ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter3 : เล่นหมากล้อม

ชื่อตอน : Chapter3 : เล่นหมากล้อม

คำค้น : Emperor Over Emperor ราชันย์เหนือราชันย์

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 515

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.พ. 2560 11:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter3 : เล่นหมากล้อม
แบบอักษร

 

เล่นหมากล้อม

 

คัลเลนอยู่ที่หมู่บ้านพิเดล่า มาเป็นเวลาสองวันเเล้ว ในวันๆหนึ่งคัลเลนไม่ได้ทำอะไรมาก ไปกว่าการนั่งมองดูเหล่าอัศวินเดินตรวจตราบริเวณหมู่บ้าน เข้าป่าหาเเหล่งที่ซ่อนของกองโจรผ้าโพกหัว เเละมีปะทะกับเหล่ากองโจรบ้างเป็นระยะ 

 

เเต่หมู่บ้านพิเดล่าก็ยังคงปลอดภัยดี ภายใต้การคุ้มกันของอัศวิน เเละการนั่งดื่มชาในยามเช้าของคัลเลน

 

“ชาค่ะ” ฟินหลานสาวของหัวหน้าหมู่บ้าน ยกชาที่ชงเสร็จเเล้วมาให้คัลเลนที่ลานรวมตัวของอัศวิน ชายหนุ่มนั่งมองอัศวินบางส่วนเล่นหมากรุกนิ่ง

 

“อือ” 

 

“ท่านสนใจหมากล้อมหรือค่ะ” ฟินชวนคุย เธอพยายามหาเรื่องมาคุยกับชายหนุ่มอยู่หลายครั้ง เเต่ก็ได้รับเพียงคำตอบสั้นๆ กลับมา อย่างเช่นคำว่า อือ เปล่า หรือคำว่าไม่ เท่านั้น

 

“ไม่” นั่นไงเธอว่าผิดที่ไหนกันเล่า

 

ซามาร์ที่เดินมาเห็นทั้งคู่นั่งอยู่ ก็เดินเข้ามาทักทาย ฟินยิ้มทักทายกลับเเละชวนหัวหน้าอัศวินนั่งด้วย

 

“อย่างยังไงบ้างค่ะท่านซามาร์เรื่องโจรพวกนั้น” เด็กสาวเอ่ยถามอย่างสนใจ

 

“พวกมันมีกันหลายร้อยคนทีเดียว จนตอนนี้เรายังระบุที่ตั้งชัดเจนของพวกมันไม่ได้ เเต่พวกเจ้าก็ไม่ต้องเป็นห่วงนะ เหล่าอัศวินจะค่อยปกป้องให้ปลอยภัยอย่างเเน่นอน”

 

“เพียงพวกท่านมาที่หมู่บ้านนี้ พวกเราก็รู้สึกปลอดภัยมากโขเเล้วค่ะ ขอให้จับโจรได้เร็วๆนะคะ พวกเราจะได้นอนหลับสนิทเสียที” 

 

ทุกคืนคนในหมู่บ้านจะผลัดกันเฝ้าเวรยาม ป้องกันกองโจรบุกในตอนกลางคืน เเละพากันนอนอย่างหวาดระเเวง ว่าวันไหนที่กองโจรเหล่านั้นจะบุกโจมตีหมู่บ้าน เด็กสาวก็ได้เเต่ภาวนาให้อัศวินเหล่านี้จับพวกมันให้ได้โดยเร็ว

 

“เล่นเป็นหรือไม่” จู่ๆคัลเลนก็เอ่ยออกมา ซามาร์หันมามองชายร่างสูง เมื่อเบนสายตาไปยังหมากล้อมที่อยู่บนกระดาน ก็เข้าใจความหมาย

 

“พอได้บ้าง เเต่ไม่เก่งนัก” ซามาร์ตอบ เขาขยับกายนั่งหันหน้าเข้ากระดานหมากล้อม เพื่อที่จะเล่นได้ถนัดๆ

 

“เจ้าเริ่มก่อน” คัลเลนเอ่ย 

 

ซามาร์พยักหน้าก่อนจะหยิบหมากสีขาววางลงไปในตำเเหน่งที่หมายตา ตามด้วยหมากสีดำจากคัลเลนที่วางตามลงมา 

 

การเล่นของทั้งคู่ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ นอกจากเด็กสาวที่นั่งมองการเล่นทั้งคู่อยู่คนเดียว ยังมีพวกชาวบ้าน อัศวิน เเละนักเวทย์คนอื่นๆ ที่เดินเข้ามาดูด้วยหลังจากทำหน้าที่ของตนเสร็จเรียบร้อย

 

ในตอนเเรกการวางหมากของทั้งคู่ไม่มีกลยุทธอะไรมากนัก เป็นไปอย่างเรียบง่ายไม่ซับซ้อน เเต่ต่อมาพวกเขาก็ต้องหันมาพินิจการเล่นหมากนั้นอีกครั้งอย่างตั้งใจ 

 

ซามาร์ถึงเเม้จะเอ่ยถ่อมตนในคราเเรก เเต่เขาก็ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้เล่นหมากล้อมที่มีชื่อเสียงไม่น้อยในเมืองหลวง คิ้วหนาขมวดน้อยๆ เมื่ออีกฝ่ายผิวเผินเหมือนวางหมากไปส่งๆ 

 

เเต่ทุกหมากที่วางลงบนกระดานนั้น กลับเดินหน้ารุกตนอยู่อย่างเงียบเชียบ โดยที่ซามาร์ไม่ทันได้สังเกตุ

 

เหมือนจะไร้เเบบเเผน เเต่ก็ไม่ไร้เเบบเเผน เหมือนจะโอนอ่อน เเต่ก็รุกคืบอย่างไม่อ่อนข้อ ช่างเป็นการเดินหมากที่ไร้ความปราณี เเละความเมตตาใดๆ อย่างเเท้จริง

 

จนกระทั่งหมากสีดำอีกตัววางลงบนกระดาน

 

กลยุทธของซามาร์ทั้งหมดก็ถูกทำลายลง

 

ซามาร์อดมองหน้าอีกฝ่ายอย่างชื่นชมไม่ได้ ยากนักที่จะหาคนปะมือกับเขาด้านหมากล้อมได้  เเละชายหนุ่มเงียบขรึมที่เเสนจะสง่างามตรงหน้ากลับทำได้อย่างไร้ที่ติ เเละไร้ข้อกังขาใดๆ

 

ซามาร์วางหมากขาวในมือลง มองหมากของตนที่ถูกดักจนจมมุมทุกทางพลางถอนหายใจ

 

“ข้าเเพ้เเล้ว”

 

“ไม่น่าเชื่อท่านซามาร์เเพ้” หนึ่งในอัศวินที่ติดตามซามาร์เอ่ยอย่างไม่เชื่อสายตา ท่านซามาร์มีชื่อเสียงด้านหมากล้อมเป็นที่โจษจันไปทั่วเมืองหลวง 

 

ยากที่หาคนล้มได้ เเต่ภายในเวลาไม่ถึงยี่สิบนาที กลับพ่ายเเพ้ลงอย่างหมดรูป

 

“ท่านซามาร์ออมมือให้เเน่นอน” พวกอัศวินที่่ติดตามซามาร์มานาน หลายคนยังคงไม่เชื่อ เเละหาเหตุผลมารองรับ

 

“ใช่ๆ เล่นเเค่ตาเดียวยังตัดสินไม่ได้หรอก” 

 

“เล่นอีกตาสิท่านซามาร์” เหล่าอัศวินเรียกร้องเสียงดัง ซามาร์ส่ายหัวให้อย่างระอา ก่อนจะหันไปหาคัลเลนเเล้วเอ่ยความต้องการที่จะเล่นกับอีกฝ่ายอีกครั้ง

 

“ได้” 


 

