อที่ตอนนี้ภูผากำลังทะเลาะอยู่

ร่างสูงเดินไปทิ้งตัวลงที่นอนก่อนจะเอามือก่ายหน้าผากน้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมาที่หางตา "กูผิดเอง กูไม่น่าไล่มึงเลยต้า"ภูผาพูดออกมาอยู่คนเดียว ภูผาไม่กล้าไปบอกแฟนต้าตรงๆหรอกแค่เจอกันตอนอยู่ไฟแดงภูผาก็ใจสั่นแล้ว

สองอาทิตย์ผ่านไป
"ต้าเลิกเรียนแล้วมาหาพี่ที่คณะด้วย"เสียงปลายสายของทามพูดขึ้นเสียงเรียบ
"ต้าฟังยินไหมเนี่ย"

"ฟังๆอยู่พี่"แฟนต้าเงียบเพราะกำลังสับสนความสัมพันธ์ของแฟนต้ากับทามอยู่น่ะสิจะว่าพี่น้องไปหากันก็ไม่ใช่ความรู้สึกมันมากกว่านั้นมันคล้ายๆกับ...

"เออ ตามนั้นนะ"ทามว่าจบก็ตัดสายทิ้งไป
และแล้วทั้งคู่ก็ได้มาที่ห้าง

"จะกินข้าวหรือดูหนังก่อนดีต้า"ทามเอยถามแฟนต้าเสียงเรียบ

"ดูหนังก่อนพี่ อยากดูเรื่องนี้พอดี"
และทามกับแฟนต้าก็ได้ตั๊วหนังมาคนล่ะใบ

"อีก20นาทีหนังถึงจะเริ่ม"ทามเดินมาหาเเฟนต้าที่นั่งรอกดโทรศัพท์อยู่

"อืม"แฟนต้าเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ก่อนจะไปสดุดตาเข้ากับเด็กสาวที่ใส่ชุด ม.ปลายหน้าตาน่ารักมากๆกำลังยืนคุยกับเพื่อน แฟนต้าอ้าปากค้างถึงจะเคยมีเเฟนเป็นผู้ชายแต่เเฟนต้าก็เป็นผู้ชายเหมือนกันยังมีความรู้สึกอะไรบ้างอย่างกับผู้หญิงอยู่

ทามมองตามสายต้าแฟนต้าไปก่อนจะกระเเอ่มใส่เสียงดัง
"แฮ่มๆ แฮม พี่ก็นั่งอยู่ตรงนี้อยู่นะ"

แฟนต้าหันไปมองทามยิ้มๆ
"แล้วไง ไม่ได้เป็นแฟนกันซะหน่อย"
"มั่นใจ๊ ไม่ได้เป็นแฟนแต่จะได้เป็นเมีย"ทามพูดทีเล่นทีจริงก่อนจะยื่นใบหน้าหล่อมาจนจะชิดหน้าแฟนต้าอยู่แล้ว

"เฮ้อพี่ ทำไรเนี่ย คนเยอะอายคน"แฟนต้ากัดฟันพูดบอกทาม

"ถ้าคนไม่เยอะจะให้ทำใช่ไหม"ทามถามยิ้มๆแต่ก็ยังไม่ยื่นหน้าออกอีก

แฟนต้าลุกพรวดเลยทีนี้ก่อนจะหันหลังเดินด้วยอาการเขิน

"เอ้าแล้วนี่จะไปไหนอ่ะต้า"

"ไปซื้อป๊อปคอน"

"ไปด้วยยย ครับแฟนนน"ทามแกล้งพูดเสียงดังอยากแกล้งให้เเฟนต้าอายคนเล่นแต่ใจลึกๆก็อยากให้คนอื่นรู้ว่านี่อ่ะแฟนกูนะ...(ไรท์:เวอร์ไปแล้ว555)

"พี่ทาม!! " แฟนต้ารีบก้าวเท้าแล้วหันหลังมาตวาดเสียงใส่ทามทันที

"อะไร พี่ไม่รู้เรื่อง"ทำหน้ามึน

"พี่นั้นแหละเเกล้ง"

"แกล้งอะไร"ยืนยิ้ม

"ไม่พูดด้วย"แฟนต้าว่าจบก็ไปซื้อป๊อปคอนแล้วไม่พูดกับทามจริงๆ

ตอนนี้อีก5นาทีหนังก็จะเริ่มฉายแล้วทั้งคู่เลยเข้าไปนั่งที่โรงหนัง

"ต้า! เดียวพี่ทามมานะ"ทามพูดบอกแฟนต้าก่อนจะไปเข้าห้องน้ำ

แฟนต้าก็นั่งรอในโรงหนังก่อนจะมีมือปริศนามากุมมือแฟนต้าแน่น

เด็กหนุ่มรีบหันไปมองก่อนจะสบัดมือนั้นทิ้งแต่ก็มันก็ไม่หลุดแต่ที่ทำให้ต้องชะงักเลยคือมือคนที่จับคือภูผา ที่ตอนนี้นั่งข้างๆแฟนต้าอะไรมันจะบังเอิญขนาดนี้

"พี่ปล่อย"แฟนต้าพูดเสียงเเข็งสายตาที่มองภูผาก็แข็งกระด้าง

"ขอคุยด้วยหน่อยดิ"ภูผาถามแฟนต้าเสียงอ่อนแต่เเววตาที่ทอดมองแฟนต้าเหมือนจะอ้อนวอนจนคนมองยังอ่อนใจ

"จะคุยอะไรอีกพี่ เราจบกันไปตั้งนานแล้วไม่ใช่หรอ"แฟนต้าถามภูผาเสียงสั่นทำไมตอนนั้นตอนที่เเฟนต้าอยู่ตอนที่แฟนต้าจะไป  ภูผาไม่มาอ้อนวอนขอร้องแบบนี้  แล้วมาวันนี้ทำไมถึงกลับมา กลับมาในวันที่ใจกำลังจะเข้มเเข็ง

"นะต้ากูขอคุยด้วยหน่อยเเค่เเปปเดียว ที่ไหนก็ได้" ร่างสูงของภูผากุมมือเเฟนต้าเเน่นภูผาใจสั่นขาสั่นไปหมดแล้ว

"ขอโทษนะพี่ แต่อย่าเลย"แฟนต้าว่าจบก็ลุกออกไปเลยไม่ดูแล้วหนังมาพร้อมกับที่ทามเดินเข้ามาพอดี

"พี่ทามกลับเหอะ ไม่มีอารมณ์แล้ว"แฟนต้าพูดบอกทามอย่างหงุดหงิดก่อนทั้งคู่จะมาที่จอดรถ

"เป็นไรต้า"ทามถามแฟนต้าอย่างเป็นห่วง

เด็กหนุ่มขมวดคิ้วยุ่งแล้วส่ายหัวไปมา

"หิวข้าวหรอ"ทามถามเสียงเรียบก็ปกติคนหิวข้าวจะโมโหนี่

"ไม่ใช่!"แฟนต้าพูดเสียงเรียบ บางทีทามคิดได้ไง

"ต้ากูขอคุยด้วยหน่อย"จู่ๆภูผามาจากไหนก็ไม่รู้ร่างสูงของภูผาวิ่งมาจับมือแฟนต้าจากทางด้านหลัง

พอออกมาข้างนอกโรงหนังเเฟนต้าเริ่มเห็นภูผาชัดๆเลยภูผาผอมลงมากขอบตาก็ดำคล้ำแต่ก็ยังคงความหล่อไว้อยู่ในเเบบของมัน

"เฮ้อ มึงเป็นใครว่ะ ปล่อยมือเเฟนกู"ทามเดินมาผลักภูผาออกทั้งคู่ส่วนสูงเท่าๆกันก่อนจะจ้องกันอย่างเอาเรื่อง

"พี่ทามๆ พอเหอะ พอทั้งคู่เลย"แฟนต้าเดินมาเเยกก่อนจะมีเรื่องกันเกิดขึ้น

"พี่ทามกลับก่อนต้าเลยก็ได้นะเดี๋ยวต้าจะอยู่คุยกับพี่ก่อน"แฟนต้าตัดสินใจบอกให้ทามกลับไปก่อนถ้าภูผาอย่างจะคุยอะไรกับเเฟนต้าก็คุยมันเลยวันนี้  เอาให้จบเอาให้เครียร์จะได้ไม่มีเรื่องให้ต้องพูดกันอีก

ภูผายกยิ้มใส่ทามอย่างผู้ชนะที่เเฟนต้าเลือกภูผาไม่ใช่ทาม

ทามหน้าเสียเล็กน้อยก่อนจะมองแฟนต้าตาขุ่น ไม่ไปอ่ะ ยังไงก็ไม่ไปไม่รู้ว่าไอ้ที่ยืนตรงหน้ามันเป็นใครแต่ยังไงทามก็ไม่ไป
"นะพี่ทามต้าขอ"แฟนต้าพูดบอกทามเสียงเบาต่อหน้าภูผามือของเด็กหนุ่มจับที่เเขนเเกร่งของทามเป็นการขอร้อง

"ต้าจะไปคุยก็ไปคุย เเต่ต้องกลับพร้อมพี่   พี่ทามจะเดินรอแถวนี้ "ทามพูดบอกแฟนต้าเสียงเเข็งแต่การใช้คำพูดชั่งดูมุ้งมิ้งจนเเฟนต้าจั๊กจี้ใจ

แฟนต้าพยักหัวเป็นการตกลงก่อนจะเดินไปหาภูผาที่ยืนมองด้วยสายตาโกธรเคืองแต่ก็กัดฟันข่มอารมณ์เอาไว้

"ต้าเดี๋ยวอย่าพึ่งไป"ทามจับมือเเฟนต้าก่อนเด็กหนุ่มจะหันมาเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม

"หอมแก้มพี่ก่อน"

แฟนต้าอ้าปากหวอ นี่มันอะไรกันเนี่ย
แฟนอึกอักเล็กน้อยก่อนจะเจอสายตากดดันของทาม

ฟอด

"ดีมากคนดี ของพี่ทาม"ทามโชว์หวานใส่ภูผาและมันเป็นความต้องการของทามลึกๆที่มีต่อแฟนต้ามานานแล้วเหมือนกันมันไม่ใช่แค่การโชว์เพื่อให้คนอื่นเห็น

ภูผาเบี่ยงหน้าหลับไม่อยากมองไม่อยากเห็น ภูผารู้สึกว่าตัวเองจะกำมือเเน่นจนมือหนาจะชาไปแล้ว

แฟนต้าเดินนำภูผาเข้ามาในห้างอีกครั้งก่อนจะหาร้านน้ำ ที่ไม่ค่อยมีคนและมีมุมส่วนตัว

"พี่มีไรก็ว่ามา"แฟนต้าถามภูผาเสียงเรียบทั้งๆที่ใจกำลังสั่นกลัวกลัวว่าใจตัวเองจะเข้มเเข็งไม่มากพอ

"นั้นแฟนใหม่หรอ มีเร็วจัง"ภูผาที่ตั้งใจจะมาขอโทษมาขอคืนดีแฟนต้า

ตอนนี้รู้แล้วว่าคนสำคัญของใจคือใครภูผาจะไม่อยู่เฉยๆแล้วให้หัวใจของภูผาไปอยู่ที่ใครเด็ดขาดแต่ตอนนี้ภูผากำลังหาเรื่องแฟนต้า ชวนทะเลาะเพราะเห็นแฟนต้าออเซาะผู้ชายคนอื่นอารมณ์มันก็มาเอง

"หึ มันจะไปยากอะไร ตอนที่เรามีกันพี่ยังลืมเลยว่าเคยมีผม"เด็กหนุ่มพูดอย่างไม่ยี่ระ

ภูผาชะงักเงียบก่อนจะได้สติว่าไม่น่าพูดอะไรออกไปแบบนั้น
"ขอโทษนะ "ภูผาพูดเสียงสำนึกผิด

"ขอโทษเรื่องอะไรเรื่องที่พูดเมื่อกี้อ่ะหรอ"

"เปล่า!  ทุกเรื่อง เรื่องตอนนั้นก็ด้วย"ภูผาพูดเสียงเรียบใบหน้าคมดูหม่นหมองจนคนมองนึกสงสาร

"เอากองไว้ตรงนั้นเหอะพี่ "แฟนต้าว่าจบก็ลุกขึ้นยืนเตรียมจะเดินออกจากร้านแต่มือหนาภูผาจับไว้ซะก่อน

"กูรักมึงนะต้า รักมึงมากๆ วันนั้นกูเสียใจ กูไม่ได้ตั้งใจ กูขอโทษนะ ขอบโทษจริงๆ"ภูผาว่าไปน้ำตาลูกผู้ชายก็ไหลตอนนี้เเฟนต้าจะให้ภูผาทำอะไรภูผาก็ยอมยอมหมดแล้วขอแค่แฟนต้ากลับมาจะให้ทำอะไรก็ได้

ภูผาจับแฟนต้ามากอดแน่น ร่างสูงของภูผาตัวสั่นไหวรู้เเค่ว่าไม่อยากเสียเเฟนต้าให้ใคร รักมากจนจะไม่ยอมให้ใครเอาหัวใจของภูผาไปเด็ดขาด

"พี่ภู ปล่อย พี่ภู ต้าเจ็บ"

"ต้ากูขอโทษนะ กูขอโทษ ยกโทษให้คนเลวคนนี้นะ กูคิดถึงมึงจนจะบ้าตายอยู่เเล้ว กูรักมึงนะต้า"ภูผาพูดไปน้ำตาก็ไหล คนในร้านต่างมองทั้งคู่กันหมด

"อย่าพูดแบบนั้นเลยพี่ ตอนนี้คำคำนี้ "แฟนต้าเว้นช่องว่างสิ่งที่จะพูด

           "มันไม่มีค่าอะไรแล้ว"

ทามที่แอบเดินตามมาแล้วเข้ามานั่งในร้านนานแล้วก็ยกยิ้มขึ้น ก่อนจะเดินมาหาแฟนต้ากับภูผา

"ต้าป่ะกลับ"ร่างสูงของทามเดินมาจับมือเเฟนต้าออกจากมือภูผาทามตวัดตามองภูผาด้วยสายตาเอาเรื่อง

"เอามือ มึงออกจากมือเเฟนกู"ทามบอกภูผาเสียงเข้ม

"ไม่ปล่อย แฟนมึงแต่เมียกูว่ะ"ภูผาพูดเสียงอย่างคนชนะ พร้อมมองทามอย่างเหนือกว่า

"หึ กูไม่รู้ว่ามึงกับแฟนกูเคยอะไรกันมาก่อน ไม่ว่าอดีตแฟนกูจะเป็นยังไง กูไม่เเคร์อยู่แล้ว และตอนนี้คนที่มึงกำลังจับมืออยู่เขาคือคนของกู มึงต้องปล่อย! "ทามพูดเสียงขู่พร้อมมองภูผาด้วยสายตาเเข็งกร้าว

"กูไม่"ยังไม่ทันที่ภูผาจะพูดจบหมัดหนักๆของทามก็เหวี่ยงมาถูกใบหน้าหล่อของภูผาอย่างจัง ทำให้เเฟนต้าหลุดจากการโดยภูผาจับมือ

ทามจับเเฟนต้ามายืนข้างหลังขณะที่ภูผานั่งอยู่ที่พื้น

"อย่ายุ่งกับคนของกู"ทามว่าจบก็ดึงแฟนต้าออกจากร้านด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว

"พี่ทาม ผมเจ็บ"แฟนต้าพยายามจะเอามือทามออกเพราะทามบีบเเขนเเฟนต้าเเน่น มาก

ทามหันมองเเฟนต้าตาค้อน
"ให้มันจับมือทำไม"นี่คือคำถามจากทามที่โครตจะเหมือนเด็กขี้หึง

"พี่จะโกธรทำไมเราเป็นอะไรกันหรอ"แฟนต้าถามทามเสียงเรียบคิ้วเด็กหนุ่มขมวดเข้ากันยุ่ง

"แฟน!  น้องต้าเป็นแฟนพี่ทาม"ทามพูดเสียงจริงจังพร้อมผ่อนแรงที่จับเเขนเเฟนต้าลง

แฟนต้าสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หัวใจกำลังเต้นถี่จนแทบระเบิดออกมาจากอก
"กลับเหอะพี่"แฟนต้าอมยิ้มแล้วหันหลัง
เดิน


ทามเลิกจับมือ แล้วมาคล้องของเด็กหนุ่ม
"มีแฟนแล้วนะห้ามให้ใครถูกตัวง่ายๆอีก"ร่างสูงของทามก้มลงมากระซิบข้างหูเด็กหนุ่มพร้อมพูดเเสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

แฟนต้ากัดปากแน่นใบหน้าเห่อร้อนจากอาการเขิน


"อุ้ย พี่ทาม น้ำเพชรคิดถึงทามจังเลยค่ะ"เพชรหญิงสาวหน้าอกใหญ่อยู่ในชุดนักศึกษารักติ้วเดินมาทักทาม

น้ำเพชรเป็นคู่นอนของทามแต่ช่วงสองอาทิตย์มานี่ทามไม่คุยไม่ติดต่อกับน้ำเพชรเลย

ทามไม่ใช่คนดีอะไรหรอก ก็เป็นแค่นักศึกษาวัยรุ่นธรรมาดา ที่รูปหล่อ  พ่อรวย k ไม่ต้องพูดถึง ตะลึ่งตึ่งโป๊ะ555  ตอนที่ทามยังไม่เจอแฟนต้าก็กินเล่นเที่ยวเหมือนคนโสดธรรมดาแต่ช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมาทามเจอ เด็ก อย่างเเฟนต้าทามก็เลิกยุ่งเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เลย

หญิงสาวเดินเข้ามากอดชายหนุ่มแน่นก่อนทามจะผลักเธอออก
"อย่าทำอย่างนี้ เดียวแฟนเราเข้าใจเราผิด"ทามพูดบอกน้ำเพชรเสียงเข้มก่อนจะเดินกอดคอแฟนต้ามาที่จอดรถ

แฟนต้าเดินด้วยใบหน้าที่บึ้งตึ้งไม่ได้หึง แต่หิวอยู่

"เป็นไรเนี่ย หึงอ่อ"ทามถามล้อๆพร้อมมั่นใจว่าแฟนต้าหึงแน่ๆ

"เปล่า หิวข้าว'"แฟนต้าตอบหน้าตายแฟนต้ารู้สึกหิวจริงๆไม่ได้หึงหรือโกธรอะไรเลย

 

ฮืออออ สงสารอีภูอยู่นะ นางเสียใจจริงๆ ไรท์อธิบายความรู้สึกไม่ค่อยเก่ง555

พระเอกไรท์ยังไม่คิดนะว่าเป็นใคร

มีนิยายเรื่องไหน มีตอนพิเศษยาวเท่าเค้าบางไหมนิ 5555#สามตอนยังไม่จบ 

แล้วช่วงนี้เค้าจะไม่ค่อยได้มาลงนะ สอบอีกแล้ว จะปิดเทอมแล้วเย้!555

เม้นให้โหน่ยยยย

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว