คอมเม้นใดบันทอนการเขียนไรท์ก็ขออนุญาตลบนะคะ

ตอนที่ 37 ดวลยูโด

ชื่อตอน : ตอนที่ 37 ดวลยูโด

คำค้น : ยัยแสบร้ายกับพี่ชายมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.พ. 2560 23:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 37 ดวลยูโด
แบบอักษร

 

วันนี้ที่เราต้องดวลยูโดกัน ฉันที่รู้ในใจลึกๆว่าจะชนะได้ไง คิดผิดหรือเปล่านะคนที่ยืนตัวสูงใส่ชุดยูโดรออยู่ก่อนแล้วสีหน้ามั่นใจในตัวเองเหลือเกินของดีอ้อน ทำหน้ากวนจนยั่วโมโหก็ว่าได้ 

"ช้าจริงพี่รอตั้งนาน รอเพื่อจะชนะ"  เขาที่ยังทำหน้ากวนต่อไป

"ตัวใหญ่กว่าต่อให้ใช้มือเดียว เจนนี่ก็แพ้อยู่ดี" ฉันที่ประท้วงเขา

"งั้น หนึ่งวาซาอาริถือว่าเจนนี่ชนะ ส่วนพี่2อิปปงถือว่าชนะ" (4ยูโกะเท่ากับ 1 วาซาอาริ

2 วาซาอาริเท่ากับ 1อิปปง) กติกาที่เรากำหนดขึ้น สรุปคือพี่ดีอ้อนต่อให้กับฉัน

"ถ้ายอมกันง่ายๆก็ไม่ต้องลงแรงกันหรอกนะ" ดีอ้อนที่ต้องใช้ไม้นี้กับเธอ

"ท้ามาขนาดนี้ ใครจะยอม" ฉันที่อยากชนะเต็มที

"อย่าช้าเลยเริ่ม เกมส์กันเลยดีกว่า" โอดินที่ถูกเชิญมาเป็นกรรมการในการตัดสิน

"ฮาจิแมะ(เริ่มการแข่งขัน)" โอดินกล่าวเริ่มเกมส์

อยู่ก็สังเกตุเห็นอะไรบ้างอย่าง จนเริ่มสงสัยมีอะไรแปลกๆ ไม่ทันไหร่ฉันโดนเกี่ยวขาด้านนอกทุ่มอย่างเบามือนอนราบกับพื้น

ฉันที่โดนทุ่มหลายต่อหลายครั้ง จนเงื่อไหลฉันคงแพ้ซินะ

"อะไรกันค่ะ" ฉันที่รีบลุกพี่โอดินที่เป็นกรรมการเดินออกไป เหมือนคนเดินมาจัดวางอะไรซักอย่างตอนที่นอนราบกับพื้นหลายต่อหลายครั้ง พอที่ลุกขึ้นมองรอบๆ ฉันที่อึ้งชั่วพริบตาสนามเต็มไปด้วยกุหลาบขาวรอบตัว เต็มไปหมด

"แต่งงานกันนะ" เขาหยิบแหวนออกมาแบบเขินๆ แล้วนั่งคุกเขาขอแต่งงาน

ฉันที่นิ่ง เพราะอึ้งเพราะไม่คิดว่าเขาจะเซอร์ไพรส์ตามคำที่ฉันเคยบ่น แต่ใส่ชุดยูโดมันก็แปลกๆนิดหน่อย ถือว่ายวนๆ 

"ไม่ตอบ "ดีอ้อนที่เริ่มใจเสียเพราะเธอไม่ยอมตอบอะไร

ฉันขอบคุณที่ทนกับผู้หญิงนิสัยอย่างฉัน ขอบคุณที่รักฉัน ฉันยอมแต่งซิแต่เรื่องอะไรจะให้มันธรรมดาฉบับเจนนี่ต้องเล่นตัว

"ไม่อ่ะ " ฉันตอบสั้นๆ จนคนที่ถือแหวนชักแหวนกลับ

"เอามานี้"ฉันที่รีบยืนมือไปหยิบแหวนเพื่อแย่งสวมเอง

 มือใหญ่รีบขว้ามือเล็กเอาไว้แล้วดึงร่างบางให้ล่มทับตัวเขาที่นอนรอรับ แล้วจับมือเธอแน่นสวมแหวนลงไปในนิ้วนางแบบฟืดๆเพราะเธอขัดขืน

"จริงๆเลยรู้ทันเจนนี่ได้ยังไงนะ"ฉันที่เซ็งแบบขัดใจเพราะคนรู้ทัน 

"ก็รู้ ว่ายัยแสบต้องมาไม้นี้ไง" เขาที่บีบจมูกอย่างหมั่นเขี้ยว

"เจนนี่ แพ้ราบคาบเลย ตกลงค่ะ" ฉันที่ยอมแพ้และโชว์นิ้วนางที่หมายถึงว่าตกลงจะแต่งงานกับเขา

ฉันที่อยู่บนร่างของพี่ดีอ้อน ถูกเขาใช้ขาเกี้ยวร่างบางให้อยู่ด้านล่างของเขา แล้วบรรจงจูบอย่างละมุน

"พี่รักเจนนี่นะค่ะ" ดีอ้อนที่ส่งสายตาหวานให้เธอจนคนใต้ร่างจะละลาย

"เจนนี่ก็รักพี่ดีอ้อนค่ะ" ฉันพูดทั้งเขินเอามากๆ เขาที่ประคองหน้าบรรจงจูบอีกครั้ง

"ว่าแต่เจนนี่ไปดูงานกลับมาก่อนได้ไหม ค่อย แต่ง" ฉันพูดขัดช่วงเวลาโรแมนติก

แต่เขาที่ไม่ฟังจูบปิดปากยัยแสบจนเบิกตาร้อง "อู อี้ อู อี้" แล้วเงียบไป

เราที่สบตากันแล้วยิ้มหัวเราะให้กันมันมีความสุขแบบนี้ นี้เอง ความรัก

 

 

 

 

 

มาแล้วค่ะนับถอยหลังอีกสามตอน 

ฝากอีกครั้ง ใกล้จะจบแล้วอย่าลืมกดถูกใจ ติดตาม คอมเม้น ให้ไรท์ด้วยนะค่ะ

ขอบคุณมากเลยนะค่ะ

โมเลกุล

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว