ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 6: แผนการปั่นหัว

ชื่อตอน : บทที่ 6: แผนการปั่นหัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.พ. 2560 18:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6: แผนการปั่นหัว
แบบอักษร

ติ๊ด ติ๊ดด ติ๊ดด
เสียงนาฬิกาปลุกดัง ทำให้ฉันค่อยๆพลิกตัวไปมาเล็กน้อยก่อนจะลุกนั่งบนเตียงนุ่ม ฉันขยี้ตาและยีผมเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้น
"ฮ้าว..." วันนี้ฉันมีเรียนคาบบ่ายแต่กลับตั้งนาฬิกาปลุกไว้เวลา 9โมงเช้าพอดี  เพราะมีแผนแกล้งคนๆนึง.....


'รีบไปอาบน้ำดีกว่า..' คิดแล้วฉันก็รีบเดินเข้าห้องน้ำไป.. ใช้เวลาอยู่สักพักฉันก็ออกมาจากห้องน้ำ และมายืนเลือกเสื้อผ้าอยู่หน้าตู้นานพอสมควรก่อนจะตัดสินใจเลือกชุดสบายๆคือ เสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนส์และหยิบชุดนักศึกษาใส่กระเป๋าเป้ไปด้วย ก่อนจะรีบออกจากห้องไปโดยไม่ลืมของสำคัญชิ้นนึง. . . นั่นคือ...???!!!


'หึ.. พี่จีซูพลาดแล้วล่ะ ดันลืมกุญแจรถตัวเองสะได้' ฉันคิดพลางกำลังนึกแผนการแกล้งคนพี่อยู่.. ทันใดนั้นประตูห้องคนพี่ก็เปิดออก... พี่จีซูหยุดกึกมองฉันด้วยสีหน้าตกใจก่อนจะเปลี่ยนมายิ้มแห้งๆให้และทักทาย


"ไง.. ลิซ"


"ไงพี่" ฉันทักทายกลับด้วยสีหน้าระรื่น พี่จีซูเห็นก็อดถามไม่ได้


"ยิ้มอะไรขนาดนั้นน่ะ..?"


"ก็เปล่าา... แล้วนี่พี่จะไปเรียนเหรอ?" ถามไปงั้นแหละ จริงๆก็รู้อยู่แล้วว่าพี่จีซูมีเรียนตอน11โมงเลยตื่นแต่เช้านี่ไง


"อือ.. แล้วเราล่ะจะไปไหน? ดูจากเสื้อผ้าแล้วคงจะไม่ได้ไปเรียน"  พี่จีซูถามพลางมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า


"ฉัน..ว่าจะไปเดินเล่นน่ะ งั้นไปก่อนนะพี่.." แล้วฉันก็รีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งไป.. หึๆ แผนการของฉันมันกำลังจะเริ่มหลังจากนี้....


'ปฏิบัติการปั่นหัวคนปากแข็ง เริ่มได้!'

 

 

 

ฉันเดินลงมาจากคอนโดและมาที่ลานจอดรถแล้วรีบตรงไปที่รถของพี่จีซู.. ฉันเดินวนไปวนมาอยู่รอบๆรถสักพักคนพี่ก็ลงมา ฉันจึงรีบไปแอบหลังเสาด้านหลังรถทันที.. พี่จีซูเดินมาหยุดอยู่หน้ารถก่อนจะเปิดกระเป๋าสะพายและก้มหน้าหาของบางอย่าง.. ไม่ต้องเดาให้ยากว่าคนพี่กำลังหาอะไร..ก็กำลังหากุญแจรถที่อยู่ในมือลลิสาคนนี้อยู่ไงล่ะะ พอเห็นสีหน้าของคนพี่ที่เริ่มจะหงุดหงิดเพราะหาของไม่เจอก็อดขำไม่ได้แต่ก็ต้องพยายามกลั้นเอาไว้เพราะเดี๋ยวคนพี่จะได้ยินเข้า


"หายไปไหนวะ?" พี่จีซูบ่นพึมพำ ฉันกลัวว่าเดี๋ยวคนพี่จะไปเรียนไม่ทัน(ห่วงแฟนน)เลยเดินออกมาจากที่ซ่อน(?) และตรงมาหาคนพี่ พี่จีซูที่กำลังมุ่นอยู่กับการหากุญแจรถเงยหน้าขึ้นมาเมื่อเห็นว่ามีคนมายืนอยู่ตรงหน้าตัวเองและทำสีหน้าเหมือนกระต่ายเวลาตกใจ เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าเป็นฉัน.. น่ารักจริงๆ


"ล..ลิซ"


"หาอะไรอยู่เหรอ?"


"ก็หา.... " พี่จีซูหยุดพูดเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ จากนั้นก็หรี่ตามองมาที่ฉันและแบมือ


"อะไรคะ?" ฉันเลิกคิ้วขึ้นและถาม ทำเหมือนไม่รู้ไม่ชี้


"กุญแจรถไง เอามาสะดีๆ"  ฉันยื่นกุญแจรถไปให้ คนพี่กำลังเอื้อมมือมาจะหยิบไปแต่ฉันก็ดึงมือกลับมาและยกแขนสูงขึ้นก่อนจะแกว่งกุญแจรถไปมา


"ไหนคำตอบล่ะคะ?"


"ถึงพี่ไม่ตอบ.. ลิซก็น่าจะรู้คำตอบอยู่แล้วนี่"


"แต่ลิซ.. อยากได้ยินจากปากพี่จีซูนี่ ถ้าพี่ไม่ตอบพี่ก็ไม่ได้ไปเรียนนะะ"


"ว่าไงๆๆ ตอบสิๆ"


"อือ...." พี่จีซูตอบอือสั้นๆและก้มหน้าลง ฉันเหลือบมองเห็นใบหูขาวๆที่ตอนนี้เริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ.. ฉันชอบเวลาที่พี่จีซูเขินจริงๆ น่ารักมากมายย


"อือ? อืออะไรอ่ะ?" ฉันจับคางพี่จีซูและออกแรงดันเล็กน้อยให้คนพี่เงยหน้าขึ้น หน้าพี่จีซูตอนนี้กำลังแดงจัดอย่างเห็นได้ชัด..
 

"ก..ก็..ตกลงไง.. ไปเถอะพี่จะรีบไปเรียนเดี๋ยวสาย.." ฉันฉีกยิ้มกว้าง


"ตอบมาตั้งแต่แรกก็สิ้นเรื่องมัวทำปากแข็งอยู่ได้.. งั้นลิซขอไปส่งนะ.." พี่จีซูพยักหน้าตกลงและเดินไปขึ้นรถฝั่งตรงข้ามคนขับ ฉันส่ายหน้าไปมาเล็กน้อยก่อนจะเดินไปขึ้นรถฝั่งคนขับ

 

 

 

 

"วันนี้กลับด้วยกันนะะ" ฉันถามพี่จีซูเมื่อขับมาถึงตึกคณะอักษรศาสตร์


"ลิซเรียนกี่โมง?"


"บ่ายโมงครึ่งอ่ะ เลิก4โมงครึ่ง"


"พี่เลิกบ่ายสองครึ่ง.. งั้นเดี๋ยวพี่ไปรอหอสมุดแล้วกันเลิกแล้วโทรมานะ" ฉันพยักหน้าตกลง


"งั้นพี่ไปก่อนนะ.." พี่จีซูปลดสายเบลท์และกำลังจะเอื้อมมือเปิดประตูรถ ฉันคว้าแขนพี่จีซูไว้ก่อนทำให้คนพี่หันมาเลิกคิ้วใส่เชิงถามว่ามีอะไร ฉันไม่ตอบแต่ยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปใกล้คนพี่และทาบริมฝีปากของฉันไปที่ส่วนเดียวกันของคนพี่ฉันขยับขบเม้มที่ริมฝีปากบนและล่างของคนพี่้เบาๆคนพี่ก็ขยับตอบรับและฉันก็ผละจูบออกมา


"แล้วเจอกันนะคะ.." ฉันบอก พี่จีซูทุบไหล่ฉันเบาๆก่อนจะลงจากรถไป แล้วฉันก็ขับรถคนพี่ไปจอดที่ลานจอดรถ..

 

 

 

 

 

 

 

อ่ะแฮ่มๆ ถ้าคิดว่าแผนการของฉันมันจะจบลงเท่านี้ บอกเลยนะว่า... คุณคิดผิด!  นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น..
 

 

 

 

 

------------------------------

 

 

 

 

 


'ลิซ.. ลิซ จูบฉัน' ..มันรู้สึกดีจริงๆแต่ถ้ามากกว่านี้อีกคงดี.. เอ๊ะ! นี่ฉันคิดอะไรของฉันอยู่เนี่ย.. ลามกจริงๆ -.,-  วันนี้ทั้งคาบฉันเรียนไปยิ้มไปด้วยเรียกได้ว่ายิ้มไม่หุบเลยทีเดียวจนเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆมันยังถามว่ายิ้มดีใจอยู่ได้ ถูกหวยหรือไง? (ถูก.. ถูกหวยกิน แฮร่!) ฉันเลยบอกกลับไปว่าดีกว่าถูกหวยรางวัลที่1อีกก แน่นอนมันทำหน้างงๆและหันกลับไปจดเลคเชอร์ต่อ..

 


"เอาล่ะหมดคาบล่ะ งานวันนี้ขอให้นักศึกษาทุกคนไปทำรายงานในหัวข้อ 'ความปรารถนาของมนุษย์' ซึ่งอาจารย์จะให้นักศึกษาเขียนเล่าถึงความปรารถนาของตัวพวกเธอเองอยากจะเขียนความปรารถนาอะไรก็เขียนใส่ลงไปได้เลย แล้วเอามาส่งอาจารย์คาบหน้า แยกย้ายได้.." จากนั้นทั้งอาจารย์และนักศึกษาปี3คณะอักษรฯทุกคนก็พากันทยอยออกจากห้องไป


'อืม..ความปรารถนาของฉัน งั้นเหรอ..' ในขณะที่ฉันกำลังคิดถึงรายงานที่จะต้องทำส่งอาจารย์คาบหน้า เสียงคุ้นหูก็ดังขึ้นแต่ไกล..


"ยัย ซูวววว" ยัยเจนนี่วิ่งตะโกนมาแต่ไกล..


"อะไรของมึง? ตะโกนมาสะดังเชียว"


"กูมีเรื่องสำคัญจะคุย.. แต่ไปคุยกันที่หอสมุดล่ะกัน กูร้อนอ่ะอยากตากแอร์" พูดจบยัยเจนก็ลากฉันไปหอสมุดทันทีโดยที่ฉันยังไม่ได้ตอบอะไรเลยซักคำ แต่ยังไงก็ต้องไปอยู่รอลิซอยู่แล้วฉันเลยไม่ได้บ่นอะไรยัยเพื่อนตัวดี


"ไหนเรื่องสำคัญที่ว่า?" ฉันถามเมื่อนั่งบนเก้าอี้เรียบร้อย


"กูได้ข่าวว่ามึงคบกับน้องลิซแล้ว" เอ๊ะ! ฉันพึ่งจะตอบตกลงลิซไปเมื่อเช้า ยัยนี่ไปเอาข่าวมาจากไหนเนี่ยแต่สำหรับยัยเพื่อนตัวดีคนนี้แล้วเรื่องแค่นี้คงไปสืบมาได้ไม่ยาก


"อือ..แล้วทำไม?"


"คือ... กูจะไม่อ้อมค้อมเลยนะ.."


"เออ..มีไรก็รีบว่ามาลีลาอยู่ได้"


"มึงแลกห้องกับเซ่มั้ย?"


"ห้ะ?"


"เอ้า.. ก็มึงเป็นแฟนกับน้องลิซแล้วนี่ กูกับเซ่ก็..." ดูมันๆทำเขิน น่าถีบให้ตกเก้าอี้จริงๆ ==


"แล้วโรเซ่เขาโอเคเหรอ?"


"ใช่ก็เหลือแต่มึงอ่ะ.. แฟนกันก็ต้องอยากอยู่ห้องเดียวกันเปล่าวะะะ" จ้าๆแม่คู้นน


"ก็จริงของมึง... จะได้สะดวกด้วย.."


"สะดวกเรื่อง?" ยัยเจนนี่ถามพร้อมทำหน้าเจ้าเล่ห์ ฉันหมั่นไส้เลยเอื้อมมือไปเขกหัวมันทีนึง แต่จริงๆฉันก็แอบ(?) คิดเรื่องนั้นนิดหน่อย.... เฮ้ยๆพอๆยัยจีซู   สักพักยัยเจนนี่ก็ขอตัวกลับก่อนเพราะแฟน(เมีย)มันโทรตาม ส่วนฉันก็อ่านหนังสือในหอสมุดฆ่าเวลาไปเรื่อย...

 

 


ครืดด ครืดด
ฉันที่กำลังก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือเพลินๆ ก็สะดุ้งออกจากภวังค์เมื่อได้ยินเสียงมือถือดังขึ้น.. คนที่โทรมาไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นคุณแฟนของฉันเอง(มีความอวด)


"ว่าไง"


"ลิซเลิกเรียนแล้วนะ"


"อื้ม งั้นเดี๋ยวพี่ไปรอที่รถนะ"


"โอเคค่ะ~" ฉันวางสายและออกจากหอสมุดตรงไปที่ลานจอดรถทันที....

 

 

 

---------------------------

 

 

 


"นี่ลิซ่า มึงเรียกให้กูมาทำอะไรเนี่ย?"


"เดี๋ยวเล่าให้ฟังนะมิยอน แผนคือ...." 'มิยอน' เพื่อนสาวคนสนิทอีกคนนึงแต่พักหลังๆก็เริ่มๆห่างกัน เพราะกว่าจะเรียกตัวมาได้ก็ลำบากพอควรเพราะนางคิวเยอะมากกเดี๋ยวโดนนัดไปทำโน่นนี่ ช่วยโน่นช่วยนี่บลาๆ


"อ่อ.. คือมึงจะให้กูมาทำให้แฟนมึงหึงหวงว่างั้น?" มิยอนเข้าใจทันทีที่ฉันเล่าแผนการให้ฟังคร่าวๆ หึ.. แผนการปั่นหัวคนพี่กำลังจะดำเนินต่อ.. 


"เออ..แต่มึงไม่ต้องทำไรมากแค่คอยตามน้ำกูไปก็พอ โอเค๊?" มิยอนยกมือขึ้นทำท่าโอเค และเริ่มปฏิบัติการตามแผนทันที..


"เดี๋ยวมึงมายืนตรงนี้.. แล้วหันหน้ามาหากูนะ เดี๋ยวที่เหลือกูจัดการเอง" ฉันบอกมิยอนให้ไปยืนเอาหลังพิงเสาข้างๆรถของเป้าหมาย และก็ทำตามคำสั่งโดยดีอย่างกับเป็นหุ่นยนต์ที่คอยปฏิบัติตามคำสั่งที่ได้รับ


"ไงต่อ?"


"มึงคอยมองดูทางเข้าลานจอดไว้นะ ถ้าพี่จีซูมามึงก็หลับตาเลย"


"เออ.. เฮ้ยมาแล้ว" มิยอนกระซิบบอกก่อนจะหลับตาลงตามแผน แล้วฉันก็เอามือข้างนึงไปยันเสาไว้และโน้มหน้าเข้าไปใกล้มิยอนเล็กน้อย.. ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าที่กำลังเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆก่อนจะเงียบลงและได้ยินเสียงเรียกแทน


"ลิซ!" พี่จีซูตะโกนเรียกฉัน ฉันจึงผละออกจากมิยอน และหันไปมองคนพี่ที่ตอนนี้หน้ากำลังขึ้นสี..ไม่ได้เขินแน่ๆแต่กำลังโกรธจัด.. แล้วพี่จีซูก็วิ่งออกไปเลย  เป็นไปตามแผน...


"เชี่ย.. เขาจะไม่มาตามฆ่ากูใช่มั้ยเนี่ย เมื่อกี้กูเห็นสายตาที่พี่เขามองมาทางกูแม่งอาฆาตแค้นกูมากอ่ะ"


"เออ..ไม่หรอกน่าเดี๋ยวกูไปเคลียร์"


"รีบไปเลยนะมึง.. เล่นอะไรไม่รู้เรื่องเดี๋ยวก็โดนเทตั้งแต่วันแรกหร๊อก" ดูมันๆ


"เอ้า! เดี๋ยวก็ถีบสะนี่" แล้วฉันก็รีบวิ่งตามคนพี่ไป ฉันวิ่งออกมาจากลานจอดหันซ้ายหันขวาแต่ก็ไม่เจอวี่แววของคนพี่ ฉันจึงวิ่งไปทางด้านหลังตึกคณะอักษรฯก็เห็นคนพี่กำลังยืนก้มหน้าอยู่.. ฉันรีบเดินเข้าไปหาทันที


"พี่จีซู.." ฉันเรียกชื่อคนพี่เบาๆ พี่จีซูไม่ได้ขานตอบอะไรซักคำ ทำให้ฉันเริ่มใจสั่นๆรู้สึกเหมือนจะแกล้งคนพี่แรงเกินไป.. ฉันดูเลวๆแฮะแต่ก็อย่างว่าอยากจะลองใจคนพี่ดูนี่.. แต่ดูท่าผลที่ได้มันจะออกมาไม่คุ้ม...


"พี่...อึก!" ฉันร้องอุทานออกมาอย่างเจ็บปวดที่หลัง เมื่อจู่ๆคนพี่ก็หันมาหาและผลักฉันชนกับกำแพงของตึก พร้อมประชิดตัวเข้ามาใกล้และยกมือบางทั้งสองข้างมาจับใบหน้าของฉันเอาไว้ ก่อนจะกดจูบมาที่ริมฝีปากของฉันอย่างหนักหน่วงฉันเบิกตากว้างทันที ก่อนจะเริ่มเคลิ้มไปกับสัมผัสแสนหวานแต่ร้อนแรงที่คนพี่มอบให้..


'ท่าจะคุ้มแฮะ..'  พี่จีซูยังคงบดเบียดริมฝีปากเข้ามาอยู่เรื่อยๆและค่อยๆแทรกลิ้นนุ่มเข้ามาในโพรงปากของฉันลิ้นของเราตระหวัดเกี่ยวพันกันไปมาในโพรงปากของฉัน คนพี่ผละจูบออกและก้มหน้าลงซุกไซร้ไปตามลำคอขาวของฉัน ปากบางดูดที่ลำคอขาวและใช้ฟันคมกัดด้วยจนฉันรู้สึกเจ็บ


"อ๊ะ.. พี่มันเจ็บ.." พี่จีซูหยุดการกระทำและเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉัน


"แค่นี้ทำมาบอกเจ็บ.. แล้วทีเมื่อกี้คิดว่าพี่จะไม่เจ็บบ้างหรือไง?.."


"..คือ...ฉัน.."  ยังไม่ทันจะได้อธิบายอะไรพี่จีซูก็ขยับใบหน้ามาใกล้ฉัน ริมฝีปากบางของคนพี่งับที่ใบหูของฉันเบาๆก่อนจะกระซิบบอก


"ทีหลังถ้าจะแกล้งปั่นหัวกันเล่น..ก็ช่วยเล่นให้เนียนกว่านี้หน่อยนะคะ....คุณแฟน" แล้วพี่จีซูก็ผละออกจากฉันและเดินไปที่รถ ปล่อยให้ฉันยืนงงเป็นไก่ตาแตก


'น..นะ.. นี่ พี่จีซูรู้ได้ไงเนี่ย!?!' ฉันยืนงงอยู่สักแปปก่อนจะเดินตามคนพี่ไป

 

 

 

คอนโด

 

"พี่จีซู"


"ว่า?"


"พี่รู้ได้ไงอ่ะ ว่า....ฉันแกล้งปั่นหัวพี่เล่น" พี่จีซูยิ้มขำเล็กน้อยก่อนจะตอบคำถาม


"นี่..ที่ลิซทำเนี่ยนะมันเป็นแผนเด็กน้อยมากเลยรู้ป่ะ? ดูออกง่ายจะตายไป"


"ฉันว่าออกจะสมบูรณ์ ไปพลาดตรงไหนกัน?"


"ก็...เพราะเวลาคนเราจะจูบกันเนี่ยนะ..." พี่จีซูพูดพลางดึงตัวฉันให้เข้าไปหาและยกมือบางทั้งสองข้างขึ้นโอบรอบคอฉัน ฉันก็ยกแขนทั้งสองข้างโอบรอบเอวของคนพี่


"แล้วไงต่อ?" ฉันพูดพลางยกยิ้มเจ้าเล่ห์ พี่จีซูยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยและโน้มหน้าเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้นจนกระทั่งจมูกเราชนกันจึงหยุด


"มันต้องเป็นแบบนี้ไง..." พูดจบพี่จีซูก็บดเบียดริมฝีปากบางเข้ากับส่วนเดียวกันของฉัน ลิ้นเรียวของฉันสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวตระหวัดและดูดดื่มความหวานในโพรงปากของคนพี่


"อืม..." คนพี่ครางออกจากลำคออย่างพอใจ มือเรียวก็ย้ายจากการลูบไล้เอวบางมาเป็นเกาะกุมอยู่ที่หน้าอกของพี่แทน.. และพี่จีซูก็ผละจูบออกพร้อมทั้งดันตัวฉันออกห่าง ฉันเลิกคิ้วขึ้นเชิงถามว่าทำไม? ใช่ ทำไม? อารมณ์กำลังมาเลย =.,=


"เด็กดื้อก็ต้องถูกลงโทษสิ...จริงมั้ย?" พี่จีซูยกยิ้ม เสียบคีย์การ์ดเปิดห้องและเดินเข้าไปปล่อยฉันยืนเอ๋ออยู่หน้าห้องคนเดียว..


'ไม่น่าเลยกู....' ฉันถอนหายใจและเดินอย่างเซ็งๆเข้าห้องตามคนพี่ไป   สงสัยวันนี้คงอดทำการบ้านแน่ๆ......

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น