. . . . .

มุกไหมได้แต่กระพริบตาปริบๆ

มุกไหมก้มหน้าหลบสายตาของคิมหันต์ที่มองเธอมา

ถ้าถามว่าชอบเขาไหมมันก็ชอบแหละแต่เธอก็ยังไม่แน่ใจว่าชอบเขาจริงๆไหมหรือแค่หวั่นไหวตามประสาที่เวลาคนมาทำดีด้วย

ยังไม่ทันที่มุกไหมจะได้พูดอะไรออกไปคิมหันต์ก็รั้งต้นคอของเธอเข้าไปใกล้และประกบจูบที่ริมฝีปากของเธออย่างรวดเร็วจนเธอตั้งตัวไม่ทัน

ตุ๊บๆ

มุกไหมทุบไปที่หน้าอกของคิมหันต์เบาๆเพื่อให้เขาปล่อยจูบสักทีเพราะเธอรู้สึกเริ่มหายใจไม่ออก

คิมหันต์ปล่อยจูบออกจากริมฝีปากแสนหวานของมุกไหมอย่างเสียดายเมื่อรับรู้ว่าเธอเริ่มหายใจไม่ออก

ตึก ตึก ตึก

คิมหันต์เอ่ยถามเมื่อเห็นหญิงสาวหายใจหอบอย่างหนัก

มุกไหมเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นด้วยความเขินอายเขายังจะมาถามอะไรเธอแบบนี้อีกหรือไง

คิมหันต์ยกนิ้วโป้งขึ้นมาบทครึงอยู่ที่ริมฝีปากบางไปมา

ตึก ตึก ตึก

การกระทำของคิมหันต์ทำให้หัวใจที่มันอยู่ในอกข้างซ้างของมุกไหมเต้นเร็วจนมันจะทะลุออกมา

มุกไหมพูดตะกุกตะกักเธอไม่รู้ว่าจะตอบเขาอย่างไงดี

มุกไหมทำหน้าบึ้งจึงใส่คิมหันต์ที่เอาแต่พูดขู่เธอตลอด

คิมหันต์ยกยิ้มอย่างชอบใจในคำตอบของคนตัวเล็กก่อนจะยกตัวมุกไหมให้ลงมานั่งข้างเขาดีๆ

มุกไหมมองหน้าคิมหันต์ที่ตอนนี้เขาดูจริงจังมาก

มุกไหมเอื้อมมือไปวางที่หน้าผากของคิมหันต์ดูว่าเขาตัวร้อนหรือเปล่า

คิมหันต์จับมือมุกไหมออกจากหน้าผากของตัวเองแล้วเอามากุ้มไว้

. . . . . โปรดติดตามตอนต่อไป