ขอฝากเฮียเท็นเนลด้วยนะค่ะ เข้ามาชมมาอ่านกันเยอะๆเน้อ ถ้าชอบกะอย่าลืมกด👍ให้ ⭐️หรือจะคอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ได้มีแรงกำลังใจแต่งนิยายต่อไปด้วยนะค่ะ ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนมากๆเลยค่ะ😚💕

จะอ่อยจนกว่าจะสนใจ : 1 โลกกลมหรือพรหมลิขิต

ชื่อตอน : จะอ่อยจนกว่าจะสนใจ : 1 โลกกลมหรือพรหมลิขิต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 21k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ย. 2563 10:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จะอ่อยจนกว่าจะสนใจ : 1 โลกกลมหรือพรหมลิขิต
แบบอักษร

1

 

“แกอาทิตย์หน้าไหนๆก็จะสอบแล้ว ไปฉลองกันเถอะ”ยัยยูริเพื่อนสนิทฉันพูดขึ้น

“มันต้องฉลองตอนหลังสอบปะวะ?”ฉันแย้งขึ้น

“เอ้าเดี๋ยวก็จะจากกันแล้ว สอบเสร็จก็ต้องเตรียมเรื่องมหาลัยอีก จะมีเวลาเหรอคะ?”

“อื้ม ก็จริง งั้นพรุ่งนี้เป็นไง จะได้มีเวลาให้นอนแฮงค์วันเสาร์ ส่วนวันอาทิตย์ก็อ่านหนังสือ”

“หึ วางแผนได้ดี งั้นตามนี้”

“แล้วจะไปฉลองไหนกันดีอะ?”

“Devilll Clubเป็นไง ได้ยินข่าวว่าเจ้าของร้านหล่ออลังมาก”

สรุปไปเพราะผู้ชาย ฉันส่ายหัวเอือมๆ แต่ก็ดีเหมือนกันตั้งแต่ย้ายมาเรียนต่อที่เกาหลีฉันก็ไม่ค่อยได้ออกไปเที่ยวไหนเลย วันๆอยู่แต่ที่โรงเรียนแล้วก็กลับบ้าน

ไม่รู้ว่าเลทติ้งตัวเองยังดีอยู่รึเปล่า ถือโอกาสออกไปเช็คหน่อยก็แล้วกัน

“อืม เอาดิ”ฉันพยักหน้า

“เย้ น่ารักที่สุดเลยเฮน่าเพื่อนรัก”นังยูริว่าพลางเอื้อมมือมายืดแก้มฉันเล่นไปมา

“โอ้ยย พอแล้วนี่แก้มคนนะไม่ใช่ชีสยืดเล่นอยู่ได้”

“ก็ใครบอกให้แก้มแกมันนุ่มนิ่มน่ายืดเล่ยแบบล่ะ”ยัยยูริว่าพลางหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ

“เลิกเรียนไปหาซื้อชุดใส่ไปเที่ยวกัน”

“ต้องซื้อใหม่เลยเหรอ”ฉันถามขึ้น “ใส่ที่มีอยู่ก็ได้มั้ย”

“มึงไม่เข้าใจอะ ที่คลับนั้นมีแต่ผุ้หน้าตาดีๆทั้งนั้น คืนไปแบบธรรมดาก็อดสิคะ”

“สรุปจุดประสงค์หลักของมึงคือไปตกผุ้ว่างั้น”

“บ้าาา จุดประสงค์หลักคือไปฉลองแต่เรื่องผู้นั้นเป็นผลพลอยได้จ่ะ”

“อ่ะจ่ะ”ฉันพยักหน้าหน้าอย่างขอไปที

เห็นมันบ้าผู้ชายอย่างงี้ แต่เรื่องเรียนนางก็ตั้งใจไม่แพ้กันนะคะ

แล้วอีกอย่างนางก็เป็นเพื่อนเพียงไม่กี่คนที่เข้าใจฉันทุกอย่าง

ตอนที่ต้องย้ายมาอยู่ที่นี่ใหม่ๆ สำหรับฉันมันยากมากเลยล่ะ ทั้งสังคม วัฒนธรรมอะไรต่างๆ

ก็มีนางนี่แหละที่เข้ามาทำความรู้จักและคอยช่วยเหลือฉันทุกอย่างอย่างจริงใจ

หาอยากนะคะเพื่อนแบบนี้

พอเลิกเรียนปุ้บฉันก็โดนนังยูริลากมาซื้อชุดที่ห้างสรรพสินค้าใกล้ๆกับโรงเรียน

“มึงง ชุดนี้คือดีย์”มันเอ่ยเสียงดี๊ด๊าพลางหยิบชุดเดรสเกาะอกสีขาวมาให้ฉันดู

“อื้มก็สวยดี”ฉันพยักหน้ารับ

“ไปลองค่ะ”ไม่พูดเปล่ามันยังยัดชุดนั้นใส่มือฉันพร้อมทั้งผลักฉันให้เข้าไปห้องลองชุดอีกด้วย

“เดี๋ยวดิ”

“ไม่มีเดี๋ยวค่ะ ไปลอง”

เฮ้อ ฉันถอหายใจก่อนจะยอมเข้าไปลองชุดตามใจนังเพื่อนตัวดี

“กรี้ดด มากมึง กูนี่ตาเฉียบจริงๆ ว่าแล้วว่ามึงใส่แล้วต้องปัง” มันพูดเจื้อยแจ้วไม่หยุดพลางจับฉันหมุนตัวไปมา จนฉันเริ่มจะเวียนหัวไปหมดแล้ว

“มันไม่โป๊ไปเหรอมึง”ฉันถามพลางดูตัวเองผ่านกระจก

ถึงแม้ว่าปกติจะมีใส่พวกสายเดี่ยว หรือเดรสสั้นๆบ้าง แต่เกาะอกตัวนี้ที่นางเลือกให้มันค่อนข้างวับๆแวมๆอยู่เหมือนกันนะ

“ไม่เลยค่ะ ชุดนี้คือดีย์มึงใส่แล้วสวยมาก แต่...”มันเว้นวรรคทำหน้าครุ่นคิดไปนิดก่อนที่นางจะหันไปเรียกพนักงาน”ไม่ทราบว่าชุดนี้มีสีดำไหมคะ”

“มีค่ะ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าจะลองไหมคะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ เอาชุดนี้สีดำตัวนึงค่ะ”

“ไม่ถามกูสักคำเลย ?”

“เชื่อกูค่ะเพื่อน คืนนี้มึงปังแน่”

“ปังพินาศน่ะสิ”

“มึงว่าไงนะ”

“เปล่าๆ แล้วชุดมึงอะ ?” ฉันเปลี่ยนเรื่อง

“อ่อๆให้พนักงานเตรียมไว้ให้ละ ปะไปกัน”

หลังจากที่ได้ชุดสำหรับไปเที่ยวคืนนี้กันแล้ว ฉันกับนังยูริก็แยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมันค่ะ

นัดกันอีกที4ทุ่มที่ร้านเลย

 

ณ Devill Club

 

"หูยย คลับนี้แม่งเด็ดจริงว่ะ มีแต่คนหน้าตาดีๆทั้งนั้น” ตั้งแต่เข้ามาในคลับยัยยูริเพื่อนฉันก็เอาแต่นั่งมองคนนู้นทีมองคนนั้นที นี่ถ้าไม่ติดว่าฉันมาด้วยมันคงได้ผู้ชายแล้วแหละฉันว่า

“ถามจริง นี่จะมาฉลองหรือจะมาหาผัวคะคุณเพื่อน ?”

“ทั้งสอง” ยัยยูริตอบทีเล่นทีจริง แต่สายตานางดูจริงจังมาก

“แกนี่จริงๆเลย" ฉันล่ะเอือมกับมันจริงๆ

“นี่ยัยเฮน่า"

“ว่า...?”

“ผู้ชายสื้อดำโต๊ะนั้นน่ะ ฉันเห็นเค้ามองแกตั้งแต่แกเข้ามาแล้วนะ จนตอนนี้แม่งยังไม่เลิกมองเลย”

ฉันหันไปมองตามที่ยัยยูริบอกก็เห็นว่ามีคนกำลังจ้องฉันอยู่จริงๆ

หึ หน้าตาก็โอเคจัดว่าหล่อเลยแหละแต่ยังไม่โดนเท่าไหร่

ฉันหันกลับมาที่โต๊ะก่อนจะยักกไหล่สองข้างขึ้นอย่างไม่ไม่สนใจ

“สวยเลือกได้จริงๆ หมั่นไส้” ยัยยูริพูดพลางย่นจมูกใส่ฉัน

“ก็มันยังไม่โดนอ่ะ”

"ย่ะ เดี๋ยวฉันไปเข้าห้องน้ำแปป แกเฝ้าโต๊ะไปนะ”

“เออ รีบมาล่ะ อย่ามัวแต่ไปอ่อยผู้ชาย”

“อย่ารู้ทันสิคะ"

ยัยยูริว่าก่อนจะสะบัดตูดใส่ฉันเดินออกไป

ไม่พูดดักไม่ได้หรอก ยัยนี่เวลาได้ผู้ชายแล้วลืมเพื่อนตลอด

“สวัสดีครับ”

ยัยยูริออกไปได้ไม่นาน ไอ้ผู้ชายโต๊ะเมื่อกี้ที่จ้องฉันอยู่ก็เดินเข้ามาหา แถมยังถือวิสาสะมานั่งลงข้างฉันอีกด้วย

“ค่ะ" ฉันตอบตามมารยาท

“พี่ขอนั่งด้วยคนนะครับ”

“ก็นั่งไปแล้วนี่คะ จะขอทำไม”ฉันพูดขึ้นเสียงเรียบพลางยกแก้วไวน์ขึ้นจิบเบาๆ

ไอ้หน้าหล่อนี่อึ้งไปนิดนึงก่อนจะรีบตั้งสติแล้วหันมาแนะนำตัวกับฉันต่อ

“พี่ชื่อไรเกอร์ แล้วน้องคนสวยล่ะครับ”

โอ๊ยฉันอยากจะนั่งดริ้งของฉันเงียบๆ จะมายุ่งอะไรนักหนา

แต่เอาเถอะเห็นชมว่าสวยหรอกนะจะยอมบอกชื่อให้ก็ได้

“เฮน่าค่ะ ยังไงรบกวนพี่กลับไปที่โต๊ะพี่ได้ไหมคะ คือเฮน่าอยากนั่งเงียบๆคนเดียวอะค่ะ”ฉันแนะนำตัวเองก่อนจะขอร้องเค้าอย่างสุภาพ

“ทำไมใจร้ายจังเลยล่ะครับ ก็พี่อยากนั่งกับน้องเฮน่านี่นา”

ไม่ว่าเปล่ามันเอื้อมมือมาลูบขาอ่อนฉันด้วย

กรี้ดด คุยกันแค่ไม่ถึงสามนาทีมาทำแบบนี้ใส่ฉัน จะมากเกินไปแล้วนะ !

รู้จักยัยเฮน่าน้อยไปแล้ว

“ปล่อยค่ะ”

ฉันบอกด้วยเสียงเยือกเย็น

“แหม๋อย่าเล่นตัวหน่าคนสวย ไปต่อกับพี่ดีกว่ารับรองสนุกแน่นอน”

สนุกกับผีน่ะสิ แล้วดูมือ ยัง มึงยังไม่หยุดลูบอีก

ชักจะทนไม่ไหวแล้วนะโว้ยย

“จะปล่อยไม่ปล่อย”ฉันวางแก้วไวน์ลงที่โต๊ะเสียงดังพลางตวัดสายตามามองไอ้ผีทะเลที่นั่งจับขาฉันอย่างหน้าไม่อาย

“ถ้าบอกว่าไม่ล่ะครับ”

มันยังคงไล้มือเล่นอยู่ตรงขาอ่อนของฉัน ส่วนสายตามันก็จ้องจาบจ้วงเข้ามาที่ซาลาเปาของฉันที่มันล้นทะลักออกมาจากเกาะอก

สายตาหื่นกามที่มันมองมานั้นทำเอาความอดกลั้นของฉันขาดสะบั้น คว้าขวดเหล้าที่ตั้งอยูด้านหน้าอัดไปที่หัวไอ้โรคจิตนี่อย่างแรง จนขวดแตกออกเป็นรูปฟันปลาอย่างสวยงาม

เพล้งง!!

ผู้คนแถวนั้นเริ่มหยุดการเคลื่อนไหว แล้วหันมามุงรอบๆฉันแทน

“เฮ้ยยย”

มันยกมือขึ้นกุมหัวมันที่มีเลือดไหลออกมาไม่หยุด

หึ นี่แค่ยังน้อยไป บังอาจมากมาลูบขาอ่อนฉันเนี่ยเป็นใครมาจากไหนคะ ??

“ก็บอกให้ปล่อยแล้วไม่ปล่อยเองอ่ะค่ะ”

“แสบนักนะนังนี่”

ไอ้โรคจิตนี่มันตั้งท่าเงื้อมือขึ้นมาหมายจะตบฉัน

ขวับ ! แต่ก่อนที่มันจะฟาดมือลงมาที่แก้มของฉันก็มีมือหนาของใครไม่รู้เอื้มมาหยุดไว้เสียก่อน

“มีเรื่องไรกัน?”

เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองผู้มาช่วยชีวิตฉันอย่างช้าๆ

“เห้ยยย/เฮียเท็น”เราสองคนอุทานออกมาพร้อมกันด้วยความตกใจ

 

__________________________________

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว