ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP14.ขอโทษที่ทำเธอเสียใจ.

ชื่อตอน : EP14.ขอโทษที่ทำเธอเสียใจ.

คำค้น : Ep.14

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 71.5k

ความคิดเห็น : 44

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.พ. 2560 22:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP14.ขอโทษที่ทำเธอเสียใจ.
แบบอักษร

อย่าบอกใครว่าเป็นแฟนฉัน.

 

 

 

 

 

 

 @ผับ

"เป็นเชี่ยไรคับ น่าเครียดมาเชียว"

เจที่อยู่ในผับอยู่แล้วถามขึ้นเมื่อเห็นร่างสูงเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเค่งเครียดเหมือนโกรธใครมา

"จะมีเรื่องอะไรนอกจากง้อเมียไม่สำเร็จ"

แจ๊คที่นั่งอยู่ข้างเจพูดขึ้นก่อนทั้งคู่จะหันมองร่างสูงที่นั้งลงฝั่งตรงข้าม

"เออ แล้วมึงจะบอกกุได้ยังว่าไปคบกันตอนไหน"

เจพูดขึ้น เพราะตั้งแต่ตอนนั้นทีรุ้ว่าเพื่อนเขาคบกับแพรวาลูกพี่ลูกน้องแจ๊คก็ไม่มีใครเล่าให้เขาฟังเลย

"เออหน่า เดี๊ยวกูเล่าให้ฟัง"

แจ๊คตอบแทนร่างสูงที่เอาแต่ยกแก้วเหล้าเข้าไปไม่ได้สนใจคำถามเลยสักนิด

 

"แล้วตกลงมึงเป็นเชี่ยไรเนี่ย ไหนบอกจะไปง้อแพร"

เมื่อตอบคำถามเจเสร็จแจ๊คก็หันไปพูดกับร่างสูง

"กูไปมาแล้ว แต่เขาคงไม่ต้องการกูแล้วแหละ"

ร่างสูงตอบเพื่อนเสียงเข้มก่อนจะยกแก้วเหล้าเข้าปาก

"มึงเป็นไรเนี่ย"

แจ๊คถามอย่างสงสัยที่จู่เพื่อนก็ดูซึมแปลกๆแถมยังพูดอะไรดูไม่ใช่เพื่นของเขาเลย

"บางทีแพรอาจจะไม่รักกูแล้วก็ได้"

ร่างสูงตัดพ้อออกมา ตอนเย็นเขาตั้งใจจะไปง้อเธอแต่เห็นร่างบางนั่งคุยกับไอ่พาคินอย่างมีความสุข ทั้งยิ้มแย้มทั้งเสียงหัวเราะดูมีความสุขมากกว่าอยู่กับเขาอีกมั้งร่างสูงคิดในใจ

"ใช่ไอมาร์คคนเดิมปะว่ะ ไหนมึงจะไม่ยอมปล่อยแพรไปไง ไหนมึงรักแพร แค่นี้มึงท้อแล้วหรอทีตอนแพรง้อมึงมากกว่านี้เขาก็เคยทำ"

แจ๊คพูดกับเพื่อนด้วยน้ำเสียงจริงจัง ร่างสูงจึงหันไปมองเพื่อนนิ่ง ก็จริงที่เขาเคยพูดว่าเขารักร่างบางและไม่ยอมปล่ยเธอไป แล้วทำไมตอนนี้เขาถึงท้อ ตอนที่เธอง้อเขายิ่งกว่านี้ร่างบางก็เคยทำ

"กูควรทำไงดีว่ะ"

ร่างสูงหันไปมองแจ๊คกับเจอย่างมีความหวังอีกครั้ง 

"เหอะ อ่ะๆกูช่วยก็ได้"

เจที่นั่งเงียบสักพักก็พูดขึ้นก่อนจะอธิบายแผนง้อเมียให้กับเพื่อนตังเอง

 

 

 

 

 

 

"แพรไปซื้อชุดกันเถอะ พรุ่งนี้ก็วันงานแล้ว"

น้ำหวานที่นอนอ่านหนังสืออยู่บนเตียงหันมาบอกเพื่อนที่นั่งดูหนังอยู่ เธอนึกได้ว่าพรุ่งนี้มีงานเลี้ยงจบให้พี่ปี4โดยที่มหาลัยของเขาเป็นมหาลัยเอกชนและเป็นมาหาลัยที่คัดเด็กสุดๆทำให้นักศึกษาในมหาลัยมีไม่เยอะเท่ามหาลัยอื่น ดังนั้นทุกๆปีทางมหาลัยก็จะจัดงานจบให้พี่ปี4ปี5ทุกคณะในมหาลัยและนักศึกษาทุกปีก็ต้องมาร่วมงานนี้ด้วยถือเป็นงานใหญ่ประจำปีของมหาวิทยาลัย

