ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 5: วาเลนไทน์

ชื่อตอน : บทที่ 5: วาเลนไทน์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2560 20:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 5: วาเลนไทน์
แบบอักษร

วันนี้เป็นวันที่ใครหลายๆคนส่งมอบกุหลาบให้กัน นั่นก็เพราะวันนี้เป็นวัน 'วาเลนไทน์' ไงล่ะ.. มองไปทางไหนก็มีแต่คนถือดอกกุหลาบไม่ก็ช็อกโกแลตไม่ก็ตุ๊กตา บลาๆ คงมีแต่ฉันที่นั่งอยู่เฉยๆ..


'ลิซพูดเองไม่ใช่เหรอ...'


'ว่า..เราไม่ได้เป็นอะไรกัน...เพราะงั้นลิซก็ไม่มีสิทธิ์มาจูบพี่...'


"นี่ลิซ.. มึงโอเคมั้ยเนี่ย?" โรเซ่ที่นั่งอยู่ข้างๆฉันถามขึ้นทำให้ฉันหลุดออกจากห้วงความคิด.. เมื่อวันก่อน(วันอาทิตย์)พอกลับไปถึงห้องฉันก็เอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้องไม่ออกไปไหน โรเซ่พอตื่นเช้ามา(วันจันทร์)ก็มาเคาะประตูห้องฉันและบอกให้ออกมา.. แต่ฉันก็ไม่ออกเอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้องจนถึงเย็นก็ต้องออกมาเพราะความหิว.. ยัยโรเซ่ก็ถามฉันรัวๆ ฉันก็เล่าเรื่องตอนที่ไปห้องพี่จีซูให้ฟัง...และฉันก็นั่งซึมมาจนถึงวันนี้(วันอังคาร)..


"อืม..โอเค"


"แล้วมึงจะไม่ไปหาพี่จีซูเหรอ?.."


"เข้าประเด็นจริงๆของมึงเถอะ"


"แหะๆ คือ.. พี่เจนเขาให้ฉันไปหาอ่ะ" นั้นไง๊


"เออๆไปเหอะ"


"งั้นกูไปก่อนนะ เจอกันที่คอนโด.." แล้วโรเซ่ก็เดินออกไป


"เฮ้อ..." น่าเบื่อจริงๆ..


'แล้วจะทำยังไงกับช็อกโกแลตนี้ดี' ฉันคิดพลางมองกล่องรูปหัวใจสีดำถูกผูกด้วยโบว์สีชมพู บอกก่อนเลยนะว่าช็อกโกแลตกล่องนี้ ลลิษาผู้นี้ทำเองกับมือ! แต่กว่าจะสำเร็จได้ก็สาหัสอยู่เหมือนกัน ฮาา


'พี่จีซูอยู่ไหนนะ ไลน์ไปก็ไม่ตอบ.. คงยังไม่อยากเจอฉันเพราะเรื่องนั้นอยู่สินะ...'


'เดินหาดีกว่า เดินไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็เจอมั้ง' แล้วฉันก็เดินออกตามหาพี่จีซู..

 

 

 

ฉันเดินมาเกือบครึ่งชั่วโมงได้ แต่ก็ยังไม่เจอพี่จีซูสะที..


'ไว้ค่อยให้ที่คอนโดก็ได้' ฉันกำลังจะมุ่งหน้ากลับคอนโดแต่ระหว่างนั้น.. เสียงใครซักคนก็ดังขึ้น..


"ผมชอบคุณ" คนสารภาพรักกันนี่เองไปดีกว่าเรา..


"คบกับผมนะครับจีซู" ประโยคต่อมาทำให้ฉันหันกลับมาทันทีและรีบเดินไปทางต้นเสียงนั่น เสียงดังออกมาทางด้านหลังของตึกคณะอักษรศาสตร์ พอฉันเดินมาถึงฉันก็ค่อยๆชะโงกหน้าออกไปดูก็เห็นพี่จีซูยืนอยู่ตรงข้ามกับชายร่างสูงคนนึง
'ไอตี๋นั่นใครฟะ?!'


"ขอโทษนะบ็อบบี้เราไม่ได้ชอบนาย.. แล้วอีกอย่าง..เราก็มีคนที่ชอบอยู่แล้วด้วย" ฉันรู้สึกดีใจที่ได้ยินพี่จีซูปฏิเสธไป แต่.. ก็แอบเสียใจอยู่นิดๆที่ได้ยินพี่บอกว่า 'มีคนที่ชอบอยู่แล้ว'  ใครกันนะ.. จะใช่ฉันหรือเปล่า.. แต่ฉันก็ไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองเท่าไรเพราะที่คนพี่พูดเมื่อวันก่อนมันยังฝังใจฉันอยู่ทำให้ฉันเริ่มไม่แน่ใจ.. ฉันกลัวด้วยว่าจะต้องเจ็บถ้าเกิดคนที่พี่ชอบไม่ใช่ฉัน... เพราะงั้นไม่คาดหวังอะไรน่าจะดีที่สุด..


"ท..ทำไมล่ะ ตลอดเวลาเราทำทุกอย่างให้เธอตลอด ทั้งซื้อขนมให้ ซื้อนู่นนี่ให้ เธอไม่เคยมีความรู้สึกดีๆให้เราเลยเหรอ?"  ดูๆคิดว่าเงินซื้อพี่จีซูได้หรือไง คิดแล้วก็อยากจะเดินไปกระชากพี่จีซูออกจากไอตี๋นั้นทันที


"ของพวกนั้นหรือเงินก็ซื้อใจเราไม่ได้หรอกบ็อบ.. เราไม่ได้ชอบนายจริงๆ"

"งั้น.. บอกทีได้มั้ย ว่าคนที่เธอชอบน่ะใครเหรอ? มันมีดีตรงไหนเธอถึงชอบ?"


"......."


"เราเดาว่าคงเป็น.. ยัยเด็กต่างชาติคนนั้นสินะ ที่อยู่กับเธอแทบทุกเวลาน่ะ"  'ยัยเด็กต่างชาติ' ใคร? ฉันเหรอ? เอ๊ะ?! แต่มหาลัยนี้ก็มีเด็กต่างชาติคนอื่นด้วยนี่..


"ถ้าใช่แล้วจะทำไม.."


"มันมีดีกว่าผู้ชายอย่างเราตรงไหนงั้นเหรอ..? หรือมันยัดเงินให้เธอ? พักหลังๆก็ไม่ค่อยเห็นอยู่ด้วยกันแล้วนี่.. ยัยเด็กนั่นมันอาจจะไ.."


"อย่ามาพูดจาดูถูกลิซแบบนั้นนะ! น้องดีกว่านายเป็นล้านเท่าเลยแหละ! นายเทียบน้องเขาไม่ติดเลยซักนิด!"  พูดจบพี่จีซูก็เดินออกไปปล่อยให้นายตี๋ยืนเจ็บใจอยู่อย่างนั้น..  'ลิซ' เหรอ? พี่จีซูหมายถึงเราใช่มั้ย? นี่พี่จีซู.. ชอบเรางั้นเหรอ?..

 


"อะ..อ้าว ลิซมายืนทำอะไรตรงนี้" พี่จีซูเดินมาเจอฉันที่แอบดูอยู่


"อ..เอ่อ คือ.." ฉันยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ พี่จีซูก็จับมือฉันให้เดินตามไป


"พ..พี่จีซู จะพาลิซไปไหน" ฉันถามคนพี่ที่จู่ๆก็พาฉันมาที่รถของพี่


"กลับคอนโดไง" พี่จีซูเปิดประตูรถและดันฉันให้เข้าไปนั่งในรถพร้อมคาดเบลท์ให้ฉัน หลังจากนั้นก็เดินไปขึ้นรถฝั่งคนขับและขับรถกลับไปที่คอนโด.. ระหว่างทางเราทั้งคู่ก็ไม่ได้คุยอะไรกันเลย... เราทั้งคู่ต่างจมอยู่ในห้วงความคิดของตัวเอง.. โดยเฉพาะฉันที่คิดเรื่องเมื่อกี้วนไปวนมาซ้ำๆอยู่อย่างนั้น..

 

 

 

"จะเอาไปให้ใครงั้นเหรอ?" พี่จีซูถามขึ้นมา เมื่อขับรถมาถึงคอนโด..


"ค..คะ?"


"กล่องที่เราถืออยู่นั่นไง"


"......" ฉันก้มมองกล่องช็อกโกแลตที่อยู่ในมือ..
'ก็เอามาให้พี่ไง'


"มีคนที่ชอบอยู่งั้นเหรอ?" ฉันหันควับไปทางพี่จีซูทันที


"มีจริงๆสินะ.. ขอโทษนะที่จู่ๆพี่ก็พาเรากลับมาด้วยเลยน่ะ.. ลิซเลยไม่ได้เอาของไปให้เขา.." พี่จีซูพูดพลางก้มหน้าลง


"......" ฉันเอาแต่เงียบไม่พูดอะไร ฉันไม่รู้เลยว่าควรจะเริ่มพูดยังไงดี.. เหมือนตอนนี้สมองของฉันมันหยุดทำงานชั่วคราวทำให้ฉันคิดอะไรไม่ออกเลยตอนนี้...


"คนที่ลิซชอบอยู่น่ะ.. ใครงั้นเหรอ บอกให้พี่รู้บ้างได้มั้ย?"


"......"


"ไม่เป็นไร ลิซไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร.. มันเป็นความลับของลิซนี่.."


