ขอบคุณทุกๆแรงสนับสนุนนะคะ ขอบคุณทุกๆกำลังใจและทุกๆคอมเม้นที่เขียนบอกกล่าวๆ รักรีดเดอร์ทุกคน ^^

ตอนที่ 22 เดิมพัน (100%)

ชื่อตอน : ตอนที่ 22 เดิมพัน (100%)

คำค้น : แพร, ไฟ , เพลิงไฟเสน่หา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.พ. 2560 22:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 22 เดิมพัน (100%)
แบบอักษร

 

 

 

        เนื่องจากความผิดของไรท์ ตอนที่ 21 เผลอกดซ้ำ  ทำให้รีดเดอร์หลายคนเข้าไปอ่านและอาจเสียเหรียญไปฟรีๆ  ไรท์ขอน้อมรับความผิดนี้ไว้แต่เพียงผู้เดียว

ดังนั้น ตอนนี้จะอัฟโดยไม่ติดเหรียญ  ถือว่าเป็นการขอโทษนะคะ   เค้าขอโทษนะ TT

(น้อมรับการขอโทษของเค้าด้วยนะ )

.............................................................................................

 

 

 

 

 

ต่อจ้าาาาาาาา

 

 

 

"หมายความว่าไงแพร นี่คุณเตรียมการทุกอย่างมาแล้วอย่างนั้นหรอ!"

"ใช่คะ เผื่อพวกคุณจะไม่ยอมอะไรง่ายๆ ฉันก็เลยหาพยานมา เผื่อมีอะไรผิดพลาดนะคะ"

"มันจะมากเกินไปแล้วนะนังแพร!!"

"ไม่มากไปหรอกคะ คุณหญิง ใครจะรู้ละคะ  หมามันจนตรอก มันจะทำอะไรก็ได้"

"นี่ๆ!!  แก คอยดูนะ ฉันจะไม่ปล่อยให้แกลอยหน้าลอยอย่างนี้ได้นานหรอก"

"บอกตัวเองเถอะคะคุณหญิง"

"พอได้แล้วแพร! ผมตกลงว่าผมจะไม่เอาหุ้นคืนก็ได้ ไปแถลงข่าวกันได้เลย ว่าจะเปลี่ยนผู้บริหาร ส่วนเรื่องค่าเลี้ยงดูลูก ผมจะจ่ายให้แต่ด้วยความเต็มใจ ส่วนเรื่องการเจอลูก ผมคงทำแบบที่คุณว่าไม่ได้หรอก"

" ได้ๆ ไม่เอาหุ้นคืนแน่ใช่ไหมคะ  ได้คะ งั้นเราไปเเถลงข่าวกัน"หลังจากนั้นแพรก็เดินนำไฟออกไปเเถลงข่าว ที่หน้าห้องที่ตอนนี้เต็มไปด้วยนักข่าวหลายสำนัก  ส่วนไฟทีกำลังจะก้าวเดินตามแพรไป มารดาก็ดึงเเขนเขาไว้ก่อน

"นี่ตาไฟ  แกจะทำอะไรนะ  ไม่ได้นะ แม่ไม่ยอมนะ!!" คุณหญิงไพจิตพูดออกมาด้วยความโมโหให้ลูกชายที่จะยอมให้แพรมาบริหารบริษัทแทนสามี

"พอเถอะคุณหญิง  ยังไงต่อไปบริษัทนี้ก็เป็นของลูก ก็ให้ลูกตัดสินใจเองเถอะ" คุณพิบูล พูดบอกกับภรรยา เพราะตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกปลงกับอะไรๆหลายๆอย่างแล้ว หากบริษัทนี้จะเปลี่ยนไปอยู่ในมือแม่ของหลานเขา จะไปไรไปเชียว ต่างกับคุณหญิงไพจิตที่ไม่พอใจอย่างแรง

 

 "ยังไงหุ้นของผมกับน้องก็ยังมี คุณแม่ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะจัดการเอง" ไฟบอกกับมารดาก่อนจะเดินออกจากห้องไป

   "คอยดูนะคุณพิบูล  ฉันจะไม่ยอมให้ชูคออย่างนี้ได้นานหรอก รู้จักคุณหญิงไพจิตน้อยไป"  คุณหญิงไพจิตรพูดออกมาด้วยความที่เเค้นแพร และสายตาของคุณหญิงที่มองแพรตอนนี้ก็พร้อมจะฆ่าแพรได้เลย

 

 

 

 

     พอไฟเดินตามแพรออกมา ก็พบว่าตอนนี้โต๊ะหน้าประชุมเปลี่ยนไปเป็นโต๊ะแถลงข่าวเรียบร้อยแล้ว และมีนักข่าวหลายสำนักที่เเพรเรียกมาทำข่าวยืนห่างจากโต๊ะออกไป

"พี่ๆๆนักข่าวคะ คุณไฟมาแล้วคะ เรามาเริ่มกันดีกว่าคะ"

"ที่คุณไฟเรียกพวกเรามาวันนี้ มีเรื่องอะไรจะแถลงหรือเปล่าคะ"นักข่าวคนหนึ่งถามขึ้น

"พอดีที่ผมเรียกพี่ๆนักข่าวมาวันนี้เพราะผมมีเรื่องสำคัญของผมจะบอกทุกคนนะครับ"

"เรื่องอะไรหรอ เรื่องจะประกาศแต่งงานกับคุณม่านฟ้านะหรอคะ  แต่ทำไมคุณม่านฟ้าไม่มาด้วยละคะ"นักข่าวอีกคนถามด้วยความสงสัย

"ไม่ใช่เรื่องงานแต่งหรอกคะ แต่ที่คุณไฟเรียกทุกคนมาวันนี้เพราะจะบอกว่า บริษัทในเครืออัครวนนท์จะทำการเปลี่ยนผู้บริหารคนใหม่นะคะ ซึ่งก็คือ ดิฉันเอง"

"อะไรคะ  ทำไมละคะ"

"พี่ๆหลายคนคงยังไม่ทราบซินะคะ ฉันชื่อ ซาร่า เว  ชาร์ลโวล  และตอนนี้กำลังจพเข้ามาบริหารงานแทนคุณพิบูล  อัครวนนท์ที่ขายหุ้นให้ดิฉัน และเนื่องจากดิฉันมีหุ้นมากกว่ากรรมการคนอื่น ฉันจึงได้รับเกียรติให้มาดำรงตำแหน่งแทนคุณพิบูลนะคะ" แพรบอกกับนักข่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้มปนสะใจคนที่นั่งอยู่ข้างๆ 

"และนอกจากนี้ผมก็จะบอกข่าวดีเรื่องว่า ผมกับคุณแพร เรากำลังจะจดทะเบียนสมรสกันครับ"

"อะไรนะคุณไฟ" แพรที่ตกใจที่ไฟบอกกับนักข่าวออกไปอย่างนั้น ไฟจึงหันหน้ามากระซิบที่ข้างหูเธอเบาว่าๆ

"คุณคงไม่พูดอะไรที่ทำให้ผมเสียหน้าหรอกนะ เพราะถ้าคุณพูดอะไรไป ผมคงต้องบอกเรื่องเอมมี่กับคนทั้งประเทศแล้วละ  คุณคงอยากบอกลูกด้วยคุณเองมากกว่ามั้งแพร"

    แพรที่ไม่คิดว่าเขาจะเล่นอย่างนี้กับเธอ เธอจึงต้องเงียบเพราะเขาเอาเอมมี่มาขู่เธอ และมันก็ได้ผลกับเธอ เพราะเธอต้องการบอกเรื่องพ่อให้ลูกฟังจากปากเธอเอง

"ก็ไม่แปลกนิครับ ที่จะให้ว่าที่ภรรยามาบริหาร เพราะเธอเก่งนะครับ มีประสบการณ์มากมาย  เขาบอกว่า เชื่อฟังเมียแล้วจะดี จริงไหมครับ พี่ๆๆ"

