คอมเม้นใดบันทอนการเขียนไรท์ก็ขออนุญาตลบนะคะ

ตอนที่ 25 ครบรอบวันตายของแม่

ชื่อตอน : ตอนที่ 25 ครบรอบวันตายของแม่

คำค้น : ยัยแสบร้ายกับพี่ชายมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2560 22:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 25 ครบรอบวันตายของแม่
แบบอักษร

หลังจากที่ผ่านวันเกิดมาได้ไม่กี่วันและผ่านเรื่องราวหลายต่างๆเหมือนยาวนานทั้งที่ไม่กี่สัปดาห์

เราทั้งหกคน(คุณพ่อ คุณลุงไทเกอร์ พี่แอล พี่ดีอ้อน พี่โอดิน และฉัน)ที่ถือกุหลาบสีขาวคนละสองช่อ มาคารวะหลุมศพคู่ที่ติดกัน

"ที่นี้เขาทำความสะอาดดีนะ" คุณพ่อที่พูดขึ้น

"เจนนี่ไม่มีความทรงจำเกี่ยวพวกท่านเลย บางทีก็รู้สึกแปลกๆ" ฉันพูดขึ้นมาเพราะรู้สึกแบบนี้จริงๆ

"แกพูดแบบนี้ตั้งแต่เด็กยันโต" โอดินพูดขัด

"ก็เพราะอย่างนี้ไงเจนนี่เลยชอบกุหลาบสีขาว" เพราะมาหาแม่ทีไหร่ก็มีแต่กุหลาบขาวจนกลายเป็นชอบ

"แม่ค่ะสามปีแล้วที่ไม่ได้มาหา หนูสวยขึ้นใช่ไหม แน่นอนหนู่สวยได้แม่"

"ได้พ่อหรอก" เสียงคุณพ่อพูดขัดแต่เสียงเบา

"คุณป้าค่ะหนูโตแล้วนะคะ พี่ๆดูแลหนูดีมากเลย "ฉันหันไปคุยกับหลุมศพของป้าที่อยู่ข้างกัน

"คุณแม่กับคุณอาไม่ต้องห่วงนะครับผมจะดูทุกคนเป็นอย่างดีตามที่แม่เคยสัญญาไว้ ว่าเป็นพี่ใหญ่ต้องดูแลน้องๆ" แอลที่เอาช่อดอกไม้มาวาง

"แม่ครับ เดี๋ยวไม่นานพี่ๆ ก็มีหลานมาอวดแม่กับอาแล้วนะครับ" โอดินที่พูดเป็นเลห์นัยจนถูกพี่น้องทุกคนมองค้อน

"ผมจะดูแล เจนนี่อยากดีนะครับนะครับคุณอา" ดีอ้อนที่พูดเบา

"บ่นอะไรของแก ดีอ้อน" คุณลุงไทเกอร์ส่งซิกให้ออกมา

"ผมเอาไวท์แดงมาด้วยนะ คุณคงชอบ"คุณลุงไทเกอร์ที่รินไวท์ให้ภรรยาตน

"แกไม่ต้องรินให้เมียฉันนะ เขาไม่ดื่ม" คุณพ่อที่ขัดเพื่อนรัก

"ฉันเอาแก้วมาแล้ว ก็ดื่มสักหน่อยเถอะ" เขาที่ตบมุกรินอีกแก้ว

"งั้นก็ดื่มซักหน่อยก็แล้วกันที่รัก" คุณพ่อที่พูดพร้อมลูบป้ายชื่อของคุณแม่

ฉันไม่ได้เห็นว่าตอนนั้นพวกเขาเสียใจกันแค่ไหน แต่ตอนนี้ฉันพอจะรู้แล้วล่ะว่าพวกเขาคงเสียใจมาก เพราะพวกเขาไม่เคยลืมคนที่เขารักเลย แม่ค่ะหนูคิดถึงแม่ค่ะ

กลับมาจากคารวะหลุมศพก็มานั่งพักห้องโถ่งกลางบ้าน ก็มาเจอคนที่ไม่อยากเจอ

"กลับกันมาแล้วหรอค่ะ" เสียงเบลที่เข้ามาทักอย่างคนรู้ว่าพวกเรามาจากไหน

"เบลทำไหมไม่ไปล่ะ" แอลที่พูดขึ้น

"เบลเป็นคนนอก ไม่ไปจะดีกว่า" เธอพูดด้วยน้ำเสียงเกรงใจ

"เบลดีไซน์เสื้ออยากให้ดีอ้อนลองพอดีนะค่ะ"เบลที่หันไปคุยกับดีอ้อน

"บังเอิญเลยแวะเอามาให้"ฉันที่แทรกเพราะรู้ทันคำพูดแล้วลุกเดินหนีออกมาหาอะไรกิน

"ถึงกลับต้องหลบกันเลยเหรอเจนนี่"เบลที่ตามมาพร้อมเสื้อที่จะให้ดีอ้อน

"ก็ใครจะทนอยู่ตรงนั้นล่ะ ก็ต้องถอยออกมาซิค่ะ" ฉันที่ใช้เสียงสองเลียนแบบเธอ

"อยากให้พูดแบบนี้ไม่ใช่หรอค่ะ" ฉันที่อดทนไม่ไหวกับผู้หญิงคนนี้

พร้อมหยิบน้ำส้มออกมาแล้วเทลงบนเสื้อขาวที่หล่อนจะให้ดีอ้อน

"ทำอะไร เจนนี่ อย่านะ!" เบลที่พยายามห้ามแต่ก็ไม่ทันเสื้อที่อยู่ในถุงเละซะเต็มที่

"อุ้ยพี่เบล เจนนี่ไม่ได้ตั้งใจค่ะ" อย่ามองว่าฉันร้ายแล้วกันนะคะพี่เบล

"เกิดอะไรขึ้น"พี่ๆทุกคนต่างรีบมาดูเพราะเสียงดังลั่นของเบล

"เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยนะคะ พอดีเจนนี่ทำเสื้อพี่เบลที่จะให้พี่ดีอ้อนเละเทอะหมดเลย" ฉันอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้น

"เบล ขอตัวกลับก่อนนะคะ" เบลที่กลับไปแบบอารมณ์ฉุน แต่ต่างจากฉันที่ยิ้มแฉ้ง

"สงสัย ใส่ไม่ได้แล้วล่ะค่ะ" พี่ๆต่างมองมาที่ฉันเพราะรู้ฤทธิ์ยัยแสบคนนี้ดี ฉันได้แต่ฉีกยิ้มกว้าง

.

.

.

มาอีกตอนแล้วเน้อ ฝากกดติดตามฝากกดถูกใจ

ฝากความห่วงใยถึงผู้อ่าน อิอิ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว