email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ปากไว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.7k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.พ. 2560 00:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปากไว
แบบอักษร

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/287124/2042126339-member.jpg

 

 

 

“แล้วนี่ไม่คิดจะแนะนำสาวสวยที่พามาด้วยให้รู้จักหน่อยหรอ”มิสเตอร์จอร์นเอ่ยขึ้น

 

“อ่อ  นี่แก้วใสเลขาของผมครับ”พอลแนะนำแก้วใสให้กับหุ้นส่วนคนสำคัญให้รู้จัก  คนที่ถูกแนะนำเลยส่งยิ้มไปให้ถึงจะไม่เต็มปากก็เถอะเพราะเธอไม่รู้เป็นอะไรใจหล่นวูบทันทีที่เขาแนะนำว่าเธอเป็นแค่เลขาไม่ใช่คนรัก  แต่มันก็ไม่ผิดที่เขาจะแนะนำอย่างนั้นเพราะเรามาที่นี่เพื่อทำงาน

 

“วาว  ไม่ยักรู้ว่านายมีเลขาสวยขนาดนี้”มิสเตอร์จอร์นพูดขึ้นพร้อมกับสงสายตาแพรวพราวไปให้แก้วใส  พอลเมื่อเห็นท่าทางแบบนั้นก็ไม่พอใจนิดหน่อยแต่เพราะเขารู้ว่ามิสเตอร์จอร์นก็เจ้าชู้ไม่แพ้เขาและผิดเองที่เขาแนะนำแก้วใสว่าเป็นเลขาก็เลยได้แต่เก็บความไม่พอใจเอาไว้

 

“ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ”แก้วใสพูดขึ้น

 

“ผมชมจากใจครับ  อ่อ ลืมแนะนำไปนี่ลิซ่าน้องสาวของผม”มิสเตอร์จอนร์พูดแล้วก็แนะนำหญิงสาวข้างกายให้ทั้งสองคนรู้จัก

 

“ยินดีที่ได้รู้จักครับไม่ยักรู้ว่าพี่เองก็มีน้องสาว”

 

“ไม่ค่อยได้ควงไปไหนเลยไม่ได้แนะนำให้รู้จัก”มิสเตอร์จอร์นเอ่ย

 

“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันคะคุณพอลคุณแก้วใส”ลิซ่าเมื่อได้โอกาสของตัวเองก็เอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งมือไปทักทายหุ้นส่วนของพี่ชายที่เธอมองเขาตั้งแต่เดินเข้ามาในห้อง

อาหารเธอก็รู้สึกพอใจผู้ชายคนนี้อย่างมากเพราะเขาดูดีมากสมกับที่พี่ชายเธอพูดให้ฟังอยู่บ่อยๆ แต่พอเห็นเขามีผู้หญิงข้างกายเธอก็แอบใจหายนิดหน่อย แต่ก็

ใจหายได้ไม่นานเพราะเขาแนะนำว่าเป็นเลขา

 

ส่วนพอลเมื่อรู้ว่าสาวสวยที่มิสเตอร์จอร์นควงมาด้วยเป็นน้องสาวเขาก็อดที่จะหันไปมองเธอเต็มตาไม่ได้และพบว่าเธอคนที่สวยมากคนหนึ่ง  พอลเห็นสายตาที่ลิซ่าใช้มองตนก็มองออกทันทีว่าหญิงสาวสนใจตัวเอง แต่เขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรมาก

 

“งั้นเราเริ่มทานอาหารกันดีกว่า”มิสเตอร์จอร์นเป็นฝ่ายพูดขึ้น  ทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย การทานอาหารเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย มีบ้างบางครั้งที่มิสเตอร์จอร์นเทค

แคร์แก้วใสโดยการตักอาหารให้ ซึ่งเธอก็ได้แต่ยิ้มรับและเหลือบตาไปมองทางพอลนิดหน่อยซึ่งเขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมา  แก้วใสจึงคิดว่าพอลคงไม่ได้

