ปั๊ง!ปั๊ง!ปั๊ง!

กรี๊ดด

เสียงปืนที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังของนักฆ่าไร้เงานั้นทำให้กระสุนปืนสองนัดเจาะตรงเขาที่หัวของชายฉกรรณ์ทั้งสองคนและร่วงลงไปนอนที่พื้นทันทีส่วนนัดที่สามโดนที่ไหล่ข้างขวาของนักฆ่าไร้เงาทันทีนักฆ่าไร้เงาที่เห็นว่าตัวเองโดนยิงก็รีบวิ่งนี้เข้าป่าข้างทางไปทันที

และคนที่ยิ่งนักฆ่าไร้เงานั้นไม่ใช่ใครคือคัมภีร์ที่แอบตามรถคิมหันต์มาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

นาวินหันไปถามกับคัมภีร์

ภูที่ขึ้นรถมากับคัมภีร์มาพอเห็นเจ้านายก็รีบวิ่งมาหาด้วยความเป็นห่วง

คิมหันต์หันไปมองมุกไหมทันที่ก็เห็นว่าเลือดที่หัวของเธอค่อยๆไหลคงเพราะตอนที่หัวของเธอกระแทกคอนโซนรถแน่ๆ

คิมหันต์หัวใจกระตุกวูบเมื่อเห็นว่ามุกไหมมีเลือดไหล

คัมภีร์บอกให้คิมหันต์ได้ฟังคิมหันต์ตั้งสติได้ก็อุ้มมุกไหมไปที่รถทันทีโดยมีภูเป็นคนวิ่งไปเปิดที่รถและขับไป

นาวินเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นคิมหันต์อละภูขับรถออกไปส่วนรถคิมหันต์ถูกยิงล้อจนยางแตกหน้ารถชนเขากับต้นไม้พังยับจนต้องโทรให้ลูกน้องมาลากไป

นาวินทำการเก็บเลือดที่หยดตามทางเก็บไปตรวจโดยหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาและซับไปที่พื้นที่มีลอยเลือดตกอยู่ตามทาง

โรงพยาบาลเพชรกาญจอัครวาทิน . . . . . .

คิมหันต์พามุกไหมมาที่โรงพยาบาลและพาเธอเข้าห้องทำแผลส่วนเขาก็นั่งรออยู่ด้านนอก

ห้องทำแผล

ลูกแก้วยิ้มแล้วบอกกับคนเจ็บที่นั่งอยู่บนเตียง

มุกไหมถามคุณหมอสาวด้วยใบหน้าที่ซีดเผือกเพราะเธอกลัวเข็มมากที่สุดในชีวิตแล้วแล้วต้องมาเย็บแผลอีก

ลูกแก้วพูดปลอบใจให้คนเจ็บได้คลายกังวล

ลูกแก้วพยักหน้าและยิ้มให้กับมุกไหมก่อนจะลงมือเย็บแผลให้เธอด้วยความเบามือที่สุดเพราะดูแล้วคนเจ็บคนนี้คงกลัวเข็มไม่ใช่น้อย

ลูกแก้วเอ่ยถามคนเจ็บ

ลูกแก้วพูดเสร็จมุกไหมก็ลุกขึ้นจากเตียงและออกจากห้องไปเพื่อรอรับยา

มุกไหมเรียกคิมหันต์ในขณะที่เดินออกมากห้อง

คิมหันต์รีบลุกขึ้นเดินไปหามุกไหมทันที

คิมหันต์ยังพูดไม่ทันจบคัมภีร์ที่เดินทางมาถึงโรงพยาบาลก็เอ่ยถามมุกพอดี

แกร๊ก!

คัมภีร์พูดเสร็จเสียงเปิดประตูของลูกแก้วดังมาออกมาจากห้องทำแผลเธอยืนสตั้นอึ่งไปหลายนาทีพร้อมกับมองหน้าผู้ชายทั้งสองคนที่หน้าตาเหมือนกันสลับกันไปมามองคิมหันต์ทีมองคัมภีร์ทีก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าฟ้าครามเคยบอกว่าเธอมีพี่ชายฝาแฝด

คัมภีร์เห็นลูกแก้วหยุดสตั้นเหมือนกำลังสับสนเขาจึงเดินเข้าไปหาหญิงสาว

ลูกแก้วยกมือไหว้สวัสดีเสร็จเธอก็เลื่อนมือไปไหว้อีกคนที่หน้าตาเหมือนคัมภีร์

ลูกแก้วถาม

คิมหันต์เลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม

คิมหันต์พยักหน้ารับอย่างเข้าใจและหันไปทักทายลูกแก้วอีกครั้ง

ลูกแก้วยิ้มให้ทั้งสามคนก่อนจะเดินแยกตัวออกไป

คัมภีร์พูดเสร็จก็เดินแยกตัวออกไป

ภูเดินเข้ามาพร้อมกับถุงยาในมือ

มุกไหมรับถุงยามาจากในมือของภู

มุกไหมพยักหน้ารับและทั้งสามคนก็เดินออกไปยังรถที่จอดอยู่หน้าโรงพยาบาล

อีกด้าน . . . .

ลูกแก้วเดินเอามือปิดปากหาวมาตลอดทางเดินเพราะวันนี้เธอเจอแต่เคสหนักๆเลยรู้สึกเพลียมาก

ลูกแก้วเธอพูดพึมพำกับตัวเองก่อนจะหมุนตัวเพื่อไปหากาแฟดื่มแต่หยุดชะงักเมื่อกาแฟที่ต้องการจะดื่มถูกยื่นมาตรงหน้าเธอ

คัมภีร์ยื่นแก้วกาแฟไปให้ลูกแก้ว

ลูกแก้วบอกแล้วคลี่ยิ้มให้คัมภีร์เล็กแล้วเดินไปนั่งดื่มกาแฟที่เก้าอี้ที่ไว้ให้คนไข้รอแต่นี้มันดึกมากแล้วคนไข้จึงไม่มีเธอจึงเดินไปนั่งลงโดยมีคัมภีร์เดินตามไปนั่งข้างๆ

ลูกแก้วพูดถึงฟ้าครามเพื่อนสนิทก็ยิ้มออกมา

ลูกแก้วตอบและยิ้มให้กับคัมภีร์

ลูกแก้วยกข้อมือตัวเองขึ้นดูนาฬิกาได้เวลาที่เธอต้องไปตรวจดูคนไข้แล้ว

ลูกแก้วยิ้มให้คัมภีร์ก่อนจะขอตัวไปคัมภีร์ได้แต่มองตามหญิงสาวไปด้วยสายตานิ่งเรียบ

. . . . . . โปรดติดตามตอนต่อไป