"แล้วคุณม่านฟ้า ไฮไซที่หมั้นกับคุณไฟอยู่ตอนนี้ละคะ คุณไฟจะว่ายังไง"

"ต้องขอชี้แจงตรงนี้นะครับ  ว่าผมกับคุณม่านฟ้าได้ถอนหมั้นกันได้สักพักแล้ว ที่ผมไม่ได้ออกมาพูดเพราะมันจะเป็นการไม่ให้เกียรติเธอนะครับ หวังว่าพี่ๆนักข่าวทุกคนจะเข้าใจนะครับ"

"อ่อๆคะ แล้วจะแต่งงานกันเมื่อไหร่คะ" นักข่าวเดิมก็ยิงคำถามมาที่ไฟ

"คงไม่นานหรอกครับ เพราะผมเป็นคนไวไฟ  เหมือนชื่อนะครับ"

"ฮิ้ววววว  ฮิ้วววว" นักข่าวพูดแซวไฟกันใหญ่ ต่างจากแพรที่ตอนนี้ทำหน้ามุ่ย คิ้วขมวดอยู่ข้างไฟ

"เอาละครับๆๆ เรื่องที่ผมจะแถลงข่าวก็มีเพียงเท่านี้แหละครับ ยังไงขอบคุณพี่ๆนักข่าวมานะครับที่มาวันนี้"

"คะๆๆๆ  ขอบคุณนะคะคุณไฟ"

  พอนักข่าวกลับไป แพรก็หันหน้ามาด่าไฟทันที เพราะเธออดทนกลั้นคำด่าเขาตั้งแต่ตอนที่เขาพูดเรื่องแต่งงานกับเธอด้วยหน้าตาชื่นมื่นนั้นแล้ว

"คุณจะบ้าหรอ ใครจะแต่งกับคุณ! เลวมากคุณไฟ คิดจะมัดมือชกฉันด้วยการบอกกับนักข่าวอย่างนี้หรอ "

"ผมไม่ได้มัดมือชก เพราะผมจะทำจริงๆ"

"ฝันไปเถอะ แต่งบ้าแต่งบออะไร เชิญไปแต่งคนเดียวเถอะ"

"ผมแต่งคนเดียวไม่ได้ คุณจะบ้าหรอ"

"งั้นคุณจะไปแต่งกับใครก็เรื่องของคุณ คุณไฟ!! ยกบริษัทให้ฉันแล้ว คอยดูนะ จะเอาให้เหลือเงินสักบาทเลย"

"คุณไม่ทำอย่างนั้นหรอก ผมเชื่อ"

"ก็คอยดูละกัน" พูดจบเเพรก็เดินออกไปที่ลานจอดรถของบริษัททันที

"แพรๆนั่นจะไปไหนนะ รอผมก่อน"

 

 

 

ปัง   ปัง ๆๆ  

       สิ้นเสียงปืน ร่างของแพรก็ล้มลงข้างๆกับรถของเธอ  มือปืนที่ขับมายิงเธอก็ขับรถมอไซต์บิ๊กไบต์คนใหญ่ แล่นออกไปด้วยความเร็วสูง

ไฟที่เห็นเหตุการณ์พอดีรีบวิ่งเข้าไปกอดแพร

"แพรๆๆๆ  แพรๆๆ  คุณตื่นสิๆๆ คุณอย่าเพิ่งเป็นอะไรนะ"

แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับจากเธอ เพราะหมดสติทันทีที่โดนยิง  ไฟได้แต่ตะโกนเรียกให้คนแถวๆนั้นช่วย

"ใครก็ได้เรียกพยาบาลที  รปภ. ๆๆๆๆๆ  เรียกรถพยาบาลเดี๋ยวนี้"

รปภ.ที่ได้ยินเสียงปืน ก็รีบวิ่งมาดู ก็เห็นไฟกำลังกอดร่างของแพรอยู่

"ครับๆๆคุณไฟ"