สนใจอะไรมาก

 

การทานอาหารและพูดคุยกันจบลงทั้งคู่จึงของตัวกลับห้อง  แก้วใสพอแยกตัวออกจากสองคนนั้นเธอก็เดินนำโดยไม่รอพอล  ไม่รู้เธอเป็นอะไรเพราะว่ารู้สึกใจหวิวๆแปลกเพราะพอลไม่มีท่าแสดงออกว่าแคร์เธอสักนิดเมื่อเห็นว่ามิสเตอร์จอร์นทำท่าทีสนใจเธอ แต่กับมีบางครั้งที่สายตาของเขามองน้องสาวของหุ้นส่วนตัวเอง  แก้วใสไม่อยากแสดงอาการงี่เง่าให้เขาเห็นเธอจึงเลือกที่จะเดินออกมาก่อน  พอเปิดประตูเข้ามาในห้องแก้วใสก็คว้าผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำ

 

“แก้วพี่จะลงไปดื่มข้างล่างนะ จะไปด้วยกันไหม”แต่ก่อนที่เธอจะถอดชุดออกก็ได้ยินของพอลดังเข้ามาสะก่อน แก้วใสฉะงักค้างมือที่กำลังจะจับซิบรูดลงไป แล้วก็หันไปมองทางประตูห้องน้ำ ยืนช่างใจอยู่นิดหน่อย

 

“ไม่ค่ะ พี่พอลไปเถอะแก้วเหนื่อยอยากพัก”แก้วใสเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ   แล้วคนที่อยู่หน้าประตูห้องน้ำก็เงียบอยู่พักหนึ่ง

 

“โอเค  งั้นพี่ไปนะแล้วจะรีบกลับ”พอลพูดเสร็จก็เดินออกมาทันที ปล่อยให้คนอยู่ในห้องน้ำยืนเคว้งอยู่อย่างนั้น  

พอลไม่เคยเป็นแบบนี้เขาจะไม่เคยทิ้งเธอไว้คนเดียว แล้วทำไมต้องไปดื่มทั้งที่เราพึ่งจะขึ้นมาแท้ๆ เอาวะถ้าเขาจะมาดีแตกตอนนี้แก้วใสก็ไม่เอาไว้เหมือนกัน  แก้ว

ใสตัดสินใจไม่อาบน้ำเปลี่ยนใจเดินตามคนที่บอกว่าจะลงมาดื่มข้างล่างแทน  พยายามไม่คิดมากเชื่อใจเขา  มันจะเป็นไปได้ยังไงในเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้เขา

ยังพร่ำบอกว่ารักเธออยู่เลย  มันไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิดใช่ไหม

 

เมื่อเดินมาถึงในส่วนที่เป็นบาร์เครื่องดื่มและเป็นกึ่งผับแก้วใสก็ยกมือขึ้นปิดปากตัวเองเมื่อสิ่งที่เธอเห็นอยู่ตรงหน้ามันทำให้เธอเจ็บปวดที่สุด พอลลงมานั่งดื่มกับผู้หญิงคนนั้น  ถึงที่นี่จะยังไม่ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการแต่ก็มีลูกค้าเข้ามาพักแล้วบางส่วนและโรงแรมก็เปิดบริการทุกจุดเป็นปกติ 

 

แก้วใสเซ่ไปข้างๆนิดหนึ่ง   ที่เขาทำทุกอย่างกับเธอมันคืออะไร มันคือเรื่องโกหกอย่างนั้นหรอ  ที่เขาทำมาทั้งหมดเพียงเพราะอยากได้แค่ตัวเธอหรือว่าอะไร ทำไม  เมื่อเขาเจอคนที่ถูกใจเขาก็เปลี่ยนใจง่ายๆอย่างนี่เลยรึไง   บอกเลยคนอย่างแก้วใสไม่ใช่คนที่จะยอมอะไรง่ายๆ