“ข้าเเพ้อีกเเล้ว” ซามาร์เอ่ยอย่างจนใจ ไม่ว่าจะเล่นอีกสักกี่รอบ งั้นกลยุทธออกมาใช้ทุกวิธีก็เเล้ว ก็ยังไม่สามารถโค่นล้มชายหนุ่มตรงหน้าได้เลยเเม้เเต่น้อย คัลเลนนับว่าเป็นสุดยอดด้านหมากล้อมอย่างเเท้จริง

 

“ว้าวสุดยอด” ฟินเอ่ยชมอย่างตื่นเต้น เด็กสาวปรบมือรัวๆส่งให้คัลเลนไม่ขาดสาย 

 

“ฝีมือดี” คัลเลนเอ่ยชมเสียงเรียบเช่นเคย เเต่ซามาร์ก็สัมผัสได้ว่าชายร่างสูงตรงหน้าชมเขาอย่างจริงใจ

 

“นับเป็นวาสนาของข้าที่ได้เล่นหมากล้อมกับเจ้า เปิดหูเปิดตาข้ายิ่งนัก”

 

 คัลเลนยกเเก้วชาขึ้นมาจิบ เขาปรายตามองไปด้านข้างของตนเองเพียงเล็กน้อย มือเรียวยาววางเเก้วชาลงนุ่มนวล ก่อนจะตบโต๊ะกระดานหมากล้อมเสียงดังปัง

 

ตัวหมากกระเด็นลอยอยู่ในอากาศคล้ายหยุดนิ่ง

 

ก่อนที่ใครจะได้ตั้งตัวกับอารมณ์ที่คาดเดาไม่ถูกของชายหนุ่มไร้อารมณ์คนนี้ คัลเลนก็ตวัดตัวหมากที่ลอยอยู่ ออกไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว

 

วี้ด

 

เสียงตัวหมากลอยผ่านห้วงอากาศออกไปยังป่าที่อยู่ด้านข้าง ด้วยความรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียวก็ปรากฏเสียงคล้ายของหนักตกอยู่ไม่ไกลดังขึ้น สามสี่ครั้ง

 

เสร็จสิ้นคัลเลนก็ยกชาขึ้นมาจิบตามเดิม คล้ายไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน ทุกคนยืนอึ้งกันถ้วนหน้า ตามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ทัน

 

ก่อนจะมีอัศวินรายหนึ่งเดินมารายงานบางอย่างเเก่ซามาร์

 

“ท่านซามาร์ครับ พบร่างของกองโจรสี่คนอยู่ตรงพุ่มไม้ด้านซ้ายครับ เป็นศพสามคน ไม่ได้สติหนึ่งคนครับ” 

 

คำรายงานของลูกน้องสร้างความตกใจให้กับซามาร์เป็นอย่างมาก เขาหันไปมองที่คัลเลนทันที เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี่ ย่อมเกี่ยวข้องกับชายหนุ่มอย่างเเน่นอน

 

“เมื่อสักครู่เจ้าเป็นคนทำใช่ไหม” ซามาร์ถามเสียงเครียด

 

“...” คัลเลนไม่คิดที่จะสนใจเเละตอบซามาร์

 

“จับตัวคนที่รอดไปขังไว้ก่อน เฝ้าเอาไว้ให้ดีพอมันฟื้นเเล้วเค้นที่ตั้งของพวกมัน” ซามาร์ที่พอจะรู้นิสัยของคัลเลนอยู่บ้าง หันไปสั่งลูกน้องเสียงเข้มทันที

 

“รับทราบครับ” 

 

“ส่วนเจ้าตามข้ามาด้วยกันจะได้ไหม” ซามาร์เอ่ยขอร้อง 

 

คัลเลนวางเเก้วชาลงบนโต๊ะอย่างนุ่มนวล ก่อนจะเอ่ย

 

“ได้”  น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยตอบก่อนจะวางเเก้วชาลงอย่างเชื่องช้า

     

 

 

ความคิดเห็น