. . . .

มุกไหมเอ่ยถามเมื่อเดินออกมาจากหน้าบริษัทและเห็นคิมหันต์เดินตรงไปยังรถที่จอดรออยู่

คิมหันต์หันมาตอบมุกไหม

มุกไหมเธอไม่เข้าใจเลยเวลาเขาเจอหน้าเธอทีไหร่เขาก็ต้องพาเธอไปกินข้าวทุกครั้งหรือไม่ก็บ่นว่าหิวๆตลอด

คิมหันต์หยุดเดินและหมุนตัวกลับมามองหน้ามุกไหม

คิมหันต์ยกยิ้มอย่างชอบใจเมื่อเห็นใบหน้าเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความเขินอาย

ใครจะกล้าไปดูเขาพูดแบบนี้สิ

คิมหันต์พูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังก่อนจะเดินตรงไปที่รถโดยมีมุกไหมเดินตามขึ้นรถไปด้วย

โดยที่ไม่รู้เลยว่ามีสายตาของใครบางคนแอบมองอยู่ภายในรถ

ภายในรถ . . . .

โสมมิกานั่งกำมือแน่นอยู่ภายในรถเมื่อเห็นผู้หญิงที่ชื่อมุกไหมเดินตามคิมหันต์ขึ้นไปบนรถ

พริ้งพาวเอ่ยปลอบเพื่อนสนิท วันนี้โสมมิกาชวนเธอออกมาช้อปปิ้งแต่ระหว่างทางโสมมิกาจะแวะเข้าไปหาคิมหันต์ก่อนแต่ก็มาเจอคิมหันต์ออกไปกับผู้หญิงคนอื่นซะก่อน

โสมมิกาพูดจบก็ค่อยออกรถและขับรถตามคิมหันต์ไป

. . . . .

มุกไหมถึงกับตาโตเมื่อได้ยินในสิ่งที่ภูบอก

มุกไหมหันหน้าไปหาคิมหันต์ที่นั่งอยู่เบาะรถอีกฝั่งหนึ่ง

มุกไหมบอกให้ภูจอดข้างหน้าเพราะเธอจะลงเธอไม่อยากจะมีปัญหากับคู่หมั้นของเขา

มุกไหมหันมาถามคิมหันต์

ก็เธอไม่เข้าใจหนิจะพาเธอไปเพนเฮาส์ทำไมกันถ้าพาไปกินข้าวทำไมไม่ไปร้านอาหาร

คิมหันต์รู้ว่ามุกไหมกำลังคิดอะไรอยู่ก็สายตาเธอมันบอกออกมาซะขนาดนั้น

มุกไหมถลึงตาใส่คิมหันต์ที่พูดจาอะไรออกมาก็ไม่รู้เขาไม่อายคุณภูเลยบ้างหรือไง

. . . . . โปรดติดตามตอนต่อไป