ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ อารมณ์ " ชั่ว "วูบ

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ อารมณ์ " ชั่ว "วูบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.8k

ความคิดเห็น : 90

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ค. 2560 20:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ อารมณ์ " ชั่ว "วูบ
แบบอักษร

"กริ้ง!"เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นกลางดึก ร่างของแฟนต้าสะดุ้งตื่นขึ้นหลังจากโซฟากลางห้องเด็กหนุ่มนอนรอคนรักกลับคอนโด

ตอนนี้เเฟนต้าย้ายมาอยู่กับภูผาที่คอนโดแล้ว เพราะมันใกล้ที่เรียนกว่าและภูผาก็ขอให้แฟนต้ามาอยู่ด้วยกัน ตอนนี้ภูผาอยู่ปี1เเล้ว ภูผาเรียนวิศวะ

"พี่ภูอยู่ไหน"แฟนต้าดูเบอร์คนที่โทรเข้าเครื่องก็ถามด้วยความเป็นห่วง

"เราอยู่ที่หนายยยว่ะ ไอ้เจมส์"ภูผาพูดเสียงยานก็ตอนนี้ภูผากำลังเมาหนักมากน่ะสิ

"เออ ต้ามารับพี่ภูที่ข้างล่างคอนโดหน่อย"เจมส์แย่งโทรศัพท์จากมือภูผาขณะที่ภูผากำลังหลับบนรถตนอยู่

"ได้ๆพี่"แฟนต้ารีบลงมารับภูผาที่ข้างล่างคอนโดอย่างเป็นห่วง

แฟนต้าเดินไปที่รถที่เจมส์ที่กำลังกวักมือเรียกอยู่บนรถแฟนต้าเปิดประตูรถออกแล้วพยุงร่างสูงของภูผาออกมา

ช่วงนี้ภูผาเมาบ่อยมาก กลับคอนโดตี2ตี3เกือบทุกวัน พักนี้ภูผาไม่ค่อยมีเวลาให้เเฟนต้าอีกหาก  ตื่นเช้ามาก็ออกไปเรียน กลับคอนโดมืดค่ำทุกวัน มันแทบจะเป็นกิจวัตรประจำวันของแฟนต้าซะแล้วที่ต้องมารับภูผาที่ข้างล่างคอนโดทุกคืน

"ขอบคุณมากนะพี่เจมส์ที่มาส่งพี่ภู"แฟนต้าพยุงร่างของภูผาออกจากรถแล้วพูดขอบคุณเจมส์

"เพื่อนกันๆ"เจมส์มองแฟนต้าด้วยสายตาเหยียดๆ ก่อนรถเก๋งจะขับเคลื่อนออกไป

"โง่จริงๆเลยเมียพี่เนี่ย หึ"เจมส์พึมพำขณะขับรถอยู่หลังจากขับออกมาจากคอนโดภูผา

แฟนต้าพยุงร่างคนรักขึ้นมาคอนโด อย่างยากลำบากเด็กหนุ่มวางร่างคนรักลงที่นอนก่อนจะถอดถุงเท้ารองเท้าภูผาออก เพื่อให้ภูผานอนสบายเด็กหนุ่มเดินเข้าห้องน้ำไปเตรียมกระมังและผ้าเช็ดตัวมาเช็ดตัว   เหนียวๆของภูผา

เเฟนต้าค่อยๆแกะกระดุมเสื้อนักศึกษาของ ภูผาออกก่อนจะต้องมีเรื่องให้เด็กหนุ่มต้องสะอึก

อีกแล้วนะ รอยลิปสติก รอขีดข่วน  รอยที่มันไม่ได้มากจาก....แฟนต้า

เด็กหนุ่มจับเสื้อของภูผาออกจากร่างแกร่งด้วยมือสั่นเทาก่อนจะเห็นทั้งรอยกัดรอยรอยดูดที่ร่างภูผา เด็กหนุ่มน้ำตาคลอเบ้าก่อนจะหลับตาลงเพื่อสกัดกลั้นน้ำตาที่จะไหลออกมา ทำไมแฟนต้าจะไม่รู้  ว่ามันคือรอยอะไรและเกิดจากอะไรมันเดาไม่อยากเลยว่าไหม

"อืม นัทเชล"จู่ๆภูผาพึมพำชื่อของผู้หญิงขึ้นมา

แฟนต้าที่ได้ยินชัดเต็มสองหูน้ำตาก็ไหลออกมาขณะที่มือบางกำลังเช็ดตัวให้คนรักอยู่

"ฮือ ฮึก "แฟนต้าคิดว่าพรุ่งนี้จะคุยกับภูผาให้รู้เรื่อง บางทีภูผาน่าจะมีคำตอบว่านัท เชลคือใครทำไมภูผาถึงต้องร้องหาทุกคืนทั้งๆที่ทุกคืนภูผานอนอยู่กับแฟนต้าคนที่เป็นแฟนของภูผา

เช้า "อื้อ"ภูผาคว้าร่างหอมๆเด็กหนุ่มเข้ามากอด วันนี้วันเสาร์ทั้งแฟนต้าทั้งภูผาเลยตื่นสาย

แฟนต้าจับมือที่ภูผากอดออกก่อนจะลุกขึ้นมานั่งพิงหัวเตียงกว้าง ภูผาที่เห็นแฟนต้ามีท่าทางแปลกๆก็ลุกขึ้นมานั่งข้างๆแฟนต้าที่หัวเตียงบ้าง

"มึงเป็นไรอีกว่ะ"ภูผาถามเสียงแหบบ่นหงุดหงิด

"นัทเชลคือใคร"แฟนต้าถามภูผาเสียงเรียบ

"นัทเชลไหน กูไม่รู้จัก"ภูผาตอบหน้าตายเหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไรสักนิดความจริงนัทเชลคือเพื่อนภูผาที่มหาลัยเธอสวยมากๆเคยมีอะไรกับภูผามาแล้วสองครั้งด้วย

"ก็คนที่พี่ครางเรียกทุกคืนไง"แฟนต้ากอดอกมองภูผาหน้ายุ่ง

"ครางเหี้ยไร!! มึงอย่าหาเรื่องทะเลาะนะต้า"ภูผาตะคอกเเฟนต้าเสียงดังเพื่อกลบเกลื่อนความผิด

เด็กหนุ่มสะดุ้งทันทีเจ็บไหมที่โดนตะคอก มันผิดมากขนาดนั้นเลยหรือไงถึงต้องตะคอก

"ก็พี่จะตะคอกทำไมว่ะ ก็แค่ถามจะตะคอกทำไม!!"แฟนต้าก็ตะคอกภูผาคืนเหมือนกัน ตอนนี้ทั้งคู่ก็ร้อนเหมือนกันทั้งคู่

"มึงจะทะเลาะให้ได้ใช่ไหม"ภูผากดเสียงต่ำ

แฟนต้ากัดปากแน่น ภูผาเปลี่ยนไป เปลี่ยนไปมากจริงๆ ตอนนี้ภูผาไม่แคร์อะไรแฟนต้าเลย มีแฟนก็เหมือนไม่มีแค่จะกินข้าวด้วยกันสักครั้งในฐานะแฟนก็ยังยากเลยตอนนี้ 

"พี่อย่าเป็นแบบนี้ได้ไหม มีอะไรทำไมไม่บอกกันตรงๆว่ะ เมื่อกี้ผมก็แค่ถาม  ถ้าพี่ไม่มีอะไรกับคนที่ชื่อนัทเชลก็แค่บอกว่าไม่มีอะไร มันยากมากเลยหรอ ฮึก ที่จะพูดแค่นี้"แฟนต้าน้ำตาไหลออกมา

ภูผาขมวดคิ้วยุ่งมันทั้งหงุดหงิดทั้งน่าลำคาณ "มึงแม่งหน้าเบื่อว่ะ"ภูผาว่าแค่นั้นก็ลุกออกจากเตียง

ร่างสูงของภูผาเดินเข้าห้องน้ำปล่อยให้คนที่ขึ้นชื่อว่าแฟนคนที่ค่อยดูแลเวลาป่วยคนที่ให้กำลังใจเวลาที่ภูผาท้อ คนที่ดูเเลตอนเมาคนที่ไม่ทิ้งไปไหนไม่ว่าใครอีกคนจะทำตัวไม่ดีขนาดไหน ภูผาปล่อยให้อีกคนนั่งร้องไห้

เสียงไลน์ภูผาดังขึ้น มือบางของแฟนต้ารีบคว้ามาอ่านอย่างไม่รีรอ มันอึกอัดมากแค่ไหนใครจะรู้กับสถาณการณ์ตอนนี้ ภูผาไม่ชัดเจนอะไรสักอย่าง ทุกวันนี้ภูผายังคิดว่าแฟนต้ายังเป็นแฟนอยู่ไหมยังไม่รู้เลย ไปไหนมาไหนไม่เคยบอก กลับดึกทุกวัน กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงมีทุกคืน และมันทำให้ใครอีกคนน้ำตาตกทุกคืนเหมือนกัน

แฟนต้าเปิดไลน์ของภูผาแล้วกดเข้าไปอ่านคนที่ส่งเข้ามาหาภูผา

"ภู  เพื่อนนัทเชลไม่มีใครไปดูหนังกับนัทเชลสักคนเซง อ่ะ"

"ไปดูกับภูไหมล่ะ"

"แต่วันนี้ภูมีเรียนบ่ายไม่ใช่หรอ"

"สำหรับนัทเชลภูว่างตลอดแหละ"ถ้อยคำหวานๆและคำพูดเอาใจที่เเต่ก่อนแฟนต้าก็ได้มันเหมือนกันตอนนี้ภูผาได้ใช้มันทำกับอีกคนเรียบร้อยแล้ว เด็กหนุ่มกำโทรศัพท์แน่นแค่นี้ก็รู้แล้วว่าภูผามีใครอีกคน

ร่างสูงของภูผาหลังจากอาบน้ำเสร็จก็เดินเช็ดผมออกจากห้องน้ำก่อนจะหันมามองแฟนต้าที่กำลังนั่งกดโทรศัพท์ตนอยู่ "พี่ภูเขามีเมียแล้ว เลิกยุ่งได้แล้ว"แฟนต้ากดส่งไปให้นัลเชลก่อนภูผาจับแย่งโทรศัพท์ออกมาจากมือแฟนต้าอย่าแรง

"เฮ้ย มึงทำไรเนี่ย"ภูผาตะคอกเสียงดังก่อนจะเลื่อนมากดดูข้อความของนัลเชลภูผาขบกร้ามแน่น

ภูผาหันมามองร่างของเด็กหนุ่มที่นั่งน้ำตาคลอด้วยสายตาวาวโรจน์ "มึงทำ ทำไมห๊ะ!!!"ภูผาว่าจบก็เดินไปบีบที่ต้นแขนทั้งสองข้างแฟนต้าเเน่นเเววตาที่เเต่ก่อนเคยอ่อนโยนตอนนี้มันไม่มีเเล้วมันมีเเต่ความโกธรความลำคาณจนแฟนต้าหน่วงที่ใจ

"ทำไมจะทำไม่ได้ พี่เป็นแฟนผมนะ ผมแค่จะบอกอี!!  นั้นว่าอย่ามายุ่งกับคนของผม"แฟนต้าบอกภูผาเสียงสั่น ไม่มีใครชอบให้คนของตัวเองไปยุ่งกับใครและก็ไม่มีใครชอบให้มีคนมายุ่งกับคนของตัวเองเหมือนกัน

"เพี๊ยตตต"เสียงฝ่ามือหนาฟาดเข้าที่เเก้มเด็กหนุ่มสุดแรง

แฟนต้าหันไปตามแรงตบที่แรงถึงขนาดที่ร่างของแฟนต้าฟุบลงกับที่นอน

เด็กหนุ่มทั้งอึ้งทั้งช็อกก่อนจะหันใบหน้าที่ชามาหาภูผาด้วยน้ำตาคลอเด็กหนุ่มอ้าปากหวอและริมฝีปากบางก็สั่นไปหมด

"พี่ ตบผม นี่ พี่ตบ ผมหรอ ฮือ ๆ "เด็กหนุ่มร้องไห้ออกมายกใหญ่ไม่คิดว่าภูผาจะทำรุนเเรงขนาดนี้แฟนต้าเริ่มรู้สึกแสบที่หน้าและมุมปากข้างที่ภูผาตบแต่ที่เจ็บกว่านั้นคือที่ใจ

"หยุด!! มึงหยุดร้องไห้ กูสั่งให้หยุด"ภูผากระชากแขนเดินหนุ่มและบีบลงแรงๆหวังให้เสียงน่าลำคาณนี้หยุดลงสักที

"ฮือๆ พี่ภูตบต้า ฮือๆ"แฟนต้าไม่หยุดอีกทั้งยังร้องไห้ไปใหญ่

และนี่ยิ่งทำให้ภูผาโกธรจัดไปใหญ่ร่างแกร่งลุกขึ้นยืนแล้วหันหลังให้เด็กหนุ่มที่กำลังนั่งร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด "เราเลิกกันเถอะ"

ทันทีที่ภูผาพูดจบ หัวใจเด็กหนุ่มก็กระตุกวูบทันทีทุกอย่างในระบบการทำงานของ   ร่างกายเเฟนต้าหยุดชะงักลงทันทีเสียงร้องไห้เมื่อกี้ถูกกลืนหายกับคำพูดของภูผาคำพูดที่พ่นออกมาไม่กี่คำแต่ความหมายชวนให้หัวใจดวงน้อยสั่นไหว ใบหน้าเนียนน้ำตาคลอ

"พี่ว่าอะไรนะ"แฟนต้าถามคนรักเสียงแผ่วขณะที่สติเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเเล้ว

"เราเลิกกันเถอะ มึงเเม่งน่าลำคาญ กูเบื่อว่ะ"ภูผาเอยเสียงนิ่งภูผาเบื่อแฟนต้าจริงๆที่พูดออกมา

"ไม่ !!ไม่เลิก  ต้าไม่เลิกนะพี่ภู เมื่อกี้ต้าขอโทษ"แฟนต้าลุกจากที่นอนด้วยขาที่เเทบจะไม่มีแรงลุกขึ้นมากอดภูผาจากทางด้านหลังให้ทำอะไรก็ได้ขอแค่ให้ภูผายังอยู่ตรงนี้อยู่กับแฟนต้า แฟนต้ายอมทำทุกอย่างเพราะคำว่ารักคำเดียวแฟนต้าเสียภูผาให้ใครไม่ได้ทั้งนั้น

"ต้าปล่อย มึงมันน่าเบื่อน่าลำคาณ"ภูผาแกะมือน้อยๆนี้ออกก่อนจะผลักแฟนต้าให้กองลงที่พื้น

เด็กหนุ่มแขนขาอ่อนแรงไปหมดดวงตาน้อยมองภูผาด้วยดวงตาสั่นระริกและอ้อนวอนแบบที่ไม่เคยอ้อนวอนใครมาก่อน

แฟนต้าคลานไปหาภูผาก่อนจะกอดขาภูผาแน่น จะให้ทำอะไรก็ได้แค่ให้ภูผาอยู่กับแฟนต้าก่อนอยู่ตรงนี้ด้วยกันอะไรก็ยอมทั้งนั้น

"ฮือๆ พี่ภู ต้าจะไม่เซ้าซี้ไม่ถามอะไรแล้ว ต้าขอโทษที่พูดแบบนั้นออกไป พี่ภูอย่าทิ้งต้านะพี่ภู"เด็กหนุ่มกอดขาอ้อนวอนคนรักอย่างน่าสงสาร

"มึงทำให้กูมีความสุขได้เท่าเค้าไหมล่ะ"ภูผาพูดขึ้นเสียงเรียบพร้อมกับสายตาที่มองมาที่เเฟนต้าอย่างเหยียดหยาม

"ได้ ต้าทำให้พี่ภูมีความสุขกว่าคนนั้นแน่นอน"เด็กหนุ่มพูดเสียงสั่นก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วจะประกบจูบภูผา

แต่ภูผาเบี่ยงหลบ

แฟนต้าชะงักค้างหัวใจช้าวาบ "มึงไม่ต้องจูบหรอก จูบตรงนี้กูดีกว่า"ภูผากดหน้าแฟนต้าลงมาที่เเผลงอก เด็กหนุ่มหลับตาเเน่นพยายามจะไม่ร้องไห้ แฟนต้ากำลังรั้งภูผาด้วยวิธีนี้ วิธีที่จะยื้อภูผาด้วยร่างกาย

