นิยายเรื่องแรก ตื่นเต้นมาก ขอโอกาสงามๆ ให้ไรต์ตัวน้อยตัวนี้ด้วยนะทุกคน คอมเม้นต์ได้ ติเตือนได้ วิจารณ์ได้ แต่ทิ้งกันไม่ได้นะ ~><~ ♡♡♡ #เอาใจฉันไปเลย #ฮิวซีโน่

ชื่อตอน : Chapter 4

คำค้น : พี่ฮิว,ซีโน่

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.3k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.พ. 2560 23:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 4
แบบอักษร

มหาลัยBBU 

คณะบัญชี 

Part Hill

"พี่ฮิ๊ววววววววว ผมซื้อกาแฟกับเค้กมาฝาก"

"อืม " วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ซีโน่มันมาหาผมที่คณะ มันมักจะมาพร้อมของฝากที่ผมไม่ได้บอกให้มันเอามาให้ แต่เมื่อมันเอามาให้ผมก็กินบ้างไม่กินบ้าง บางครั้งก้ให้เพื่อน ให้รุ่นน้องไป มันมาหาผมที่คณะแบบนี้ทุกๆ เที่ยงตรงตลอด 5 วันแล้วครับ 

"สรุปน้องกูกับมึงนี่ยังไงเนี่ย ไอ้ฮิว ไปได้กันตอนไหน กูเห็นมันมาหามึงที่คณะหลายวันละนะ นี่ถ้าอยู่นานกว่านี้กูแม่งคิดว่ามันย้ายคณะมาเรียนที่นี่ละนะ สัส"

"ได้เหี้ยอะไรไอ่พี่น่อน ผมแค่เอาขนมมาฝากพี่ฮิว แค่เนี้ย"

"แน่ะ !! เสียงสูงไอ่สัส" ผมเห็นสองพี่น้องนี่ทะเลาะกันตลอด 5 วันที่ซีโน่มันมาหาผม แล้วไอ่น่อนมันก้จะถามคำถามเดิม ๆ ว่าผมกับซีโน่เป็นอะไรกันแบบนี้ตลอด และเเน่นอนว่าซีโน่ไม่ตอบเพราะผมสั่งห้ามมันไม่ให้บอกใครเรื่องที่มันจีบผม 

"มึงกลับไปได้แล้ว" ผมเอ่ยปากไล่ซีโน่กลับทันทีที่เห็นว่าซีน่อนกำลังจะคาดคั้นเอาคำตอบจากซีโน่ 

"โห ไล่ผมตลอด ไปก็ได้คนใจร้าย " มันทำปากขมุบขมิบ หน้าบึ้งหน้างอ คิดว่าทำแล้วน่ารักหรือไงว่ะ ? .....เออ ก้นิดนึงแหละว่ะ แค่นิดเดียวเท่านั้นแหละ (  ' ')

"................"

 

"ตอนเย็นผมไปหาพี่ที่เดิมนะ" จังหวะที่มันเดินผ่านผมไป มันกระซิบบอกกับผมเบา ๆเพื่อไม่ให้ซีน่อนได้ยิน 'ที่เดิม' ที่มันพูดหมายถึง คอนโดผมครับ ตลอดหลายวันที่ผ่านมามันตามผมกลับคอนโดตลอด แรก ๆ ผมก้ไล่มันนะแต่หลังๆหน้ามันก้หนาขึ้นเรื่อย ๆครับ ผมเลยปล่อยเลยตามเลย ตลอดที่ผมอยู่คอนโดกับมันคุณคิดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าครับ หึ เปล่าเลยผมไม่คิดอะไรกับมันสักนิดเดียว มองมันทีไรก้พาลคิดไปว่ามันเป็นซีน่อนทุกที มันมาคอนโดผมมันก้แค่มากินข้าว นอน ทำการบ้าน แล้วก้กลับเพราะผมไม่เคยเปิดโอกาสให้มันมานอนค้าง

 

คอนโดHill

" พี่ฮิว เปิดประตูให้ผมหน่อยดิ" ผมยืนเคาะประตูห้องพี่ฮิวมาสักพักแล้ว แต่ยังไม่มีวี่แววว่าจะเปิดให้ผมเลย

"พี่ฮิว อยู่เปล่าเนี่ย" ผมลองถามอีกครั้งเผื่อว่าพี่ฮิวอาจจะไม่ได้ยินหรือกำลังทำอะไรอยู่ แต่ก็เหมือนเดิมไม่มีเสียงตอบกลับมา 

"สงสัยไม่อยู่ห้อง ปกติเวลานี้ฮิวไม่น่าออกไปไหนนี่หว่า" ผมพูดกับตัวเองแล้วเดินเข้าลิฟท์ไป แต่ด้วยความเป็นห่วงกลัวพี่ฮิวเป็นอะไรเพราะปกติเวลาผมเคาะประตูพี่ฮิวก็เปิดให้ทุกครั้ง ผมเลยรีบเดินไปเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์เพื่อขอคีย์การ์ดสำรอง แต่ในระหว่างที่ผมกำลังรอพนักงานหาคีย์การ์ดอยู่นั้น ประตูลิฟท์ทางด้านขวามือก็เปิดออกพร้อมกับร่างสูงที่ผมคุ้นเคยเดินออกมาพร้อมกับ.....ผู้หญิงคนหนึ่งที่คล้องแขนพี่ฮิวอยู่

"พี่ฮิวครับ" ผมเรียกพี่ฮิวจากข้างหลัง พี่ฮิวชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหันมาหาผม 

"เมื่อกี้พี่ไปไหนมาครับ ผมเคาะประตูตั้งหลายครั้ง" ผมถามด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเหมือนเดิม แต่ใครจะรู้ว่าข้างในใจผมมันแทบจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ อยู่แล้ว ทำไมผมจะไม่รู้ละว่าจริง ๆ แล้วพี่ฮิวก็อยู่ในห้องกับผู้หญิงคนนั้น พี่ฮิวแค่ไม่อยากเจอผม ก็แค่นั้นเองครับ

"กูไม่จำเป็นต้องบอกมึงทุกเรื่องหรอกนะ" พี่ฮิวพูดเพียงเท่านี้ก่อนจะเดินออกไปพร้อมผู้หญิงคนนั้น ผมเพียงแค่มองตามไปเท่านั้นผมทำอะไรไม่ได้เลย....ซะที่ไหนละ หึหึ รู้จักกูน้อยไปซะเเล้ว คิดได้ดังนั้นผมก็วิ่งตามไปทันที 

"พี่ฮิวเรานัดกันแล้วน๊าาา พี่จะหนีแบบนี้ไม่ได้" ผมวิ่งไปเกาะแขนพี่ฮิวอีกข้างเอาไว้พร้อมกับเอาแก้มไปถูไถกับกล้ามแขนมัด ๆ ของพี่ฮิว อ๊าาาา ฟินครับบบ

"นี่อะไรกันค่ะฮิว ไหนบอกจะไปส่งกรีนที่บ้านไงค่ะ แล้วเด็กนี่ใคร มันเป็นอะไรกับฮิว บอกกรีนมานะ" 

 

"พูดมาก น่ารำคาน" สมน้ำหน้า 555 เจอพี่ฮิวด่าเป็นไงละ เจ็บไหมครับ? พอป้ากรีนอะไรนั้นได้ยินพี่ฮิวพูดแบบนั้น ก็กรี๊ดลั่นแล้ววิ่งออกไปทันที ผมแอบแลบลิ้นตามไปก่อนจะรีบหุบปากตัวเองทันทีที่พี่ฮิวหันมามอง ก่อนจะสะบัดแขนผมออกอย่างแรง ทำให้ตัวผมเซก่อนจะล้มลงกระแทกพื้น 

"โอ้ยยย !!" ซี๊ดดด เจ็บชะมัด ผมได้แต่บ่นในใจก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเอามือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋าช็อปสีเลือดหมูที่ผมสวมทับอยู่

"แกล้งนิดแกล้งหน่อยไม่ได้เลยหรอครับ พี่อย่าลืมสิพี่เป็นของผมนะ ผมก้หวงบ้างเป็นธรรมดา" ผมพูดพร้อมกับส่งยิ้มกว้างให้พี่ฮิวไป 

"จะไปไหนก็ไป" 

"5555โอเคครับ ๆ ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะครับ" ผมยิ้มให้อีกครั้งก่อนจะเดินล้วงกระเป๋าช็อปไป พอลับสายตาพี่ฮิว ความแสบที่ฝ่ามือพร้อมกับเลือดสีแดงก็ไหลออกมา ผมยกฝ่ามือที่สั่นเทา พร้อมกับเลือดสีแดงเต็มฝ่ามือขึ้นมาดู ผมเจ็บนะครับพี่ฮิว ผมอยากจะพูดออกไปแบบนั้น แต่ก็ทำได้แค่คิดเพราะผมไม่อยากเป็นคนอ่อนแอ ผมไม่อยากอ่อนแอให้ใครเห็น ทำเป็นเข้มแข็ง ฝืนยิ้มเพื่อบอกว่าผมไม่เป็นอะไร ผมยังไหว แต่ใครจะรู้ว่าข้างในผมร้องไห้อยู่ ใช่ ผมอ่อนแอ ผมเจ็บข้างในถ้าเปรียบความอดทนของผมเป็นเปอร์เซ็น มันคงไม่เต็มร้อย...เหมือนเดิม 

 

ZENO'Nooo

 " 99%"

1,209 ถูกใจ  543 ความคิดเห็น 61 แชร์

 

Part Hill 

ผมกลับขึ้นคอนโดทันทีที่ผมไล่ซีโน่กลับไป ผมยอมรับว่ารู้สึกตกใจจริง ๆ ที่เห็นว่ามันยังไม่กลับไปหลังจากที่มันยืนเคาะหน้าห้องผมนานกว่าครึ่งชั่วโมง ที่ผมไม่ยอมไปเปิดประตูให้นั้นเพราะ กรีน ผู้หญิงคนเก่า ๆ ของผมกรีนมาหาผมเพราะมีปัญหาเรื่องเงิน โดยเธอยื่นข้อเสนอขอนอนกับผมเพื่อแลกกับเงินเพียงไม่กี่หมื่น ผมปฎิเสธกรีนไปเพราะรู้ว่าอีกเดี๋ยวซีโน่จะมาหาผมที่คอนโดเหมือนทุกวัน ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงกลัวว่ามันจะมาเห็นกรีนอยู่กับผม ผมแค่ไม่อยากให้มันเข้าใจอะไรผิด มันยิ่งขี้โวยวายเหมือนพี่มันอีก พอผมได้ยินเสียงเคาะประตู ผมรู้ได้ทันทีว่านั้นต้องเป็นซีโน่ ผมบอกให้กรีนหุบปากให้เงียบ แล้วรอเวลาซีโน่กลับไป จนกระทั่งเสียงเคาะประตูหยุดลง ผมจึงเอ่ยปากบอกจะไปส่งกรีนแล้วเอาเงินให้ไปแค่หนึ่งหมื่น เพราะเห็นว่ากรีนเดือดร้อนจริง ๆ แต่ใครจะคิดละว่าทันทีที่ประตูลิฟท์เปิดออกผมกลับได้ยินเสียงเรียกของซีโน่ดังขึ้นมาข้างหลัง มันยิ่งทำให้ผมหงุดหงิดขึ้นไปอีกที่อะไร ๆ ไม่เป็นไปตามที่ผมวางไว้ ซีโน่มันเห็นจนได้!! แล้วมันยังเข้ามายั่วอารมณ์ของกรีนให้ผมหงุดหงิดกับเสียงกรี๊ดปรอทแตกนั่นอีก มันเลยทำให้ผมคุมสติตัวเองไม่ได้ เผลอผลักมันล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง ผมได้ยินเสียงมันร้องโอ้ยจึงคิดจะช่วยมัน แต่ก็ต้องชะงักเพราะมันรีบเอามือล้วงเสื้อช็อปมันพร้อมกับพูดกวนตีนผมกลับมา หึ มันคงไม่เป็นอะไรสินะถึงกวนตีนผมกลับได้ คิดได้ดังนั้นผมจึงไล่มันกลับไป มันยิ้มกว้างตอบกลับมาแล้วบอกลาผมก่อนจะเดินล้วงกระเป๋าช็อปไป คงไม่เป็นอะไรสินะ ซีโน่

 

 มหาลัย BBU 

คณะการบัญชี 12.30 

PART HILL 

ครึ่งชั่วโมงแล้วครับ....ผมนั่งรอซีโน่ที่มักจะมาหาตอนเที่ยงตรงเสมอ แต่นี่มันเที่ยงครึ่งแล้วครับผมยังไม่เห็นแม้แต่เงาหัวมันด้วยซ้ำ มึงจะเอาแบบนี้ใช่มั้ยซีโน่ ?!? 

"เห้ยย หงุดหงิดไรอีกว่ะ ? มึงนั่งทำหน้าโหดแบบนี้ระวังเถอะจะไม่มีผู้หญิงกล้าเข้าหามึง 5555" ยังจำฝาแฝดจัญไรที่ผมเคยบอกตอนแรกได้มั้ยครับ นั้นแหละครับ ปากหมาไม่มีใครเกินไอ่รันจริงๆ  ระหว่างที่ผมนั่งรอซีโน่มาหา จริง ๆ ก็ไม่ได้จะรอหรอก แค่ไม่รู้จะไปไหน 

"ไอ้ฮิวไปส่งกูซื้อข้าวหน่อยดิ ที่โรงอาหารเนี่ย"

"ไม่ไป ไกล" ที่ไม่ไปไม่ใช่ว่าจะนั่งรอใครหรอกนะครับ ผมแค่ขี้เกียจเดิน

"แปปเดียวเองไอ่สัส โรงอาหารอยู่หน้ามึงเนี่ยไอ่เหี้ย" ผมหันไปมองมันพรางดุนลิ้นที่กระพุงแก้มเพื่อบอกมันว่า 'ยังไงกูก็ไม่ไป เอาช้างมาฉุดกูก็ไม่ไป!!!!!!!' มันเห็นแบบนั้นจึงทำหน้าเอือม ๆ แล้วเดินไปกับแฝดอีกตัวของมัน

 

"พี่ฮิวครับ ผมมาแล้ว "ผมได้ยินเสียงซีโน่ดังขึ้นด้านหลัง ก่อนจะหันไปมอง มันมองหน้าเป็นเชิงคำถามว่า 'มองกูทำส้นตีนไร' อ่าววนี่มึงด่ากูหรอซีโน่ เดี๋ยวนี่ชักจะเอาใหญ่แล้วนะ แต่เดี๋ยวนะ นี่ผมเป็นอะไร มานั่งเถียงกับตัวเองเพื่อไรว้ะ 

"มึงไปไหนมา มึงช้าไป35 นาที" ผมพูดขึ้นพรางมองสำรวจร่างกายมันจนไปสะดุดเข้ากับผ้าพันแผลที่ฝ่ามือข้างขวา มันมองตามสายตาผมจนรู้ว่าผมมองฝ่ามือมันอยู่

"ผมล้ม เล่นบอลเมื่อเช้ากับเพื่อนที่คณะ พี่ก็รู้คณะพวกผมมีแต่ ถึก ๆ ทั้งนั้นกระแทกที ผมงี้กระเด็นเลย 555" มันพูดพร้อมหัวเราะไปด้วย ผมหวังว่าแผลนั้นคงไม่ใช่แผลเมื่อวานที่ผมผลักมันล้มกระแทกพื้นหรอกนะครับ

"เออพี่ฮิว วันนี้ผมไม่มีขนมมาให้นะ แต่ผมมีอย่างอื่นมาให้"มันพูดพร้อมยักคิ้วใส่ผม น่ารักตายแหละ 

"อะไร" ผมถามมันกลับ พร้อมกับที่มันล้วงมือเข้ากระเป๋าเสื้อช็อปแล้วหยิบบางอย่างออกม่ส่งให้ผม มันคือเกียร์ของคณะวิศวะ ผมรู้ความหมายมันนะ แต่ก็อยากรู้ว่ามันให้ผมทำไม ?

"ผมให้ ฝากดูแลเกียร์แทนผมด้วยนะ"

"อะไร ? เอามาให้กูทำไม" ผมลองถามมันออกไป ถึงผมจะรู้ความหมาย แต่ก็ยังอยากฟังจากปากมันอยู่ดี

"มันคือเกียร์ พี่รู้ความหมายของเกียร์ป้ะ?"

"ไม่"

"งั้นพี่รู้ไว้แค่ว่ามันสำคัญสำหรับผมก็พอนะ "

"........"ผมเงียบ รอว่ามันจะพูดอะไรต่อ มันทำท่าทางอึกอักเหมือนไม่กล้าพูดต่อแต่สุดท้ายมันก็เอ่ยปากออกมา

"ผมฝากเกียร์ไว้ที่พี่ได้มั้ย ฝากไว้...ตลอดไปได้ไหมครับ?" ผมรู้ว่ามันต้องการจะสื่ออะไรกับผม มันต้องการฝาก 'ใจ' ของมันไว้ที่ผม เพราะผมรู้ว่าเกียร์สำคัญสำหรับชาววิศวะแค่ไหน

"อืม" ผมตอบรับออกไป พร้อมกับหัวใจที่เริ่มเต้นผิดจังหวะ ผมรู้ว่ามันผิดที่รู้ว่าตัวเองแอบชอบพี่ชายมันแต่ก็ยังเผลอตัวไปรู้สึกดีๆ กับซีโน่แต่แล้วจะให้ทำยังไงละในเมื่อตอนนี้หัวใจของผมมันกำลังเต้นผิดจังหวะเพราะเกียร์ที่มันฝากไว้ มันฝาก ' ใจ 'ไว้กับผมสินะ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

TALK http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/937005481.gif

อัพแล้ว ตอนนี้ยาวมากกกกกก ก.ไก่ล้านตัว 555  

ป.ล. ไรต์แต่งในมือถืออาจจะมีบ้างถ้าตัวหนังสือตกหล่น เป็นการอัพที่ทุลักทุเลมาก นอกจากเน็ตจะเต่าแล้ว แบตยังจะหมดอีก 

#ฮิวซีโน่

ความคิดเห็น