" END " วิศวะวายร้ายกับนายบัญชีจอมซึน #พี่ฮิว #ซีโน่ ( คอมเม้นให้กันด้วยนะคะ ไรท์อยากอ่าน ขอบคุณทุกการสนับนะคะ )

ชื่อตอน : Chapter 5

คำค้น : พี่ฮิว,ซีโน่

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.5k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.พ. 2560 20:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 5
แบบอักษร

มหาวิทยาลัย BBU

PART Zeno

"เห้ย ไอ่โน่ ส่งไปทางไอ่โก้สิวะ มึงจะเตะไปทำเหี้ยไรทางนั้นไอ่ควาย" เสียงไอ่กันต์ดังขึ้นในตอนที่ผมส่งบอลไปทางไอ่โก้ ทำให้ผมที่กำลังวิ่งในสนามฟุตซอลของมหาลัยร่วมกับผู้ชายนับสิบคนต้องหยุดวิ่งแล้วหันไปตะโกนด่ามันกลางสนาม

"มึงลงมาเล่นเองมั้ยไอ่เหี้ยกันต์ ปากว่า ตีนไม่ขยับนะมึง"ผมด่ามันออกไปพร้อมกับชูนิ้วกลางสัญลักษณ์เรียกส้นตีนให้มันไป ก่อนจะหันไปเล่นบอลต่อ พวกผมเตะบอลกันไปเรื่อย ๆ จนเกือบจะ 6 โมงเย็น ทำให้ผมลืมอะไรบางอย่างไปครับ 

 

"ชนะเเล้วเว้ย ไอ่พวกเพื่อนรักของกู" เสียงไอ่กันต์ดังขึ้นพร้อมกับกระโดดลงจากสแตนด์เชียร์ 

"แห่มมม กูนี่เป็นเพื่อนมึงขึ้นมาทันทีเลยนะ ทีเมื่อกี้ด่าพวกกูซะหาทางกลับคอนโดไม่เจอ" เสียงไอ่โก้ดังแทรกขึ้นมาทำให้พวกที่เหลือพากันหัวเราะตาม ว่าแต่มันพูดถึงเรื่องคอนโดทำให้ผมนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ อะไรบางอย่างที่สำคัญ อะไรบางอย่างที่ผมไม่ควรลืม !!!! คอนโด !!! พี่ฮิว !! เชี่ยยยย

"เชี่ยยย กูกลับก่อนเว้ยย" ผมรีบบอกลาไอ่พวกนั้นก่อนจะวิ่งไปยังซีวิคสีดำธรรมดาลูกรักของผม ก่อนจะเสียบกุญแจสตาร์ทรถออกมันทันที ผมเหยียบมิดไมล์เลยก็ว่าได้ ทำให้ผมมาถึงคอนโดพี่ฮิวในเวลาไม่ถึง 5 นาที ถ้าไอ้พี่น่อนรู้ว่าผมขับรถตีนผีแบบนี้ ผมคงโดนยันหน้าให้อะครับ

 

คอนโด Hill

Part Hill

ผมนั่งรอซีโน่ในห้องของผม ห้องที่ควรจะมีมันอยู่ตั้งแต่บ่ายสอง แต่นี่ 6 โมงกว่าแล้วครับผมยังไม่เห็นมันเลย ไอ่เด็กนี่ไม่มาก็บอกกันก่อนดิวะ จะให้ผมนั่งรอมึงทำซากอะไรตั้งเป็น 3-4 ชั่วโมงและตอนนี้ผมหิวมากแล้วด้วย  คิดได้ดังนั้นผมเลยหยิบคีย์การ์ดเดินออกห้องแล้วลงไปมินิมาร์ทตรงข้ามกับคอนโดผม หยิบมาม่า ไข่ หมู มาเตรียมจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ พรางมองดูของในตะกร้าที่ผมถืออยู่ เหอะ มาม่าประทังชีวิตอีกแล้ว นี่ถ้าผมไม่มัวแต่มานั่งรอหมาบางตัวผมคงได้กินอะไรที่มันดีกว่ามาม่าแน่นอน ผมจ่ายเงินเสร็จก็เดินข้ามถนนไปฝั่งคอนโดผมก่อนจะกดลิฟท์ชั้นตัวเอง ตอนที่ผมเดินออกจากลิฟท์มาผมเห็นผู้ชายคนหนึ่งนั่งคุกเข่าพรางเอาหัวโขกประตูห้องผมไปด้วย ผมเดินเข้าไปยืนข้างหลังมันไม่ให้มันรู้ตัวทำให้ผมได้ยินคำพูดของผู้ชายที่นั่งคุกเข่าหันหลังอยู่ตรงหน้าทุกคำ

"ไอ่โน่ ไอ่หล่อเอ้ย มึงลืมได้ไง มึงลืมพี่ฮิวสุดที่รักของมึงได้ไงวะ โอ้ยยยย !! ตาย ๆๆ กูจะทำไงดี  " มันพูดกับตัวเองพร้อมกับดึงหัวตัวเองเขย่าไปมา หัวเหอนี่กระเซอะกระเซิงไปหมด ไหนจะเหงื่อที่ไหลท่วมตัวนั้นอีก มอมแมมเป็นหมาตกน้ำเลย หึ

"ซีโน่" ผมเรียก สติ ? มันเพราะทนเห็นท่าทางอุบาทของมันไม่ไหวจริง ๆ คนอะไรรู้ว่าตัวเองทำผิดแล้วยังมีหน้ามาชมตัวเองว่า หล่ออีก 

"พ พ พี่ฮิว พี่ไปไหนมา ผมนึกว่าพี่จะโกรธผมจนไม่ยอมเปิดประตูให้ นี่ผมเกือบจะโดดตึกฆ่าตัวตายแล้วนะ!! "มันพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืนแล้วเขย่าตัวผมอย่างแรง ผมสะบัดตัวออกก่อนจะใช้คีย์การ์ดเปิดประตู

"มึงจะเข้ามามั้ย ? หรือจะนั่งหน้าห้อง ?" มันหันมามองผมด้วยท่าทางเอ๋อ ๆ ก่อนจะสาวเท้าเดินเข้าห้องผมมา

ผมเดินเข้าไปโซนห้องครัวก่อนจะหยิบของที่อยู่ข้างในออกมาเก้บไว้ในชั้นเรียบร้อย ซีโน่เดินตามเข้ามาในโซนครัวก่อนจะเอ่ยปากถามผม 

"พี่ฮิว พี่หิวป่าว เดี๋ยวทำอะไรให้กิน" มันถามผมพรางเลียริมฝีปากตัวเอง เหมือนคนกลัวอะไรบางอย่าง ผมมองดูมันด้วยใบหน้านิ่ง ๆ พร้อมกับที่สายตาผมเลื่อนไปดูริมฝีปากสีชมพูระเรื่อของมัน อ่าาา มันคงจะนุ่มนิ่มน่าดู ผมจ้องริมฝีปากมันก่อนจะตอบกลับคำถามมันไป

"อืม หิว" ครับ ผมหิวมาก แต่ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าผมหิวอะไรกันแน่ 

"พี่อยากกินไรละ ไม่อยากจะบอกผมเนี่ยเชฟห้าดาวยังต้องยอม" 

"กูอยากกิน....มึง" ซีโน่ตอนนี้ในสายตาผมมันดูน่าดึงดูด เพราะตัวมันที่มีผิวขาวเนียนเริ่มแดงนิด ๆ เพราะคงจะเขินคำพูดของผม ไหนจะใบหน้าชื้นเหงื่อนิด ๆ ของมันอีก มันยังคงเลียริมฝีปากของมันไปเรื่อย ๆ เพราะอาจจะเริ่มทำตัวไม่ถูกเมื่อเจอคำพูดของผมแบบนี้ หึ น่ากินจริง ๆ

"............" มันยังคงเงียบไม่ตอบคำถามผมต่อไป ผมจึงเดินเข้าไปหามันใกล้ๆก่อนจะก้มหน้าเชยคางมันขึ้นมาเพื่อให้มันสบตากับผม ก่อนที่ผมจะถามคำตอบรับจากมัน

"กูขอชิมได้มั้ย ? "

"พี่ไม่ต้องถามผมหรอกครับ ผมให้พี่ไปหมดตั้งแต่วันแรกที่ผมจีบพี่แล้วละครับ"  มันตอบผมออกมาด้วยคำตอบที่ทำให้ผมเผลอยิ้มมุมปากนิด ๆ ก่อนจะก้มหน้าลงไปเพื่อชิมริมฝีปากคนตรงหน้า อยากจะรู้ว่ามันจะนุ่มเหมือนที่คิดไว้หรือเปล่า.......

 (ต่อตรงนี้นะ)

 ผมเริ่มเอาลิ้นแทรกเข้าไปในริมฝีปากซีโน่ มันเผยอปากขึ้นเล็กน้อยก่อนที่ผมจะส่งลิ้นเข้าไปชิมความหวานภายในก่อนจะเลื่อนมือลงไปรั้งสะโพกมันก่อนจะยกมันขึ้นนั่งบนโต๊ะเคาน์เตอร์ ซีโน่เอื้อมมือมาโอบรอบคอผมก่อนที่เราจะจูบกันอย่างดูดดื่ม ใจผมเต้นแรงมากและคิดว่ามันก็คงจะเป็นแบบผม มันผลักผมออกเบา ๆ เพราะเริ่มขาดอากาศหายใจ ผมจึงถอนริมฝีปากออกมาก่อนจะจูบหนัก ๆ ที่ริมฝีปากมันอีกครั้ง เรามองสบตากันนานมากจนมันเริ่มสังเกตเห็นว่าที่คอผมไม่ได้ห้อยเกียร์ของมันเอาไว้

"ทำไมพี่ไม่ห้อยเกียร์ผม ?" มันถามพรางทำหน้านิ่วคิ้วขมวด จำเป็นต้องเครียดขนาดนี้ไหม ??

"มึงเอาเกียร์ให้กู แต่ไม่ได้ใส่ให้กู " ผมบอกเหตุผลที่ผมไม่ได้ห้อยเกียร์ของมัน

"งั้นเกียร์ผมอยู่ไหนอ่ะ เดี๋ยวใส่ให้" มันพูดพร้อมกับยิ้มกว้างส่งให้ผม ทำให้หัวใจที่หยุดเต้นไปเพราะจูบเมื่อกี้กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง ผมหยิบกระเป๋าเงินของผมส่งให้มันไป มันรับไปก่อนจะเปิดหาสร้อยที่คล้องเกียร์ของมันอยู่

"เอ่อ พี่ฮิวขยับมาหน่อยได้มั้ย ผมเอื้อมมือไม่ถึง" ผมขยับเข้าไปใกล้มันอีกพร้อมกับเอาแขนทั้งสองข้างเท้าไว้กับเคาน์เตอร์ทำให้ใบหน้าของผมใกล้มันมากขึ้นไปอีก เพราะมันยังไม่ลงจากเคาน์เตอร์ที่ผมยกมันขึ้นไปนั่ง มันเอื้อมมือโอบรอบคอผมก่อนจะติดตะขอสร้อยเกียร์ พร้อมกับเงยหน้าสบตากับผมอย่างสื่อความหมาย

"พี่ฮิวเป็นของผมแล้วนะ" ผมไม่ตอบมันทำเพียงแค่ยิ้มมุมปากขึ้นก่อนจะถอยหลังออกมา

"กูหิวข้าว ทำอะไรให้กินหน่อย" ผมเอ่ยปากบอกมันไปก่อนจะเดินออกโซนห้องครัว แต่ก็ไม่วายหันไปหามันอีกครั้งเพื่อพูดอะไรบางอย่างที่ผมไม่เคยคิดจะพูดออกไป

"คืนนี้ มึงนอนคอนโดกูนะ"

"................................" มันอ้าปากค้างทำตะหลิวตกพื้น ก่อนจะกระพริบตาปริบ ๆ หึ น่ารักมากมั้งไอ้ท่าทางแบบนี้นะ อย่าไปทำให้ใครที่ไหนเห็นละ ไม่งั้นมึงเจอดีแน่ซีโน่ 

"นะ " 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 TALKhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Yellow-Head00002.gif

วรั้ยยยยยย เค้าจูบกันแล้วอะตัวเธอออออว์ !!!! >//////<

เง้อออ แต่งเองก็ฟินเองงงง ฉันเขินตัวเองเหลือเกินนน เอาไปก่อน 

 

ความคิดเห็น