ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนจบ 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.พ. 2560 19:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนจบ 100%
แบบอักษร

22

[ TOSSAWASS ]

 

 

 

 

          31 ธันวาคม พ..2559

 

           

ถ้าพูดถึงวันที่ 31 ธันวาคม ของทุกๆปีแล้วละก็ คงจะหนีไม่พ้นเทศกาลที่ต้องมีขึ้นอย่างน้อยปีละครั้งอยู่แล้วแน่นอนครับ นั่นก็คือเทศกาลเคาท์ดาวน์ ทำไมถึงหนีไม่พ้นหรอ? ก็เพราะมันข้ามวันที่ 31 ธันวาคม ไปวันที่ 1 มกราคม ไม่ได้นี่น่า ถ้าทำได้ผมคงจะทำเป็นคนแรกเลยแหละ

           

ตอนนี้ก็เป็นเวลา 4 ทุ่ม ละครับ ผมที่ยืนรอพวกเพื่อนๆของผมมารับไปงานปีใหม่ที่ดาดฟ้าของมหาลัย ซึ่งพวกผมก็ได้ขอยืมสถานที่เรียบร้อยแล้ว แต่ครูก็ย้ำนักย้ำหนาว่า อย่าทำดาดฟ้าเลอะ ผมก็พยักหน้าส่งๆไปงั้นครับ เพราะถึงยังไม่มันก็ต้อง เลอะ เละเทะ แน่นอน

           

ผมยืนรอไปอีกสักประมาณ 3 นาที รถของอีเชอรี่ก็พุ่งเข้ามาจอดอยู่ที่ด้านหน้าของผมแล้วเลื่อนกระจกลง

           

เท่าไหร่ค่ะ?” อีเชอรี่พูดขึ้น ผมพอรู้ละ ว่ามันจะเล่นอะไร

           

“500 ครับผมก็เล่นตามน้ำไปครับ

           

แล้ว…500 นี่ทำไรได้มั้งอ่ะค่ะ?”

           

รุก ไซร้ ชัก ไม่รีบครับผมตอบพวกมันไปมันก็ทำท่ากระดี๊กระด๊ากันใหญ่

           

คือวันนี้พี่ไม่ว่าง มีนัดเคาท์ดาวน์กับเพื่อน ไปก่อนนะจ้ะอีเชอรี่พูดจบก็ค่อยๆเลื่อนกระจกรถขึ้น แล้วก็กดล็อกประตูรถทุกบาน ผมที่เห็นอย่างนั้นก็พอจะเดาออกละ ว่ามันจะขับรถหนีผม

           

เห้ย! อีเชอรี่! มึงเปิดดดดด!” ผมเดินมาถึงประตูรถมัน แต่มันไม่ยอมปลดล็อกสักทีเนี่ยดี ผมก็ส่ายหน้าให้กับความกวนตีนของอีนี่เลย

           

จนในที่สุดมันก็เปิด

           

อ้าว! น้อง 500 เป็นไรอ่ะ ดูเหนื่อยๆ 555 มาขึ้นรถเร็วๆ รีบไปกัน เดี๋ยวพวกนั้นมันรอนานแล้วจะด่ากูอีกผมเดินขึ้นรถมันอย่างว่าง่าย ขี้เกียจเล่นกับมันละครับ เงียบไว้ดีที่สุด

           

ผ่านไปประมาณ 20 นาที ผมก็มาถึงมหาลัย พวกเพื่อนๆของผมที่อยู่กันบนดาดฟ้า ก็โบกมือทักทาย ผมก็โบกมือทักทายตอบ

           

เออ! มึง วันนี้มีใครมามั้งว่ะ?” ผมถามอีเชอรี่ในขณะที่ผมกับมันก็กำลังจะเดินไปขึ้นบันได

           

ก็เยอะนะ ไปดูเอาเองละกันมันพูดบอกผมแค่นั้นแล้วก็หยิบโทรศัพท์มันขึ้นมาแชทหาแฟนมัน

           

แฟนอีเชอรี่ใครหรอ?

           

ก็ไอ้น้องก็อตไง

           

อีทศ! มึงขึ้นไปก่อนเลยนะ กูลืมไปรับน้องก็อตของกูอ่ะ กูไปก่อนนะอีเชอรี่พูดกับผมด้วยความเร็วสูง แล้วชิ่งไปขึ้นรถของมันขับออกจากมหาลัยอย่างรวดเร็ว ผมนี่ถึงกับอึ้งครับ ปกติไม่ค่อยเห็นไอ้เชอรี่กระตือรือร้นเรื่องไปรับแฟนมัน แต่ทำไมคราวนี้แม่งกระตือรือร้นจังวะ?

           

ผมเดินคิดเรื่องของไอ้เชอรี่จนเดินขึ้นบันได ผมก็ยังคิดเรื่องอีเชอรี่อยู่อย่างนั้น แต่พอคิดแล้วก็ขำออกมา จนผมเดินขึ้นมาจนถึงชั้นดาดฟ้า ก็เห็นรอบๆนี้ตกแต่งไปด้วยริบบิ้นสีสวยพันกันตาม แล้วมีป้าย HAPPY NEW YEAR กันเต็มไปหมด ส่วนของกินไม่ต้องพูดถึง มันมีเยอะแยะมากมายเลยครับแต่ผมคงจะพุ่งเล็งไปที่ช็อกโกแลตเฟอร์เรโรแน่นอนครับ ซึ่งมันวางเรียงกันสีทองระยิบระยับทำเอาน่ากินมากกกก! ถ้าน้ำลายผมไหลจะมีใครว่าผมไหมเนี่ย?

           

อยากกินก็กินดิเสียงประหลาดดังขึ้นด้านหลังของผม ผมซึ่งไม่สนใจเจ้าของเสียงนั้นก็รีบพุ่งไปหยิบมาแกะกินทันที

           

อร่อยป่ะพี่ทศ?” เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง ผมจึงหันกลับไปดูเจ้าของเสียง แต่ยังไม่ทันที่เฟอร์เรโรจะเข้าปากผม มันก็ตกหล่นลงบนพื้นซะก่อน

           

ศรผมเรียกชื่อน้องมัน ไม่คิดว่าจะเจอน้องมันอีกครั้งหลังจากที่ผมเจอน้องมันวันสุดท้ายที่บ้านของน้องมันเอง

           

ครับ ผมเองน้องมันตอบผมด้วยสีหน้ายิ้มกริ่ม

           

มีอะไร?” ผมถามน้องแต่มือของผมก็เอื้อมไปหยิบเฟอร์เรโรชิ้นใหม่ขึ้นมากิน

           

ผมแค่คิดถึงพี่หน่ะครับ จะให้มากกว่าคิดถึงมันก็คงไม่ได้แล้ว น้องมันตอบผมมา ผมรู้ว่าน้องมันจะสื่ออะไร แต่ต่างคนต่างเก็บไว้มันจะดีที่สุด แล้วพี่ทศเป็นไงมั้งครับช่วงนี้

           

ก็โอเคอ่ะผมตอบไป แม้ว่าผมจะยังไม่โอเคกับเรื่องของผมกับน้องมัน แต่ก็ต้องเข้าใจครับ พ่อแม่ฝั่งนั้นเขาไม่ยอมรับ เราก็ไม่ควรไปยุ่งกับลูกของเขา

           

พี่ทศยังรักผมอยู่ไหม?” ตัวชาเลยครับ เจอคำถามแบบนี้

           

รักดิแบบพี่น้องนะผมตอบน้องมันไป เพราะถ้าผมบอกความจริงออกไปมันก็เหมือนกับผมทำร้ายตัวของผมเอง

           

แสดงว่าสถานะของพี่กับผมก็คือพี่น้องแล้วสินะครับ

           

อืม กูกับมึงรักกันไม่ได้หรอกผมบอกน้องมันไป น้องมันก็พยักหน้าเข้าใจ งั้นกูไปหาเพื่อนก่อนนะผมโบกมือลาน้อง แล้วเดินมารออีเชอรี่อยู่ที่บันไดทางขึ้น

           

เอาจริงๆ ผมก็สงสารน้องมันนะครับ ที่ต้องมาเจอเรื่องราวแบบนี้ เรื่องนี้มันคงจะไม่เกิดขึ้นแน่ ถ้าในวันนั้นผมไม่ทำเกียร์หาย น้องมันจะได้ไม่ต้องมารู้จักกับผม

           

อีทศ มายืนเก๊กอะไรตรงนี้ ยังไม่เข้าไปอีกอ่อ?” อีเชอรี่ทักผมขึ้น ผมก็สะดุ้งขึ้นขึ้นนิดหน่อย

           

เข้าไปแล้ว แต่อยากรอเข้าไปพร้อมมึงมากกว่า อ้าว! แล้วไอ้น้องก็อตมึงอ่ะ?”

           

น้องก็อตไม่สบาย กูเลยให้น้องมันกินยาแล้วก็นอนอยู่ที่บ้าน

           

งั้นเข้าไปข้างในเลยป่ะ แล้วไอ้แทน ไอ้แสน อีเนย จะมากันตอนไหนอ่ะ?”

           

อีกสักพักมั้ง เข้าไปเลยป่ะเชอรี่พูดแค่นั้นแล้วก็ลากผมเข้ามาในงานเหมือนเดิม

           

ผมกับอีเชอรี่เดินไปทั่วก็หยุดที่โต๊ะของพวกผมที่จองกันไว้ จริงๆแล้วไม่ใช่แค่พวกผมหรอกนะครับที่ได้มา พูดง่ายๆเลยก็คือได้มากันหมดมหาลัย แต่ใครเลือกจะมาไม่มาก็ได้ ส่วนคนที่มาก็มีไม่ถึง 20 คนอะ

           

เออ กูถามจริง มึงเข้ามาข้างในนี่ไม่เห็นไอ้แทน ไอ้แสน อีเนย มั้งเลยหรือไง?” อีเชอรี่พูดขึ้น ผมก็ส่ายหน้าเป็นคำตอบให้มัน มันก็เลยชี้ไปที่หัวมุมที่ลับตาคน ที่มีโต๊ะตั้งอยู่คนเดียว ใกล้ๆกับรั้วเหล็ก

           

คราวนี้เห็นหรือยัง?” อีเชอรี่พูดขึ้นพร้อมกับเปิดไฟ ทำให้ผมเห็นพวกมันสามคนกำลังนั่งคุยกันอยู่

           

อ้าว! มาละหรอไอ้แสนทักขึ้น ผมก็พยักหน้าให้มันไป ส่วนอีเชอรี่ก็เดินเข้าไปนั่งข้างอีเนย ผมเลยนั่งลงตรงกลางระหว่างไอ้แทนกับไอ้แสน

           

ผ่านไปสักพักนึง ยังไม่มีใครเริ่มแตะอาหารบนโต๊ะ ผมก็มองซ้ายมองขวา เหมือนว่าพวกนั้นจะหิวเหมือนกัน ผมเลยลองเอื้อมมือไปหยิบชามมาไว้ตรงหน้าผม พวกมันก็รีบทำตามผมเลยทันที

           

แสดงว่าจะให้ผมเป็นคนเปิดสินะ

           

กินดิพวกมึง รออะไรอ่ะ?” ผมทักขึ้น พวกมันก็รีบสอยกันอย่างเอาเป็นเอาตาย แทบไม่เหลือไว้ให้ผมเลยด้วยซ้ำ

           

แบ่งกูมั้งดิ ผมท้วงขึ้นแล้วรีบคีบตะเกียบไปหยิบหมูมาใส่ชามตัวเอง แต่พอวางได้ไม่ทันไรก็ถูกไอ้หมาสองตัวที่นั่งข้างผมแย่งกันซะและ

           

เอามากูได้ก่อน ไอ้แทนพูดขึ้น

           

กูได้ก่อนเว้ย!” ไอ้แสนท้วงกลับ

           

พวกมันสองคนท้วงกันอยู่นาน แล้วตอนนั้นก็

           

ปัง!

           

อีเชอรี่ตบโต๊ะเสียงดัง แล้วคีบตะเกียบมาแย่งหมูที่พวกมันสองคนต่างคีบกันอยู่ กูแดกเอง ไม่ต้องแย่งกัน

           

เห้ย! อย่างนี้ก็ได้หรอ?” ผมพึมพำคนเดียวแล้วนั่งมองดูอีเชอรี่คีบหมูเข้าปาก แล้วก็ทะเลาะกับพวกไอ้แทน ไอ้แสนต่อ

           

 

            #

 

           

จนตอนนี้เวลาล่วงเลยมาจนถึงเวลาห้าทุ่มห้าสิบห้า ของบนโต๊ะก็ถูกซัดจนเรียบ ผมก็ปลีกตัวออกมาเดินเล่นที่ข้างล่างมหาลัย แต่ผมก็ไม่ลืมบอกพวกเพื่อนๆของผม

           

ตอนที่ผมเดินลงมา ผมก็ไม่ลืมหยิบพลุมาด้วย ผมหยิบมาประมาณ 10 กว่าอัน แล้วก็ไฟแช็กมาจุดเล่นตอนที่เดินอยู่ข้างล่าง แล้วก็ต้องไปจนทางอยู่ที่หน้าหอของผม ผมเลยทิ้งตัวนั่งลงอยู่ที่ประตูหอ

           

พี่ทศ เสียงเรียกชื่อของผมดังขึ้น ผมก็หันไปตามเสียงเห็นน้องศรเดินเข้ามาหาผมกับขนมเยอะแยะมากมาย มีทั้ง คิดแคท เลย์ โค้ก ฟันโอ สาบานเลยครับว่าผมไม่ได้มองขนม

           

อะไร?” ผมตอบน้องไป น้องมันก็เดินมาทิ้งตัวนั่งลงข้างผม

           

จะปีใหม่แล้วนะ ผมมีข่าวดีจะบอกพี่ด้วยแหละ ผมหันไปมองน้องมันทันที ที่มันบอกว่ามีข่าวดี

           

ข่าวดี? ข่าวดีอะไร?” ผมย้ำคำถามของน้องมันเข้า

           

คือพ่อแม่ผม เขายอมให้ผมคบกับพี่แล้วอ่ะ ดีใจ? ใช่ผมดีใจ แต่ผมแค่ไม่แสดงออกผมอยากรู้ว่าน้องมันจะทำยังไง

           

เอาตรงๆนะ ที่ผ่านมาผมก็คิดนะว่าน้องมันทิ้งผมไปตั้ง 3 อาทิตย์ แต่เขาเคยบอกไว้กาลเวลาพิสูจน์คน ผมก็เลยรอน้อง แล้วน้องมันก็ยังรักผมจริงๆแม้ว่าจะผ่านไปเดือนกว่า

           

แต่น้องมันก็มีความลับโคตรเยอะเลยนะ แต่ผมก็ไม่ใส่ใจหรอก ถ้าน้องมันพร้อมที่จะบอกผมก็พร้อมที่จะฟังมันจริงๆ

           

ผมยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเห็นว่าเหลือเวลาอีก 2 นาที จะถึงเวลาเคาท์ดาวน์

           

พี่กลับมาคบกับผมอีกครั้งได้ไหม?”

           

ขอเวลาคิดหนึ่งนาที ผมต้องตอบตกลงอยู่แล้วละครับ แค่กวนตีนน้องมันเล่น

           

จนเวลาผ่านไปเหลือแค่ 30 วินาทีที่กำลังเคาท์ดาวน์เข้าปีใหม่ พวกข้างบนก็เริ่มนับกันแล้ว ผมก็ยังกวนตีนน้องมันอยู่

           

ปิดตาก่อนดิ จะให้คำตอบละ ผมพูดบอกน้องไป น้องมันก็ทำตามหลับตาปี๋เลยทีเดียว

           

ผมค่อยๆเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้กับน้องจนริมฝีปากของผมกับน้องชิดกัน

           

“5”

           

“4”

           

“3”

           

“2”

           

“1”

           

จุ๊บ!” ผมจูบปากน้องครับผม ไม่ใช่น้องจูบผม

           

“HAPPY NEW YEARS!” อันนี้พวกข้างบนแหกปากนะครับ

           

หมายความว่าไงครับพี่ทศ?” น้องศรค่อยๆลืมตาแล้วมองหน้าผม

           

ตามที่พี่ทำมันลงไปนั่นแหละ มันหมายความว่าไงหล่ะ?” ผมบอกกับน้องมันไปแล้วก็ยิ้มให้มัน

           

ตกลงใช่ป่ะพี่?” น้องมันถามผมอีกครั้ง ผมก็พยักหน้าให้แล้วก็ยิ้มๆ

           

น้องมันจับผมโอบกอดเข้าทันที ผมก็กอดน้องมันกลับ ผ่านไปพักนึงผมก็คลายกอด

           

แต่ต้องสัญญาก่อน ว่าจะไปไหนมาไหนต้องบอก จะทำอะไรก็แล้วแต่ก็ต้องบอก มีเรียนกี่โมงบอก เลิกเรียนกี่โมงบอกจะไปรับ จะไปเที่ยวไหนบอกจะไปด้วย ไม่ให้ไปกับคนอื่นที่ไม่รู้จัก กลับบ้านแล้วต้องไลน์บอก จะอาบน้ำก็ต้องบอก ต้องทำข้าวให้กูกิน ต้องซื้อขนมถวายกูทุกวัน ทั้งเช้า สาย บ่าย เย็น ค่ำ แล้วก็ห้ามนอกใจกูด้วย ไม่งั้นมึงตาย!”

           

โห! แฟนใครเนี่ย? โหดจังเล๊ยย!” น้องศรพูดแล้วเอามือมาหยิกแก้มผม

           

แล้วอีกอย่าง ห้ามทำให้กูงอนเด็ดขาด ไม่งั้นนอนนอกห้องผมบอกน้องมันไปอีกทีน้องมันก็ยิ้มให้หยิกแก้มผมไปมา ผมเลยหยิกแก้มมันตอบ

           

เห้ย! พี่ทศผมเจ็บ แล้วที่มึงทำกูเนี่ย คิดว่ากูไม่เจ็บเลยหรือไงว่ะ? “พี่ทศ ผมรักพี่นะ แล้วพี่อ่ะรักผมไหม?”

           

ไม่รัก ผมตอบน้องมันไป น้องมันก็ทำหน้าเศร้าๆแต่ขาดไม่ได้ ผมต่อเติมข้างหลังแล้วก็รีบลุกวิ่งหนีน้องมัน

           

พี่แกล้งผมหรอ!” น้องมันพูดขึ้นแล้วก็ลุกขึ้นวิ่งไล่จับผม พอจับผมได้มันก็กอดผมซะแน่นไม่ยอมปล่อยเลยด้วย

           

รักนะครับพี่วิศวะ

           

รักนะครับน้องสินกำ

 

- END –

            ตอนที่ 22 GOOD ENDING

            จะจบแบบเลิกกันก็กลัวว่าจะโดนด่า เอาให้ได้กันเหมือนเดิมดีกว่า แฮปดี สุขสันต์วันปีใหม่นะจ้ะ! ขอโทษที่มาต่อช้าด้วย พึ่งจะสอบโอเน็ตเสร็จเลยมีเวลามาปั่น อิอิ

            ต่อไปจะมีเรื่องไหนมาอีก ฝากติดตามด้วยนะ จุ้บๆ บรั๊ยส์

            ปล. เรื่อง นายตัวร้ายกับคุณชายหน้าหวาน ไรท์มีความจำเป็นต้องลบเรื่องทิ้งจึงขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย แต่มีเรื่องใหม่แน่นอน รอติดตามกันได้เลย วันสองวันนี่แหละ

            ปล.2 อยากให้ภาค 2 ก็บอก จะได้เขียนต่อ แต่จะลงไว้อีกเรื่องนึงไม่ลงซ้ำกับเรื่องเดิม

 

            ปล.3 สุขสันต์วันปีใหม่ แอนด์ วาเลนไทน์ จ้ะ บรั๊ยส์!

ความคิดเห็น