คิมหันต์กดโทรศัพท์ไปหามุกไหมแต่กับไม่รับสายเขาเลย

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

แกร๊ก!

เสียงลูกบิดประตูห้องทำงานถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับร่างเพียวบางของโสมมิกา

โสมมิกาเดินไปหาคิมหันต์ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานก่อนที่เธอจะนั่งลงบนตักของคิมหันต์อย่างถือวิสาสะแขนเล็กทั้งสองข้างโอบลำคอหนาของคิมหันต์เอาไว้

คิมหันต์รู้สึกหงุดหงิดและไม่พอใจในการกระทำของโสมมิกา

โสมมิกาสะแยะยิ้มให้คิมหันต์ก็จะโน้มใบหน้าเข้ามาและประกอบจูบบนริมฝีปากของคิมหันต์และลุกขึ้นเดินไปหย่อนตัวนั่งที่โซฟา

คิมหันพูดจบก็ลุกจากเก้าอี้และเดินออกจากห้องไปทิ้งให้โสมมิกาเดือดดาลอยู่ในห้องคนเดียว

โสมมิกากำมือตัวเองไว้แน่นทั้งแค้นทั้งเจ็บกับสิ่งที่คิมหันต์ทำ

. . . . . . .

หอพักมุกไหม

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

มุกไหมอยู่ในชุดนอนเธอกำลังนั่งเป่าผมให้แห้งเพื่อเตรียมตัวพักผ่อนอยู่นั้นเธอก็ต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น

มุกไหมลุกขึ้นไปส่องช่องตาแมวที่ประตูดูทำให้เธอชะงักไปเมื่อเห็นคิมหันต์ยืนอยู่หน้าห้องของเธอ

มุกไหมยืนใช้ความคิดของตัวเองจนเสียงประตูดังขึ้นอีกครั้ง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

คิมหันต์ตะโกนเสียดังอยู่ข้างนอกทำให้มุกไหมได้ฟังเช่นนั้นก็รีบเปิดประตูให้คิมหันต์ทันที

แกร๊ก!

มุกไหมเปิดประตูห้องออกมาก็เห็นคิมหันต์ยืนมองเธอยู่ด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยจะพอใจสักเท่าไหร่ก่อนที่คิมหันต์จะแทรกตัวเข้าห้องของมุกไหมไปโดยที่ไม่รอขออนุญาตจากเจ้าของห้องเลย

คิมหันต์พูดเสร็จก็หย่อนสะโพกนั่งลงที่โซฟากลางห้อง

มุกไหมพูดเสร็จก็เดินไปหยิบน้ำให้คิมหันต์

มุกไหมยื่นแก้วน้ำให้คิมหันต์ คิมหันต์รับแก้วน้ำจากมือมุกไหม

มุกไหมหย่อนสะโพกนั่งลงที่โซฟาใกล้ๆกับคิมหันต์แต่ก็เว้นระยะห่าง

มุกไหมหลบสายตายของคิมหันต์

มุกไหมสีหน้าเริ่มแดงซ่าน

มุกไหมเอามือลูบหน้าตัวเอง

คิมหันต์พูดเสร็จก็ลุกจากโซฟาแล้วเดินตรงไปยังตู้เย็น

มุกไหมพูดเสร็จก็ลุกตามคิมหันต์ไปที่ตู้เย็น

คิมหันต์บ่นอุบเหมือนเห็นของในตู้เย็นของมุกไหม

คิมหันต์เดินกับไปนั่งรอที่โซฟากลางห้องเหมือนเดิมส่วนมุกไหมก็จัดการทำมาม่าต้มให้คิมหันต์

คิมหันต์ลองกิน

ใช่เวลาไม่นานคิมหันต์ก็กินมาม่าที่มุกไหมทำให้จนหมดถ้วย

มุกไหมยกถ้วยไปล้างแล้วก็เดินกลับมาที่โซฟา

คิมหันต์เห็นสายตาที่ปรือของมุกไหมเขาก็พอเข้าใจได้ทันทีว่าเธอคงจะง่วงจริงๆ

ฟอด!

คิมหันต์ก้มลงไปหอมแก้มมุกไหมและมองใบหน้าของมุกไหมที่แดงระเรื่อและยิ้มออกมาก่อนจะเดินออกจากห้องไป

ตึก ตึก ตึก

มุกไหมยกมือขึ้นมาจับที่หน้าอกข้างซ้ายของตัวเองตอนนี้หัวใจเธอมันเต้นเร็วมากจนแทบจะทะลุออกมา

มุกไหมเอามือถูกแก้มตัวเองด้วยความมึนงง

. . . . . . โปรดติดตามตอนต่อไป