 

 

 

 

 

ณ โรงพยาบาล X

      ไฟที่ตอนนี้เดินไปเดินอยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉินด้วยความร้อนใจว่าเเพรจะเป็นอะไร  และหลังจากรู้เรื่องจอร์น บอดี้การ์ดและเลขาคู่ใจของเธอ ก็รับมาหาเธอที่โรงพยาบาล

"ใจเย็นๆๆก่อนนะคะพี่ไฟ  แพรเค้าไม่เป็นอะไรมากหรอกคะ"  จี๊ดเดินเข้าปลอบไฟที่ตอนนี้นั่งไม่ติดกับที่

"จี๊ด พี่กลัวไปหมดเลย ทำไมต้องมีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นกับแพรด้วยนะ"

"ใจเย็นนนะๆคะ  อยู่ในมือหมอแล้ว แพรปลอดภัยแน่นอน" 

 

"ตอนนี้ ผมติดต่อนายท่านไปแล้ว นายท่านกับนายหญิง กำลังเดินทางมาที่ไทยด้วยเครื่องบินส่วนตัว" จอร์นเดินไปบอกไฟกับจี๊ด เพราะเธอต้องการบอกคนทั้งสองว่าไม่ควรจะอยู่ที่นี่ ยิ่งมีคนลอบยิ่งแพร  ครอบครัวของเขาน่าสงสัยที่สุด เพราะถึงแม้แพรอาจมีปัญหาด้านธุรกิจมากมาย แต่เธอก็สามารถแก้ปัญหาต่างๆได้  และคนที่น่าสงสัยมากที่สุด คือครอบครัวของไฟ 

"ผมอยากอยู่รอจนกว่าเธอจะปลอดภัย"

"ผมว่าคงไม่เหมาะ คุณอยู่ในข่ายผู้ต้องสงสัยที่สุด"

"ผมไม่เหตุผลที่ทำแพร เข้าใจให้ถูกด้วย"

"ใครจะไปรู้  เพราะตอนนี้คุณซาร่ากำลังจะมาแย่งตำแหน่งพ่อคุณ  คุณอาจแค้นก็ได้"

"นี่! นาย"

"ผมว่าคุณกลับไปเถอะ อย่าให้ต้องใช้กำลังเลย"

"แล้วเอมมี่ละๆ เอมมี่อยุ่กับใคร!"

"ไม่ต้องห่วง คุณหนูปลอดภัย และมีคนคอยดูแลอย่างใกล้ชิด อีกไม่กี่ชั่วโมงที่นายหญิงมา  ท่านจะเป็นคนบอกคุณหนูเอง เรื่องนี้คุณไม่ต้องห่วง  ผมว่าทางที่ดีคุณกลับไปก่อนเถอะ เผื่อทางตำรวจจะเรียกสอบปากคำ"

"พี่ไฟ จี๊ดว่ากลับก่อนเถอะคะ ยังไงแพรก็ต้องปลอดภัย เชื่อจี๊ดนะคะ"

"แต่ว่า เข้าไปหลายชั่วโมงแล้วนะ"

"ไม่ต้องห่วง หากคุณซาร่าปลอดภัยแล้วผมจะให้คนโทรไปบอก "

"ไม่ๆ ฉันจะอยู่ จี๊ดกลับไปก่อนเลย พี่จะอยู่จนกว่ารู้ว่าแพรปลอดภัย"

"ไม่เป็นไรคะ เดี๋ยวจี๊ดอยู่เป็นเพื่อนพี่เอง"

"ถือว่าฉันขอร้องละนะ  อย่างน้อยให้ฉันอยุ่จนกว่าคุณปีเตอร์และภรรยามาก็ได้ หากทั้งสองคนมาแล้ว ฉันจะกลับทันที"

จอร์นได้แต่เหนื่อยใจกับความดื้อของไฟ เลยได้แต่จำยอมเพราะตอนนี้เขาก็ห่วงนายสาวเหมือนกัน

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว