ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : โซ่รักสีเทา 2

คำค้น : โซ่รักสีเทา

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.พ. 2560 09:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โซ่รักสีเทา 2
แบบอักษร
 

#

 

{ฉันก็เจ็บเป็นนะ.. เผื่อไม่รู้}

ปริมมาศ

.........

ว่าไงครับ

[คะ คุณคิมหันต์ เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ]


เรื่องอะไร


[ก็นัง..เออคุณปริมนะสิคะจะไล่คุณน้ำหวานออกจากบ้าน..คุณคิมรีบมาช่วยคุณหวานนะคะเธอกำลังแย่] ทางปลายสายพูดเสียงสั้นๆ เหมือนเขาจะได้ยินเสียงน้ำหวานร้องไห้ผ่านเข้ามาตามสาย

เกินเรื่องอะไรขึ้น...ฮัลโลๆ ป้า!!”  คิมหันต์เกิดหัวเสียยิ่งขึ้นเมื่อโทรศัทพ์แบตหมดเสียก่อน เขายังไม่ทันรู้เรื่อง เกิดอะไรขึ้นเลยกับน้ำหวาน ร่างสูงก้าวไปหยิบกุญแจรถแล้วออกจากห้องอย่างรวดเร็วรีบกลับบ้านไปจัดการแม่ตัวดี คนที่กล้าทำอะไรพละการ แล้วมีสิทธิอะไร

 

คิมหันต์ตบไฟเลี้ยวรถอย่างรวดเร็วจนยามหน้าบ้านแทบจะเปิดประตูแทบไม่ทัน 

หัวร้อนกับปริมมาศจนวันนี้รู้สึกว่ายามเปิดประตูช้ากว่าปกติ พอจอดรถได้ที่ก็มีสาวใช้ที่รอเขาอยู่ก่อนแล้ววิ่งมาหาอย่างรีบร้อน

คุณน้ำหวานเธอนั่งร้องไห้อยู่ตรงสระน้ำนะคะ”  สาวใช้ชื่อเกตรายการอย่างรีบร้อน โดยไม่ต้องให้ผู้เป็นนายได้ซักถามอะไรเลย เพราะรู้เหตุการมาของชายหนุ่มดี

หญิงสาวร่างเล็กนั่งน้ำตาคลอเบ้าโดยมีเป้ใบโหญ่กับกระเป๋าสะพายข้างว่างแมะอยู่ตรงปลายเท้าเธอของที่จะเตรียมตัวออกจากบ้านตั้งแต่หัวค่ำ พอดีป้าเจียมเดินมาเห็นเธอซะก่อนนางสงสัยว่าจะไหนกลางค่ำกลางคืนแบบนี้เลยถามได้รู้เรื่องว่า ถูกปริมมาศไล่ออกจากบ้าน เหตุหญิงสาวไปเข้าห้องของคิมหันต์เพราะน้ำยาสระผมห้องเธอหมดเลยต้องเข้าไปเอาห้องชายหนุ่มมาใช้ก่อนตอนกำลังออกมาจากประตูก็เห็นปริมมาศกำลังเดินผ่านมาเจอเข้าพอดีทำให้เกิดการไม่พอใจ 

ได้ฟังเรื่องจากปากน้ำตาลอย่างนี้นางเจียมละสงสารหญิงสาวตรงหน้าอย่างจับใจจริงๆ ที่ต้องเจอของฤทธิ์คนอย่างปริมมาศ  นางเจียมเลยช่วยน้ำตาลโดยการโทรหาผู้เป็นนายหนุ่ม แม่บ้านผู้เก่าแก่พาหญิงสาวมานั่งตรงสระน้ำเพื่อถ่วงเวลาให้คิมหันต์กลับบ้านก่อนที่น้ำตาลจะออกจากบ้าน

ทำให้คุณปริมมาศไม่พอใจ หวานไม่สบายใจเลยคะป้าเจียม” เธอระบายความในใจแล้วก้มหน้าก้มตาร้องไห้ลูกเดียวน้ำตาก็ไหลแมะอยู่ตรงฝ่ามือบางครั้งแล้วครั้งเล่า

โธ่แม่คุณของป้า” ป้าเจียมฟังน้ำหวานระบายความในใจก็เกิดเห็นใจเธอมาขึ้น นางมองไปด้านบนของบ้านที่เป็นห้องของสมุดของบ้านตอนนี้เปิดไฟอยู่ ส่ายหน้าเอือมระอากับความใจร้ายของคนในห้องนั้น ที่กล้าไล่ให้ออกจากบ้านเอาป่านนี้ผู้หญิงตัวเล็กนิดเดียวอย่างน้ำหวานถ้าเกิดเหตุร้ายกับเธอขึ้นมาจะว่ายังไง

 “ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น” 
เสียงประกาศิตของชายหนุ่มทำให้หญิงต่างวัยที่นั่งกันอยู่ตรงเก้าอี้ริมสระน้ำ
ต้องหันไปทาง..



พะ..พี่คิม   ฮือๆ..” ร่างบางเห็นคิมหันต์ก็วิ่งไปหาชายหนุ่มแล้วสวมกอดทันที  โดยไม่สงสัยซักนิดกว่าเขากลับบ้านมาทำไม ถึงแม้ตั้งแต่หญิงสาวมาอยู่บ้านหลังนี้ได้หนึ่งอาทิตย์ก็ไม่เห็นคิมหันต์กลับมาบ้านเลย 

เธอก็เห็นสาวใช้ต่างซุบซิมกันว่าเขาเลี่ยงที่จะเจอปริมมาศคงนอนที่ทำงานหรือคอดโดของตัวเองถ้างั้นที่เขามานี้ก็อาจเป็นเรื่องของเธอเป็นต้นเหตุแน่เลย คงเป็นป้าเจียมที่ไปรายงานเรื่องนี้กับชายหนุ่มรู้เพราะหลังจากชวนเธอมานั่งตรงได้ไม่นานนางก็ขอขอตัวไปทำธุระแล้วให้หล่อนนั่งรอตรงนี้แค่แป๊บเดียวก็กลับมาหาและนั่งปลอบใจ

คิมหันต์เห็นเธอเอาแต่ร้องไห้เขาก็เลยใช้มือลูบศรีษะทุยของหญิงสาวอย่างอ่อนโยน

ทำให้ความรู้สึกอุ่นใจเกิดขึ้นกับหญิงสาว


มันเกิดอะไรขึ้น”  โดยร่างสูงที่กอดประโลมร่างบางอยู่ หันมาถามป้าเจียม ก็ได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมด

            

          จะล้ำเส้นของเขามากไปแล้วอยากไล่ใครออกก็ได้งั้นหรอ..

 

ปริมมาศออกจากห้องสมุดแล้วจะลงไปดื่มน้ำชั้นล่าง  เธอมักจะอยู่ห้องนี้เพราะมันเป็นมุมโปรดเธอเลยหล่อนชอบอ่านหนังสืออยู่แล้วเวลาว่างๆ มักจะชวนลูกสาวมาฝึกอ่านหนังสือเขียนการบ้านหรือไม่นอนเล่นทำกิจกรรมต่างๆบริเวณนี้ ไม่ต้องการให้ลูกมีความคิดโลกหนังสือมันน่าเบื่อแต่อยากให้ลูกน้อยได้ซึมซับรักการอ่านตั้งแต่เด็ก 

ปริมมาศจัดห้องนี้ให้ดูโล่งสบายมากยิ่งขึ้นจากแต่เดิมมองแลดูน่าอึดอัดจนเกินไปสำหรับเธอในเวลานั้นเธออุ้มท้องฟากฟ้าได้ 5 เดือน คนท้องก็อยากมีสถานที่ไว้พักผ่อนหย่อนใจบ้าง จึงได้ขออนุญาตและขอความคิดเห็นจากผู้เป็นสามี
ว่าจะขอปรับปรุงห้องนี้

ปริมว่าเพิ่มโซฟาอีกสัก 2 ตัวดีไหมคุณคิม

ก็ตามใจคุณ..”   

ร่างสูงตรงหน้าตอบเหมือนขอไปทีแบบไม่เต็มใจมากนะเธอรู้สึกได้
ต่อให้ตอนนั้นกำลังตั้งท้องอยู่ก็ตามความเห็นใจจากชายหนุ่มนั้นหามีไม่ความเสมอต้นเสมอปลายของเขาในการทำให้น้อยใจไม่เคยลดน้อยลงเลย  
แต่ถึงจะเจออะไรที่ผู้เป็นสามีทำกับเธอไว้ก็ต้องรู้จักปล่อยว่างบ้างและอดทน
 
เหมือนอย่างตอนนี้ก็ด้วย....

 

            ปริมมาศกำลังจะรินน้ำดื่มลงแก้วแต่สายตาเจ้ากรรมก็เหลือบไปมองสองหนุ่มสาวและแม่บ้านเดินตามกันมาทางนี้ตรงจุดที่เธอกำลังยืนอยู่ ก็ได้เห็นหญิงสาวร่างบางอยู่ภายใต้การประคองของคิมหันต์สังเกตเห็นแววตาของน้ำหวานนั้นแดงก่ำปลายจมูกมนก็ด้วย เหมือนผ่านการร้องไห้มาอย่างไงอย่างนั้น แล้วทำไม่ต้องประคับประคองกันขนาดด้วย     เป็นอะไรอีกละ.....

 

คะ..?”  ปริมมาศถามหน้าตายแบบงงๆ ผิดกับคิมหันต์เอาแต่ยืนจองกันไม่วางตาเหมือนโกรธแค้นอย่างกับเธอไปทำอะไรผิดมากๆ งั้นแหละ  สามคนต่างวัยมายืนเผชิญหน้ากับเธอแบบนี้ความรู้สึกมันเหมือนตัวเองกำลังโดนรุมก็ไม่ปาน  

            ที่เขากลับบ้านมาทำสงครามเย็นกับเธอสาเหตุคงไม่พ้นเรื่องแม่คนดีที่เขาประคองอยู่สินะแต่ทำไมต้องทำเป็นโกรธขนาดนี้ แล้วทำไมน้ำหวานต้องทำเหมือนหวาดกลัวเธอจะร้องไห้จะเป็นจะตายด้วยทั้งๆ เรื่องมันควรจบและเคลียร์กันแล้วนิ  ถ้าเดาไม่ผิดก็คงเรื่องนี้แน่ๆเธอรู้....

 

หิวน้ำหรอคะ..อ่ะ”   ปริมมาศเหยียดยิ้มพร้อมกับยื่นแก้วน้ำที่ดื่มไม่หมดเหลืออยู่ครึ่งแก้วส่งให้ผู้หญิงตรงหน้าอย่างน้ำหวานที่ตัวเล็กกว่าเธอประมาณห้าเซนได้

แล้วการกระทำไม่รู้ไม่ชี้ของเธอนี้ทำให้คิมหันต์เกิดอาการเลือดขึ้นหน้าความไม่พอใจก็มากยิ่งขึ้นเป็นทวีคูณ   

            ผู้หญิงอะไรไม่มีจิตสำนึก..!       

เพล้ง!!  แก้วน้ำที่ปริมมาศกำลังจะยื่นให้น้ำหวานตกลงพื้นจนมันแตกกระจายไปทั่วพื้น สร้างความตกใจให้ใครหลายคนอยู่บริเวณนั้นโดยเฉพาะเธอ   

 

ฝ่ามือเรียวของปริมมาศชงักกลางอากาศเพราะการกระทำของเขาเมื่อกี้ แต่พอได้สติเธอก็ชักมือกลับอย่างไว แต่นิ้วมือนั้นกลับกำจิกเข้าหากันแน่นจนรับรู้ถึงความชาที่ฝ่ามือ 

 “มีสิทธิอะไรมาไล่คนของฉัน  

 

                       ................

ไรท์อัพโซ่รักสีเทา 50% ถึง 60% นะคะ http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00027.gif

เย็นชาพูดน้อยต้องคุณคิมหันต์

 

 

 

ความคิดเห็น