 

“อ้าวคุณแก้วมาทำอะไรตรงนี้ครับ”เสียงเข้มที่เอ่ยขึ้นจากด้านหลังทำให้แก้วใสหันไปมอง ก็เห็นเป็นมิสเตอร์จอร์นนั้นเองที่ยินอยู่ข้างหลังเธอ

 

“คือ แก้วว่าจะมาหาอะไรดื่มสักหน่อยคะ  แล้วมิสเตอร์จอร์นล่ะคะ”แก้วใสเอ่ยขึ้นเสียงหวาน

 

“แหมเรียกสะห่างเหินเลยนะครับ เรียกผมว่าจอร์นเฉยๆก็ได้ครับ  ผมก็คิดว่าจะมาหาอะไรดื่มเหมือนกัน  นั้นไงคับพอลกับลิซ่ามารอก่อนแล้ว”มิสเตอร์ให้ความกระจ่างกับแก้วใส ว่าได้นัดพวกเขาลงมาดื่ม  แก้วใสก็ชื่นใจขึ้นมาหน่อยอย่างน้อยเขาก็ยังชวนเธอ  อยากให้เรื่องที่เธอคิดก่อนหน้านี่เป็นแค่ความเข้าใจผิดจริงๆ

 

“อ่อค่ะ”

 

“งั้นไปดื่มด้วยกันนะครับ  เจ้าพอลมันไม่ได้ชวนคุณหรอ”มิสเตอร์จอร์นเอ่ยถามเพราะก่อนแยกจากกันเขาได้เรียกพอลเขาไว้แล้วก็ชวนมาดื่มกันต่อ

 

“อ่อ ชวนค่ะแต่แก้วปฏิเสธคิดว่าจะนอน แต่คิดดูอีกทีได้ดื่มนิดหน่อยก็คงจะดีไม่น้อยเลยตามลงมา”แก้วใสแก้ตัวเพื่อไม่ให้มิสเตอร์จอร์นจับได้ว่าเธอแอบตามพอลมา

 

“งั้นไปครับ”มิสเตอร์จอร์นชวนแก้วใสเดินเข้าไป ทั้งสองคนจึงพากันเดินเข้าไป เมื่อไปถึงพอลที่เห็นแก้วใสเดินมากับมิสเตอร์จอร์นก็ขมวดคิ้วนิดหน่อยแล้วก็ทำหน้าเหมือนจะสงสัยว่ามาได้ไง คล้ายๆว่าไหนบอกว่าจะนอนแต่แก้วใสก็ไม่ได้สนใจเขา

 

“อ้าวพี่จอร์นมากับคุณแก้วใสได้ไงคะเนี่ย”เสียงหวานของลิซ่าเอ่ยพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนเดินมาด้วยกัน

 

“พอดีพี่เจอคุณแก้วอยู่ข้างหน้าก็เลยชวนเข้ามาด้วย  คงไม่ว่านะพอล”เมื่อเดินมาถึง แก้วใสก็นั่งลงข้างพอลส่วนมิสเตอร์จอร์ก็นั่งของน้องสาวของเขาเอง

 

“อ้อ  ไม่หรอกครับพี่”พอลพูดเพียงแค่นั้นแต่ยังจ้องหน้าแก้วใสอยู่เธอก็ทำเป็นไม่สนใจหันไปยิ้มหวานให้กับสองพี่น้องแทน

 

“คุณแก้วดื่มอะไรดีครับ”มิสเตอร์จอร์นเอ่ยถาม

 

“อืม  คุณจอร์นสั่งให้แก้วเลยดีกว่าค่ะแก้วได้หมด”แก้วใสเอ่ยถาม การพูดคุยกันอย่างสนิทสนมของทั้งสองคนอยู่ในสายตาของพอล เขาได้แต่กำเหล้าในมือแน่น นี่

แม่ตัวดีคิดจะเล่นอะไร

 

“โอเค”มิสเตอร์จอร์นหันไปสั่งเครื่องดื่มให้สาวสวยที่อยู่ตรงหน้า  เขากำลังคิดว่าจะสานสัมพันธ์ยังไงดีกับเธอคนนี้เพราะเขารู้สึกชอบเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า

 

“ขอบคุณค่ะ”แก้วใสเอ่ยขอบคุณเมื่อได้รับเครื่องดื่ม

 

“ผมขอถามอะไรคุณแก้วได้ไหมครับ”มิสเตอร์จอร์นเอ่ยขึ้น

 

“ได้สิค่ะ”

 

“คุณแก้วมีแฟนรึยังครับ”คำถามขอมิสเตอร์จอร์นทำให้แก้วใสหยุดมือที่กำลังจะยกเครื่องดื่มขึ้นดื่มแล้วหันไปมองหน้าของพอลที่ตอนนี้มองเธออยู่ก่อนแล้ว 

 

“เอ่อ”

 

“ลำบากใจก็ไม่เป็นไรครับ”เมื่อเห็นว่าแก้วใสมีท่าทีลำบากใจฝ่ายชายจึงไม่อยากเซ้าซี้แต่ก็มีผิดหวังนิดหน่อย

 

“แก้วใสมีสามีแล้วครับ”เป็นเสียงของคนที่นั่งอยู่ข้างๆที่ตอบแทนเธอ จนแก้วใสให้ไปถลึงตาใส่พอลอย่างช่วยไม่ได้ เธอยังไม่มีสามีสะหน่อย

 

“โอ้ว   จริงหรือครับเนี้ย  คุณแก้วแต่งงานแล้ว”มิสเตอร์จอร์นร้องออกมาอย่างเสียงดังเมื่อได้ยินคำตอบ  แก้วใสไม่รู้จะพูดยังไง ได้แต่กัดปากตัวเองแน่น

 

“ค่ะ”ได้แต่ตอบออกไปสั้นๆแล้วก็ยิ้มให้กับทุกคน

 

“งั้นผมคงอกหัก”มิสเตอร์จอร์นพูดออกมาท่าทางตลกแต่แฝงไปด้วยความจริงจัง

 

“แหม คุณจอร์นออกจะเฟอร์เฟ็กขนาดนี้แก้วว่าสาวๆคนเยอะน่าดูนะคะ”แก้วใสไม่อยากให้สถานการณ์ตึงเครียดเลยพูดติดตลก  ผู้ชายเจ้าชู้ก็เป็นแบบนี้ทุกคน

 

“ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ  แต่ก็มีบ้างแต่มันไม่บ่อยนักที่เราจะเจอคนที่ถูกใจ”มิสเตอร์จอร์นพูดออกมาอย่างจริงจัง  แก้วใสไม่รู้จะพูดอะไรเธอเข้าใจดีเพราะเธอก็เคย

รู้สึกอย่างนั้นกับพอลแต่มันก็ขึ้นอยู่ว่าอีกฝ่ายจะรับความรู้สึกนั้นหรือไม่  ส่วนพอลที่ได้ยินสิ่งที่ทั้งสองคุยกันหัวใจเขาก็กระตุก  อยากจะประกาศสะตรงนี้เลยว่าเขานี่แหละผัวแก้วใสแต่ก็ทำไม่ได้ ผิดที่เขาเองไม่ได้แนะนำแก้วใสว่าเป็นแฟนตั้งแต่แรก

 

“แก้วเชื่อค่ะคุณจอร์นต้องพบคนนั้นจริงๆ”แก้วใสเอ่ยขึ้น

 

“ขอบคุณครับ”

 

“แหมพี่ชายก็ อย่าทำเศร้าเลยค่ะ  คุณแก้วสวยขนาดนี้ต้องมีแฟนธรรมดาไม่มีสิแปลก  แล้วคุณพอลล่ะคะมีแฟนรึยัง”ลิซ่าเอ่ยปลอบพี่ชาย แล้วก็ได้โอกาสหันมา

ถามพอล ตอนนี้เธออยากรู้ว่าเขามีแฟนหรือแต่งงานรึยัง

 

คำถามของลิซ่าทำให้พอลและแก้วใสหันมาสบตากันโดยอัตโนมัติ แก้วใสรอฟังคำตอบจากปากของพอลว่าเขาจะตอบว่าอย่างไร

 

“ยังครับ”คำตอบของพอลทำให้ใจของแก้วใสเจ็บจี๊ดขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ความน้อยใจเสียใจถาโถมเข้ามาในตัวเธอ  ทีเธอเขายังตอบว่าเธอมีสามีแล้วแต่เขากลับปฏิเสธคนอื่นว่าไม่มี  แววตาตัดพ้อถูกส่งไปให้คนตัวโตที่นั่งอยู่ข้างๆจนคนถูกมองได้รับรู้สึกผิด  ที่จริงพอลไม่ได้คิดจะตอบเช่นนั้นแต่ไม่รู้ทำไมปากมันไวนัก มันคงจะ

ติดเป็นนิสัยที่แต่ก่อนมีคนถามเขาจะบอกว่าไม่มีแฟน

 

“จริงหรอคะ”ลิซ่ารู้สึกตื่นเต้นเมื่อรู้ว่าพอลยังไม่มีแฟน อย่างนี้เธอก็มีโอกาส โดยไม่รู้เลยว่าสถานการณ์มันไม่เหมือนเดิม

 

“ที่จริงแก้วยังไม่แต่งงานหรอกคะ เจ้านายเขาก็พูดเกินไป แก้วแค่มีแฟนเอง แล้วตอนนี้แก้วกับแฟนก็ห่างๆกันแล้วล่ะค่ะ”แก้วใสอยากจะเอาคืนพอลบ้างเลยแก้ตัว

ออกไป  ส่วนพอลที่ได้ยินแบบนั้นก็หันมามองแก้วใสตาเขม่ง  ในเมื่อเขาไม่แคร์เธอ เธอก็ไม่จำเป็นต้องแคร์เขา ให้มันรู้ไปเลยว่าเธอจะไม่เดินตามเขาหรือเป็นแค่เมียลับๆของเขาเด็ดขาด

 

คำหวานคำบอกรักของเขาที่พร่ำบอกเธอจะได้รู้ไว้ว่ามันเป็นเรื่องโกหกทังเพ

 

“เกินไปหรอ ห่างๆงั้นหรอ”พอลกัดฟันพูดให้ได้ยินแค่สองคน แต่แก้วใสทำเฉย

 

“พอลนายนี่เกินไปจริงๆ คุณแก้วยังไม่แต่งงานบอกเธอมีสามีได้ยังไง”มิสเตอร์จอร์นหันมาพูดกับพอล

 

“หึ”พอลได้แต่หัวเราะในลำคอแล้วคาดโทษยัยตัวแสบไว้ในใจ  เขารู้ว่าเขาผิดที่พูดออกไปแบบนั้นเธอคงจะเสียใจไม่น้อย

 

“เจ้านายเขาคงเป็นห่วงแก้วหน่ะค่ะ เลยพูดไปแบบนั้น”แก้วใสเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

 

“อย่างนี่พี่ชายของลิซ่าก็มีสิทธิ์สิคะ”ลิซ่าเอ่ยเชียร์พี่ชายตัวเอง

 

“ลิซ่า อย่าพูดอย่างนั้นคุณแก้วเขาแค่บอกว่าห่างๆกับแฟนยังไม่ได้เลิกกันสะหน่อย”มิสเตอร์จอร์นพูดกับน้องสาว  เมื่อเขาได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกดีใจแสดงว่าเขายังไม่โอกาส

 

“แหมพี่จอร์นค่ะ ถ้าผู้ชายคนนั้นเขาไม่ดีผู้หญิงอย่างเราก็มีสิทธ์เลือกใช่ไหมคะ”ลิซ่าเอ่ยพูดกับแก้วใสเสียงหวาน

 

“ใช่ค่ะ ผู้ชายบางคนไม่เห็นคุณค่าของเราหรือแคร์ความรู้สึกเรา เราจะเก็บเขาไว้ทำไมล่ะคะจริงไหม”แก้วใสเอ่ยพูดพร้อมกับมองพอลไปด้วยที่ตอนนี้กำแก้วเหล้าในมือแน่น แก้วใสจึงยกยิ้มมุมปากให้เขา เธอเก็บความเสียใจเอาไว้ตอนนี้ของเอาความสะใจก่อน

 

“จริงคะ”ลิซ่าพูดอย่างเห็นด้วย

ตุบ

 

เสียงวางแก้วเหล้าในมือของพอลลงบนโต๊ะทำให้ทั้งสามคนหันไปมอง  แก้วใสมองคนกัดกรามตัวเองแน่น เธอไม่ใช่คนอ่อนแออย่างที่คิด เรื่องไหนที่เธอไม่ผิดเธอก็ไม่คิดจะอ่อนข้อให้เหมือนกัน เขาจะได้รู้ว่าอย่าเอาความรู้สึกของเธอมาล้อเล่น

 

“เป็นอะไรไป”มิสเตอร์จอร์นเอ่ยขึ้น

 

“เปล่าครับ  ขอตัวก่อนนะครับ”พอลพูดแค่นั้นแล้วก็เดินออกมาจากตรงนั้นทันที ไม่อยากจะได้ยินสิ่งที่แก้วใสพูด เขาผิดเขายอมรับแต่เธอก็พูดเกินไป เขาคิดไว้แล้วว่าพอกลับห้องจะง้อเธอที่เขาพูดไปแบบนั้น

เขาอยากจะบอกคนอื่นอยากจะประกาศให้คนอื่นรู้จะแย่ว่าเธอคือเมียเขาแต่ก็กลัวว่าคนอื่นจะมองเธอไม่ดี ในเมื่อเขา

แนะนำเธอว่าเป็นแค่เลขาตั้งแต่ตอนแรก ไอ้พอลไอ้ปากพร่อย

 

แก้วใสมองตาหลังคนตัวโต ไม่อยากจะกลับไปเผชิญหน้ากับเขา ถ้ากลับห้องไปตอนนี้คงไม่พ้นต้องทะเลาะกัน แต่เธอคิดว่าเขาคงไม่สนใจเธอหรอกในเมื่อเขาไม่แคร์เธอแล้ว

 

“คุณแก้วจะดื่มต่อหรือกลับห้องครับ”มิสเตอร์จอร์นเอ่ยถามแก้วใสเมื่อเห็นเธอเงียบๆ

 

“กลับดีกว่าค่ะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าเดี๋ยวเจ้านายดุเอา”แก้วใสหาข้อแก้ตัว

 

“งั้นผมไปส่ง”

 

"ไม่เป็นไรค่ะ แก้วเดินไปเองดีกว่าคุณจอร์นจะได้ดื่มต่อ เจอกันพรุ่งนี้นะคะ ไปนะคะคุณลิซ่า”เอ่ยใสเอ่ยลาทั้งสองคนแล้วก็เดินออกมาจากตรงนั้น

 

“พี่ว่าทั้งสองคนแปลกๆไหม”ลิซ่าเอ่ยขึ้นเมื่อทั้งสองคนไปแล้ว เธอรู้สึกว่าพอลและแก้วใสมีอะไรแปลกๆต่อกัน

 

“หึ  ก็ต้องรอดูต่อไป”จอร์นยกยิ้มที่มุมปาก ทำไมเขาจะดูไม่ออกว่าอะไรเป็นอะไร

 

 

 

สอบถาม ทวงถาม พูดคุยกับไรท์ได้ที่เพจนะคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น