คอมเม้นใดบันทอนการเขียนไรท์ก็ขออนุญาตลบนะคะ

ตอนที่ 26 เล่นสกปรก

ชื่อตอน : ตอนที่ 26 เล่นสกปรก

คำค้น : ยัยแสบร้ายกับพี่ชายมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2560 22:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 26 เล่นสกปรก
แบบอักษร

หลังจากที่ลาออกจากโครงการฉันก็มุ่งหน้าทำงานของตัวเองเต็มสักที่ตัวอย่างน้ำหอมที่ให้เพื่อนช่วยส่งมาให้จำนวน 100 ตัวอย่างถูกส่งมาที่ห้องทำงานของฉันใช้ออฟฟิตของบริษัทก่อน เพราะบริษัทฉันยังไม่เสร็จดี

"นี้มันอะไรกัน"  ฉันแทบช็อคตัวอย่างมันแตกกระจ่ายอยูบนพื้น เป็นน้ำนอง

"ไม่ทราบเหมือนกัน"พนักงานที่อยู่เหมือนจะไม่รู้เหมือนกัน

ฉันที่กุบขมับขาอ่อนแทบทรุด ลมแทบจับทั้งโมโห

"เล่นกันอย่างนี้เลยใช่ไหม" ฉันที่รู้ตัวการดี

"พี่เบล"เธอที่กำลังคุยกับพนักงาน ฉันกระชากแขนเธอด้วยแรงที่มีเธอนางแบบส่วนฉันนักกีฬาคงไม่ทนแรงฉัน

"อะไร ของเธอเจนนี่"เธอพูดพร้อมจับแขนที่โดนกระชาก

"นี้ไง ฝีมือเธอรู้ไหมว่าต้องใช้เวลาเท่าไหร่กว่าจะได้มันมา" ฉันที่ชี้ผลงานที่กลิ่นอบอวนเละกระจาย

"เจนนี่ มันเป็นอุบัติเหตุ" เขาย้อนคำที่ฉันเคยทำกับเขา

"ฮึฮึฮึ ฮ่าๆ" เสียงหัวเราะของเบลผิดกับต่อหน้าคนอื่น

ฉันที่หน้าชากับคนตรงหน้าที่ร้ายกาจกว่าที่คิด

"สนุกมากเหรอค่ะ"

"พอทีเถอะค่ะ เจนนี่ไม่มีเวลาพอมานั่งเล่นแย่งผัวแย่งเมียกับพี่เบลหรอกนะคะ"ฉันที่เหลืออดกับผู้หญิงคนนี้

"ก็ถอยออกไปซิ เจนนี่" เสียงหวานที่น่ากลัว

"หน้าดาน ไร้ยางอาย" ฉันที่ด่าทอ พรั่ว! มือเรียวก็กระทบหน้าฉันอย่างจัง ฉันที่โกรธสุดขีดกล้าดียังไงมาตบฉัน

"พอใจหรือยัง ตบแย่งผู้ชาย นึกว่าทนได้ก็ใช้วิธีนี้สินะ ต่ำ! คร่าวต่อไปฉันไม่ปล่อยไปแบบนี้หรอกนะ" ฉันเลือกที่จะอดทนเจ็บแต่ไม่ตอบโต้ ใช้คำพูดตบหน้าแทน

"ส่วนเรื่องน้ำหอม เดี๋ยวฉันจะทำให้พี่ชดใช้กับมัน" ฉันคิดอะไรสนุกสนุกออก

เบลที่มองไปยังที่ตัวเองกระทำ

"ยังไงซะฉันก็จะทำให้ดีอ้อนเลิกกับเธอจนได้ " เบลพูดเรียบนิ่งราวเป็นเรื่องปกติ

"ถอยเหรอ เลิกเหรอ" ฉันกระชากจนเธอล้มลงนั่งพับกับพื้นที่มีน้ำหอมที่นองกับเศษแก้ว

"งั้นก็ช่วยเช็ดซักหน่อยนะคะ" ฉันที่เทน้ำหอมอีกขวดใหญ่ที่ตั้งโชว์ บนหัวเธอ

"เจนนี่เองก็ไม่ได้อยากทำร้ายพี่เบลหรอกนะ ถ้าไม่ทำร้ายเจนนี่ก่อน"ฉันเหนื่อยใจกับผู้หญิงคนนี้เหลืออด

"ช่วยเก็บของที่เป็นเอกสารให้ด้วยนะคะ เดี๋ยวเจนนี่เข้ามาเอา" ฉันสั่งพนักงาน แล้วเดินออกมา

"เบาๆค่ะดีอ้อน" เสียงจากที่ไกลๆ นั่งอยู่

"ขอบคุณนะคะ ที่เอาชุดมาให้เปลี่ยนและก็ทำแผลให้" เบลที่น่าสงสารยิ้มหวานเบาๆ

ฉันคงร้ายในสายตาทุกคนสินะ ใครสนฉันไม่แคร์ทั้งนั้นแต่คนที่ฉันรักต้องเชื่อใจฉันก็พอ

"เจนนี่จะกลับแล้วเหรอ" ดีอ้อนที่หันมาเจอพอดี

"ค่ะ" ทำไหมคนอวดเก่งเหนื่อยได้ขนาดนี้

"พี่ก็กลับพอดี เดี๋ยวขับรถให้" ดีอ้อนที่อาสาขับรถให้

"กลับก่อนนะเบล" เขาที่บอกเบล เบลได้แต่พยักหน้าตอบ

ฉันได้แต่เดินนำออกจากบริษัท นั่งรถมาจนถึงบ้านฉันที่ได้แต่คิดไปคิดมาจนจะบ้า

"พูดอะไรหน่อยซิค่ะ" ดีอ้อนที่พอรู้เหตุการณ์

"คืนนี้อยู่เป็นเพื่อนเจนนี่หน่อยนะคะ" ฉันที่อยากอยู่ใกล้เขาเพราะไม่อยากคิดมากจนบั่นทอนจิตใจ

"แต่ทำอย่างอื่นก็ไม่รับประกันนะ" เขาที่แกล้งแหย่

"หื่นจริง" ฉันที่มองค้อน

"คิดไปไกลแล้ว ยังไม่ได้บอกว่าทำอะไร" เขาที่แกล้งจนเธอยิ้มออก

"งั้นก็แปลว่า อด แล้วกันนะ" ฉันยิ้มกว้างแกล้งกลับคนที่หูผึ่งเมื่อได้ยิน

.

.

.

ฝากติดตาม กดถูกใจด้วยนะ

ดึกๆเจอกันอีกตอน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว