ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 8: อยากกินของหวาน

ชื่อตอน : บทที่ 8: อยากกินของหวาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.พ. 2560 20:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 8: อยากกินของหวาน
แบบอักษร

 

แสงที่สาดส่องเข้ามาในห้องส่องเข้ามาแยงตาทำให้ฉันตื่น ฉันลุกขึ้นนั่งบนเตียงนุ่มยีหัวตัวเองเบาๆก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้น..


'ปวดหลังจัง...' สงสัยคงเป็นผลมาจากการไปช่วยคนพี่ยกของและกิจกรรมเมื่อวาน... คิดถึงเรื่องเมื่อวานแล้วก็รู้สึกเขินๆแฮะ =^=  ฉันหันไปมองคนที่กำลังนอนหลับพริ้มอยู่ข้างกายมือข้างนึงของคนพี่ก็วางพาดเอวฉันเอาไว้ ฉันล้มตัวลงนอนอีกครั้งและหันหน้าไปหาคนพี่


'ขนาดตอนหลับยังน่ารักขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...' ฉันยกยิ้มเอื้อมมือข้างซ้ายไปเกลี่ยผมที่ปรกหน้าคนพี่อยู่ คนพี่ขยับตัวเข้ามาชิดฉันมากขึ้นและกอดรัดแน่นกว่าเดิมฉันฉีกยิ้มกว้างพลางยกมือไปลูบผมคนพี่เบาๆ


"ฮื่อ..ลิซตื่นนานยัง..." พี่จีซูขยี้ตาและซุกหน้าลงกับอกฉัน ฉันยิ้มกับการกระทำของคนพี่ที่เหมือนกระต่ายน้อยยามตื่นแต่น่ารักยิ่งกว่าสะอีก มากกว่าเป็นล้านเท่าเลยย


"พึ่งตื่นสักพักเอง...ลิซหิวแล้วอ่ะ"


"จะกินไรเดี๋ยวพี่ไปทำให้" ฉันยกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะตอบ


"อยากกิน.....พี่จีซูอ่ะ.. " พี่จีซูยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย คนพี่ยกแขนบางข้างนึงมาดึงฉันให้โน้มหน้าเข้าไปหาและจุ๊ฟที่ริมฝีปากเรียวของฉันเบาๆทีนึง


"อืม...ไว้เป็นของหวาน..หลังจากกินข้าวเสร็จล่ะกันนะคะแมวน้อย...ตอนนี้พี่หิวข้าวมากอ่ะเมื่อคืนโดนดูดพลังงานไปเยอะ.." ฉันยิ้มที่มุมปากนิดๆกับคำตอบของคนพี่


"ก็ได้ค่ะ...."


"งั้นเดี๋ยวลิซไปอาบน้ำรอก่อนก็ได้นะ เดี๋ยวพี่ไปทำอาหารรอ" รีบไปเลยค่ะะ รอเวลากินของหวานไม่ไหวแล้ว...

 

 

 

 

 

 

 

ฟุดฟิด ฟุดฟิด
ห๊อมม หอมม หอมอะไรขนาดนี้ ได้กลิ่นแล้วน้ำลายจะไหลเลยแฮะ


"หิวเลยล่ะสิ.." คนพี่ถามพร้อมยกแก้วน้ำมาวางก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆฉัน


"หิว....แต่หิวของหวานมากกว่า..." ฉันว่าพลางหันไปมองคนข้างๆ


"ถ้าหิวของหวาน...ก็รีบกินของคาวให้หมดสิคะ.." เอ้า! จะรอช้าอยู่ใยรีบกินสิคะจังหวะนี้  ผ่านไปสักพักข้าวในจานก็ลดลงอย่างรวดเร็ว ฉันหันไปมองจานคนพี่ก็ใกล้จะหมดแล้วเช่นกัน.. ไม่นานเกินรอข้าวทั้งสองจานก็หมดคนพี่ยกจานของตัวเองและฉันไปเก็บที่อ่างล้างจาน มีหรือลลิสาผู้นี้จะนั่งรออยู่เฉยๆให้ของหวานเดินกลับมาหาฉันเด้งตัวขึ้นจากเก้าอี้และเดินเข้าไปหาของหวานที่กำลังยืนล้างมืออยู่ ฉันยกแขนขึ้นเท้ามือเรียวทั้งสองข้างกับเคาน์เตอร์โดยมีคนพี่ยืนอยู่ตรงกลางวงแขนกว้าง


"รีบจังเลยนะ.." คนพี่ว่าพลางหันหน้ามาหาฉันและยกแขนบางขึ้นคล้องคอ


"ก็ยังหิวอยู่เลยนี่..." ฉ้นประกบจูบคนพี่ทันทีที่พูดจบ เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากของคนพี่เพื่อเก็บเกี่ยวเอาความหวานข้างในอย่างรวดเร็วฉันยกตัวคนพี่ขึ้นให้ไปนั่งอยู่บนเคาน์เตอร์ห้องครัวโดยที่ปากของเราก็ยังอยู่ไม่ห่างกัน


"อืม...." คนพี่ครางในลำคออย่างพอใจฉันผละจูบออกและซุกไซร้ใบหน้าคมไปตามลำคอขาว ยกมือเรียวข้างนึงสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดสีขาวตัวเดียวกับเมื่อคืนที่ฉันเคยถอดออกจากร่างเล็กของคนพี่ ฉันยกมือลูบไล้ไปตามหน้าท้องน้อยของร่างเล็กและลูบขึ้นไปจนถึงหน้าอกคราวนี้คนพี่ไม่ได้ใส่บราเอาไว้ ฉันออกแรงบีบเคล้นหน้าอกขาวของคนพี่เบาๆแต่ก็สร้างเสียงครางหวานได้ดีเลยทีเดียว


"อ๊า.." เสียงครางหวานยิ่งปลุกกระตุ้นอารมณ์ในตัวของฉันให้มากขึ้นไปอีก ฉันโน้มหน้าไปเก็บเกี่ยวความหวานของโพรงปากของคนพี่อีกครั้งมือเรียวก็ยังทำหน้าที่บีบเคล้นหน้าอกต่อไป..


ครืดด ครืดด
'ใครมันโทรมาอะไรตอนนี้วะ! คนกำลังยุ่ง' ฉันไม่ได้สนใจเสียงมือถือที่กำลังดังอยู่แต่อย่างใด  สักพักเสียงก็ดับไปและก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง..


ครืดด ครืดดด
"ลิซ..ไปรับก่อนเถอะเผื่อเขามีธุระสำคัญนะ" พี่จีซูผละจูบออกและบอกให้ฉันไปรับสาย


"ใครจะมามีธุระอะไรกันวันเสาร์ล่ะ.. ไม่ต้องสนหรอก" ฉันตอบและก้มหน้าลงขบเม้มดูดดึงที่ลำคอขาวของคนพี่จนเกิดรอยแดง


ครืดด ครืดดด
"อือ..ล..ลิซ..ไปรับก่อนเถอะ...อื้อ..ย..อย่าดื้อสิ..อ่า" ฉันยังคงก้มหน้าก้มตาทำธุระ(?) ของฉันต่อ ฉันยกเสื้อพี่จีซูขึ้นและโลมเลียอยู่ที่หน้าอกหน้าใจที่กำลังตั้งชูชันของคนพี่


"อื้ม...อ๊า..ล..ลิซ..ถ้าไม่หยุดพี่โกรธนะ.."  ฉันส่งเสียงจิปากในลำคออย่างไม่พอใจ แต่ก็ยอมหยุดแต่โดยดีถ้าเกิดไม่หยุดวันนี้อาจจะโดนไล่ไปนอนนอกห้องก็ได้(มีความกลัวเมีย) ฉันเดินไปหยิบมือถือที่วางอยู่บนโต๊ะและรีบกดๆรับสาย.. คราวหน้าจะปิดมือถือไว้ล่ะ -*-


"โหล"


"แหมๆ เสียงฟังดูไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่เลยนะคุณเพื่อนนเลิฟฟ  นี่กูโทรมาขัดจังหวะมึงหรือป่าวเนี่ยยยย" ปลายสายไม่ใช่ใครที่ไหนยัยซอสมะเขือเทศโรซ่านี่เอง


"เออ! มีไรรีบว่ามา"


"ใจเย็นๆ กูมีเรื่องสำคัญมากๆจะบอกก"


"อะไร?"


"เราจะไปทะเลกันเว้ยยย!"


"ห้ะ?!! ทะเล? วันนี้?"


"จะบ้าเหรอ หลังสอบเสร็จเว้ย" เอ้า!


"หลังสอบเสร็จ! แล้วมึงจะรีบโทรมาบอกกูเพื่ออออ???!!!"


"เอ้า! ให้มึงเตรียมตัวไง แค่นี้นะบายย" สาสส กวนตีนได้โล่จริงๆๆ


"ไอ้..."


ตรู๊ด ตรู๊ดด
ยังไม่ทันได้ด่าอะไรซักคำ ยัยเพื่อนตัวดีก็ตัดสายไปแล้ว..


"โว้ะ!" ทำคนเสียอารมณ์จริงๆ


"มีอะไรเหรอ?.." พี่จีซูที่ย้ายมานั่งอยู่บนโซฟาถาม


"ก็ยัย..." ยังไม่ทันได้เล่าให้คนพี่ฟัง เสียงมือถือก็ดังขึ้นอีกครั้งฉันก็กดรับสายด้วยความเร็วไม่ทันได้มองด้วยว่าคนที่โทรมาเป็นใคร


"โหล! ยัยซอสโทรกลับมาให้ด่าใช่มั้ย? ยัย.."


"อะแฮ่ม นี่แม่เอง.." ชิบหอย! ดีนะยังไม่ทันได้พูดด่าออกไป แม่นี่หว่าไม่ใช่ยัยโรซ่า


"มะ..แม่?"
 

"ไม่ได้ดูชื่อเลยหรือไง?" ฉันยกโทรศัพท์ออกมาดูก็พบว่าเป็นชื่อแม่จริงๆด้วย ตายๆ


"แหะๆ แม่โทรมามีอะไรเหรอคะ?" ฉันหัวเราะแห้งๆ พี่จีซูที่นั่งดูอยู่ก็สายหน้าไปมาเล็กน้อยและยิ้มขำๆ


"วันนี้ลูกว่างหรือเปล่า?กลับบ้านได้มั้ย?"


"ก็ว่างค่ะ..ว่าแต่แม่จะให้ลิซกลับบ้านทำไมเหรอคะ?"


"เอ้า! วันนี้วันเกิดพ่อลูกนะ ลืมไปแล้วเหรอ?" ห้ะ?! วันเกิดพ่ออ ฉันหันไปดูปฏิทินที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกทันที.. จริงด้วย!! ลืมได้ไงเนี่ยย!!!


"อ..เอ่อ ลิซเปล่าลืมสะหน่อย ฮ่าๆ"


"เฮ้อ เรียนมากจนเบลอเลยหรือไงพ่อรู้เข้าคงเสียใจแย่"


"แม่อย่าบอกพ่อเลยนะะ..."


"จ้าๆ งานเริ่ม1ทุ่มนะลูก ชวนเพื่อนมาด้วยก็ได้นะ"


"ค่ะแม่ เจอกันค่ะ" แล้วแม่ก็วางสายไป

 

 

 


-----------------------------------

 

 

 

 

ฉันนั่งรอคนน้องคุยกับแม่จนเสร็จ ลิซ่าเดินมานั่งที่โซฟาข้างๆฉันพลางยกตัวฉันขึ้นให้ไปนั่งบนตักของตัวเองและใช้แขนเรียวทั้งสองข้างยกขึ้นโอบรอบเอวของฉันแล้วเอาใบหน้าคมมาวางไว้บนไหล่ด้านขวาของฉัน


"วันนี้วันเกิดพ่อลิซอ่ะ..ที่บ้านเค้าจัดงานปาร์ตี้ด้วยพี่จีซูไปด้วยกันนะ"


"โห..งานวันเกิดมาเฟียคงใหญ่โตน่าดูเลยสิ แล้ว..พี่จะเข้าไปได้เหรอคงมีแต่พวกคนใหญ่คนโต.."


"พี่เองก็เคยเจอพ่อฉันแล้วนี่"


"ก็ใช่..แต่ก็แค่4-5ครั้งเองนี่..ที่เจอก็แค่ได้ทักทายกันไม่ค่อยได้พูดอะไรกันเยอะเท่าไหร่..."


"เดี๋ยวหลังจากนี้... พี่ก็คงจะได้เจอพ่อลิซบ่อยๆแน่ๆ"


"ทำไมล่ะ?"


"ก็......พี่จีซูเป็นว่าที่ลูกสะใภ้ของเขาไง.." ลิซ่าพูดแล้วก็ยกยิ้ม ฉันเอื้อมมือไปบีบจมูกคนน้องเล่นอย่างหมั่นเขี้ยว


"อืม... งั้นลิซขอกินของหวานต่อได้มั้ยคะ?" ลิซ่าถามพลางยกยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้ พร้อมกับมือเรียวข้างนึงที่เริ่มอยู่ไม่สุขลูบไล้ที่บริเวณขาขาวของฉันที่โผล่พ้นออกมาจากกางเกงขาสั้น


"คงต้องไว้คราวหลังแล้วล่ะ" ฉันว่าพลางเอื้อมมือไปวางทับมือเรียว


"เอ้า! ทำไมล่ะ?!"


"ลิซยังไม่ได้เตรียมของขวัญเลยนี่ พี่เองก็ยังไม่ได้เตรียม"


"โถ่...ไว้ก่อนก็ได้นี่.."


"ไม่ได้นะลิซ พ่อแม่ต้องมาก่อนสิเข้าใจมั้ย?" ฉันพูดสั่งสอนคนน้องไปเล็กน้อยลิซ่าพอได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้างอแต่ก็พยักหน้าตกลง


"ก็ได้ค่ะ"


"ดีมากค่ะ....งั้นไปเลือกของขวัญกันเลยดีป่ะ..นี่ก็บ่ายแล้วด้วย"


"งั้นเดี๋ยวลิซไปเปลี่ยนกางเกงแปป พี่จีซูก็ไปเปลี่ยนด้วยเลย"


"พี่ก็ใส่แบบนี้ให้ลิซดูแค่คนเดียวแหละ" ลิซ่ายกยิ้มก่อนจะเดินเข้าไปเปลี่ยนกางเกง ฉันก็เดินตามคนน้องไป...

 

 

 

 


บ้านของลิซ่า 19.05 น.


"พี่ว่าพ่อจะชอบมั้ยอ่ะ?"  ลิซ่าถามความเห็นฉัน เมื่อจอดรถเสร็จ


"นี่ ลิซถามพี่รอบที่10แล้วนะ"


"โห..นับด้วยเหรอเนี่ย"


"อือ...พี่ว่าพ่อลิซต้องชอบแน่ๆ" ฉันว่าพลางมองไปยังกล่องของขวัญที่ลิซ่าถืออยู่ในมือ


"อืม ถ้าพี่ว่างั้น.. ป่ะไปเข้างานกันเถอะ" แล้วคนน้องก็เดินกุมมือฉันเข้าไปในงาน


"สวัสดีครับ คุณหนูและก็คุณหนูคิม" ชายร่างสูง ผู้เป็นพ่อบ้านของลิซ่าพูดทักทาย


"สวัสดีค่ะ/สวัสดีค่ะ" ทั้งฉันและลิซ่าพูดทักทายกลับพร้อมกัน


"เจ้าภาพอยู่ไหนเหรอคะ?" 


"คุณท่านกำลังช่วยพ่อครัวเตรียมอาหารอยู่ครับ"


"โห..ลงทุนมากจริงๆ"


"งั้นเชิญคุณหนูและคุณคิมไปนั่งรอด้านในกันก่อนนะครับ" แล้วเราทั้งคู่ก็เดินตามพ่อบ้านไป


"ไง ยัยลิซ" โรเซ่ทักทายคนน้องที่ยืนอยู่ข้างๆฉัน


"ไงมากันครบเลยนะ" ที่โต๊ะตอนนี้ก็มี เจนนี่ โรเซ่ และผู้ชายอีกสองคน ฉันเดาว่าน่าจะเป็นเพื่อนของคนน้อง


"วันเกิดท่านพ่อมาเฟียทั้งที ก็ต้องมาดิว้าา จะพลาดได้ไง" ชายร่างเล็กหน้าหวานพูดขึ้น


"ย่ะ กะจะมากินฟรีว่างั้นเถอะแบมแบมมม" ลิซ่านั่งลงบนโซฟาตัวยาวและดึงฉันให้นั่งลงข้างๆ


"แหมๆๆ ตัวไม่ห่างกันเลยนะจ๊ะะ"  ยัยเจนนี่พูดแซว


"มึงก็เหมือนกันนั้นแหละ" ฉันว่าพลางมองดู ยัยเพื่อนตัวดีนั่งเบียดโรเซ่จนฉันยังรู้สึกอึดอัดแทน


"ไงจ๊ะ ลูกรัก"


"แม่"


"สวัสดีค่ะ/ครับ คุณแม่ลิซ่า" ทั้งโต๊ะพูดทักทายพร้อมกัน


"สวัสดีจ้ะทุกคน เรียกป้าหรือแม่เฉยๆก็พอ"


"ครับ แม่เฉยๆก็พอ"


"แบมแบมกวนตีน" ลิซ่าว่าชายร่างเล็กหน้าหวานที่ชื่อแบมแบม


"ฮ่าๆๆ" ทั้งโต๊ะพากันหัวเราะรวมถึงคุณแม่ของลิซ่าด้วย


"เอ๊ะ นี่หนูคิมใช่มั้ย?"


"ค่ะ หนูคิม จีซูค่ะ"


"โห ไม่ได้เจอสะตั้งนานสวยขึ้นเยอะเลยนะเรา" แม่ของลิซ่ายิ้มพูดชมฉัน ฉันก็ยิ้มกลับ


"ไม่ขนาดนั้นหรอกค่า"


"แฟนลิซทั้งสวย ทั้งน่ารัก เลยแหละแม่" ลิซ่าพูดขึ้น ฉันเอื้อมมือไปตีแขนเรียวเบาๆ


"หืม..? แฟน? จริงหรือหนูจีซู"


"อ...เอ่อ..คือ..ชะ..ใช่ค่ะ หนูกับลิซเราคบกัน.."


"ไม่ต้องกลัวหรอก แม่ไม่ได้ว่าอะไรแม่เข้าใจ" แม่ลิซ่ายกมือขึ้นลูบหัวฉันเบาๆอย่างเอนดู


"เจ้าภาพมาแล้ว" ชายร่างสูงที่นั่งเงียบมาตลอดพูดขึ้น


"ไงลิซ่าเป็นไงบ้างลูก" พ่อของลิซ่าเดินมาหาลูกสาวที่รักของเขา


"สบายดีค่ะพ่อ สุขสันต์วันเกิดนะคะ"


"สุขสันต์วันเกิดค่ะ/ครับ"


"ขอบใจทุกๆคนนะ เชิญกันตามสบายเลยนะ"


"ครับ/ค่ะ"


"หือ นี่หนูคิมใช่มั้ย สวยขึ้นเยอะเลยนะลุงแทบจำไม่ได้แน่ะ"


"ไม่หรอกค่ะคุณลุง"


"แหมๆ ไม่คิดจะถามถึงลูกสาวบ้างเลยเหรอคะคุณพ่อ" คนน้องที่นั่งดื่มอยู่ข้างๆพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงงอนๆ


"ฮ่าๆ โตแล้วนะเราทำงอนเป็นเด็กๆไปได้ เรื่องของเราน่ะพ่อถามแน่เอาเป็นเรื่องความรักแล้วกัน.."


"ว้าวๆ" โรเซ่พูดเบาๆ


"มีแฟนหรือยังเราน่ะ"


"มีแล้วว....นี่ไงคะ ว่าที่สะใภ้คุณพ่อ ทั้งสวยทั้งน่ารัก....." ลิซ่าตอบพลางยกแขนเรียวขึ้นโอบรอบเอวฉัน


"ว่าไงนะ..?" พ่อของลิซ่าหุบยิ้มไปทันที ทำให้ฉันและลิซ่าเริ่มหน้าซีดๆ


"หนูคบกับพี่จีซูอยู่ไง"


"ลิซ่า เข้าไปคุยกับพ่อข้างในบ้านหน่อย.." พ่อลิซ่าพูดแค่นั้นแล้วก็เดินนำเข้าไปในบ้าน  ทั้งโต๊ะพากันงงไปหมด


"ลิซ่าตามพ่อเขาเข้าไปก่อนเถอะลูก" แม่ลิซ่าพูดขึ้น


"อืม..กูว่ามึงรีบตามไปเถอะ" แบมแบมเสริม


"อืม...เดี๋ยวลิซมานะพี่" ลิซ่าว่าพลางยกมือเรียวมากุมมือฉันก่อนจะเดินตามคนพ่อเข้าไปในบ้าน


"ไม่มีอะไรหรอกหนูจีซู ไม่ต้องคิดมาก" แม่ลิซ่าบอกฉันเมื่อเห็นว่าฉันทำท่ากังวลใจสุดๆ เจนนี่ที่นั่งอยู่ข้างๆก็ยกมือขึ้นมาแตะไหล่บางของฉัน  ไม่รู้ทำไม....ใจฉันมันถึงสั่นขนาดนี้ รู้สึกกลัว...กลัวมากเลย....ว่าพ่อของลิซ่าจะไม่ยอมรับที่ฉันกับลิซ่าคบกัน.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


  

 

ความคิดเห็น