เด็กหนุ่มดูดเลียที่อกแกร่งไปมา มือเล็กเลื่อนไปที่แก่นกายร่างสูงที่ถูกผ้าขนหนูพันอยู่ที่รอบเอว แฟนต้าเอาผ้าขนหนูภูผาออกก่อนจะกอบกุมแก่นกายใหญ่แล้วชักรูดเบาๆ

"มาทำบนเตียงดีกว่า เมื่อยขาว่ะ"ภูผาว่าอย่างอารมณ์ดีจนแฟนต้าใจชื่นที่ภูผาอารมณ์ดีแล้ว

เด็กหนุ่มคุกเข่าลงที่เตียงก่อนจะก้มหน้าลงแล้วจับเเท่งร้อนของภูผามาจ่อที่ริมฝีปากบางริมเล็กเลียที่ส่วนหัวของภูผา

"อื้อ ต้า อมมันเข้าปากมึงเร็ว"ภูผาพูดเสียงกระเส่า

แฟนต้าพยายามจะกลืนแก่นกายภูผาเข้าปากอย่างยากลำบาก ภูผาที่เห็นแฟนต้าไม่ทันใจก็กดหัวแฟนต้าลงมาตามแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่านไม่แคร์ว่าใครอีกคนจะรับมันเข้าไปหมดไดัไหมก่อนจะกระแทกท่อนเอ็นเข้าที่ปากเด็กหนุ่มอย่างเเรง

"อ๊ะ อ๊ะ ต้า สุดยอดเลยมึงอ่ะ แบบนี้หน่อยถึงจะอยู่ด้วยกันได้นานๆ"ภูผาว่าจบก็กระเเทก แท่งร้อนเข้าปากแฟนต้าอย่างสุขสม แต่อีกคนกำลังหลับตาปี๋น้ำตาไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ มันไร้ซึ่งการถนุถนอมมันมีแต่ความต้องการของภูผาคนเดียว

"อ๊ะ โอ้ววว"ภูผาแตกใส่ที่ปากเด็กหนุ่มก่อนแฟนต้าจะผลักริมฝีปากบางออกหลังจากภูผาเสร็จ แต่ดูเหมือนภูผาจะไม่ยอมให้ริมฝีปากที่พึ่งระบายความใคร่ของตนออก ภูผาจับที่หัวเเฟนต้าให้อมของตัวเองในปากอยู่

"มึงอย่าพึ่งเอาออก ถ้ามึงเอาออกเราเลิกกัน"ภูผาพูดขู่ แฟนต้าเลยต้องกลืนน้ำของภูผาอย่าจำใจ

ภูผากระแทกเริ่มท่อนเอ็นเข้าปากแฟนต้าเบาๆอีกครั้งแฟนต้าก็ก้มหน้าลงไปทำให้ภูผาๆทั้งๆที่เจ็บคอจนน้ำตาเเทบเล็ด

ส่วนภูผาก็เอามือข้างหนึ่งที่ไม่ได้จับหัวเเฟนต้าขึ้นมากดคุยกับนัทเชลคนที่ภูผากำลังคบอีกคน

"ขอโทษนะตะกี้พอดี น้องมันแกล้งอ่ะไม่มีอะไรหรอก"ภูผาส่งไปขอโทษนัทเชลตามความรู้สึกจริงๆ ภูผาแคร์คนใหม่ คนที่ทำให้ภูผามีความสุขอยู่ตอนนี้ คนที่ทำให้มีความสุขกว่าคนที่อยู่ข้างล่างคนที่ดูแลประคับประคองกันมาไม่ว่ายามลำบากหรือ     ตอนที่เเย่ๆ

"พอๆลุกขึ้นแล้วถอดเสื้อผ้าได้เเล้ว"ภูผาหลังจากคุยกับนัทเชลเสร็จก็ขึ้นมานั่งบนเตียงดีๆก่อนนั่งพิงที่หัวเตียงแล้วมองแฟนต้าด้วยสายตาเรียบเฉย

แฟนต้ากลืนก้อนสะอื้นลงคอเจ็บที่เห็นสายตาที่เย็นชาของคนรัก คนที่เเฟนต้ารัก รักจนยอมมากมายขนาดนี้ทั้งๆที่ก็ไม่เคยยอมให้ใครขนาดนี้มาก่อน

เด็กหนุ่มรีบถอดเสื้อผ้าก่อนจะขึ้นไปคล่อมภูผา แฟนต้าขึ้นไปก้มดูดที่ต้นคอภูผาเบาๆเพื่อสร้างอารมณ์ให้อีกคนแฟนต้าอยากให้ภูผามีความสุขที่สุดทั้งๆที่ตัวเองกำลังเจ็บปวดจนใจเเทบขาด

แฟนต้าจับท่อนเอ็นภูผามาจ่อที่ช่องทางด้านหลังที่ปิดสนิทเด็กหนุ่มไม่ได้เบิกทางให้ตัวเองเพราะกลัวภูผาจะหงุดหงิด

เเฟนต้าค่อยๆกดสะโพกลงได้เพียงส่วนหัวเท่านั้นเพราะรู้สึกเเสบแล้ว ก่อนภูผาจะกระแทกเข้ามิดลำตามความต้องการ

"ซี้ด/โอ้ย"ร่างแกร่งของภูผาซี้ดปากอย่างเสียวทราน แต่อีกคนกลับรู้สึกถึงการฉีกของช่องทางด้านหลัง

"แน่นชิพหายเลยว่ะของมึงอ่ะต้า"ภูผาว่าจบก็กระเเทกท่อนเอ็นเข้ามาอย่างแรง ยิ่งเเน่นยิ่งเสียวนี่คือความรู้สึกของภูผา

แฟนต้าได้เเต่นั่งขาสั่นเด็กหนุ่มหลับตาปี๋ก่อนจะก้มหน้าลงไปซบที่ซอกคอภูผาแล้วโอบรอบคอคนรักแน่น แฟนต้ากำลังก้มหน้าไปร้องไห้แต่ภูผาไม่รู้เพราะกำลังมัวเมากับช่องทางแน่นๆของแฟนต้าที่บีบรัดตัวตนของภูผาแน่นเหลือเกิน และถึงภูผารู้ว่าเเฟนต้าร้องไห้ ภูผาก็คงจะไม่เเคร์มันหรอก

"อ๊ะ อ๊ะ ฮ๊า โครตเเน่นเลยว่ะรูมึงเนี่ย"ภูผาพูดถ้อยคำหยาบโลนออกมาทั้งๆที่ไม่เคยพูดแบบนี้ตอนมีอะไรกับแฟนต้าเลย

"พับๆ พับๆ"เสียงเนื้อทั้งคู่ดังประสานกันก่อนทั้งคู่จะถึงฝั่งฝัน

"อ๊ะ ฮ๊าาา /อื้อ อ๊าา"

"รูแน่นดี แต่เอาไม่มันส์ว่ะ"หลังจากที่ร่างแกร่งปล่อยน้ำสีขาวขุ่นใส่เข้ามาที่ตัวเด็กหนุ่มแล้วก้มหน้าลงมากกะซิบที่ข้างหูเเฟนต้า

มันชั่งเป็นคำพูดที่หยาบคายทำร้ายจิตใจแฟนต้าที่สุด เด็กหนุ่มกัดฟันแน่น เจ็บปวดกับคำพูดของภูผา แฟนต้าก้มหน้างุดไม่อยากให้ภูผาเห็นดวงตาสีแดงที่เกิดจากน้ำตาที่เเฟนต้าร้องไห้ทั้งๆที่ท่อนเอ็นภูผายังเสียบคาที่ช่องทางด้านหลังแฟนต้าอยู่

ภูผาที่เห็นแฟนต้าก้มหน้างุดก็ไม่มีอารมณ์แล้ว เบื่ออ่ะ มันเบื่อ ความรู้สึกที่ภูผามีกับแฟนต้าตอนนี้

ก่อนภูผาจับผลักแฟนต้าออกแล้วลุกไปเข้าห้องน้ำอีกรอบเพื่อล้างเนื้อล้างตัวแล้วออกไปหานัทเชลที่นัดเอาไว้

เด็กหนุ่มลงไปนอนราบที่เตียงที่ภูผาผลักก่อนน้ำตาเด็กหนุ่มจะไหลออกมา

แฟนต้ารู้มาพักหนึ่งแล้วว่าภูผากำลังมีใครอีกคนแต่ก็หลอกตัวเองมาตลอดจนวันนี้ได้อ่านไลน์ของภูผามันก็เป็นสิ่งที่ยืนยันแล้วว่าแฟนต้าไม่มีสิทธิ์หลอกตัวเองแล้วเพราะหลักฐานมันชี้ชัดว่าภูผากำลังคบอีกคนอยู่ๆจริงๆแต่ที่เเฟนต้ารั้งภูผาไว้เพราะยัง" รัก" แฟนต้าปล่อยภูผาไปไม่ได้ เพราะรักมากรักจนยอมทุกอย่างยอมทำในสิ่งที่ภูผาต้องการ

ภูผาเปิดประตูห้องน้ำออกมาก่อนจะเดินมาเเต่งตัว

เเฟนต้าพยุงร่างเปลือยเปล่าขึ้นมาก่อนจะเดินมาสวมเสื้อตัวยาวแล้วเดินมากอดภูผาที่กำลังยืนแต่งตัวอยู่

"พี่จะไม่ทิ้งต้าแล้วใช่ไหม"แฟนต้าพยายามเปร่งเสียงออกมาจากลำคอทั้งๆที่เเรงจะพูดก็แทบจะไม่มีแล้ว

"เออ !! "

"แล้วก็ปล่อยมือมึงออกจากกูได้แล้ว"ภูผาพูดเสียงลำคาณก่อนจะสบัดแขนเเฟนต้าออก ตอนนี้สำหรับภูผา แฟนต้าคือของตาย ของที่อยากจะใช้หรือจะทิ้งตอนไหนก็ได้ทั้งนั้นรอแค่ภูผาจะเบื่อมากจริงๆค่อยจะเขี่ยทิ้ง

"อ้อ ! ต่อไปนี้ห้ามยุ่งกับโทรศัพท์กูเด็ดขาด ห้ามมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตกู  สิ่งที่มึงจะมีสิทธ์กับกูคือตอนบนเตียงเท่านั้น ห้ามเรียกร้อง !  ห้ามขออะไรที่กูให้มึงเหมือนแต่ก่อนไม่ได้อีก! "ภูผาพ่นคำพูดที่เห็นแก่ตัวออกมาก่อนจะเดินออกไปเพื่อไปหารักใหม่ คนที่ทำให้ภูผารู้สึกดีอยู่ตอนนี้

แฟนต้าอยากจะเถียงออกมาใจจะขาดแต่ทำไมริมฝีปากมันถึงสั่นเเข่งขาอ่อนเเรงจนจะฟุบลงพื้น

ภูผาเห็นร่างบางตรงหน้าไม่ตอบก็เดินออกจากห้องแล้วไปหานัทเชลต่อ

ฟนต้าล้มตัวคุกเข่าลงที่พื้นแล้วกอดเข่าตัวเองแน่นที่อย่างน่าสงสารเด็กหนุ่มเอามือจับที่หัวใจข้างซ้าย

หัวใจที่มันให้ผู้ชายคนหนึ่งไปจนหมดจนไม่หลงเหลือที่ว่างที่จะรักตัวเองแฟนต้าปล่อยโฮออกมาแทบขาดใจ เจ็บกับข้อตกลงที่เเฟนต้าเป็นเพียงที่ระบายความใคร่

เเฟนต้าเคยยืนจับมือกับภูผา คนที่ครั้งหนึ่งภูผาได้ประกาศบอกใครๆว่าแฟนต้าคือ       " เเฟน"แต่ตอนนี้ฐานะของเด็กหนุ่มคือที่ระบายความใคร่เท่านั้น

วันนี้แฟนต้าอยู่กับภูผาเพราะรัก จะทนอยู่กับความเปลี่ยนไปของภูผา ถึงภูผาจะร้ายแค่ไหน ณ วันนี้ แฟนต้ายังรักภูผาอยู่เเฟนต้าเลยยอม ยอมให้ภูผามีใครทำอะไรตามที่ใจคิดและหวังว่าสักวันภูผาจะกลับมาเป็นพี่ภูคนเดิม........แฟนต้ายังเชื่อและศรัทราในความรักเชื่อว่าสักวันภูผาจะกลับมารักแฟนต้าอีกครั้งแฟนต้าเชื่ออย่างนั้น

อิภูมันชั่วไหมอ่ะ มันเป็นยังไงโอเคเปล่า555 ไรท์อยากลองแต่งแนวนี้ดู

เม้นให้โหน่ยยยย

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว