คอมเม้นใดบันทอนการเขียนไรท์ก็ขออนุญาตลบนะคะ

ตอนที่ 35 ไม่มีความลับ(พ่อๆรู้)

ชื่อตอน : ตอนที่ 35 ไม่มีความลับ(พ่อๆรู้)

คำค้น : ยัยแสบร้ายกับพี่ชายมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.พ. 2560 16:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 35 ไม่มีความลับ(พ่อๆรู้)
แบบอักษร

 

เลิกกันมันพิสูจน์ว่าเรารักกันอยู่และเราทะเลาะกันมันทำให้เราผ่านช่วงเวลานั้นด้วยกันเพื่อเรียนรู้ซึ่งกันและกัน

เรื่องเราคบกันรู้ถึงหูพ่อเข้าจนได้ จะทำยังไงดี แย่แล้วแน่ๆ ฉันที่ไม่เคยล้นขนาดนี้มาก่อน พ่อกับคุณลุงไทเกอร์ถึงกับต้องมาจัดการ คิ้วผูกโบของคุณพ่อที่ไม่พอใจอย่างมากแตกต่างจากคุณลุงไทเกอร์ 

"แกสองคนคิดว่าจะทำอะไร พี่น้องคบกันเหรอ" คุณพ่อสาดคำถามมาไม่ยัง

"ก็ไม่ใช่สายเลือดแท้ๆ แกจะอะไรนัก" คุณลุงไทเกอร์พยายามเข้าข้างพวกเรา

"เรารักกันนี้ครับคุณอา" ดีอ้อนที่พูดนิ่งๆเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

"ฉันไว้ใจตระกูลไล แค่ไหนถึงฝากให้ดูแล ไม่คิดว่าฝากเนื้อให้เสื้อกิน" คุณพ่อไม่พอใจอย่างมากกับที่ดีอ้อนพูด เพราะเราถูกเลี้ยงเป็นพี่น้องมันทำให้พ่อรับไม่ได้

"ใจเย็นติไอ้คิม แกก็ไม่ได้เลี้ยงเอง เขาก็รักของเขาเองมันก็ถูก" คุณลุงไทเกอร์จี้ปรมเพื่อน

"ผมต้องทำยังไงคุณอาถึงจะยอมรับ" ดีอ้อนที่ดึงดันเพื่อคบกัน

"ไม่ได้ก็คือไม่ได้" คุณพ่อยื่นยันให้เราเลิกกัน

"งั้นพวกแกสองคน ต้องเลิกกันแล้วล่ะงั้น พ่อว่าโอเคสุด" คุณลุงไทเกอร์ที่เห็นตามเพื่อน

"ไม่ครับ"

"ยังไงก็ต้องเลิก แยกกันอยู่"

สามคนโต้เถียงกันไปมาในเรื่องที่เราคบกัน อีกคนให้เลิก อีกคนไม่ยอม เหมือนแมลงหวี่ตีกันกับแมลงวัน ฉันนั่งฟังเริ่มทนไม่ไหว

"หนูได้กับพี่ดีอ้อนแล้วค่ะ" คำสั้นๆเสียงดังฟังชัด ที่ทุกคนมองมาที่ฉัน ฉันอดทนฟังการโต้เถียงมานาน

ทุกคนเงียบลงเพราะคำที่เอยจากยัยแสบ คุณพ่อที่หยุดเถียงลง

"เจนนี่ ลูกสาวฉัน เฮ้อ" คุณพ่อที่อึ้งในความกล้าของลูกสาว ดีอ้อนที่ยิ้มขำเพราะดูเหมือนพ่อๆจะอ่อนลง

"ทำไงดีว่ะ ลูกฉันกับลูกแกนอนด้วยกันแล้ว" คุณพ่อที่หันไปถามเพื่อน

"แล้วแกจะจัดการเลย" คุณลุงไทเกอร์กระซิบเบาให้เพื่อน

"อืมตามนั้น"คุณพ่อที่พูดแล้วหันไปมองดีอ้อน

"โอ้ยย"คุณพ่อจิกหูเขาให้เดินตามไปข้างนอก

"แกเอาไอ้นั้น จิ้มลูกสาวฉันเหรอ" คุณพ่อที่ตีดีอ้อน

"โอ้ย คุณอา ผมเจ็บ" เสียงโว้ยวายจากด้านนอก

"เจ็บเหรอ เจ็บเหรอ" เสียงยังคงดังต่อไป

 ฉันที่นั่งขำเพราะนั้นคือคำตอบจากพ่อแล้วล่ะว่ายอมให้เรารักกัน พ่อก็คือพ่อล่ะนะ

"ยังนั่งขำได้อีก" คุณลุงไทเกอร์ที่มองตนนั่งขำ ฉันไม่ตอบอะไรได้แต่ยิ้มให้

"แสบขนาดนี้ ไม่รู้ดีอ้อนจะไหวไหม" คุณลุงที่แซว

"คุณลุง เจนนี่แสบแบบนี้แหล่ะ ถึงจะกำราบพี่ดีอ้อนอยู่" ฉันที่พูดไปทั้งยิ้ม

"ต่อไปต้องเรียกคุณพ่อแล้วล่ะ จะเรียกลุงอะไร ยังไงซะก็ต้องแต่งงานกันอยู่ดี" ฉันลืมเรื่องนี้ไปเลยเรื่องแต่งงาน

"คงต้องรอพี่ใหญ่แต่งก่อนแหล่ะ" อีกไม่นานก็คงเป็นงานแต่งพี่แอล

เรื่องแต่งงานฉันเองก็ไม่ได้คิดมาก่อนเพราะฉันกำลังมีแผนเรียนโทต่อซะด้วย อายุฉันยังน้อยต้องหาประสบการณ์อีกเยอะ ถ้ามีโอกาศก็ขอเรียนต่อเรื่อยๆ แล้วแผนของเราฉันยังไม่ได้คิดเลยแย่แล้ว

 

 

 

 

เงียบๆช่วงนี้รีดเดอร์ไปไหนกันหมด

ฝากถูกใจ คอมเม้น ติดตามด้วยนะค่ะ

โมเลกุล

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว