ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2560 18:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2
แบบอักษร

ณ คฤหาสของจอร์น

"แบงค์ นายไปบอกยายนมให้รีบเตรียมอาหารเย็นของวันนี้และไปสืบประวัติของพลัสให้ชั้นหน่อย ขอแบบระเอียดนะ"จอร์ดเมื่อกลับมาถึงคฤหาสของตนแล้วก็บอกลูกน้องของตนให้ไปยายนมรีบเตรียมอาหารให้เสร็จ และไปสืบประวัติของพลัสมาโดยเร็ว เพราะเขาไม่ชอบอะไรที่ชักช้าแบงค์เองก็รู้

"โอ้โห!!! ทำไมบ้านหลังใหญ่จังเลยฮะเนี่ย อยู่กันหลายคนแน่ๆเลย ดูสิฮะยายมีคนเต็มไปหมดเลย"พลัสอุทานด้วยความตกใจ เพราะขนาดของบ้านนั้นใหญ่มากๆเลย ใหญ่กว่าบ้านตนหลายสิบเท่าเลยอะ ท่าทางจะอยู่กันเยอะ เพระาเขาเห็นคนยืนเต็มไปหมดเลย

"ไม่ได้เรียกว่าบ้านนะ คฤหาสต่างหาก และพี่ก็อยู่กันแค่นิดเดียว 3 คนเองนะ555"จอร์ดตอบออกไปก่อนที่จะเห็นตัวเล็กตะลึง น่ารักจังแฮะ ที่อยู่ก็มี ตน แบงค์ และยายนม ที่เหลือก็จะอยู่ที่บ้านของตนที่อยู่ด้านหลังคฤหาส พื้นที่ผมใหญ่นะครับขนาดสร้างบ้านได้เป็นสิบๆหลังอะ 

"ฮะ!!! อยู่กันแค่3คนเองหรอครับ ทำไมน้อยจัง แล้วพวกพี่ๆนี่ละครับ"พลัสถามพีี่จอร์นออกไป เขาคิดว่าน่าจะเรียกพี่นั่นละเพราะห่างกันแค่ 7ปีเอง เรียกลุงก็ว่ายังไงๆอยู่นะ

"อ๋อ อยู่ข้างหลังคฤหาสนะ ปลูกบ้านอยู่กันนะ ไปรีบเข้าคฤหาสกันดีกว่านะ คุณยายยืนรอแล้วนะ"จอร์นตอบตัวเล็กและบอกให้ตัวเล็กเข้าบ้านเพราะตัวเล็กถามตนนานละ

"อ๋อครับ/ปะ"จอร์นจูงมือตัวเล็กกลับไปคฤหาส บอดี้การ์ดตะลึงกับการกระทำของนายตนเองมาก นายของตนไม่เคยยิ้มให้ใครหรือเดินจูงมือกับใครต่างคนต่างสงสัยเลยกันไปถามพี่แบงค์คนสนิทของบอส

"พี่แบงค์คนนั้นใครอะ บอสไม่เคยทำแบบนั้นกับใครเลยนะหรือว่า.../น่าจะใช่ละมั้งเห็นรอยยิ้มนายใหมละ ยิ้มแบบไม่ได้แสร้งอะ คงเป็นตัวจริง"แบงค์ตอบลูกน้องไป เพราะตนก็คิดว่าน่าจะเป็นตัวจริงนะ บอสก็แอบมีรสนิยมชอบผู้ชายตัวเล็ก หน่าไม่ค่อยจะหวานเท่าไร แอบใส่เบาๆนี่ละตัวจริงชัว

 

 

โต๊ะกินอาหาร

"อาหารได้แล้วคะ นายน้อย"ยายนมบอกบอสของคฤหาสหลังนี้เพราะได้เวลารับประทานอาหารเย็นแล้ว

"ครับ ยายมะลิครับ ทานให้อร่อยนะครับและน้องเอ่อ..."จอร์นเว้นวรรคเอาไว้เพราะยังไม่รู้จักชื่อตัวเล็กเลย

"พลัสครับพี่จอร์น :)"พลัสตอบพี่พี่จอร์นของตนออกไปและยิ้มให้1ที ก่อนจะจะเกตุว่าพี่จอร์นหน้าขึ้นสีเป็นอะไรหรือเปล่านะ

"เอ่อ ครับ :)"จอร์นตอบไป น่ารักชะมัด เขาไม่รู้ตัวเขาจะทนได้นานเท่าไรเพราะพลัสช่างน่ารักเหลือเกิน ไม่เคยเห็นคนที่มีเสน่ห์ขนาดนี้เลย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้แสร้ง ไม่เหมือนกับคู่ที่นอนที่ผ่านๆมา 

"อาหารอร่อยใหม? น้องพลัส"จอร์นถามพลัสไปพลางหาเรื่องคุย

"อ๋อ อร่อยมากเลยครับ แต่มันเยอะมากเลยนะครับเนี่ยแต่ละเมนูน่ากินสุดๆเลยครับ :)"พลัสตอบจอร์นพลางยิ้มให้เพราะอาหารอร่อยมากจริงๆหุบยิ้มไม่ได้เลย55

"อืม/งั้นพี่ขอตัวไปเข้าห้องน้ำแปปนะ"จอร์นขอตัวไปเข้าห้องน้ำแปปเพราะตัวเล็กยิ้มออกมาอย่างไม่อายใครเลยจริงๆ ทำให้เขามีอารมณ์ขึ้นมาโอ๊ย!! จะทนได้กี่น้ำวะกู

"เอ่อครับ/พี่แยงค์ครับ พี่จอร์นเขาเป็นอะไรหรือเปล่าครับเห็ฯพี่เขาหน้าแดงๆท่าทางจะเป็นไข้หรือเปล่าครับ"พลัสถามพี่แบงค์ไปเพราะเห็นพี่เขาหน้าแดงๆก่อนออกไปเข้าห้องน้ำ

"อ๋อ ไม่เป็นไรหรอก แค่อาจเขินคนแถวนี้ก็ได้มั้งครับ"แบงค์ตอบออกไป เขาชัวแล้วละว่าพลัสนี่ละตัวจริง แค่น้องเขายิ้มบอสของเรายังเกิดอารมณ์เพราะปกติบอสเขาเป็ฯคนไม่ค่อยมาอารมณ์อยู่แล้ว ถ้ามันจะตื่นก็คงต้องใช้อันนั้นเลียก่อนละมัั้ง

"อ๋อครับ :)"พลัสตอบออกไป และตั้งคำถามกับตัวเองว่า พี่เขาเขินใครนะ??

 

 

เวลาผ่านไป

"อ่า อิ่มมากเลยครับพี่จอร์น"พลัสบอกพี่จอร์นไปเพราะอาหารที่นี่อร่อยมากๆเลย ตนกินจนท้องจะแตกอยู่ละเนี่ย555 ก็มันอร่อยจริงๆนิฝีมือยายนมอะ

"หรอครับ งั้นเรากับยายมากินบ่อยๆสิพี่ก็สนุกดีที่ได้คุยกับเรานะ :)"จอร์นตอบตัวเล็กไป อยากให้พลัสมากินข้าวที่บ้านตนบ่อยๆ เห็ฯหน้าน้องแล้วพี่สดชื่นมากครับ โดยเฉพาะรอยยิ้มขอน้องอย่ายิ้มให้ใครบ่อยละ

"ผมว่าเป็นการรบกวนพี่เปล่าๆครับ และอีกอย่างยายผมคงเดินไม่ใหวอะนะครับ คิๆ/แหม ยายก็ก็ไม่ได้แก่ขนาดนั้นซะหน่อยนะเรา"พลัสตอบออกไปเพราะเกรงใจจริงๆให้มากกินทุกวันๆผมว่ามันยังไงๆอยู่นะ เหมือนคนของทานอะ

"แค่นี้เองไม่ทำให้พี่จนหรอกน้องพลัส อ้อและอีกอย่างพี่อยากถามว่าเราอยู่มหาวิทยาลัยอะไร สาขาที่เรียนคืออะไรหรอ"จอร์นถามออกไปเพราะอยากให้น้องเรียนที่ มหาลัยxxx ของตนจะได้หาข้ออ้างไปส่งน้องทุกวันหรือไม่ก็หาทางให้น้องมาอยู่มหาลัยxxx อยู่ได้

"อ๋อผมยุมหาลัยxxx สาขาเอกคอมครับ มีอะไรหรือเปล่าครับพี่จอร์น??"พลัสถามจอร์นเพราะตนสงสัยว่าทำไมพี่จอร์นถึงถามที่เรียนของตนละ

"อ๋อเปล่าหรอกพี่ก็ถามไปงั้นๆละ อะนี่ก็ค้ำละเดี๋ยวพี่ให้แบงค์ไปส่งนะ พอดีพี่ต้องเคลียธุระหน่อยอะ" จอร์นตอบไปเพราะดีใจที่ตัวเล็กเรียนอยู่ที่มหาลัยที่ตนบริหารอยู่ ทีนี้ละก็เจอกันทุกวันละนะ หนูน้อยของพี่ :)

"อ๋อครับ งั้นผมไปก่อนละนะครับ ขอบคุณที่เลี้ยงอาหารนะครับ บ๊ายบาย:)" พลัสกล่าวลาจอร์นก่อนเดินออกจากบ้านพร้อมประคองยายของตน

"หึ พน.เดี๋ยวก็เจอกันเด็กน้อย"จอร์นยิ้มนิดหน่อยเพราะ พน.ก็ได้เจอตัวเล็กของตนอีกละสบายใจอะไรอย่างนี้

"เอ่อนายครับผมมีอะไรอยากจะขอถามนายซักเรื่องหน่อยได้เปล่าครับ"แบงค์อยากจะถามจอร์นอะไรซักอย่าง

"อะไรละถ้าตอบได้ก็จะตอบนะ"จอร์นถามลูกน้องอย่างอารมณ์ดี

"เอ่อ..คือว่า พลัสนี่ตัวจริงของนายหรือเปล่าครับ"ถามออกไปแล้วแบงค์อยากจะตบปากตัวเองจริงๆ

"หึ นึกว่าจะเป็นคำถามอะไร ก็น่าจะนะเห็นครั้งแรกก็อยากครอบครองแล้ววะ"จอร์นตอบออกไปตามความจริง

"ครับ งั้นผมก็ตัวไปส่งคุณพลัสก่อนนะครับ"แบงค์ได้รับคำตอบก็ยกยิ้มมุมปากนิดๆ คนนี้ละนะที่จะทำให้บอสมีหัวใจ

"อืมไปส่งแล้ว ข้อมูลที่ให้ไปสืบต้องได้ตอนกลับมานะ"จอร์นบอกไปและบอกแบงค์ว่าตอนกลับมาต้องได้ข้อมูลของพลัส

"ครับนาย"แบงค์ขานรับก่อนจะรีบตามพลัสขึ้นรถและไปส่งที่หอพัก

 

 

เย้ๆๆๆๆๆ

จบกันไปแย้วนะ สำหรับตอนที่2

อย่ามลืมคอมเม้นกันน้าาาา

ขอเยอะๆเลย555

ความคิดเห็น