"พี่.." ฉันหันไปมองคนพี่ พี่จีซูเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับน้ำใสๆที่กำลังคลออยู่ที่ดวงตาน้อยๆของพี่จีซู.. มันทำให้ฉันรู้สึกเจ็บ.. เจ็บที่หัวใจของฉัน.. ฉันทำให้พี่ต้องร้องไห้เพราะฉันไม่ยอมพูดออกไป เพราะฉันเอาแต่เงียบเอาแต่กลัวไม่กล้าพูดหรือทำอะไรซักอย่าง.. ฉันนี่มันแย่จริงๆ..


"ลิซลงจากรถไปก่อนนะ" พี่จีซูพูดพร้อมกับเช็ดน้ำตาลวกๆ


"แล้วพี่ล่ะ.."


"พี่จะไปข้างนอกน่ะ ไม่ต้องสนพี่หรอก"


"ไม่ ฉันไม่ลง พี่จะไปไหนฉันก็ไปด้วย"


"ลงไปเถอะลิซ"


"ไม่!"


"ลงไป! พี่ขอเถอะ ฮึก" น้ำใสๆไหลออกมาจากตาของพี่จีซูอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่.. พี่ร้องไห้อีกแล้ว.. อีกแล้ว..ฉันทำให้พี่ต้องร้องไห้อีกครั้ง...


"พี่จีซู...."  ฉันปลดเบลท์ออกพร้อมกับดึงตัวพี่จีซูเข้ามากอดแต่พี่จีซูก็พยายามดันตัวฉันออกและบอกให้ฉันปล่อย ฉันกอดรัดพี่จีซูแน่นกว่าเดิมยิ่งคนพี่พยายามดันออกฉันก็ยิ่งกระชับกอดให้แน่นมากขึ้น...


"ฮึก..ฮือ.." สุดท้ายพี่จีซูก็ซุกหน้าลงกับอกฉันและปล่อยโฮออกมา.. ฉันยังคงเงียบไม่พูดอะไร ฉันไม่รู้จะพูดยังไงแล้วจริงๆ ตอนแรกคิดไว้ว่าจะเอาช็อกโกแลตมาให้พี่จีซูแล้วบอกความในใจทั้งหมด แต่มันกลับผิดแผนไปหมด..


"ฮึก..ลิซ..." พี่จีซูเรียกฉันแต่ก็ยังคงก้มหน้าอยู่


"......" ฉันรอฟังว่าคนพี่จะพูดอะไร


"ลิซ..ฮึก... พี่ชอบลิซ.."  ฉันอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก.. พี่จีซูชอบฉัน?...ฉันหูฝาดไปหรือเปล่า?..


"พี่..ฮึก ชอบลิซ.. ชอบลิซมาตลอด..ฮึก..."


"พี่จีซู.. ฉัน...มีเรื่องจะบอก..."


"......" พี่จีซูเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉัน..


"ตั้งแต่วันแรกที่เราได้เจอกัน.. วันแรกที่ฉันเจอพี่ ฉันใจเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูกตอนนั้นฉันยังไม่ค่อยแน่ใจว่าฉันชอบพี่หรือแค่รู้สึกดี..."


"..ตอนนี้ฉันแน่ใจแล้วล่ะ แน่ใจมากๆด้วย ว่าฉัน...." 


"...ไม่ได้ชอบพี่...."


"....."


"แต่.... " ฉันเว้นช่วงก่อนจะพูดต่อ..

 

 


"ฉันรักพี่หมดใจเลยต่างหาก.." ฉันฉีกยิ้มกว้าง พี่จีซูพอได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มดีใจจนน้ำตาไหลออกมา แต่คราวนี้เป็นน้ำตาแห่งความดีใจ..ไม่ใช่ความเสียใจเหมือนเมื่อครู่


"ฮึก..เด็กบ้า..." พี่จีซูทุบไหล่ฉันเบาๆ


"บ้าแล้วรักมั้ยล่ะ?.. หยุดร้องได้แล้วนะพี่จีซูของลิซ..." ฉันเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าของคนพี่.. น้ำตาไม่เหมาะกับพี่เลยซักนิด..


"อื้ม....แล้วสรุปกล่องนี้เอามาให้ใคร?"


"ก็เอามาให้พี่นั่นแหละ.. ถามได้ นี่ฉันทำเองกับมือเลยน้าา" แล้วฉันก็ยื่นกล่องช็อกโกแลตให้พี่จีซูไป คนพี่ยิ้มและส่ายหัวไปมาเล็กน้อย


"งั้น.. เป็นแฟนกันนะพี่จีซู"


"อืมมม....ไว้พี่ค่อยตอบพรุ่งนี้นะ..." แล้วพี่จีซูก็รีบเปิดประตูรถแล้วลงไปเลย อะอะอะ..อ้าวเฮ้ย? ค้างเลยจังหวะนี้!  นี่แกล้งกันใช่มั้ยเนี่ยพี่จีซู?!!   แต่..นี่มันรถพี่จีซูนี่ เหอๆดี ถ้าพี่แกล้งฉัน..ฉันก็จะแกล้งพี่บ้าง...

 

 

 

 

----------------------------

 

 

 


ฉันหุบยิ้มไม่ได้จริงๆ ใจนึงก็อยากตอบตกลงไปเลยแต่.. อีกใจนึงก็นึกอยากแกล้งคนน้องให้หัวเสียเล่นโทษฐานทำฉันเข้าใจผิด(?) คิดแล้วก็สะใจ ฮ่าๆๆๆ  ฉันเปิดประตูห้องเข้ามาก็ยังคงยิ้มอย่างหุบไม่อยู่..


'อ้าว ไงเจนยังไม่กลับมาอีกเหรอ.. สงสัยไปทำธุระกับโรเซ่อยู่ -w-' แล้วฉันก็เดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ

 

 

 


ฉันนั่งทำรายงานเพื่อส่งอาจารย์วันพรุ่งนี้จนเสร็จและหันไปมองนาฬิกานี่ก็ 4ทุ่มครึ่งล่ะ แต่ยัยเจนนี่ก็ยังไม่กลับมาสะที สงสัยคงจะกลับเช้าเลย

กริ๊งง
ตายยากจริงๆพูดถึงก็มาเลย ฉันลุกเดินไปเปิดประตูห้อง เมื่อประตูเปิดออกคนตรงหน้าแทนที่จะเป็นเจนนี่กลับเป็น.. ลิซ่า!?!


"ล..ลิซ มีไรเหรอ?"


"ยังกล้าถามอีกนะพี่จีซู.. ฉันมาเอาคำตอบไง"


"พี่บอกว่าจะตอบพรุ่งนี้ไง"


"ฉันรอไม่ไหวหรอก..พี่อย่ามาแกล้งกันแบบนี้สิ"


"พี่เปล่าแกล้งสะหน่อย(จริงเหรอ?) ..อย่าดื้อสิลิซ"


"ฮื่ออ.. ก็ได้ แต่..ขอมัดจำไว้ก่อนนะะ" พูดจบลิซ่าก็หอมที่แก้มทั้งสองข้างของฉันอย่างรวดเร็ว


"แล้วจะรอฟังคำตอบวันพรุ่งนี้นะคะ พี่จีซู.." แล้วคนน้องก็เดินตัวปลิวเข้าห้องของตัวเองไป ปล่อยฉันยืนอ้าปากค้างอยู่อย่างนี้

 
'ล.. ละ .. ลิซ ยัยเด็กบ้า!'  ฉันปิดประตูห้องและบ่นพึมพำ พลางลูบแก้มตัวเองแล้วก็ยิ้มออกมา ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนบ้าเลยแฮะ ยิ้มไม่หยุดเลยเนี่ย..  แล้วเสียงแจ้งเตือนจากแอปสีเขียวก็ดังขึ้น ฉันเดินไปหยิบมือถือขึ้นมาดูก่อนจะกดปลดล็อคมือถือเข้าไปตอบยัยเพื่อนตัวดี


Jennie : มึงกูกลับตอนเช้านะ

Jisoo : เออ ไม่ต้องบอกก็รู้

Jennie : แหะๆ

Jisoo : แล้วนี่มึงอยู่กับใคร? โรเซ่?

Jennie : เยสส

Jisoo : เออๆกูไปนอนล่ะ

Jennie : เดี๋ยวว แล้วเรื่องน้องลิซกับมึงเป็นไงม้างงงง

Jisoo : เสือกก กูง่วงไปนอนล่ะ

Jennie : เอ้า! เดี๋ยวยัยซูววว


แล้วฉันก็กดปิดเครื่อง ถ้าไม่ปิดเดี๋ยวยัยเจนมันจะต้องโทรมาแน่ๆ ฉันคงจะไม่ได้นอนพอดี.. ฉันเดินเข้าไปในห้องนอนตัวเองและทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม... พลางนึกถึงเรื่องวันนี้.. มันเหมือนฝันไปจริงๆ ทั้งลิซ่าทั้งฉันต่างก็คิดเหมือนกันมาตลอด.. แต่เราทั้งคู่ก็ไม่เคยพูดออกมาให้ต่างฝ่ายได้รับรู้ วันนี้ทุกอย่างในใจถูกเปิดเผยออกมาทั้งหมดตอนที่น้องบอกว่ารักฉัน ฉันดีใจมากจริงๆ วันนี้ฉันคงจะนอนฝันดีไปทั้งคืน...
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น