"ใส่ชุดเดิมก็ได้นิ"

ร่างบางตอบกลับเพื่อนทั้งๆที่ยังนั้งมองหน้าจออยู่ 

"ขี้เกียจก็บอกมา นี่"

น้ำหวานพูดก่อนจะยิบรีโมดกดปิดโทรทัศน์ ทำให้ร่างบางหันมามองเพื่อนหน้ามุ่ย

"ไปเถอะ นะๆ"

เมื่อเห็นว่าร่างบางมองเธอหน้ามุ่ย น้ำหวานจึงนั่งข้างๆและอ้อนร่างบางเหมือนลูกแมว ทำให้ร่างบางเผลอยิ้มออกมากะบท่าทางของเพื่อน

"อื้มม ก็ได้"

ร่างบางบอก น้ำหวานได้ยินแบบนั้นจึงกระโดดกอดเพื่อนอย่างเร็ว ก่อนที่ทั้งคู่จะไปหยิบกระเป๋าและออกไปห้างสรรพสินค้า

 

 

 

 

วันงาน

เวลา20.00

ในงานตอนนี่เต็มไปด้วยหนุ่มสาวในชุดราตรีหรู ทั้งสวยทั้งหล่อเต็มไปหมด งานจัดในมหาลัยโดยจัดที่พื่นที่บริเวณกว้างบรรจุคนได้เกือบ 5000 คน และมีที่ให้แต่ละคณะได้รร่วมพูดคุยกัน

ร่างสูงในชุดสูทรสีดำเรียบหรูกับผมที่เซทขึ้นให้ดูเป็นลุคคุณชายต่างเป็นเป่าสายตาให้กับหญิงสาวทุกคนในงาน ทันที่เขาเข้างานมาสาวๆทุกคนก็ต่างพากันกริ๊ดกร๊าดกันใหญ่ ปกติก็ว่าหล่อแล้วยิ่งมาสูทรแบบนี้สาวๆพากันวี๊ดร้องกับความหล่อของร่างสูง 

"เรทติ่งยังไม่ตกว่ะ"

ร่างสูงหันไปพูดกับแจ๊คและเจที่เดินมาด้วยกัน

"ค้าบบ พ่อคนหล่อ ถุย"

แจ๊คหันไปพูดกระแนะกระแนเพื่อนอย่างไม่จริงจัง

"สนใจเรื่องของมึงก่อนมั้ย"

เจพูดขึ้น ร่างสูงจึงหันไปพยักหน้าให้เพื่อนทั้ง3คนยืนดื่มไวท์ที่คณะตัวเองก่อนที่สายตาจะหันไปพบร่างบางที่กำลังเดินเข้ามากับน้ำหวาน ร่างสูงนิ่งไปนิดเมื่อเห็นร่างบาง

เธออยู่ในชุดสีขาวเกาะอกยาวใบหน้าทุกแต่งแต้มให้เขากับสีชุดรวมถึงถอดแว่นตาที่หนาเตอะออกทำให้เห็นใบหน้าสวยชัดผมถูกรวบม้วนไปไว้ด้านหลังเหมือนเจ้าหญิง ร่างบางค่อยเดินเข้ามาในงานอย่างเก่ๆกร่างๆโดยมรเพื่อนเดินจับมือเข้ามา ชายหนุ่มในงานต่างมองเธอเป็นสายตาเดียวยิ่งทำให้ร่างบางประหม่าไปอีก

"สวยสัส"

เจสบถออกมาก่อนใคร

"สวยจริงว่ะ"

แจ๊คสบถออกมาเช่นกันแต่ที่ชมไม่ใช่แพรวานะหมายถึงคนข้างๆในชุดน้ำเงินสั้น ปล่อยผมยาวสวย สวยมากแจ๊คคิดในใจ

"ของกู"

ร่างสูงหันไปพูดกัยเพื่อน ก่อนจะกำมัดแน่เมื่อเห็นว่าพาคินเดินเขาไปหาร่างบางก่อนที่เธอจะส่งยิ้มให้มัน

 

"พี่แพรสวยมากเลย ผมนี่ชอบคนไม่ผิด"

พละเดินเข้ามาให้ทั้ง3คนก่อนจะพุดกับแจ๊ค ร่างสุงที่ยืนข้างๆหันไปมองด้วยสายตาเรียบนิ่ง

"เนอะพี่มาร์ค"

เมื่อเห็นว่าร่างสูงมอง พละจึงถามความคิดเห็นโดยไม่รุ้เลยว่าตอนนี้ร่างสูงอยากจะต่อยคนตรงหน้าสักมัด โมโห

"ไปไหนก็ไปไอ่พละ"

แจ๊คที่เห็นแบบนั่นจึงไล่รุ่นน้องไปที่อื่น

"หู้ว ไปก็ได้ทำไม่ต้องไล่ด้วย"

พละตอบกลับก่อนจะเดินออกไปหาเพื่อนตัวเอง

"ใจเย็นมึง"

แจ๊คพูดก่อนจะตบไล่ร่างสูงเบาๆ

 

 

 

 

"วันนี้แพรสวยมากเลยนะรู้ไหม"

พาคินที่เดินมาคณะตัวเองกับร่างบางพูดขึ้น เพราะต้องมาคณะตัวเองทำให้ร่างบางต้องแยกกับน้ำหวานแล้วมาเจอพาคินพอดีจึงเดินมาด้วยกัน

"พาคินก็หล่อเหมือนกันนะ"

ร่างบางหันไปพูดกับเพื่อนยิ้มๆ ซึ่งราางบางไม่รู้เลยว่ารอยยิ้มนั้นทำให้พาคินใจเต้นแรงแค่ไหนพาคินยืนมองเธอด้วยสายตาหลายๆอย่างทั้งรักทั้งหวงทุกอย่าง เขาอยากให้เธอรู้และวันนี้แหละเขาจะต้องบอกเธอ

 

"แพร''

ร่างบางที่กำลังตักขนมใส่จานหันไปมองเสียงเข้มที่เรียกเธอ

"ว่าไง หื้ม"

ร่างบางหันไปถามพาคินที่ยืนกุมมืออยู่ด้านหลังเธอเหมือนกำลังตื่นเต้นอยู่

"คือ..เรามีเรื่องจะบอก"

พาคินพูดก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ร่างบาง ร่างบางจึงหันไปมองเจาด้วยความสงสัยกับสิ่งที่เขาจะพูด

"มีอะไรหรอ"

ร่างบางถามออกไป

"คือเราชอบ....."

"ขอเชิญรุ่นน้องปี3มามอบของให้พี่ปี4ด้วยคับ"

ไม่ทันที่พาคินจะพูดออกไปเสียงประกาศจากพิธีก่อนในงานก็ดังขึ้นทำให้ร่างบางสนใจกับเสียงนั้รมากกว่า

"เดี๋ยวค่อยบอกเราพน.ได้มั้ย เขาเรียกแล้วอ่ะ"

ร่างบางหันไปพูดกับพาคินด้วยน้ำเสียงรีบๆเพราะทุกคนไปรวมกันแล้ว

"อื้มๆ ก็ได้งั้นไปกันเถอะ"

ร่างสูงตอบเสียงเรียบๆทั้งที่ในใจตอนนี้มันแถบจะสลายทั้งๆที่ตั้งใจจะมาบอกกับเธอแท้ๆแต่กลับไม่ได้บอก

"ปะ"

ร่างสูงพูดก่อนจะเดินนำเขาไป พาคินได้แต่มองร่างนั้นนิ่งๆ

งานดำเนินไปเลื่อยๆ ทุกคนในงานต่างก็สนุกสนานไปกับเสียงเพลงโดยเฉพาะพี่ๆปี4ต่างก็พากันสนุกสนาน

 

"อ่าๆทุกคนค่ะวันนี้เรามีโชว์พิเศษจากเดือนมหาลัยของเรา ค่าา"

กริ๊ดๆๆ อร้ายย ฮู่ววว แปป

เสียงกริ๊ดกร๊าดเสียงดังจากสาวๆในงานต่างพากันตั้งตารอโชว์จากเดือนมหาลัยสุดหล่อ

"พร้อมนะ"

แจ๊คตบไหล่เพื่อนเป็นการให้กำลังใจ ร่างสุงจึงหันไปพยักหน้าให้เพื่อนก่อนจะยิบกีต้าร์ขึ้นไปบนเวที สาวๆต่างพากันกริ๊ดกร๊าดให้เขา

"ขอเสียงปรบมือเป็นกำลังใจให้มาร์คของเราด้วยค่ะ"

เสียงพิธีกรสาวพูดก่อนจะเดินลงไปจากเวที ร่างสูงนั้งลงบนเก้าอี้ก่อนที่สายตาจะกวาดไปหาใครบางคนทียืนอยู่น่าเวที เพราะเขาให้แจ๊คกับเจไปพาเธอมา

"วันนี้ผมจะมาร้องเพลง...ง้อแฟนผมคับ"

กริ๊ด ฮู่วววว ห้ะ แฟนนน อร้ายย ใครง่ะ ใคร

เสียงกริ๊ดเสียงคนในงานต่างพากันฮือฮาไปกับสิ่งที่เขาพูด 

ร่างบางที่ยืนมองเขานิ่ง หัวใจเริ่มเต้นเร็วขึ้น เขานั้งจ้องมองเธอก่อนจะเริ่มเล่นกีต้าร์

 

ขอโทษ~~ ขอโทษที่ทำเธอเสียใจ

ฉันทำผิดไปแล้วจริงๆ ฉันทำพลาดไปก็ไม่รู้จะทำยังไงให้กลับมา

ความรู้สึกของเธอเจ็บเกินจะเยียวยา 

ฉันเองเป็นคนผิด ทำให้เสียน้ำตาอาจจะเสียเวลา แค่หากมันเธอคืนกลับมาฉันย้อม

ร่างสูงเล่นไปด้วยในขณะที่สายตาก็มองไปที่ร่างบางตลอด จนทุกๆคนในงานโดยเฉพาะสาวๆต่างก็พาากันอิจฉา

 

อาจจะเสียเวลา หากมันย้อนคืนเธอกลับมาฉันยอม~~

แปะๆๆๆ ฮุ่วๆๆ หวีดวิ้วๆ อร้ายยย กริ๊ด

เมื่อร้องจบทุกคนก็ต่างพากันปรบมือและมีเสียงแซวจากๆเพื่อนในคณะและรุ่นพี่ ร่างสูงวางกีต้าร์ลงก่อนจะเดินลงไปหาร่างบาง ทุกสายตาพากันมองไปที่เขา ผญ.คนนั้นจะเป็นใครร่างสูงเดินลงมาอยุ่ที่ร่างบาง ร่างบางมองเขาด้วยความตกใจเธอไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำขนาดนี้ไม่คิดว่าจะกล้าบอกให้ทุกคนรุ้ แต่ในเมื่อเธอตัดใจแล้วจริงๆเธอก็ไม่กลับไป

 

"แพร ขอโทษนะให้อภัยมาร์คนะ"

ร่างสูงจับมือร่างบางไว้ก่อนจะพุดออกไปทำให้ทุกคนในงานต่างพากันอึ่ง 

อร้ายยยย กริ๊ด

ผญ.ต่างพากันกริ๊ดร้องด้วยความอิจฉา ไม่คิดเลยผญ.คนนั้นจะเป็นแพรวา ทุกคนอึ่นไปหมดรวมไปถึงพาคินที่ยืนมองไม่ไกลจากตรงนะ และพละที่หน้าเอ๋อไป5วิ

"มาร์ค....พอเถอะอย่าพยายามอีกเลย"

ร่างบางตอบเขาเบาๆ ก่อนที่จะก้มหน้าไม่มองเขา เธอตัดสินใจแล้ว เธอรู้ยังไงว่าต่อให้เธอกลับไปเขาก็เป็นเหมือนเดิม ร่างบางตัดสินเดินออกไปจากตรงนั้น ร่างสูงนิ่งไปสักพักเขายอมทำในสิ่งที่ไม่เคยทำให้เธอแต่ร่างบางกลับบอกเขาว่าอย่าพยายาม เจ็บ เจ็บจริงๆนะ แต่ยังไงเขาก็ต้องเอาเธอกลับมา

"แพร!!"

ร่างสูงเรียกชื่อเธอก่อนจะตามออกไป ทุกคนต่าพากันงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น

"เอ่ออ ทุกคนค่ะเราไปชมการแสดงต่อไปเถอะค่ะ"

ลิลลี่รีบขึ้นมาพิกสถานการ์ณทั้งๆที่ตัวเองก็ตกใจไม่น้อยแต่ด้วยหน้าที่เธอจึงรีบชึ้นมาแก้สถานการ์ณ

 

 

 

"แพร แพร"

ร่างสูงรีบวิ่งมาหาร่างบางที่เอาแต่เดินหนีเขา เมื่อเห็นว่าเขาตามมาเธอเปลี่ยนจากเดินกลายเป็นวิ่ง ในขณะที่วิ่งออกมาจนถึงถนนหน้ามหาลัย ร่างบางมัวแต่มองเขาที่ตามมาโดยไม่ได้สนใจรถที่วิ่งบนถนน ร่างสูงที่ตามเธอมาหันไปเจอรถที่แล่นมาพอดี ก่อนที่เขาจะตะโกนเรียกเธอ

"แพร!!"

เอี๊ยยดดดดดด

"

"

"

"

"

"

"

"

#มีใครรอมั้ยยยยยฮับแหะๆไรท์มาต่อแล้วนะ

#ไม่ดราม่านะทุกคนฮาๆๆๆ

#มันอาจจะไม่เป็นแบบที่ทุกคนคิดก็ได้นะ😊

 

ความคิดเห็น