ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 7: (ไม่)ลงโทษแล้ว ( NC )

ชื่อตอน : บทที่ 7: (ไม่)ลงโทษแล้ว ( NC )

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.8k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.พ. 2560 14:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 7: (ไม่)ลงโทษแล้ว ( NC )
แบบอักษร

 

หลังจากย้ายข้าวของจากห้องเดิมมาที่ห้องของลิซ่า ฉันก็มานั่งพักอยู่ที่โซฟาตัวยาวคนน้องที่พึ่งยกของมาวางพอวางลงกับพื้นเสร็จก็เดินมาล้มตัวลงนอนหนุนตักของฉัน


"เหมือนฝันเลยเนอะ..."


"เรื่อง?.."


"เรื่องของลิซกับพี่จีซูไง.. ตอนแรกฉันคิดว่าพี่จะเกลียดฉันไปแล้วสะอีก..."


"ทำไมคิดงั้นล่ะ?"


"ตอนที่พี่พูดว่า 'เราไม่ได้เป็นอะไรกัน เพราะงั้นลิซก็ไม่มีสิทธิ์มาจูบพี่' ตอนนั้นน่ะใจฉันสั่นมากเลยนะ ฉันเลยกลัว..กลัวว่าพี่จะเกลียดฉัน..."


"ตอนนั้นพี่กำลังโกรธเราอยู่น่ะ พี่ก็เลยพูดออกไปแบบนั้น.."


"โกรธหรือ..หึงลิซกันแน่..." ลิซ่าพูดพลางยกยิ้มเล็กน้อย


"อืม..หึง..." ฉันตอบแล้วยักคิ้วเล็กน้อย ลิซ่าได้ยินอย่างนั้นก็ฉีกยิ้มกว้างเลยทีเดียว ฉันรู้สึกหมั่นเขี้ยวเอื้อมมือบางไปหยิกแก้มทั้งสองข้างของคนน้อง


"พี่จีซู ลิซหิววว...."


"พึ่งกินข้าวไปไม่ใช่หรือไง หิวอะไรอีก? กินมากเดี๋ยวก็อ้วนเป็นหมูหรอก"


"ไม่ได้หิวข้าว แต่.....หิวพี่จีซู...." เด็กบ้า! ฉันก็เขินเป็นเหมือนกันนะ


"เมื่อไหร่พี่จีซูจะยอมให้ลิซกินซักทีอ่ะะ" เหอะ! ใครจะไปยอมง่ายๆ อยากแกล้งปั่นหัวกันดีนักก็อดไป..


"อยากแกล้งพี่ดีนัก..วันนี้ก็อด... " ลิซ่าพอได้ยินอย่างนั้นก็ทำหน้างอ และเด้งตัวขึ้นจากตักของฉัน


"ไปอาบน้ำแล่ว..." ลิซ่าพูดด้วยน้ำเสียงงอนๆและเดินเข้าห้องไปอาบน้ำ ถามว่าฉันจะไปง้อมั้ย บอกเลยว่าไม่แต่เห็นน้องทำท่าแบบนั้นแล้วก็เผลอใจอ่อนอยู่เหมือนกัน  แล้วฉันก็ลุกเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำอีกห้อง..

 

สักพักพอฉันออกมาจากห้องน้ำก็ไม่เห็นคนน้องเลยเดินเข้าไปดูในห้องนอนก็ไม่พบวี่แววคนน้องเลย..


'หายไปไหนนะ....' ฉันกำลังจะหันหลังกลับไปเพื่อออกไปดูข้างนอกอีกที แต่ยังไม่ทันได้หันหน้าไปก็โดนแขนเรียวโอบกอดตัวฉันจากด้านหลัง


"หาลิซอยู่เหรอ?" คนน้องกระซิบถามตรงใบหูของฉัน


"เปล่า..."


"ปากแข็งจริงๆ..." ลิซ่าพูดพลางงับใบหูขาวๆของฉันเบาๆ มือข้างนึงของคนน้องยกขึ้นมาจับใบหน้าของฉันให้หันไปหาริมฝีปากเรียวโน้มลงมาหมายจะทาบทับที่ส่วนเดียวกันของฉัน ตอนแรกฉันคิดว่าจะผลักคนน้องออกไปแต่ไม่รู้ทำไมเรี่ยวแรงมันหายไปหมดเลยคงเพราะยังเหนื่อยจากการขนของเมื่อกี้ฉันจึงปล่อยให้อีกคนทำตามใจลิซ่าทาบทับริมฝีปากเรียวเข้ากับริมฝีปากบางของฉัน ทีแรกก็ว่าจะลงโทษสะหน่อยแต่ก็เผลอเคลิ้มไปกับรสจูบของคนน้อง ลิซ่าบดเบียดริมฝีปากเรียวเข้ามาอย่างหนักหน่วงและร้อนแรงคนน้องส่งลิ้นเรียวเข้ามาในโพรงปากของฉันลิ้นของเราตระหวัดเกี่ยวกันไปมา ฉันส่งเสียงครางอืออืมในลำคอทำให้คนน้องยกยิ้มพอใจเราจูบกันนานมากจนฉันเริ่มจะหายใจไม่ออกจึงผละจูบออกแต่หน้าเราก็ยังอยู่ใกล้กัน


"ไม่ลงโทษลิซแล้วใช่มั้ย?.."


"ยอมให้จูบถึงขนาดนี้แล้ว..ยังจะต้องถามอีกเหรอ?" ฉันหันตัวไปประชันหน้ากับคนน้องตรงๆ มือเรียวของคนน้องยกขึ้นโอบรอบเอวของฉัน


"ก็...อยากถามให้แน่ใจไงคะ งั้นทำต่อนะ.." พูดจบลิซ่าก็บดเบียดริมฝีปากมาที่ส่วนเดียวกันของฉันอีกครั้ง มือบางทั้งสองข้างยกขึ้นไปโอบรอบคอของคนน้องและบดเบียดริมฝีปากให้แนบชิดกันมากขึ้นคนน้องสอดลิ้นร้อนเข้ามาในโพรงปากและเก็บเกี่ยวเอาความหวานในโพรงปากของฉันอย่างดูดดื่ม มือเรียวข้างนึงสอดเข้ามาในเสื้อยืดสีขาวตัวบางลูบไล้ตั้งแต่หน้าท้องน้อยขึ้นมาเกาะกุมอยู่ที่หน้าอกหน้าใจของฉันที่มีบราสีดำเป็นตัวกั้นอยู่ก่อนจะออกแรงบีบเคล้นเบาๆให้ฉันส่งเสียงครางออกมา


"อือ...ถ..ถอดเสื้อให้พี่หน่อย" คนน้องไม่รอช้าถอดเสื้อยืดสีขาวออกและโยนไปกองกับพื้นห้องและอุ้มฉันขึ้นไปวางนอนลงบนเตียงนุ่มก่อนจะขึ้นคร่อม คนน้องซุกไซร้ใบหน้าไปตามลำคอขาวๆของฉันและดูดเม้มให้เกิดรอยแดงๆอยู่จุดสองจุดเสียงครางอืออืมในลำคอที่เปล่งออกมาทำให้คนน้องพอใจไม่น้อย คนน้องลูบไล้ไปตามผิวขาวๆของฉันและเอื้อมมือไปทางด้านหลังเพื่อจะปลดตะขอบราออกฉันยกตัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้คนน้องปลดตะขอออกได้ง่ายๆจากนั้นไม่นานบราสีดำก็ถูกโยนไปกองรวมกับเสื้อยืดสีขาว เผยให้เห็นหน้าอกที่กำลังตั้งชูชันเพราะอารมณ์ที่กำลังเพิ่มขึ้นคนน้องหยุดมองภาพตรงหน้าและแลบลิ้นออกมาเลียรอบๆริมฝีปากเรียว..


"ย..อย่าจ้องอย่างนั้นสิ" คนน้องยกมือเรียวขึ้นเกาะกุมหน้าอกของฉันออกแรงบีบเคล้นเบาๆก่อนโน้มหน้าลงไปโลมเลียยอดอกที่กำลังตั้งชูชัน ฉันกดหน้าของคนน้องให้แนบชิดกับร่างกายของตนเองมากขึ้นพร้อมส่งเสียงครางออกมาเป็นระยะๆ มือเรียวของคนน้องลูบไล้อยู่ตามขาเรียวขาวของฉันก่อนจะเอื้อมมือไปกระชากกางเกงขาสั้นออกเหลือเพียงแต่กางเกงชั้นในที่กำลังชื้นแฉะอย่างเห็นได้ชัดคนน้องไม่รอช้าก้มลงลากลิ้นขึ้นลงตรงส่วนที่ไวต่อสัมผัสที่มีเนื้อผ้าบางๆกั้นอยู่ ฉันที่ถูกกระทำกำผ้าปูที่นอนแน่นและบิดตัวไปมาด้วยความเสียวคนน้องเอื้อมมือมาจับขอบกางเกงในตัวจิ๋วในขณะที่กำลังจะดึงออกฉันก็ส่งมือบางมาจับมือเรียวเอาไว้


"ลิซจะไม่ถอดของตัวเองบ้างเลยเหรอ?" ฉันถามด้วยสายตาหวานเยิ้ม


"ลิซเก่งแต่ถอดของคนอื่น ไม่เก่งถอดของตัวเองอ่ะ..ถ้าพี่จีซูอยากให้ถอดพี่ก็ต้องถอดให้ลิซเองนะ.." ฉันไม่รอช้าจัดการถอดเสื้อผ้าของคนน้องออกทันทีทันใดเพียงไม่กี่นาทีเสื้อผ้าของพวกเราก็ถูกถอดออกจากร่างกายทั้งคู่จนหมดเหลือเพียงแต่ร่างเปลือยเปล่า มือเรียวยกขึ้นลากผ่านช่องทางรักที่กำลังชื้นแฉะของฉันขึ้นลงไปมาโดยไม่คิดจะสอดเข้าไปสักทีเหมือนแกล้งทรมานฉันเล่น ฉันก็เริ่มจะทนไม่ไหวอยากจะปลดปล่อยเต็มที..


"ลิซเร็วๆเถอะ พี่อยากใจจะขาดอยู่แล้วนะคะ... " ฉันพูดเสียงหวานพร้อมส่งสายตาอ้อนวอน คนน้องไม่รีรอเสียบนิ้วเข้าไปในช่องทางรักของฉันทันที..


"อ๊ะ!ลิซ พี่เจ็บ!" ฉันร้องออกมาอย่างเจ็บปวด รู้สึกจุกที่ท้องน้อยเอามากๆเมื่อนิ้วเรียวถูกสอดเข้ามาข้างในตัวฉัน..


"ทนเจ็บนิดนึงนะพี่จีซู เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว" คนน้องโน้มหน้าลงมาจูบปลอบประโลมฉัน นิ้วเรียวที่แช่ค้างอยู่ในตัวของฉันเริ่มขยับเข้าออกเล็กน้อยให้ฉันได้ปรับตัวและค่อยๆทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆฉันที่เริ่มปรับตัวได้ก็ขยับสะโพกสวนกับนิ้วเรียว


"อื้อ...อ๊ะ..อ๊ะ" เสียงครางหวานยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของคนน้องมากขึ้นไปอีก นิ้วเรียวขยับถี่และแรงขึ้นเรื่อยๆพร้อมกับสะโพกของฉันที่ขยับสวนกับนิ้วเรียวแรงขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน..


"อ๊ะ...อ๊า..ล..ลิซ มะ..มันเสียว...อ๊า.." ร่างกายของฉันมันเกร็งไปหมดเมื่อใกล้จะถึงจุดปลดปล่อย


"อ๊ะ อ๊ะ ล..ลิซ พ..พี่..จะ อ๊าาา..." ฉันกระตุกเกร็งเล็กน้อยและปล่อยน้ำรักออกมาจนเลอะมือของคนน้องฉันหอบหายใจด้วยความเหนื่อยล้าตาจะปิดเต็มทน คนน้องถอนนิ้วเรียวออกจากช่องทางรักและยกมือเรียวขึ้นมาจ้องมองก่อนจะใช้ปลายลิ้นโลมเลียน้ำรักของฉันที่เปื้อนมือของคนน้องอยู่พอเลียคราบน้ำรักที่เปื้อนมือจนหมด คนน้องก็โน้มหน้าลงมาโลมเลียตรงช่องทางรักของฉันที่มีคราบน้ำรักอยู่ ทำให้ฉันรู้สึกเสียวเอามากๆและบิดตัวไปมาจนผ้าปูที่นอนยับไปหมด..

 

 

"อ๊ะ..อ๊า.."

 


"พี่จีซู..หวานไปทั้งตัวเลย...." คนน้องพูดด้วยสายตาหวานเยิ้ม ก่อนจะซุกไซร้ใบหน้าลงมาดูดเลียยอดอกของฉันอีกครั้ง


"อ๊า...ลิซ...ย..ยัง...ไม่พออีกเหรอ...อ๊ะ..พ..พี่..ง่วงแล้วนะ .."


"ลิซยังไม่ง่วงนี่ขออีกรอบนะคะ..." คนน้องพูดเสียงหวานบวกกับสายตาที่อ้อนวอนทำให้ฉันยอมใจอ่อน ดีนะพรุ่งนี้เป็นวันเสาร์... แล้วบทเพลงรักก็บรรเลงขึ้นอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#

(Cr. ตามรูป)

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น