ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP15.เริ่มใหม่ (เกือบnc)

ชื่อตอน : EP15.เริ่มใหม่ (เกือบnc)

คำค้น : Ep.15

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 67.5k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.พ. 2560 23:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP15.เริ่มใหม่ (เกือบnc)
แบบอักษร

อย่าบอกใครว่าเป็นแฟนฉัน.

 

 

 

 

 

 

 

 

เอี๊ยดดดดดด

เสียงรถเก๋งสีดำเบรคกะทันหัน ก่อนที่ร่างบางจะตกใจจนล้มลงไปที่ถนนร่างสูงที่ได้สติก่อนใครรีบวิ่งเข้าไปหาร่างนางอย่างเร็ว

"แพร แพร"

ร่างสูงช้อนร่างบางวันที่อกก่อนจะเรียกชื่อเธอ คนขับรถคันนั้นลงมาดูด้วยความเป็นห่วง 

"แพร มาร์คแพรเป็นอะไร"

น้ำหวานที่วิ่งตามออกมาถามร่างสูงที่อุ้มร่างบางไว้ที่อก ยังงงๆที่เจอเห็นเพื่อนเธอในสภาพนี้

"ไอมาร์คแพรเป็นอะไร"

แจ๊คที่ตามออกมาด้วยถามขึ้น

"แพร เกือบโดนรถชน...เพราะกู"

ร่างสูงตอบเพื่อนด้วยน้ำเสียงสั่นเหมือนคนที่กำลังจะร้องให้ก่อนจะกอดร่างนั้นไว้แน่เหมือนกลัวว่าเธอจะหายไป พอแล้วเขาไม่อยากให้เธอหายไปไหนแล้วแค่นี้ก็ทรมานมากๆจนเขารู้ว่าขาดเธอไม่ได้จริงๆ

"กูว่าพาแพรไปโรงบาลก่อนดีกว่า"

แจ๊คบอกเพื่อนก่อนที่จะช่วยเพื่อนจับร่างบางขึ้นก่อนที่ร่างสูงจะอุ้มร่างบางไว้ที่อกแล้วเดินไปที่รถอย่างเร็ว

 

 

 

 

ร่างบางค่อยๆลืมตาขึ้นช้า ค่อยๆปรับสายตาให้เข้ากับแสงไฟในห้อง

"แพร"

เสียงเข้มที่คุ้นเคย เธอหันไปหาเขาก่อนจะมองหน้าเขานิ่ง

"แพร"

ร่างสูงเรียกเธออีกครั้งก่อนจะส่วมกอดร่างบางไว้แน่น ร่างบางก็กอดตอบเขาด้วยความรู้สึกหลายๆอย่าง เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นเธอรู้แค่ว่าเขาเรียกชื่อเธอและเธอหันไปเจอรถที่แล่นมาเกือยชนเธอแล้วภาพมันก็ตัดไปมารู้ตัวก็อยู่ที่นี่แล้ว

"มาร์ค"

ร่างบางกอดตอบร่างสูงจึงรู้ว่าตัวเขาสั่นเหมือนกำลังร้องไห้ ร่างบางเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงก่อนจะเห็นว่าเขาร้องไห้จริงๆ ครั้งแรกที่เธอเห็นน้ำตาของเขาๆไม่เคยร้องไห้ให้เธอเห็นเลยสักครั้งแต่ตอนนี้เขากำลังร้องไห้อยู่ เพราะเธออะหรอ ร่างบางคิดในใจ

"ฉัน..ขอโทษ"

ร่างบางจ้องใบหน้าสวยก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงสั่น และใบหน้าจริงจังกว่าทุกครั้ง

"ไม่ต้องแล้ว....พอแล้ว"

ร่างบางตอบกลับ น้ำใสๆค่อยๆไหลออกมาช้าๆ เธอไม่อยากเห็นเขาร้องไห้เพราะมันยิ่งทำให้เธอเจ็บปวด ยิ่งเขาร้องให้น้ำตาของเธอก็ยิ่งไหลมากเท่านั้น

"เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมเถอะนะ"

ร่างสูงจ้องร่างนั้นก่อนจะบอกเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ร่างบางมองหน้าเขานิ่งไปสักพัก ก่อนจะพยักหน้าแทนคำตอบ 

จากสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อกี้มันทำให้เธอรู้ว่า ชีวิตคนเรามันไม่มีอะไรแน่นนอถ้ารถคันนั้นมันเบรคไม่ทัน เธออาจจะไม่ได้เจอเขาอีกแล้วคงไม่ได้กอดเขาอีกแล้วไม่ได้อยู่กับเขาอีกแล้ว ถ้ามั่วแต่งอนเขาทั้งๆที่เธอก็รักเขาแล้วถ้าวันนึงเกิดเรื่องแบบนี้อีกแล้วเธอไม่ได้กลับมาจะทำยังไงถ้ารักก็บอกว่ารักรุ้สึกยังไงก็บอกไปดีกว่าไม่มีวันได้บอก เธอคิดกอดจะกอดเขาไว้แน่นกลัวว่าเขาจะหายไป ร่างสูงก็กอดเธอแน่นเช่นกัน ถ้าไม่มีร่างบางเขาคงอยู่ไม่ได้จริงๆ

 

"อะแฮ่มม"

น้ำหวานที่เดินเข้ามากับแจ๊ค แซวคนที่กอดกกันแน่น

ทั้งคุ่จึงหันไปมองยังต้นเสียง

"ไอเชี่ย มึงร้องไห้หรอฮาๆ กูขอถ่ายรูปเก็บไว้หน่อย"

แจ๊คแซวเพื่อนก่อนจะยิบโทรสับขึ้นมาเตรียมจะถ่าย

"มันใช่เวลาเล่นปะ ห้ะ"

น้ำหวานที่ยืนข้างๆหันไปตำนิร่างสูงข้าง ร่างสูงจึงเก็บโทรศัพท์อย่างเร็ว

"ไม่เล่นก็ได้"

แจ๊คตอบก่อนจะทำหน้ามุ่ย เรียกรอยยิ้มของคนที่กอดกันได้ทั้งคุ่ ยกเว้นน้ำหวานที่หมั่นใส่คนข้างๆ

 

"แพร เป็นไงบ้างแก"

น้ำหวานเดินไปที่เตียงเพื่อนก่อนจะถามร่างบางออกไป

"อืม ดีแล้ว"

ร่างบางตอบก่อนจะยิ้มบางให้เพื่อน

"ดีแล้วที่แกไม่เป็นไร ฉันเป็นห่วงแกมากเลยนะ"

น้ำหวานบอกเพื่อนน้ำตาคลอ แพรวาเป็นเพื่อนที่เธอรักมากเป็นเหมือนพี่ น้องสาวแท้ๆของเธอเลยก็ว่าได้ ตอนที่เห็นร่างบางสลบอยู่กลางถนนเธอแถบล้มทั้งยืน แต่พอเห็นเพื่อนไม่เป็นอะไรเธอก็โล่งใจไป

"โอ๋ ฉันไม่เป็นอะไรแล้วนะ"

ร่างบางดึงเพื่อนมาปลอบ ก่อนที่ทั้งคุ่จะกอดกันโดยมีร่างสูงทั้ง2ยืนมองอยู่

 

"เอ่อ ดราม่าเสร็จยังคับ หมอฝากมาบอว่าแพรกลับบ้านได้ไม่เป็นอะไรแล้ว"

แจ๊คพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนยืนกอดกันนานมากพอควรจึงบอกสิ่งที่ตั้งใจจะมาบอกร่างบางตั้งแต่แรก  น้ำหวานได้ยินจึงหันไปมองเขาตาเขียว

"เอ่อ งั้นกอดกันต่อได้ถึงเช้าเลยก็ได้นะ"

เมื่อเห็นสายตาของน้ำหวานแจ๊คจึงเปลี่ยนคำพุด ทำให้มาร์คกับแพรว่ายิ้มขำเพื่อน เอะ2คนนี้ยังไงๆ

 

 

"ปะ"

เมื่อออกมาจากโรงพยาบาลร่างสูงก็จับมือร่างบางไปที่รถตัวเอง

"ไปไหน"

ร่างบางถามออกไป

"กลับคอนโดเราไง"

ร่างสูงพุดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอารมณ์ดี

"ไม่ จะไปนอนกับหวาน"

ร่างบางทำหน้ามุ่ยก่อนจะบอกเขา

"ไม่ให้ไป"

ร่างสูงเผลอตัวขึ้นเสียงใส่เธอ ร่างบางมองเขานิ่งๆไม่พุดอะไร

"ไปนอนกับฉันนะ คิดถึงมากรู้ไหมมหื้ม"

ร่างสูงพุดก่อนจะทำหน้าเหมือนเด็กๆอยากได้ของเล่น

"นะ "

ร่างสูงบอกเธออีกครั้งก่อนจะจึงพงมือร่างบางขึ้นีถไปโดยไม่สนใจคำตอบเธอเลย หึก็ยังเอาแต่ใจเหมือนเดิมเลยนะ

 

 

 

"ยัยแพร ทิ้งเพื่อนอีกละนะ"

น้ำหวานที่เดินออกมากจากโรงพยาบาลเหมือนกันเมื่อมองไปเห็นเพื่อนไปกับแฟน เธอจึงบ่นอยู่คนเดียว

"ไปส่งมั้ย"

แจ๊คที่เดินตามมาซ้อนหลังเธอพูดขึ้นทำให้น้ำหวานตกใจหันไปมองเขา แต่ด้วยความที่เขาเดินมาซ้อนหลังเธอพอเธอหันไปหน้าเขาและเธอจึงชนกันพอดี น้ำหวานนิ่งไปสักพัก แจ๊คค่อยๆเคลื่อนหน้าเขามาใกล้จนริมฝีปากชนกันโดยที่แจ๊คไม่ได้ลุกล้ำอะไรนอกจากจูบ ร่างบางนิ่งไปสักพักก่อนจะพักเขาออก

"ไอโรคจิต"

น้ำหวานพุดก่อนจะวิ่งไปที่รถตัวเองโดยไม่หันมามองเขาอีก แจ๊คได้แต่มองตามร่างนั้นไปก่อนจะเผลอยิ้มออกมา หึ

 

 

 

 

ติ๊ด

เสียงร่างสูงรูดคีย์การ์ดหน้าห้องก่อนที่ผายมือให้ร่างบางเข้าไปก่อนเธอจึงเดินเข้าไป

"แพร"

เมื่อเดินเข้ามาในห้องร่างสูงก็เรียกร่างบาง เธอหันมามองเขาร่างสูงไม่รอช้ารีบประชิดตัวร่างบางก่นจะก้มลงไปจูปริมฝีปากบางอย่างโหยหาบวกกับความคิดถึงที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันนานลิ้นหนากว้านไปทั่วปากก่อนที้ร่างสูงจะเปลี่ยนจากจูบอันแสนหวานเป็นเร้าร้อนร่างสูงไล่ตอนลิ้นบางจนเธอแถบรับความเร้าร้อนของเขาไม่ไหว มือหนาลูบไปที่เอวครอดเบาๆก่อนจะขย้ำไปที่ก้นงามของร่างบาง 

ตุบ

"อือ อื้ม"

ร่างบางทุบไปที่อกเขาไม่แรงนักเมื่อเธอเริ่มขาดอากาศหายใจ เขาผลักออกจากริมฝีปากบางก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์ และเปลี่ยนมาไซ้ซอกคอขาว

"อื้มม มาร์ค "

ร่างบางครางออกมาเมื่อริมฝีปากหนาแตะไปที่คอขาว ทั้งเจ็บทั้งแสบเพราะเขาได้ฝั่งรอยจูบไว้

"ขอนะ คิดถึง"

ร่างสูงพูดก่อนจะอุ้มร่างบางขึ้นเดินเข้าห้องนอนไป

 

เมื่อถึงห้องนอนเขาก็วางร่างบางไว้อย่างเบามือก่อนจะก้มลงไปจูบริมฝีปากบางอย่างเร็วไม่รอช้า ร่างบางก็ไม่ได้ขัดคืนอะไรและมีอารมณ์ไปกับเขาด้วย

ร่างสูงค่อยเลื่อนลงมาไซ้ซอกคอขาวอย่าหื่นกระหาย หลายวันที่ร่างบางไม่อยู่เขาแถบบ้า ยอมรับว่าเขาติดเธอจริงๆวันไหนที่ไม่ได้กอดได้หอมเหมือนจะลงแดง มือหนาเลื่อนขึ้นมาคลึงอกหนาอย่างมั้นมือ

"อ้ะ อื้มม"

ร่างบางครางออกมาเมื่อมือหนาเย็นมาสัมผัสหนาอกของเธอ ถึงเขาและเธอจะทำเรื่องอย่างว่าบ่อย แต่เธอก็ไม่ชินยิ่งสัมผัสที่เขามอบให้เธอไม่เคยชินเลยสักครั้ง

"อ้ะ มาร์ค"

ร่างสูงที่กำลังสอดมือไปปลดชุดด้านหลังร่างบางหันมาตามเสียงเรียก

"วันนี้ฉัน..เหนื่อยอ่ะ "

ร่างบางพุดออกไปอย่ากล้าๆกลัวๆ เพราะเธแเหนื่อยจริงๆงานวันนี้จัดตั้งแต่หัวค่ำจนตอนนี้จะตี3แล้ว ถึงเธอจะเคิ้มไปกับสัมผัสที่เขามอบให้แต่ตอนนี้เธอเหนื่อยจริงๆตาจะปิดอยู่แล้ว

 

"นอนเฉยๆ ไม่เหนื่อยหรอก"

ร่างสูงบอกก่อนจะดึงชุดที่ร่างบางส่วมใส่ออกก่อนจะเลียริมฝีปากเมื่อเห็นยอดอกใหญ่พอดีมือเขา

"หิวนม"

ร่างสูงว่าก่อนจะก้มลงไปเลียยอดอกสวย ร่างบางสดุงเล็กน้อยก่นจะเด้งอกรับกับสัมผัสจากปากเขา ลิ้นหนาเลียไปรอบก่อนดูดมันแบบที่เขาว่า

"อ้ะ อือออ อื้ม"

ร่างบางร้องครางเสียวก่อนจะแอ่นอกรับ 

อีกข้างมือหนาก็คลึงไปด้วยมือหนาที่ขย้ำลงอย่างมั่นเขี้ยว เมื่อดูดจนอิ่มร่างสูง ก็ลุกไปถอดเสื้อผ้าตัวเองออกเพราะตอนนี้น้องชายของเขามันกำลังตื่นเพราะเสียงครางของร่างบางเขาถอดเสื้อผ้าออกจนหมด

"หึ คืนนี้ไม่ต้องนอน"

ร่างสูงพูดก่อนจะก้มลงไปประกบริมฝีปากบางอีกครั้ง

 

คืนนี้อีกยาวไกล

"

"

"

"

"

"

"

"

"

"

"

#มันอาจจะไม่ตรงตามที่ใครคิดว่าไรท์ก็ขอโทษด้วย😂😂

#ช่วงนี้ไรท์มีสอบไม่ค่อยได้อัพนะทุกคนสอบครั้งนี้สำคัญมาก แง้

#สอบเสร็จไรท์สัญญาจะมาลงบ่อยๆ

#ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน😍

ความคิดเห็น