ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 14 เล่นตัว

ชื่อตอน : ตอนที่ 14 เล่นตัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 373

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.พ. 2560 11:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14 เล่นตัว
แบบอักษร

อึงคับ ตอนนี้ ไม่มีอะไรจะอึงได้เท่านี้อิกแล้ว สายตาทุกคนตอนนี้มองมาที่ผมคนเดียวด้วยสายตาที่แตกต่างกัน 

"ล้อเล่น รึไง" คุณพ่อหันหน้าไปสบตากับพี่แม๊คตรงๆ ก่อนจะพูดขึ้น

"ป่าวคับ ผมไม่ได้ล้อเล่น" พี่แม๊คตอบพร้อมมองกลับแบบไม่หรบตา ผมคิดว่าคงจะมีกระแสไฟฟ้าอะไรบางอย่างผ่านหน้าผมอยู่ตอนนี้ 

"ว้าว ชักสนุกแล้วสิ" อิพี่โคพูดขึ้น อย่างไม่แยแส ประมาณว่าเรื่องนี้กูไม่เกียว โอ้ยเป็นพี่ที่น่าถีบมาก 

"ฉันไม่อนุญาต" คุณพ่อพูดขึ้น ผมก็เข้าใจท่านนะคับ แต่ผมก็เจ็บด้วย เห้อ ชีวิตกูดาม่าไปไหมเนีย 

"ผมไม่ได้ขอความเห็น ผมแค่พูดแล้วจะทำ" พี่แม๊คพูดขึ้น สองสายตามองกันอย่างไม่ยอมใคร

"โอย!!! หยุดได้แล้ว" จู้ๆคุณแม่ก็พูดขึ้น

"ลูกจะรักใครชอบใครมันก็เรื่องของลูก มัวมาแก๊กหน้านิ่งอยู่ได้ ลำคาน อิกอย่างฉันก็ชอบหนูกี้ด้วย ทั้งมีมารญาต ไม่หยิ่งพะยอง ทำอาหารเป็น ไม่เหมือนอีพวกคุณหนูที่คุณเอามาเสนอให้ตาโคกับตาแม๊คหลอก วันๆไม่ทำอะไรนอกจากช๊อปปิ่ง บ้ารึป่าว" โหคุณแม่ พูดดีมากคับ 

"บวกหนึ่งคับแม่" พี่โคพูดพร้อมทำมือกดไลร์ 

"แต่คุณ ผู้ชายกับผู้ชายมันจะ.."

"หยุด!!! อย่ามาหัวโบราณ ลูกคุณหญิงแข เค้ายังแต่งงานกับทอมเลย ไม่เห็นเค้าจะเดือดร้อนอะไร แถมอยู่กันนานกว่าคู่ ชายหญิงบางคู่อิก" ก่อนที่คุณพ่อจะพูดเสร๊จ คุณแม่ก็ส่วนก่อน 

"ไปลูกกี้ วันนี้นอนกับแม่นะ ส่วนคุณไปนอนห้องรับแขก" คุณแม่พูด สรุป คุณแม่ถามผมยังอ่าว่าอยากนอน ที่นี้รึป่าวเนีย 

"ไม่ได้!!! กี้ต้องนอนกับผมดิ แม่จะเอาไปไม่ได้" พี่แม๊คพูดโต้ 

"ตาแม๊ค ได้ข่าวยังจีบไม่ติดไม่ใช้หรอห่ะ" เออคุณแม่ เค้าจีบติดตั้งพูดขอแล้วคับ ในใจจะคิดแบบนั้น แต่ก็พูดไม่ได้ ต้องเล่นตัวนิดนึง เดียวหาว่าง่าย อิอิ

"เออ...คุณแม่คับผมว่าผมนอนห้องรับแขกจะดีกว่านะคับ" ผมพูดขึ้น เป็นการอ่อยนิดๆ อิกอย่างจะให้ไปนอนกับคุณแม่ได้ไงเล่าญาตก็ไม่ใช้ 

"ไม่ได้ค่ะคุณลูก เดวอิตาแม๊คมันย่องเบาเข้าห้องไปหาคุณลูกจะทำไงค่ะ นอนกับคุณแม่นี้แหละป่ะ" รู้ทันคุณแม่อ่าา พูดเสดนางก็ลากผมไปห้องทันที โดยไม่ฟังเสียงพี่แม็ค เลยซักนิด 

หลังจากเหตุการณ์ วุ่นวาย เกิดขึ้น คุณแม่ก็ให้ผมไปอาบน้ำโดยเอาชุดนอนตอนมอ.ต้นของพี่แม๊คให้ใส นี้ขนานมอ.ต้นยังหลวมนิดๆเลยนะเนีย นางจะตัวใหญ่ไปแหละ 

"คุณแม่คับเดียวผมลงไปชงนมให้นะคับ" ผมพูดกับคุณแม่ขณะท่าน นั้งอ่านหนังสืออยู่

"ค่าคุณลูก ขอบใจน่า" คุณแม่พูดก่อนจะเดินมาจุ๊บแม่ง แล้วกับไปอ่านเหมือนเดิม ผมเดินออกจากห้องมาเลือยๆก็เล่นเห็นห้องนึงเปิดไฟสรั่วๆ ผมเดินไปชะเงอมองดู ก็เห็นคุณพ่อ ทำงานอยู่ โหเอกสารเยอะไปไหน ผมคิดในใจ ผมเดินมาข้างล่างเพือชงนมให้คุณแม่ หืมมีขิงด้วยนี้ ทำน้ำขิงให้คุณพ่อดีกว่า ผมเดินไปหาน้ำผึ้งกับมะนาว เพือจะทำน้ำขิงให้ท่าน 

"ก๊อกๆ ขออนุญาตคับ" ผมเคราะประตูก่อนเดินเข้าไป ท่านหันดูแปปนึ่งก่อนจะทำงานต่อ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น โหยเจอเชิดใสอ่ะ 

"ผมทำน้ำขิงมาให้ เห็นท่านทำงานหนัก กว่าท่านจะเหนือย" ผมพูดก่อนจะวางน้ำขิง

"ฉันไม่ได้ขอ" ท่านพูดแต่ไม่ได้ละจากงาน

"ไม่เป็นไรคับผมเต็มใจ" ผมพูดก่อนจะยิ้มให้ท่าน

"จะทำคะแนนรึไง ได้ใจคุณนายไปเต็มเลยนิ" คนแก่ขี้น้อยใจประชด

"ป่าวคับก็เห็นว่าท่านแก่แล้ว ก็เลยทำมาให้ท่านดืม อย่ามัวดือและดืมนะคับ จะได้อยู่กับคุณแม่ไปนานๆ" ผมพูดจะยกนมเตรียมจะกลับห้อง

"ไม่ต้องมาสอนฉัน แหละเอาออกไปด้วย ฉันไม่ต้องการ" คุณท่านดูจะอึงๆ แต่ก็ตอบกลับได้แสบถึงสวงดี

"ไม่คับ ผมเป็นห่วงท่านเลยทำมาให้ ถ้าท่านไม่รับน้ำใจ ก็ปล่อยไว้อย่างนั้นแหละคับ" ผมพูดเสดก็เดินออกมาเลย รมเสีย จริง

"หึๆ" ผมเดินออกจากห้องก็เห็นพี่แม๊คยืนหัวเราะอยู่ หน้าห้อง

"ขำอะไรคับ!!" ผมถาพี่แม๊ค

"เป็นคนแรกเลยนะเนีย ที่ยืนเถียงพ่อฉันได้ฉอดๆ" พี่แม๊คพูดก่อนจะเดินมาขยี้หัว 

"ป่าวเถียงสักหน่อยหนิคราฟ ผมยุงหมดแล้ว" ผมเดินถอยหนึ่งก้าว คนบ้าเขินนะเนีย 

"แล้วมีแต่ของพ่อแม่หรอ แล้วของพี่อ่ะ" นางพูดเสียงน้อยใจ อืมอย่าอ้อนสิคราฟ อยากเสียตัวเลยอ่ะ 555  อิป๊อกตั้งสติ ผมบอกตัวเอง 

"ไม่มีหลอกคับ จีบผมให้ติดก่อนสิ เดียวมีแน่" ผมพูด

"เห้อ คับงั้นฝันดีนะกี้" พี่แม๊คพูดก่อนจะหันหลัง ในจังหวะนั้น ผมวางถาดนมก่อนขะเยงไปจุ๊บแก้มพี่แม๊ค แล้วรีบถือถามนมก่อนจะเดินไปอย่างรีบๆ

"ไว้จีบติดก่อนเถอะกี้ จัดหนักแน่" พี่แม๊คตะโกนขึ้น

ผมเดินเข้าห้องหัวใจเต้นแรงไม่หยุด คุณแม่มองผมยิ้มๆ โอ้ยเค้ารู้กันทั้งบ้านแล้วมั้งไอ้พี่แม๊คบ้า 

 

วันรุ่งขึ้น ผมเดินมาในครัวเพือที่จะทำข้าวต้มปาลช่วยแม่บ้าน เอะนี้มันแก้วน้ำขิงหนิ ผมเห็นแก้วน้ำขิงที่ผมทำไปให้ท่านเมือคืน แม้ หมดแก้วเชียวน่า

ผมทำน้ำขิงให้ตอนเช้าก่อนจะเดินไปวางตรงที่ประจำของท่าน ส่วนคุณแม่ก็เป็นน้ำขิงเหมือนกัน ของพี่แม๊คกับพี่โค คือกาแฟ ส่วนของผมกับพวกพี่ๆ คือ โอวันติน เหอะ ก็คนมันชอบหนิน่า 

"น้ำขิงหอมจังเลยน้อยเธอทำหรอ" คุณแม่เดินมาที่โต๊พร้อมถามพี่น้อย

"ป่าวค่ะคุณผู้หญิง น้องป๊อกกี้ทำค่ะ" พี่น้อยตอบยิ้มๆ

"จริงหรอเนียไหนชิบสิ หืม กรมกรอมมากเลย รู้สึกสดชื้ดดีจัง เก่งจริงๆลูดสะใภ้ฉัน นี้คุณลองดืมดูสิ" คุณแม่บอกให้คุณพ่อทันทีที่มานั้ง

"ก็พอจิบได้" พ่อพี่แม๊คพูด แต่ก็จิบไม่หยุด แม้ ปากไม่ตรงกับใจเลยนะคับ ผมกินข้าวเสดก็รอพี่แม๊ค เพราะนางบอกจะไปส่ง ทั้งๆที่ไม่มีเรียนเช้า จะขอไปเองก็ไม่ให้ 

"ตอนเย็นกลับด้วยกันนะ" พี่แม๊คพูดก่อนจะขับรถไป

ผมเดินเข้าในห้องเรียนเพือรออิสองตัวนั้น

"อิป๊อก!!! เล่ามาค่ะเกินอะไรขึ้นบาง" แม้ อิดอก เห็นหน้า ปุ๊บเป็นต้องถาม ผมเล่าทุกอย่างให้อิสองตัวนี้ฟัง

"อร้ายยย ดอกโรแมนติกอ่า กูอิจ" อิปีร้องเหมือนควายถูกเชียด

"แม้อิดอก มึงจะเสน่ห์แรงไปแหละ" อิบอสซ้ำพูดก่อนที่เราจะหันไปข้างหลัง หืมพี่โมมาทำไรอ่ะ 

"น้องคนสวย" พี่โมพูดก่อนจะเดินมาหา

"พี่มาทำอะไรที่นี้อ่ะ แล้วผมชื่อป๊อกกี้ โปรดเรียกให้ถูกด้วย" ผมหันไปพูดกับนาง

"หู้ชื่อน่ากิน เอ้ย น่ารักจังเลย เทียงนี้ไปกินข้าวกัน เดียวรอข้างล่างนะ บายจุ๊บๆ" นางพูดเองเออเองหมดเลย ก่อนจะเดินออกไปจากห้องเรียน

"เดียวพี่โม!!! เดียว!!! " โอ้ยยไม่รอฟังกันบางเลย

ผมใช้เวลาเรียนนานพอสมครวเพราะจะสอบไฟนอลแล้ว ต้องรีบเรียนให้หมด

"โห้ยมึง เรียนหนักมากอ่าา หัวกูตือหมดแล้วววว"

อิปีพูดยาน 

"เออจริงมึง เห้อ" อิบอสพูดเห็นด้วย ใช้คับมันเยอะมาก เนือหาที่ต้องจำสอบ ก็มี แบบชนิดที่ว่า ภูเขาเอวเรสยังด้อยไปเลยอ่ะ 

"กี้เหนือยไหม" พี่แม๊คเดินมาหาพร้อมถาม หืมมาได้ไงอ่ะ

"พี่แม๊ค มีเรียนบ่ายไม่ใช้หรอ นี้ผึงเทียงเองนะ" ผมถามกลับ

"พี่จะมากินข้าวกับกี้ไง" อุ้ยเขิน คนบ้าาา

"แม้ๆ อิดอก หมั่นไส"อิปีพูดเปะปาก ผมหันไปมองแล้วยิ้มให้ กูสวย จบน

"น้องคนสวยพี่รอตั้งนาน ไปกันยัง" ชิปหายแล้วววว

"ได้เวลาสนุกแล้วสิ" อิปีกับอิบอสพูดพร้อมกัน พร้อมมองจิก อิพวกเหี้ยย

"กี้.." มันมาแล้วคับเสียงอันคุนเคยของคุณชายน้ำแข็ง กูตายแน่!!!!

ความคิดเห็น