ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

#ED [God's View : การตื่นขึ้นของเทวดา]

ชื่อตอน : #ED [God's View : การตื่นขึ้นของเทวดา]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มี.ค. 2560 14:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#ED [God's View : การตื่นขึ้นของเทวดา]
แบบอักษร

 

*ED-episode end บทสรุป/ขั้นบันไดปิดท้ายของแต่ละพาร์ท

[God’s View: การตื่นขึ้นของเทวดา]

EPISODE01: AWAKENING

 

 

 

 

 

            กว่าสามร้อยปี------

 

            พระบุตรแห่งพระเจ้าได้ถือกำเนิดยังโลกมนุษย์...

 

            กว่าสามร้อยปี------

 

            พระบุตรเหล่านั้นได้ร่วงหล่นแลถูกทรยศ....

 

            กว่าสามร้อยปี------

 

            สายเลือดแห่งเซเลเวียนน์จึงถูกสาป....

 

            ...

 

            ทว่า...

 

            วันนี้... โชคชะตาซึ่งหยุดนิ่งไปนั้นกลับได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง...

 

           [แองเจิ้ลแห่งความหวัง]

 

            สิ่งนั้น----ได้ถือกำเนิด...ลืมตาตื่น...นำพาโชคชะตา...ให้เริ่มหมุนวน----

 

            ------นำพาคำสาปร้ายแห่งพระผู้เป็นเจ้านี้ให้สาดส่องไปทั่วโลกา------

 

            ...

 

 

            ...

 

 

            ฟากฟ้าสีครามส่องประกายเจิดจ้า เจิดจรัสราวดวงแสงทอง ลอยอยู่เหนือขึ้นไปเบื้องบนคฤหาสน์หลังงดงามโออ่าราวกับปราสาทของตระกูลเซเลเวียนน์นั้น พวกเขาทั้งหมดต่างเปิดประตู เปิดหน้าต่าง ...จดจ้องมองไปยังฟากฟ้าเบื้องหน้า...

 

            ...

 

            ...เฝ้ารอช่วงเวลาแห่งโชคชะตา.........

 

            ...จะสาดแสงแห่งสงครามให้มอดไหม้แผ่นดิน...

 

            ...

 

            ...

 

            ...

 

 

            เด็กหนุ่มวัยสิบสี่แหงนหน้ามองขึ้นไปบนฟากฟ้า ภายในดวงตาต้องคำสาปคู่นั้นแฝงไปด้วยความกังวลปะปนกับความเชื่อมั่น สายลมพัดหวิว คลอเคลียเส้นผมสีรัตติกาลปลิวไสวคล้ายเต้นระบำ

 

            เขาค่อยๆ หลับตาลง นึกถึงใบหน้าของคนคนนั้นซึ่งเปรียบดั่งโลกทั้งใบ...

 

            “ท่านอาร์ส.....ได้โปรด...ได้โปรดกลับมาหาผม...”

 

            เขากระซิบภาวนาอย่างแผ่วเบา ด้วยน้ำเสียงที่สั่นไหวราวกับจะตาย...

 

            เอลิออตเต้เฝ้าปราถนาอยู่เช่นนั้น อ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้า ต่อแองเจิ้ลของเขา หากฟากฟ้านั้น.... กลับทำให้รู้สึกไม่มั่นคงเหลือเกิน........

 

            เสียงย่ำเท้าเป็นจังหวะคุกคามและสายตาซึ่งเสียดแทงจ้องมาจากเบื้องหลัง เด็กหนุ่มจึงค่อยๆ หันกลับไปอย่างเชื่องช้า ประสานสายตากันกับร่างหนึ่งซึ่งหยัดยืนอยู่อย่างโดดเด่นนั้น

 

...เส้นผมสีนกกา ดวงตาสีอำพันหม่น นั่นคือสายเลือดของเซเลเวียนน์...

 

            สองเซเลเวียนน์จ้องมองประสานกัน ก่อนอีกฝ่ายจะแสยะยิ้ม ตบมือเบาๆ เพียงหนึ่งครั้ง เงาร่างในชุดสีดำก็พลันปรากฎขึ้น ล้อมรอบเด็กหนุ่มคนแรกไว้

 

            เอลิออตเต้มีสีหน้าเย็นชา แม้ว่ารอยยิ้มยังคงประดับอยู่บนใบหน้านั้นก็ตามที

 

            “ท่านคิดจะทำอะไรหรือขอรับ? ท่านเมลเซฟาร์?” เขายิ้ม หากเสียงนั้นราวกับเป็นน้ำแข็ง รอบข้างห้อมล้อมไปด้วยคนตระกูลเดียวกันซึ่งดูไม่เป็นมิตรนัก

 

            “เอลิออตเต้ เซเลเวียนน์ ...ด้วยสายเลือดอันสูงส่งแห่งเมียร์นี้ ข้าขอสั่งประกาศจับเจ้า ในความผิดโทษฐานล่อลวงแองเจิ้ลแห่งความหวังด้วยความต้องการส่วนตน ปลดออกจากตำแหน่ง...” เมลเซฟาร์แห่งเมียร์ คนคนนั้นยิ้มด้วยสีหน้าเย่อหยิ่งจองหอง

 

            สายตระกูลเมียร์---หนึ่งในสายตระกูลหลักแห่งเซเลเวียนน์

 

“โทษทัณฑ์ของเจ้า จะต้องได้รับการลงทัณฑ์อย่างสาสม เจ้าพวกสายเลือดชั้นต่ำโสมม”

 

ไม่อาจสามารถร้องอุธรณ์ใดๆ เอลิออตเต้ถูกจับกุมตัวและลงโซ่ตรวนพันธนาการ ราวกับสุนัขไร้ค่า แม้จะขัดขืนเพียงใด คนเพียงคนเดียวนั้นก็ไม่อาจสั่นสะเทือนไปถึงขุนเขาใหญ่เฉกเช่นเมียร์

 

อำนาจ...นั้นโหดร้ายเสมอ....

 

เมลเซฟาร์เดินเข้ามาเบื้องหน้า เตะคนที่ยังทำสีหน้าเฉยชานั้นจนล้มลงไปคุกเข่า

 

“อย่าได้คิดว่าเจ้าจะสามารถเอาชนะข้าได้” เขาแสยะยิ้มออกมาอย่างร้ายกาจเหยียดหยาม “เกิดเป็นพวกชั้นต่ำ จะอย่างไรก็ย่อมเป็นพวกชั้นต่ำ”

 

“เอามันไปขัง!

 

...

...

 

วันนั้น------

 

------สายลมได้เปลี่ยนทิศทางแล้ว

 

 

 

****EPISODE01: AWAKENING (ตื่นขึ้น)

 

 

 

 

//ถึงแองเจิ้ลจะเป็นเนื้อเรื่องเกม แต่—เหตุการณ์ที่เอลิออธถูกจับกุมและสั่งปลดนั้นไม่เกิดขึ้นในเกม มันคือบัทเธอร์ฟลายย์เอฟเฟ็กต์จากการที่เซเลเวียนน์รับรู้ว่าความสัมพันธ์ของออธอาร์สนั้นแนบแน่นกว่าที่คิด

เซเลเวียนน์มี เพชรอยู่ในมือ และไม่ต้องการให้ใครแย่งชิงมันไป (แม้แต่เซเลเวียนน์ด้วยกันเอง)

...สายตระกูลเมียร์ก็เช่นกัน

(ในเกมเอลิออตเต้ถูกละเลยจากอาซาเซล เขาเป็นแค่คนข้างกายแต่ในนาม... มันก็เป็นความน่าสงสารที่ต่างกัน เหอๆ [มีตำแหน่ง แต่ไม่ได้อยู่เคียงข้าง] กับ [ได้รับความสำคัญ จึงถูกปลดตำแหน่ง] ----ใช่ซี๊! เกิดเป็นหมายัน ทำอะไรก็ผิด! หมายันไม่ได้กล่าวไว้)

ชะตาชีวิตของหมายันและแองเจิ้ลของเขาจะเป็นยังไงต่อ...

..ติดตามกันต่อไปใน #09 นะจ้ะ~

ปู.ลู.ED มาสั้นๆ แต่ค้างเติ่ง... โฮะๆๆๆๆ *หัวเราะชั่วร้าย*

****

ตอบคอมเม้นต์ในธัญวลัย

LastemZ : ถถถ เพิ่มความฟินด้วยสกิลใหม่ที่จะใช้ในอนาคตกันรัวๆ ค่ะ! นั่นสิ เป็นแองเจิ้ลแท้ๆ แต่ดันแพ้ธาตุแสงซะงั้น นี่พระเจ้าเล่นตลกอะไรกันน คุณเซ็ตติ้งงงงงง

ศิริรัตน์ : ค้างมาก แต่บลูก็ยังทำทุกคนค้างเติ่งต่อไป -ยิ่งกว่าเดิม- แค่กๆๆๆๆ !!! "เอามันไปขัง!" //เลียนแบบ

Punch : ใช่ๆ กว่าจะยอมรู้ตัว ผ่านไปตั้งปีกว่าแล้ว 555555 / ดีใจที่ชอบบลูและนิยายของบลูนะค้าา บลูก็รักคนอ่านน้า~ ขอบคุณค่า >

แพร : นั่นสิ เป็นเทวดาแท้ๆ แต่ดันเหมือนถูกสาปให้ครึ่งหนึ่งเป็นปีศาจ ครึ่งหนึ่งอยู่ในเงาความตายเลย มีพลังแสง แต่แพ้แสงซะเอง ใช้พลังใส่คนอื่นน่ะไม่เป็นไรหรอก แต่ใช้กับตัวเองไม่ได้นี่สิ ธาตุแสงน่ะสนับสนุนได้แท้ๆ !!!

abilean : อิจฉาหนักมากไปอีกค่ะ-- อะไรคือความสำคัญที่มีให้กันนี้ เห็นกันแค่เพียงเราสองคน----- นั่นสิ ถ้าหนุ่มคนต่อไปมานี่ ต้องหาวิธีล่อลวงให้ทุกคนตกสู่หลุมฮาเร็มอย่างยากลำบากซะแล้วววว *เหงื่อตก*

 

 

 

ความคิดเห็น