ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.พ. 2560 18:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1
แบบอักษร

ณ คฤหาส ของจอร์น

"บอสครับ เราจับตัวหนอนบ่อนไส้ของกลุ่มเราได้แล้วครับ"แบงค์ลูกน้องคนสนิทของจอร์นรายงาน หนอนบ่อนไส้ของกลุ่มเรา ตอนแรกบอสโมโหมากที่กลุ่มเรามีหนอนและเป็นคนที่เข้ามาใหม่ด้วย แบงค์ดูก็รู้ว่าบอสของตนนั้นโมโหมาก

"มันไม่ได้ตายดีแน่ เอามันไปไว้ที่ห้องระดับ5"ห้องระดับ5เป็นห้องที่ควบคุมผู้ทำความผิดหรือนักโทษนั่นละ เป็นห้องที่ไม่มีใครอยากเข้าไปเลย คือแบบว่า....เอ่ออย่าให้พูดถึง มีแตตายอย่างทรมานแน่นอน ผมละสงสารมันจริงๆ

"ครับนาย"

 

อ้อผมลืมแนะนำตัวเองผมชื่อ จอร์น ผมไม่ชอบที่ใครมาเหยียบจมูกผมถึงที่และผมเองก็โกรธที่ผมสะเพร่าไม่ยอมตรวจงานให้ดีก่อน

"บอสครับ บ่ายพน.บอสต้องไปมหาลัยxxx เพื่อที่จะไปเปิดงานที่นั้นนะครับ"แบงค์มันรายงานผมอย่างนั้นผมเบื่อผอ.เจ้าเล่ห์นั่นมากเลย

"อืม เย็นนี้ชั้นจะไปสวนสาธารณจะไปหาคุณยายหน่อย นายตามชั้นไปแค่คนเดียงก็พอนะ"จอร์นบอกแบงค์ว่าตนจะไปใหนตอนเย็นนี้

"ครับบอส"

 

เวลา 16.00น.

"คุณยายมะลิครับ คุณยายมาทำอะไรครับเนี่ย"จอร์นถามคุณยายมะลิที่เคยช่วยตนเอาไว้ตอนที่จอร์นถูกยิง

"อ๋อ หลานชายพายายออกมาเดินเล่นนะ ตอนนี้กำลังไปซื้อไอศกรีมอยู่นะ"ยายมะลิตอบจอร์นออกไปอยางเป็นกันเอง ทั้งที่รู้ว่าจอร์นเป็นใคร แต่จอร์นก็ไม่ได้ว่าอะไรกลับชอบซะอีก

 

 

"คุณยายครับ ผมได้ไอกรีมแล้วครับเรากลับกันเลยใหมครับคุณยาย"พลัสบอกคุณยายของตนก่อนจะเห็นบุคคลปริศนาอยู่กับยายของตน

"ยายนี่ใครครับ"พลัสถามยายของตนออกไป เพราะเห็นการแต่งตัวแล้วไม่น่าจะรู้จักกับยายของตนเพราะครอบครัวพลัสอยู่ในถานะที่ปานกลางเกือบจะจนเลยด้วยซ้ำ

"อ๋อนี่ จอร์นนะลูก เป็นนักธุรกิจ ยายรู้จักเขาโดยบังเอิญนะลูก"ยายมะลิตอบหลานของตนที่ตอนนี้กั้นกลางอยู่

"นี่หลานของยายหรอครับ"จอร์นถามยายมะลิที่อึ้งอยู่นานกับความน่ารักของบุคคลตรงหน้านานไปหน่อย น่าจับกดจริงๆเลย หึๆ

"ใช่จ่ะ/ยายเรากลับหอกันเถอะ ผมหิวแล้วอะ"ยายมะลิตอบจอร์นออกไป ก่อนที่หลานจะพูดแทรกขึ้นมาเพราะตนไม่ค่อยไว้ใจคนตรงหน้าเท่าไร

"งั้นยายครับ ไปกินข้าวที่บ้านผมใหม?? พอดีผมยุบ้านคนเดียวเลยเหงาๆอยากให้ยายกับหลานไปคุยเป็นเพื่อนผมนะครับ"จอร์นพูดออกไปแทรกบทสนทนาของ2หลานยาย

"จะดีหรอจอร์น/ดีครับ งั้นไปกันเลยดีกว่า"ผมไม่ว่าพลางจูงมือพลัสแล้วให้แบงค์ประคองคุณยายไปด้วยตามหลัง

"นี่คุณ จะจับมือผมทำไมผมเดินเองได้ครับ กรุณาปล่อย"พลัสพูดออกไปก่อนจะแงะมือหลาหมึกของคุณจอร์นออกไป

"น้องเดินช้าพี่จูงดีกว่าจะได้เดินเร็วๆ"จอร์นพูดพลางกวนๆใส่ร่างบาง จอร์นไม่เคยแสดงกิริยานี้กับใครเลย

"แต่ผมว่าผมก็เดินเร็วอยู่นะ"พลัสพูดตอบจอร์นออกไป

''น่าาา อะถึงละรถ''พลัสตะลึงมากครับ กับรถลีมูซีนเคยเห็นแต่ในหนังสือไม่คิดว่าจะได้นั่งจริงๆ

"เป็นอะไรไปขึ้นไปสิ พึ่งเคยเห็นหรอ"จอร์นถามออกไปจอร์นพอรู้สถานะทางบ้านของคุณยายนิดหน่อย แค่ไม่ได้ให้ไปสืบจะมีลูกมีหลานใหมอะไรทำนองนั้น

"เอ่อครับ"พลัสตอบจอร์นก่อนจะขึ้นรถอย่างว่าง่าย ตามด้วยคุณยายและแบงค์และเดินกลับคฤหาสของตน ระหว่างทางแอบหอมซอกคอของร่างบาง กลิ่นมันชวนเข้าหามากและอดที่จะคิดเรื่องลามกกับร่างบางจนตอนนี้เป้ากางเกงของเขา ตึง แนนมาก ชนิดที่แบบว่ากางเกงยีนส์หนายังนูนอะ ไม่อยากจะบอกว่าของตนอะใหญ่มากทำให้คนหลายคนแหกมานักต่อนักละ พลางนึกในใจแค่กลิ่นทำไมทำให้เขามีอารมณ์มากถึงขนาดนี้ อดทนไว้ อดทนไว้ เดี๋ยวค่อยให้แบงค์หาคนมาปลดปล่อยละกัน

 

 

อย่าลืม กดถูกใจคอมเม้น กันด้วยน้าาาาา

 

บ๊ายบาย

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/3.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/3.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/3.gif

ความคิดเห็น