ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 3: อย่าทำแบบนี้เลย

ชื่อตอน : บทที่ 3: อย่าทำแบบนี้เลย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.พ. 2560 21:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3: อย่าทำแบบนี้เลย
แบบอักษร

ดวงตาคู่คมค่อยๆลืมขึ้นก่อนจะปรับภาพให้ชัดเจน มองไปรอบๆห้องก็พบกับบรรยากาศที่ไม่คุ้นเคยก่อนจะนึกได้ว่าเมื่อวานตัวเองมานอนที่ห้องของพี่จีซู..
"ฮ้าว.." ฉันดันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนสีหวานและบิดขี้เกียจ.. แล้วก็พบว่ามือขวาของคนพี่ที่นอนอยู่ข้างๆ วางพาดเอวฉันไว้อยู่
'คิดว่าฉันเป็นหมอนข้างหรือไงเนี่ย' ตอนแรกคิดว่าจะลุกไปอาบน้ำ แต่ฉันเปลี่ยนใจล้มตัวลงนอนกับเตียงนุ่มอีกครั้งและหันไปทางที่พี่จีซูนอนอยู่..
'เวลาหลับยังน่ารักขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย' ฉันเอื้อมมือข้างซ้ายไปเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าคนพี่อยู่... แล้วตาของฉันก็จ้องมองใบหน้าของคนพี่ตั้งแต่หน้าผากลงไปยังริมฝีปากอมชมพู ริมฝีปากของคนพี่กำลังเผยอเล็กน้อยเหมือนดึงดูดให้ฉันเข้าไปสัมผัส.. ฉันโน้มหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าของคนพี่เรื่อยๆจนกระทั่งจมูกเราชนกัน ฉันหยุดลังเลเล็กน้อยก่อนจะขยับริมฝีปากไปทาบที่ส่วนเดียวกันของพี่จีซู...
!?! ฉันสะดุ้งตกใจเมื่อริมฝีปากบางของคนพี่ขยับขบเม้มที่ริมฝีปากล่างของฉันเบาๆ และฉันก็ขยับใบหน้าออกเล็กน้อย..

 

"ลักหลับพี่เหรอคะ? แมวน้อย"


"อ..เอ่อ พ..พี่จีซูคือลิซ.."


"ถ้าวันหลังอยากจูบก็บอกพี่ตรงๆสิ.."


"....."


"จูบตอนพี่หลับกับจูบตอนที่พี่ตื่นเนี่ย.. แรงมันต่างกันนะ" พี่จีซูพูดพร้อมกับส่งสายตาที่ยั่วยวนสุดๆ ทำให้ระดับความอดทนของฉันมันค่อยๆลดลงเรื่อยๆ และใจมันก็เต้นแรงขึ้นเรื่อยๆด้วย..


"ต่างกันยังไงเหรอคะ?" ฉันชักอยากรู้แล้วสิแรงมันจะต่างกันขนาดไหน...


"......" พี่จีซูไม่ตอบฉัน แต่.. ใช้มือนุ่มมาประคองใบหน้าฉันให้โน้มเข้าไปหาและกดจูบลงมาที่ส่วนเดียวกันของฉันอย่างหนักหน่วง ฉันเอื้อมมือไปกอดเอวคนพี่ให้เข้ามาชิดกับฉันมากขึ้น.. สักพักพี่จีซูก็พลิกตัวขึ้นมาคร่อมตัวฉันและบดเบียดริมฝีปากเข้ามาอย่างไม่มีท่าทีว่าจะหยุด...

 

 

 

 

 

 

 

 

 


คึ่ก ตุ่บ !!


"โอ้ยย จะ..เจ็บ!"
'ฝะ..ฝันอีกแล้วเหรอ นี่เราหมกมุ่นเรื่องพี่จีซูมากไปแล้วนะเนี่ย = =' 


"ลิซ! เป็นอะไร?!" พี่จีซูที่กำลังอาบน้ำอยู่พอได้ยินเสียงก็รีบวิ่งออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น..


"ลิซตกเตียง.." พอฉันเงยหน้าขึ้นไปก็ถึงกับตาค้างกับภาพที่เห็น.. พี่จีซูนุ่งผ้าขนหนูสีขาวตัวสั้น ผมยาวสีดำก็ถูกมัดเป็นมวยขึ้นไปข้างบนและมีหยดน้ำเกาะอยู่ตามผิวขาวๆของพี่จีซู..

'จะ..ใจเย็นๆไว้ลลิษา..'   พี่จีซูยื่นมือมาตรงหน้าฉันเพื่อจะช่วยดึงให้ฉันลุกขึ้น แต่.. ด้วยน้ำหนักที่มากกว่าของฉัน แทนที่จะลุกขึ้นกับกลายเป็นดึงให้คนพี่ล้มลงมานอนทับตัวฉัน...


'จะ..ใจเต้นแรงเกินไปแล้วว!'  ตอนนี้ใจฉันมันทั้งเต้นแรงและรัวมากๆ และความเจ็บก็ตามมาด้วยเช่นกันเพราะสะโพกเพิ่งกระแทกกับพื้นห้องไปเมื่อครู่


"อ..อูยย..." ฉันครางออกมาเบาๆ ก่อนสายตาจะไปปะทะเข้ากับหน้าอกหน้าใจของคนพี่ที่นอนทับอยู่.. ฉันรีบเบือนหน้าหนีทันที คนพี่ที่พึ่งนึกได้ว่าตัวเองอยู่ในสภาพที่ไม่ค่อยโอเค  ก็รีบดันตัวลุกขึ้นทันที..


"จะ..เจ็บตรงไหนหรือเปล่าลิซ"  พี่จีซูถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงพร้อมกับมือบางที่ดึงกระชับผ้าขนหนูให้พันตัวแน่นมากขึ้น


"เจ็บสะโพกอ่ะ.." ฉันดันตัวลุกขึ้นจะขึ้นนั่งบนเตียง คนพี่ก็เผลอตัวจะเข้ามาช่วยประคองอีก


"มะ..ไม่เป็นไรลิซลุกเองได้ พ..พี่รีบไปทำธุระให้เสร็จก่อนเถอะค่ะ"  ถ้าพี่ยังยืนอยู่ในสภาพนี้ฉันคงไม่โอเคแน่ๆ  


"อ..อื้ม"  แล้วพี่จีซูก็เดินเข้าห้องน้ำไปทำธุระส่วนตัวต่อ  


'ไปอาบน้ำห้องน้ำข้างนอกแล้วกัน'  ฉันลุกขึ้นจากเตียงเพื่อจะเดินออกไปอาบน้ำข้างนอกแต่ก็นึกขึ้นได้ว่าไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนด้วย.. ฉันจึงหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อดูเวลา


'09.51 ยัยโรเซ่กลับมาหรือยังนะ'  ฉันคิด ก่อนจะไลน์ถามเพื่อนตัวดีของฉัน


Lisa : กลับมายังยัยซอสมะเขือ?

Rose : กลับมาตั้งแต่8โมงแล้วว มึงไปนอนไหนเนี่ย?

Lisa : ห้องพี่จีซู

Rose : เห้ย! จริงดิ มึงไปทำอะไรพี่เขารึเปล่าน่ะ!!

Lisa : -_-


'โรเซ่กลับมาแล้วงั้นไปอาบห้องตัวเองล่ะกัน ชุดเอาไปซักแล้วเดี๋ยวแห้งค่อยเอามาคืน'  ฉันกำลังจะเดินออกจากห้องนอนของพี่จีซู แต่ก่อนออกไปก็มองหาเศษกระดาษเล็กๆเพื่อเขียนบอกคนพี่ไว้ เสร็จแล้วฉันก็เดินออกจากห้องไป..

 

 

 

-------------------------

 

 

 

 


"อ้าว"  พอฉันออกมาจากห้องน้ำก็ไม่เห็นคนน้องนั่งอยู่ที่เตียงเลยออกไปดูห้องน้ำข้างนอกเผื่อว่าจะไปอาบน้ำแต่ก็ไม่มีใครอยู่เลย ฉันเดินกลับเข้ามาในห้องนอนก็เห็นแผ่นโพสอิทแปะเอาไว้ที่หน้ากระจกเขียนว่า

 


กลับห้องแล้วนะ
               
          Lisa

 

 

กลับห้องไปแล้วนี่เองโรเซ่คงจะกลับมาแล้วสินะ แล้วทำไม.. ยัยเจนนี่มันยังไม่โผล่หัวมาเลยล่ะ ฉันหยิบมือถือที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานขึ้นมาแล้วกดโทรหาเพื่อนตัวดีของฉัน


"โหลว่าไง"


"อยู่ไหนเนี่ย?"


"อยู่ข้างหลังมึงอ่ะ"   ฉันหันหลังควับทันที


"เอ้า! แล้วจะรับทำไมเนี่ย! มันเปลืองเงินนะรู้มั้ย?!" ฉันกดตัดสายและหันไปว่ายัยเพื่อนจอมกวนประสาท


"เอ้าก็เห็นโทรมาก็เลยรับ อย่าบ่นนักเลยน่านาทีไม่กี่บาทเอง~"


"เงินกูไงไม่ใช่เงินมึงง"


"เออน่า อ่ะนี่ซื้อมาฝาก" เจนนี่ยื่นถุงพลาสติกสีขาวมาให้ข้างในมีข้าวกล่องอยู่กล่องนึง เอาของกินมาล่อฉันเหรอยัยเจน ก็ได้ให้อภัยเพราะฉันชอบ ฮาฮา


"ดีๆ" หุหุ


"เมื่อคืนลิซ่ามานอนกับมึงเหรอ?"


"อือ มีไร?"


"มึงได้ทำอะไรน้องลิซเขารึเปล่าน่ะ?!"


"จะ..จะบ้าเหรอ ก็เปล่า..แค่แกล้งนิดหน่อย.."


"แกล้ง? แกล้งอะไร?" นี่เป็นตำรวจฝ่ายสอบสวนรึไงห้ะ?!


"เออๆ ไม่มีไรหรอกหิวว่ะไปกินข้าวก่อนนะ"  แล้วฉันก็รีบเดินออกจากห้องนอนไป ก่อนจะถูกถามความไปมากกว่านี้

 

 

 

 

 

 

"เฮ้อ...ว่างจริงๆ" วันนี้เป็นวันศุกร์แต่ที่ฉันไม่ไปเรียนเพราะที่คณะพี่ปี4 เขาจัดงานกันวันนี้ฉันเลยไม่ต้องไปเข้าเรียนเพราะงั้นมันเลยว่างมากและไม่มีอะไรทำเลย..

'ไปเดินห้างดีมั้ยนะ'  ฉันหยิบมือถือที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกขึ้นมาและไลน์หาใครคนนึง..


Jisoo : เรียนอยู่เปล่า

Lisa : เรียนอยู่ มีไรเหรอพี่

Jisoo : จะชวนไปเดินห้างอ่ะเราเรียนอยู่นี่งั้นไม่เป็นไร

Lisa : ฉันเลิกเรียน6โมงอ่ะ เดี๋ยวฉันไปรับพี่ที่คอนโดนะ

Jisoo : ไม่เป็นไรไว้วันหลังก็ได้ เรียนเสร็จเหนื่อยๆไม่ต้องหรอก

ครืดด ครืดด


"ไหนบอกเรียนไง"


"อาจารย์เขาออกไปแล้ว เลยโทรอ่ะขี้เกียจพิมพ์"


"อ่าๆแล้วโทรมามีไรเหรอ?"


"จะบอกว่าเดี๋ยวเลิกเรียนแล้วไปรับที่คอนโดนะ 6โมงเย็นแล้วลงมารอเลย"


"บอกว่าไว้วันหลังก็ได้ไง"


"วันนี้แหละ หรือ.. พี่นัดใครเอาไว้หรือไง"


"เปล่า แต่.."


"ถ้าเปล่าก็ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้นค่ะ 6โมงแล้วลงมารอเลยนะ"


"อือก็ได้ๆ"  ฉันจำใจต้องยอมความเอาแต่ใจของคนน้อง


"เจอกันค่ะ" แล้วลิซ่าก็วางสายไป  ฉันดูเวลาเหลืออีกประมาณ 1ชั่วโมงก่อนจะถึงเวลานัด ฉันลุกขึ้นจากโซฟาเดินแล้วไปหยิบหนังสือที่ชั้นหนังสือมาอ่านฆ่าเวลา...

 

 

 

 

1 ชั่วโมงผ่านไป..

ฉันลงมารอลิซหน้าคอนโดตามเวลานัด รอประมาณ 10นาทีเจ้าตัวก็ขับรถมาจอดตรงหน้า


"จะพาพี่ไปไหนเหรอ" ฉันถามลิซ่าเมื่อขึ้นมาบนรถ


"ไปกินข้าวอ่ะลิซหิวยังไม่ได้กินไรเลย พี่จีซูกินไรมายัง?"


"ยังอ่ะ งั้นรีบไปเถอะพี่ก็หิวมากๆเลยตอนเนี่ย"


"ป่ะ"


"แล้วจะไปร้านไหนเหรอ?"


"ไปร้านเพื่อนลิซน่ะ วันนี้มันจัดงานเลี้ยงฉลองร้านใหม่ของมันน่ะ"


"อ่อ แล้วเพื่อนลิซนี่ใครอ่ะ?"


"จินนี่อ่ะ พี่ไม่น่าจะรู้จัก"


"อือไม่รู้จักอ่ะ แล้วพี่ไปเขาจะไม่ว่าเอาเหรอ?"


"ไม่ว่าหรอก เนี่ยโรเซ่กับพี่เจนนี่ก็ไปด้วย ป่านนี้น่าจะถึงร้านกันแล้วล่ะ"


"อืมๆถ้าลิซว่างั้น"

 

 

 

 

 

 

"นี่ร้านอาหารหรือผับกันแน่เนี่ยลิซ"  ฉันถามคนน้องเมื่อมาถึงร้านอาหาร บรรยากาศข้างนอกก็เหมือนร้านอาหารธรรมดาๆ แต่พอเข้ามาและลงมาชั้น2เท่านั้นแหละ.. นี่มันผับซ่อนในร้านอาหารชัดๆ!


"ก็เป็นทั้ง2อย่างอ่ะ ป่ะๆเข้าไปข้างในกัน" ลิซ่าดึงมือฉันไปกุมไว้และพาเข้าไปในงาน.. อ่า.. ใจฉันมันเริ่มเต้นแรงอีกแล้ว..


"ไง" ลิซ่าทักทายผู้หญิงร่างสูงคนนึง ซึ่งฉันเดาว่าน่าจะเป็นเจ้าของงาน


"อ้าวยัยลิซฉันนึกว่าจะไม่มาแล้วสะอีก"


"ทำไมจะไม่มาล่ะ"


"อ้ะ! พี่จีซูนี่" เธอทักทายฉัน ทำให้ฉันงงเล็กน้อยว่าเธอรู้จักฉันด้วยเหรอ


"เอ่อ.."


"ฉันจินนี่ค่ะ พี่คงไม่รู้จักฉันหรอกแต่ฉันรู้จักพี่"


"พี่ว่าพี่เคยเห็นหน้าเราผ่านๆนะ"


"อ่อๆ สงสัยจะเป็นตอนวันงานรับน้องล่ะมั้งคะ"


"อ่อใช่ๆพี่จำได้ละ"


"อะแฮ่ม จะคุยกันอีกนานมั้ยฉันหิวแล้วนะพี่จีซู.."  ลิซ่าที่ยืนเงียบมานานพูดขึ้น


"แหมๆ ขี้หวงแฟนจังเลยนะคุณลลิษาฉันแค่คุยเล่นกับพี่เขานิดๆหน่อยๆเอง" ฟะ..แฟน ฉันกับลิซ่าเหรอ?


"ระ..เราไม่ใช่.."  ฉันยังพูดไม่จบจินนี่ก็สวนขึ้นมาว่า..


"ไม่ต้องปิดหรอกค่าพี่จีซู เดินกุมมือกันมาสะขนาดนั้นใครๆเขาก็ดูออกก" 


"ฉันหิวแล้ว! ขอตัว!" แล้วลิซ่าก็เดินจูงมือฉันเข้าไปหาของกินในงาน

 

 


"น้องงลิซซซ ยัยซูวว มานั่งนี่ๆๆ"  เจนนี่เพื่อนตัวดีของฉันเรียกฉันกับลิซ่าให้เข้าไปนั่งที่โต๊ะด้วยกัน ดูจากสภาพยัยเจนแล้วมันท่าจะดื่มไปหลายขนานแล้ว


"นี่มันดื่มไปกี่แก้วแล้วเนี่ยโรเซ่" ฉันถามโรเซ่ที่นั่งอยู่ข้างๆยัยเจนนี่


"5 ค่ะ.."


"5 แก้ว?"


"5 ขวดค่ะะ"


"ห้ะ?!!" ทั้งฉันและลิซ่าพูดพร้อมกัน คนบ้าอะไรดื่มเข้าไปสะขนาดนั้นมันไปเครียดอะไรมานักหนาล่ะนั่น


"เซ่~~ พี่อยากปายยเต้นนน ปายเต้นกานน"


"อื้อ.. พี่เจนมือ.." ดูมันๆ เริ่มจะทำอานาจารน้องโรเซ่แล้ว ตอนนี้ที่ฉันเห็นคือยัยเจนกำลังเอามือลูบไล้อยู่ที่ต้นขาของโรเซ่.. ฉันกำลังจะห้ามปรามยัยเพื่อนจอมหื่นแต่ลิซ่าที่นั่งอยู่ข้างบอกว่าไม่ต้องให้โรเซ่จัดการเอง สักพักยัยเจนก็ดึงโรเซ่ให้ลุกจากโต๊ะแล้วก็เดินหายไปไหนกันก็ไม่รู้


"ไม่ดื่มเหรอ?" ฉันถามลิซ่าที่นั่งอยู่ข้างๆ ตั้งแต่เข้างานมาฉันยังไม่เห็นน้องดื่มแอลกอฮอล์เลยซักแก้ว


"กลัวเมาแล้วเดี๋ยวขับกลับไม่ไหวน่ะ"


"เดี๋ยวพี่ขับให้ก็ได้ ถ้าเราอยากดื่มก็ดื่มไปเถอะ"


"แล้วพี่ไม่ดื่มเหรอ?"


"ไม่ค่อยอยากอ่ะ แต่ก็จิบๆไปหน่อยๆ พี่คอแข็งไม่เมาง่ายๆหรอก"


"อืม" แล้วลิซ่าก็ยกแก้วที่มีน้ำสีอำพันอยู่ขึ้นดื่มแบบวันช็อต


"เดี๋ยวก็เมาเร็วหรอก คออ่อนไม่ใช่เหรอเราน่ะ" ฉันพูดเตือนคนน้อง คนน้องส่ายหัวไปมาและเทเหล้าเติมลงจนเต็มแก้วแล้วยกขึ้นดื่มอีกช็อต


'มีเรื่องเครียดอะไรหรือเปล่านะ' ฉันคิด ด้วยความเป็นห่วงฉันจึงตัดสินใจถามออกไป เผื่อน้องจะอยากพูดระบาย


"มีเรื่องเครียดอะไรเหรอลิซ?"


"นิดหน่อย" ตอนนี้น้องก็ดื่มไป3แก้วได้แล้ว หน้าของลิซ่าเริ่มแดงขึ้นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์


"ระบายให้พี่ฟังก็ได้นะ"


"....." ลิซ่าไม่พูดอะไรและยังคงดื่มต่อไป  น้องมีเรื่องเครียดแต่ไม่อยากระบายให้ฉันฟังสินะ ทำไมกันล่ะ? ฉันดูไม่น่าเชื่อใจพอสำหรับน้องงั้นเหรอ?
     


 


--------------------------------

 

 


 

 

มาจนถึงตอนนี้ฉันดื่มเข้าไปประมาณ 7-8แก้วได้แต่ก็ยังไม่รู้สึกเมาเท่าไรแค่พึ่งเริ่มเบลอๆ ปกติเลยแก้วที่6 ฉันก็เมาเละล่ะสงสัยเพราะวันนี้กินกับแกล้มไปเยอะ


"ลิซ" พี่จีซูเรียกฉัน ฉันเลยหันไปหา


"ว่าา"


"เริ่มเมาแล้วนะ จะกลับยัง?"


"ไม่เมาาสะหน่อย" แล้วฉันก็ยกแก้วจะดื่มต่อ แต่พี่จีซูก็ดึงแก้วไป


"พี่ซูเอามาา"


"พี่ให้ดื่มแก้วสุดท้ายแล้วนะ"


"อืออ...."


"แต่.. แก้วสุดท้ายนี้.. ต้องให้พี่ป้อนให้ลิซนะ" พูดจบพี่จีซูก็ยกแก้วดื่มน้ำสีอำพันเข้าไปและหันมาประคองหน้าฉันให้เข้าไปหาแล้วริมฝีปากของคนพี่ก็ประกบเข้ากับริมฝีปากของฉัน ฉันเบิกตากว้างพร้อมกับสติที่กลับมาจนครบ.. ฉันอ้าปากออกเล็กน้อยเพื่อรับน้ำจากคนพี่.. เหล้าที่ตอนแรกขมกลับกลายเป็นหวานมากเมื่อพี่จีซูเป็นคนป้อนให้ฉัน พอฉันดื่มจนหมดคนพี่ก็ถอดริมฝีปากออกอย่างช้าๆและมองเข้ามาในตาฉันด้วยสายตาแสนหวานและยั่วยวนสะจนใจฉันเริ่มสั่นๆ...


"กลับกันได้แล้วนะ" 


"อ..อือ"

 

 

 


ฉันเดินมาขึ้นรถฝั่งตรงข้ามคนขับเพราะพี่จีซูบอกว่าเดี๋ยวจะขับให้เอง ระหว่างท่างฉันไม่ได้พูดอะไรกับพี่จีซูเลยตั้งแต่ตอนออกจากร้านมาเพราะยังเอาแต่คิดเรื่องเมื่อตอนอยู่ในร้านอยู่..


'เราจูบกับพี่จีซู? จูบจริงๆไม่ใช่ฝันด้วยหรือเป็นฝันกันนะ' ฉันคิดพลางลองหยิกแขนตัวเองดู


'โอ้ย..เจ็บ มะ..ไม่ใช่ฝัน เรื่องจริงเหรอเนี่ย?!' เพราะทุกครั้งที่ฉันจูบกับพี่จีซูมันจะเป็นความฝันของฉันตลอดแต่คราวนี้มันเป็นความจริง ครั้งแรกเราแค่เผลอแตะปากกันเฉยๆ แต่คราวนี้จูบ?!!


"ถึงแล้ว" พี่จีซูเรียกดึงสติฉันให้ออกจากห้วงความคิด


"เป็นไรอ่ะลิซ ลูบปากตัวเองทำไม?"  พี่จีซูถามเมื่อเห็นฉันกำลังลูบปากตัวเองไปมาอยู่


"อ..เอ่ออ..."


"ติดใจจูบเมื่อกี้หรือไง?" พี่บ้าา ถามมาตรงๆแบบนี้เลยเหรอ!?! 


"ค..คือ"


"ถ้าติดใจให้พี่ทำอีกครั้งก็ได้นะ"  พูดจบพี่จีซูก็โน้มหน้ามาใกล้ฉันจนฉันสัมผัสได้ถึงลมหายใจของคนพี่และได้ยินเสียงหัวใจตัวเองกำลังเต้นแรงเอามากๆ ฉันหลับตาปี๋จนได้ยินเสียงคนพี่หัวเราะเบาๆในลำคอ ฉันเลยลืมตาขึ้นเล็กน้อยก็เห็นว่าหน้าของฉันกับพี่จีซูอยู่ห่างกันแค่ฝ่ามือเดียวเท่านั้น ในช่วงเวลาสั้นๆสมองฉันสั่งการให้ตัวเองพลักพี่จีซูออกและพูดบางสิ่งทีอยู่ในใจออกมา...


"ระ..เราไม่ได้เป็นอะไรกัน พี่จีซูอย่าทำแบบนี้เลย" พี่จีซูพอได้ยินอย่างนั้นก็ถอยห่างออกไปและนิ่งอยู่สักพัก


"ล..ลิซ"


"ลิซไปนอนก่อนนะพี่" ฉันลงจากรถและเดินขึ้นคอนโดไป.. โดยไม่ได้หันกลับไปมองคนพี่เลย.. ไม่รู้ทำไมฉันถึงพูดแบบนั้นออกไปปากมันไปไวกว่าความคิดเสมอเลย... พี่จีซูจะรู้สึกยังไงบ้างนะ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น